close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL151228B1

код для вставкиСкачать
OPIS PATENTOWY
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
151228
CZYTELNIA
Patent dodatkowy
do patentu nr
.M^ęetai ftaiwtawego
Zgłoszono: 85 11 22 /P. 256400/
Pierwszeństwo: 84 11 23 Węgry
Int. Cl.5 A01N 43/12
URZĄD
PATENTOWY
RP
Zgłoszenie ogłoszono: 68 01 21
Opis patentowy opublikowano: 1991 01 31
Twórca wynalazku
Uprawniony z patentu: Chinoin Gyógyszer es Vegye'szeti Termękek Gyara RT,
Budapeszt /Węgry/
ŚRODEK SZKODNIKOBÓJCZY
Przedmiotem wynalazku jest środek szkodnikobójczy, który obok substancji pomocniczych
zawiera jako substancję czynną nowe związki o wzorze ogólnym 1 albo ich sole.
R
2
We wzorze ogólnym 1 R
oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1-4 atomach węgla, a
oznacza grupę alkilową o 1-4 atomach węgla, grupę dialkiloaminową o 2-6 atomach węgla
albo grupę o wzorze R -/CH^/^-, zaś R grupę o wzorze -C00R , przy czym IC oznacza grUDę
alkilową o 1-2 atomach węgla lub ugrupowanie o wzorze ogólnym 2, w którym R^ i R oznacza1 2
ją grupę alkoksylową o 1-2 atomach węgla, albo R i R razem oznaczają ugrupowanie -/CH2/p-0-/CH2/2-, z tym, że R* i R2 jednocześnie nie oznaczają grupy metylowej.
Znany jako środek do dezynfekcji gleby metylokarbaminian 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu /opis patentowy RFN nr DE-PS 1 493 646/ wykazuje wysoką toksyczność. Ostra
doustna wartość LD^Q wynosi u szczurów 8-10 mg/kg. Dlatego zastosowanie tego związku do¬
zwolone jest tylko w zabiegach wielkoobszarowych.
Celem wynalazku było wynalezienie nowych związków, które obok niskiej toksyczności po¬
siadają odpowiednie działanie.
Okazało się, że nowe związki o wzorze ogólnym 1 oraz ich sole wykazują doskonałe dzia¬
łanie zwalczające szkodniki i z tego względu można je stosować przede wszystkim w środkach
owadobójczych, roztoczobójczych i nicieniobójczych jako substancję czynną samą albo zmie¬
szaną z substancjami dodatkowymi. Ich toksyczność jest niższa niż toksyczność związków o
podobnej budowie, względnie nowe związki, ze względu na ich prostszą budowę, są z punktu
widzenia ekonomicznego bardziej korzystne i łatwiej dostępne niż związki, które posiadają
odpowiednią toksyczność.
Związki o wzorze ogólnym 1 ewentualnie przeprowadza się w sole, przy czym stosuje się
nieorganiczne lub organiczne kwasy. Związki wykazują działanie owadobójcze, roztoczobójcze i nicieniobójcze także w postaci soli.
151
228
151 228
2
Środki według wynalazku stosuje się do zwalczania szkodników, zwłaszcza owadów, rozto¬
czy i nicieni, w dowolnym stadium ich życia. Poza tym środki stosuje się do dezynfekcji
gleby albo do traktowania części roślin w cieplarniach lub na polu. Środki wykazują dos¬
konałe działanie owadobójcze wobec owadów przykładowo takich jak mucha domowa, wołek zbo¬
żowy, mącznik młynarek, mszyce, gąsienice kapusty, roztocze śliwowe, brazylijski
chrząszcz fasolowy,mole słonecznikowe i przęjdziorkowate. Szczególnym zakresem zastosowania
środków jest dezynfekcja gleby, zwłaszcza w cieplarniach. Środki według wynalazku wykazu¬
ją także działanie
układowe.
Środki według wynalazku można łączyć ewentualnie z dalszymi związkami o działaniu bio¬
logicznym, przede wszystkim o działaniu synergetycznym. Środki wg wynalazku zawierają róż¬
ne substancje pomocnicze umożliwiające zastosowanie, transport oraz składowanie.
