close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL151456B1

код для вставкиСкачать
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
OPIS PATENTOWY
151 456
Patent dodatkowy
do patentu nr
Int. Cl.5 A01N 43/653
Zgłoszono:
85 09 10 (P.255311)
Pierwszeństwo:
84 09 11 dla zastrz. 4, 5, 6
Republika Federalna Niemiec
85 07 15 dla zastrz. 1,2,3 CZYTELU!A
Republika Federalna Niemiec OGÓLNA
URZĄD
PATENTOWY
RP
Zgłoszenie ogłoszono:
87 10 19
Opis patentowy opublikowano: 1991 03 29
Twórcywynalazku: —
Uprawniony z patentu: Hoechst Aktiengesellschaft,
Frankfurt n/Menem (Republika Federalna Niemiec)
Środek chwastobójczy
Przedmiotem wynalazku jest środek chwastobójczy, który jako składnik aktywny zawiera
kombinacje związku chroniącego rośliny (odtrutki) i substancji chwastobójczej z grupy estrów
kwasu fenoksykarboksylowego.
Jako składnik aktywny stosuje się według wynalazku związki triazolowe (odtrutkę) o wzorze
1, w którym podstawniki Z przy takim samym albo różnym znaczeniu oznaczają atom chlorowca,
grupę nitrową, cyjanową, trójfluorometylową, /Ci-C4/-alkilową, /Ci-C4/-alkoksylową, przy
czym grupy alkilowe albo alkoksylowe mogą być podstawione przez fluor albo chlor, albo grupę
fenoksylową, która może być podstawiona pojedynczo albo kilkakrotnie przez chlorowiec, Y
oznacza atom wodoru, grupę /Ci-C4/-alkilową, która może być podstawiona całkowicie albo
częściowo przez atomy chlorowca i/albo pojedynczo przez grupę /Ci-C4/-alkoksylową, przy czym
wyłączone są grupy CCI3, CHCI2 i CF3 albo grupę /C2-Ce/-alkenylową albo /C3-C6/-
cykloalkilową, która może być podstawiona przez grupę /Ci-C4/-alkilową i/albo przez grupę
dwuchlorowinylową, X oznacza grupę hydroksylową, grupę /Ci-C4/-alkilową, /C3-Ce/-cykloalkoksylową, /C2-Ce/-alkenyloksylową, /Ci-Ce/-alkoksylową, /Ci-Ce/-alkilotio, przy czym
grupa alkoksylowa może być podstawiona przez jedno- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminokarbonyl,
fenyloaminokarbonyl, przez grupę jedno- albo dwu-/Ci-C6/-alkiloaminową, N-/Ci-C4/-alkilofenyloaminokarbonyl, /Ci-C2/-alkilotio, grupę cyjanową albo przez chlorowiec, rodnik o wzorze
6, w którym każdorazowo Z' oznacza atom chlorowca, grupę trójfluorometylową, metylową albo
metoksy, dalej X oznacza grupę jedno- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminową, piperydynową albo
2,6-dwumetylomorfolinową i n oznacza liczbę 0,1,2 albo 3 albo w przypadku, gdy X oznacza grupę
OH, jego sole odpowiednie do stosowania w rolnictwie albo związek chroniący rośliny (odtrutkę) o
wymienionym wzorze 1, w którym X oznacza grupę /Ci-C4/-alkilową albo /C3-C4/-cyklo-
alkoksylową i Y oznacza CCI3, CHCI2 albo CF3 i Z, Z' i n mają wyżej podane znaczenie oraz
substancję chwastobójczą z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego, przy czym stosunek
odtrutki do substancji chwastobójczej wynosi 1:10 do 10:1, a środek zawiera 1-90% wagowych
składnika aktywnego i 99-10% wagowych znanych substancji pomocniczych.
2
151 456
Jako sole mogą być użyte przykładowo sole metali alkalicznych albo metali ziem alkalicznych,
zwłaszcza sole sodowe lub potasowe, sole amonowe, sole mono-, dwu-, trój-, albo cztero-/Ci-C4/alkiloamoniowe albo sole mono-, dwu-, trój-, lub cztero-/Ci-C4/-alkanoloamoniowe.
Korzystne są takie związki o wzorze 1, w którym Y oznacza grupę /Ci-C2/-alkilową, która
może być całkowicie albo częściowo podstawiona przez F, Cl albo Br, przy czym wyłączone są
grupy CCb, CHCI2 i CF3, podstawniki Z przy takim samym albo różnym znaczeniu oznaczają
atom chlorowca, grupę /Ci-C4/-alkoksylową, /Ci-C4/--alkilową albo CF3, X oznacza grupę
/Ci-Ce/-alkoksylową albo hydroksylową i n oznacza 1, 2 albo 3.
Z tych związków szczególnie wyróżniają się związki o wzorze 1, w którym Y oznacza
CHF2CF2 albo CH3, a Z, X i n mają wyżej podane znaczenie.
Związki o wzorze 1, stanowiące składnik