Jako dalsze substancje czynne można stosować ewentualnie substancje owadobójcze, nioieniobójcze lub roztoczobójcze o różnych budowach chemicznych albo różnyoh kierunkach dzia¬
łania biologicznego, substancje grzybobójcze, substancje regulujące wzrost albo nawozy*
Substancje pomocnicze dobiera się odpowiednio do rodzaju stosowanego preparatu.
W celu wytworzenia koncentratów zawiesinowych miesza się 1-60% wagowyoh związków o wzo¬
rze ogólnym 1 z 40-99* wagowymi takich substancji dodatkowych, które umożliwiają utworze¬
nie trwałej zawiesiny. Jako substanoję dodatkową stosuje się ewentualnie substancje powie¬
rzchniowo czynne w ilości 1-10% wagowych. Jako substancje powierzchniowo ozynne wymienia
się oksyetylenowane alkilofenole, etery alkilowe glikolu polietylenowego, estry kwasów
tłuszczowych i glikolu polietylenowego, etery glikolu polietylenowego i alkoholi tłuszczo¬
wych, niejonowe addukty alkiloarylosulfonianu wapnia, oksyetylenowanych estrów i soli,
fosforanowanyoh estrów i soli, ligninosulfoniany metali alkalicznych i metali ziem alkali¬
cznych, kondensaty zwłaszcza alkiloarylosulfonian sodu - formaldehyd, addukty zwłaszcza
krezol - formaldehyd.
Dający się dyspergować granulat zawiera 1-99* wagowych związku o wzorze ogólnym 1 albo
jego soli i 99-1* wagowych substancji pomocniczych. Jako substancje pomocnicze stosuje się
anionowe i/albo niejonowe substancje powierzchniowo czynne w ilości 0,1-1* wagowych. Jako
substancje powierzchniowo czynne mogą być użyte alkilo- i arylosulfoniany metali alkalicz¬
nych, kondensaty alkiloarylosulfoniany metali alkalicznych - formaldehyd, alkiloaryloetery glikolu polietylenowego, siarczanowane wyższe alkohole, polioksyetyleny, siarczanowane
alkohole tłuszczowe, estry kwasów tłuszczowych i glikolu polietylenowego oraz inne, znaj¬
dujące siew handlu substancje powierzchniowo czynne.
Granulat zawiera 1-20* wagowych związku o wzorze ogólnym 1 i 80-99* wagowych substan¬
cji pomocniczych, jak substancji zwiększających przyczepność, barwników i/albo nośników.
Jako środki zwiększające przyczepność stosuje się polialkohol winylowy, poliwinylopirolidon, cukry, ligninosulfoniany, polisacharydy i/albo naturalne oleje. Jako nośniki sto¬
suje się piasek, mączki skalne, odpady gospodarcze oraz ich pochodne, jak otręby furfurolowe, poza tym inne nośniki o odpowiednio dużej powierzchni.
Koncentrat emulsyjny zawiera 10-50* wagowych związku o wzorze ogólnym 1 albo jego soli
i 50-90* wagowyoh substancji pomocniczych. Stosuje się tu takie substancje pomocnicze,
które po rozcieńczeniu koncentratu wodą umożliwiają utworzenie trwałej emulsji. Jako sub¬
stancje pomocnicze stosuje się substancje powierzchniowo czynne w ilości 1-20* wagowyoh
i/albo stabilizatory w ilości 0,1-5* wagowych oraz organiczne rozpuszczalniki w ilości
potrzebnej do 100* wagowych. Jako substancje powierzchniowo czynne stosuje się mieszaniny
anionowych i niejonowych substancji powierzchniowo czynnych o wartości HLB /równowaga
hydrofilowo-lipofilowa/ 8-14. Przykładowo wymienia się alkiloarylosulfoniany wapnia, monoi diestry kwasu fosforowego, etery nonylofenolowe i tributylofenolowe glikolu polietyleno¬
wego, addukty tlenku etylenu do alkoholi tłuszczowych, estry kwasów tłuszczowych i glikolu
polietylenowego, tlenek etylenu - tlenek propylenu i kopolimery blokowe. Jako rozpuszczal¬
niki stosuje się tu rozpuszczalniki aromatyczne, jak ksylen zmieszany z cykloheksanolem,
butanolem, metyloetyloketonem lub izopropanolem.
151
228
3
Środki według wynalazku zawierają ewentualnie także stabilizatory, przy czym stosuje
się tu związki z grupami epoksydowymi, jak epichlorohydrynę lub Edenol /epoksydowany
olej sojowy/*
Substancje czynne środka według wynalazku miesza się ewentualnie z dalszymi substan¬
cjami czynnymi, zwłaszcza o działaniu synergetycznym, aby obniżyć potrzebną do stosowa¬
nia ilość. Mieszaniny te są korzystne przy traktowaniu części roślin i miejsc, z którymi
kontaktują się zwierzęta ciepłokrwiste. Jako dalszą substancję o działaniu synergetycznym
stosuje się przeważnie butanolan piperonylu. Przykłady badań biologicznych.
Przykład A. Oznaczanie działania owadobójczego. Z substancji czynnych sporzą¬
dza się szereg roztworów w acetonie o stężeniach 14 wagowych, 0,24 wagowych, 0,044 wago¬
wych, 0,0084 wagowych i 0,00164 wagowych. Po 0,5 ml tych roztworów nakrapla się na znaj¬
dujące się w szalkach Petriego krążki z bibuły filtracyjnej Whatman nr 1 o średnicy 9 cm.
Po odparowaniu rozpuszczalnika do szalek Petriego wkłada się dojrzałe owady chrząszcza
fasolowego /Acanthoscalides Obtectus/ w wieku 1-2 tygodni. Na każde ze stężeń bada się
3 szalki Petriego zawierające po 10-15 dojrzałych owadów. Po 24 godzinach ocenia się dzia¬
łanie owadobójcze przez policzenie nieżywych i sparaliżowanych owadów. Kontrola potrakto¬
wana rozpuszczalnikiem nie wykazuje śmiertelności. Otrzymane wyniki przedstawione są w
tablicy 1•
Tablica
I
1
Stężenie /4 wagowych/
Substancja czynna
1
I .
J
0,2
0,04
|
0,0016
0,008
Śmiertelność /4/
j
I
I
z przykładu VII
z przykładu V
z przykładu VIII
z przykładu VI
Dioksacarb*
Carbofuran
V
Trjr
i
j
"
87
27
0
0
j
50
87
70
37
0
|
100
60
40
0
0
0
97
80
100
97
100
100
i
100
93
43
30
100
100
100
93
I
!
j
I
\
—
x metylokarbaminian 2-/1,3-dioksolan-2yl/fenylu
xx metylokarbaminian 2,3-dihydro-2,2-dimetylobenzofuran-7-ylu
Przykład B. Oznaczanie działania owadobójczego. Z substancji czynnych sporzą¬
dza się szereg roztworów analogicznie do przykładu A. Na potraktowane bibuły filtracyjne
kładzie się dojrzałe owady muchy domowej /Musca domentica/ w wieku 3-5 dni znieczulone
dwutlenkiem węgla. Na każde ze stężeń bada się 3 szalki Petriego zawierające po 10-15 do¬
jrzałych owadów. Działanie owadobójcze substancji czynnych wytworzonych sposobem według
wynalazku oraz substancji wzorcowych ocenia się po 24 godzinach na podstawie procentowe¬
go udziału nieżywych much. Kontrola traktowana rozpuszczalnikiem nie wykazuje śmiertel¬
ności. Otrzymane wyniki przedstawione są w tablicy 2.
Tablica
2
Stężenie /4 wagowych/
! Substancja czynna
1
0,2
j
0,04
j
0,0016
0,008
!
Śmiertelność /%/
|
z przykładu VII
1
97
70
40
33
0
z przykładu V
100
80
43
40
I z przykładu VIII
100
83
37
20
90
67
30
10
30
0
0
z przykładu VI
Dioksacarb
100
90
17
10
0
Carbofuran
100
100
67
53
43
1
|
1
1
151
4
228
Przykład C. Oznaczenie działania owadobójczego. Z N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu względnie z Dioksacarbu
względnie z Carbofuranu sporządza się szeregi roztworów w acetonie, które w 0,5 Ml zawie¬
rają substancję czynną w ilościach 40,5 mg, 13,5 mg, 4,5 mg, 1,5 mg, 0,5 mg, 0,16 mg i
0,05 mg. Po 0,5/ii tych roztworów nanosi się za pomocą strzykawki Hamiltona na naskórek
grzbietowy larw amerykańskich małych mączników młynarków /Tribolium confusum/ w stadium
życia Lg. Wiek larw oznacza się na podstawie przeciętnego ciężaru 1,81 + 0,47 mg /Sokoloff 1972/. Na każde ze stężeń bada się dwa razy po 10 larw. Działanie owadobójcze sub¬
stancji czynnych ocenia się po 96 godzinach przez oznaczanie procentowego udziału nieży¬
wych zwierząt. Użyte jako kontrola 0,5>ul acetonu nie wykazuje śmiertelności. Uzyskane
wyniki przedstawione są w tablicy 3»
Tablica
I
3*
Dawka / jug/larwę/
Substancja czynna
40,5
4,5
13,0
r
j
| 1,5
[ 0,5
0,16
0,05]
Śmiertelność /%/
100
100
95
90
j
90
80
75
Dioksacarb
80
55
50
50
I
45
40
25
Carbofuran
100
100
100
100
I1 100
70
30
z przykładu V
i
J_ J
Przykład
|
D. Oznaczanie ostrej toksyczności.
Szczury rodzaju
męskiego
Substancja czynna
I
N-metylo-N-/N -izopropylo-N - fi -etoksykarbonyloatyloaminometylo/-karbaminian
I
2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu
Szczury rodzaju
żeńskiego
|
23,26 mg/kg
31,84 mg/kg
j
furanylu
50,00 mg/kg
50,0 mg/kg
j
Carbofuran
8-14 mg/kg
N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-karbal
|
minian 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzo-
I
__
Przykład
E. Badanie działania układowego. Granulat wytworzony według przykładu
III, zawierający 5* wagowych substancji czynnej nanosi się w dawkach 15 kg/ha i 7,5 kg/ha
na glebę umieszczoną w doniczkach. Do gleby wkłada się nasiona bobru /Vicia faba/. Dwu¬
tygodniowe rośliny zaszczepia się płaskimi wszami /Megaura viciae/ stosując po 20 sztuk
na każdą roślinę. Śmiertelność ocenia się po 48 godzinach. Otrzymane wyniki przedstawione
są w tablicy 4.
Tablica
4
i
i
1
Dawka
Substancja czynna
15 kg/ha
|
7,5 kg/ha
|
Śmiertelność /%/
|
|
f
z przykładu III
Chinufur 5 G
kontrola nie
traktowana
i
100
38
100
56
0
0
_
Chinufur-3,3-dihydro-2,2-dimetylobenzofuran-7-ylo-metylokarbaminian.
I
!
151 228
5
Poniższe przykłady objaśniają bliżej przedmiot wynalazku nie ograniczając jego zakresu.
Przykład
I. Wytwarzanie zawiesiny. W roztworze 4 g Atlox 4862 w mieszaninie 7 g
glikolu etylenowego i 52,6 g wody rozprowadza się za pomocą mieszadła przeciwdziałającego
skupianiu się /Ultra Turaz 15 N, prędkość =15 m/seo/ 35 g N-metylo-N-N'-morfolinometylo/
-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu. Otrzymaną zawiesinę miele się w
chłodzonym 200 ml młynku /Attritor/ w obecności 100 ml perełek ze szkła krzemo-kwarcowego
o średnicy 2 mm; mielenie prowadzi się przez 45 minut przy liczbie obrotów 750 min .
Mielony materiał zadaje się 2 g Soitem 22 PL/N i odsiewa się od perełek szklanyoh przez si¬
to o wymiarze otworów 1,5 mm. W zawiesinie rozprowadza się następnie w ciągu 5 minut 0,2 g
Tensiofi* 821 przy zastosowaniu mieszadła przeciwdziałającego skupianiu się /Ultra Turax
15 N/. Utworzoną pianę usuwa się przy uźyoiu 0,2 g Tensiofi* LO 51. W otrzymanej zawiesi¬
nie uziarnienie substanoji czynnej wynosi w 95* poniżej 5 Axm mierzone ultradźwiękową fil¬
tracją na mokro/, a zdolność zawieszania wynosi 90* /CIPAC/, zaś wartość wypływu 52 sekun¬
dy /kubek Forda 4/.
Podaną metodą wytworzono środki o następującym składzie:
substancja czynna 1-60* wagowych
anionowe i niejonowe substancje powierzchniowo czynne 1-7* wagowych
środki chroniące przed mrozem 5-10* wagowych
środki zmniejszające sedymentację 0,1-0,5* wagowych
środki zmniejszające pienienie 0,1-0,5* wagowych
woda
Przykład
do 100* wagowych
II. Wytwarzanie dająoego się dyspergować granulatu. Mieszaninę złożo¬
ną z 700 g N-metylo-N/N'-morfolinometylo/-karbaminianu 2,3-dihydro-2, 2-dimetylo-7-benzofuranylu, 50 g Atlox 4862, 50 g Aerosil 0TB, 10 g Plasdon K 25 oraz 190 g cukru mlekowego
homogenizuje się przez 2 minuty mieszadłem do proszku typu MH-KVr 10 /Papenmeier/, przy
liczbie obrotów 1000 min • Następnie mieszaninę miele się w młynku ze strumieniem powie¬
trza /IMRS-80, Fryma/. Uziarnienie substancji czynnej wynosi w 90* M3 pm /mierzone ultra¬
dźwiękową filtracją na mokro/. Z 10 g mieszaniny i 1,2 ml wody, przez mielenie w ciągu 20
sekund tworzą się granulki. Granulat suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze
50°C. Wysuszony produkt przesiewa się przez sito o wymiarze otworów 0,1 mm względnie 1,0
mm. Zdolność zawieszania granulatu wynosi 84* /CIPAC/.
Tak wytworzono granulaty o następującym składzie:
substancja czynna 1-99* wagowych
syntetyczny kwas krzemowy 0,1-2* wagowych
dyspergatory 0,1-10* wagowych
anionowe i niejonowe substancje powierzchniowo czynne 0,1-5* wagowych
wielkocząsteczkowe substancje zwiększające przyczepność
0,2-2* wagowych
cukier
100,0* wagowych
Przykład
do
III. Wytwarzanie granulatu. Miesza się 5* wagowych N-metylo-N-/N-izo-
propylo-N'- y3 -etoksykarbonyloetyloaminometyło/-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu z 10* wagowymi dimetyloformamidu i 85* wagowymi otrąb furfurolowych o uziarnieniu 0,2-1 mm.
Tak wytwarza się granulaty o następującym składzie:
substancja czynna 1-20* wagowych
rozpuszczalnik 3-10* wagowych
nośnik
Przykład
do
100* wagowych
IV. Wytwarzanie koncentratu emulsyjnego. 25* wagowych N-metylo-N-izo-
propyloaminometylokarbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu rozpuszcza siew
49* wagowych metyloetyloketonu. Otrzymany roztwór zadaje się 1* wagowym' Edenolu /epoksy¬
dowany olej sojowy/ i 25* wagowymi emulgatora. Emulgator posiada następujący skład: 15*
wagowych Atlox-4857 Bf 10* wagowych Atłox 3400 B, 62,5* wagowych Shellsol R i 12,5* wago¬
wych izopropanolu.
151
6
Tak wytwarza się koncentraty emulsyjne
228
o następującym składzie:
substancja czynna 10-50$ wagowych
jonowe i niejonowe substancje powierzchniowo czynne 5-1096 wagowych
stabilizator 0,1-1,5$ wagowych
rozpuszczalnik do 100$ wagowych
P r z y k ł a d V. Do roztworu 104,7 g N-metylo-N-chlorometylokarbaminianu £,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu w 600 ml benzenu dodaje się w ciągu godziny roztwór
37,7 g morfoliny i 43,8 g trietyloaminy w 50 ml benzenu. Całość miesza się przez 2 godzi¬
ny, po czym rozcieńcza 200 ml wody, przez co rozpuszczają się części stałe. Po rozdziele¬
niu przemywa się fazę organiczną do zobojętnienia, suszy ją siarczanem sodu i uwalnia od
rozpuszczalnika. Jako pozostałość otrzymuje się 120,1 g N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-
karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu o temperaturze topnienia 90-91°C.
Po oczyszczeniu uwodnionym kwasem solnym uzyskuje się temperaturę topnienia 92-96°C.
Widmo o UV - pik przy 276 nm, widmo HPLC Si 100-S/10 /i/ z 0,02 M KLBO- /pH = 7,5/ w
NaOH/CH-OH 20:80, mieszano przy 280 nm chromatografia cienkowarstwowa TLC; żel krzemion¬
kowy Merck F054 b heksan/octan etylu/aoeton 80:20:60, naniesiono 5 ml roztworu acetonowe¬
go Rf = 0,66 o stężeniu 50 mg/ml, wykrywane po 5 min. chlorowania z o-tolidyną.
Analiza elementarna: C17H24N2°4
Obliczono: C 63,75
H 7,50
N 8,75
Znaleziono: C 63,86 H 7,51
N 8,86
Przykład VI. Do roztworu 40,5 g N-metylo-N-chlorometylokarbaminisnu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu w 250 ml benzenu dodaje się w ciągu godziny roztwór 10,1
g izopropyloaminy i 17,2 g trietyloaminy w 50 ml benzenu. Całość miesza się przez 2 godzi¬
ny, po czym przerabia analogicznie do sposobu opisanego w przykładzie V. Tak otrzymuje się
30,4 g N-metylo-I-izopropyloaminometylo-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofura-
nylu o temperaturze topnienia 73-76°C.
Analiza elementarna: ci£H24N2°3
Obliczono: C 65,75 H 8,22 W 9,59
Znaleziono: C 66,01 H 8,07 N 9,68
Przykła d
VII. Do roztworu 24,5 g N-metylo-N-chlorometylokarbaminianu 2,3-dihyd-
ro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu w 100 ml benzenu dodaje się w ciągu godziny w temperaturze
pokojowej roztwór 10,1 g trietyloaminy i 23,8 g N-/ f!> -etoksykarbonyloetylo/-izopropyloaminy w 50 ml benzenu. Całość przerabia się analogicznie do sposobu opisanego w przykładzie V.
Otrzymuje się N-metylo-N-/N'-izopropylo-N '-^3 -etoksykarbonyloetyloaminometylo/-karbaminian 2,3-dihydro-2,2-£limetylo-7-be nzof uranylu w postaci oleju.
'max = 27° mm' HPLC: 10/i Si lOO-S+0,02 M = H3B03 /pH = 7,5/ MeOH 20:80 detektor UV przy
270
nm.
Chromatografia cienkowarstwowa TLC: żel krzemionkowy F054 /Merck/ + heksan/octan etylu/
aceton - 80:20:60. Nanoszenie 5 /ii w roztworze acetonowym, stężenie 50 mg/ml; rozwijanie
po 5 min. chlorowania o-toluidyną; Rf = 0,55•
Analiza elementarna: C21H31N2°5
Obliczono: C 64,37 N 7,15 H 7,92
Znaleziono: C 63,9 N 7,05 H 8,12
Obliczono dla karbofuranu : C 65,16 H 6,78 N 6,33
Przykład VIII. Do roztworu 13,5 g N-metylo-N-chlorometylokarbaminisnu 2,3-dihyd-
ro-2,3-dimetylo-7-benzofuranylu w 100 ml benzenu dodaje się w ciągu godziny roztwór 6,06
trietyloaminy i 12,8 g 3,4-dimetoksy- p> -fenyloetyloaminy w 30 ml benzenu. Mieszaninę reak¬
cyjną przerabia się w sposób analogiczny do opisanego w przykładzie V. Otrzymuje się 15,4 g
N-metylo-N-/ p -3,4-dimetoksyfenyloetyloaminoetylo/-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu w postaci oleju.
Analiza elementarna: C23H30N2°5
Obliczono: C 66,66 H 7,25 N 6,76
Znaleziono: C 67,0
H 6,85
N 6,23
151 228
7
Przykład IX. Do roztworu 53,8 g N-metylo-N-chlorometylokarbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu w 250 ml benzenu dodaje się w ciągu godziny w temperatu¬
rze pokojowej roztwór 15,25 g 1,1-dimetylohydrażyny i 25,25 g trietyloaminy w 50 ml ben¬
zenu. Otrzymaną zawiesinę miesza się przez 2 godziny, a następnie sączy. Otrzymuje się
51 g N-metylo-N-/N'-1, 1-dimetylohydrazynometylo/-karbaminianu 2, 3-dihydro-2f 2-dimetylo-7-benzofuranylu w postaoi chlorowodorku o temperaturze topnienia 107-110°C.
UVmax = 2B0 nm HPLC; 10yul Si 100-S+0,02 M H3B03 /pH = 7,5/ MeOH 20:80, Detektor UV przy
270 nm. Chromatografia cienkowarstwowa TLC, żel krzemionkowy Fp,-. /Merck/ + heksan/octan
etylu/aceton 80:20:60; nanoszenie 5 jxl w roztworze acetonowym, stężenie 50 mg/ml; rozwi¬
janie po 5 min. chlorowania o-toluidyną; Rf ■ 0,48,
Analiza elementarna: C^H^CIN^^
Obliczono: C 54,63 H 7,28 N" 12,75 Cl 10,77
Znaleziono: C 53,61 H 7,27 N 11,94 Cl 10,88
Przykład
X. Do roztworu 16,4 g 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranolu w 50
ml toluenu wprowadza się w ciągu godziny przy temperaturze -5°C 14,9 g fosgenu. W celu
związania kwasu dodaje się porojami 5 N roztwór wodorotlenku sodu przy temperaturze -5 -
- 0°C, tak aby utrzymać wartość pH poniżej 7* Po upływie godziny oddziela się fazę toluenową, przemywa ją wodą do zobojętnienia, suszy siarczanem sodu i uwalnia od rozpuszczal¬
nika. Otrzymany ohloromrówozan 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu rozpuszcza się w
100 ml benzenu. Następnie wkrapla się w oiągu godziny w temperaturze +5 - +10°C roztwór
15,6 g N-morfolinomstylo-metyloaminy i 12 g trietyloaminy w 50 ml benzenu* Dalej postępu¬
je się w sposób opisany w przykładzie V. Otrzymuje się 25,1 g N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu o temperaturze topnienia
92-95°C. Otrzymany produkt jest taki sam, jak wytworzony według przykładu V. Temperatura
topnienia mieszaniny nie wykazuje depresji.
Przykład XI. Do roztworu 22,6 g ohloromrówozanu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu w 100 ml benzenu dodaje się roztwór 29,3 g pentachlorofenolu w 100 ml ben¬
zenu. Przy użyciu 5 N roztworu wodorotlenku sodu albo trietyloaminy ustawia się wartość
pH mieszaniny reakcyjnej na 7# Do otrzymanego roztworu benzenowego, po przemyciu go do
zobojętnienia, wkrapla się w ciągu godziny w temperaturze 20°C roztwór 14,3 g N-morfoli¬
nometylo-metyloaminy i 11 g trietyloaminy w 50 ml benzenu. Całość miesza się przez 3 go¬
dziny, po czym przerabia w sposób opisany w przykładzie V. Otrzymuje się N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-karbaminian 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu o temperaturze
topnienia 92-96°C.
Przykład
XII. Do roztworu 13 g N-morfolinometylo-metyloaminy w 100 ml toluenu
wprowadza się w temperaturze -5 - 0°C 14,9 g fosgenu. Do otrzymanego chlorku N-metylo-N-morfolinometyloaminokarbonylu dodaje się roztwór 15 g 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranolu i 10 trietyloaminy w 50 ml benzenu. Mieszaninę reakcyjną przerabia się analogicz¬
nie do sposobu opisanego w przykładzie I. Otrzymuje się N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-
-karbaminian 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu o temperaturze topnienia 92-95°C.
Produkt jest identyczny z produktem wytworzonym według przykładu V.
Przykład
XIII. Do roztworu 13 g N-morfolinometylo-metyloaminy w 100 ml toluenu
wprowadza się w ciągu godziny w temperaturze -5 - 0°C 7 g fosgenu. W celu wiązania kwasu
ustawia się pH mieszaniny reakcyjnej na 7 przy użyciu 5 N roztworu wodorotlenku sodu. Po
2 godzinach fazę toluenową przemywa się wodą do zobojętnienia i do otrzymanego roztworu
bis-/N-metylo-N-morfolinometylo/-karbamidu dodaje się w ciągu godziny w temperaturze poko¬
jowej roztwór 15,8 g 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranolu i 10,1 g trietyloaminy w
50 ml wody. Mieszaninę przemywa się wodą, oddziela fazę organiczną, suszy ją i uwalnia od
rozpuszczalnika. Pozostałość przeprowadza się
kwasem solnym w sól. Po dodaniu zasady
otrzymuje się 22,7 g N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranylu o temperaturze topnienia 92-96°c.
151 228
8
Przykład XIV. Do roztworu chlorku N-morf olinometylo-metyloaminokarbonylu w to¬
luenie dodaje się roztwór 29,3 g pentachlorofenolu i 11 g trietyloaminy w 100 ml benzenu.
Do mieszaniny, która zawiera ester pentachlorofenylowy kwasu N-metylo-N-morfolinometyloaminokarbokaylowego, dodaje się po 2 godzinach w ciągu godziny w temperaturze pokojowej
roztwór 15,8 g 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzofuranolu i 11 g trietyloaminy w 50 ml to¬
luenu. Całość miesza się przez 2 godziny, po czym rozcieńcza wodą, przemywa do zobojęt¬
nienia, oddziela fazę organiczną, którą suszy się siarczanem sodu i uwalnia od rozpuszczal¬
nika. Pozostałość przeprowadza się kwasem siarkowym w s.ól. Po dodaniu zasady otrzymuje
się 23,1 g N-metylo-N-/N'-morfolinometylo/-karbaminianu 2,3-dihydro-2,2-dimetylo-7-benzo-
furanylu o temperaturze topnienia 92-95°C.
Zastrzeżenie
Środek szkodnikobójczy,
patentowe
znamienny
tym,
że obok substancji pomocniczych
zawiera jako substanoję czynną nowe związki o wzorze ogólnym 1, w którym R
wodoru lub grupę alkilową o 1-4 atomach węgla, R
p
oznacza atom
oznacza grupę alkilową o 1-4 atomach
węgla? grupę dialkiloaminową o 2-6 atomach węgla albo grupę o wzorze ogólnym Ir -/CHp/2,
R-^ oznacza grupę o wzorze ogólnym -COOR , przy czym R^" oznacza grupę alkilową o 1-2 ato¬
mach węgla albo grupę o wzorze ogólnym 2, w którym r iR
1
oznaczają grupę alkoksylową o
?
1-2 atomach węgla, albo R i R razem oznaczają ugrupowanie -/CHp/p-0-/C5Hp/2 z tym, że
R
i R
jednocześnie uie oznaczają grupy metylowej, albo ich sole a
WZtfR 1
R5
-QC R6
WZtfR 2
Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.
Cena 3000 zł
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
949 Кб
Теги
pl151228b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа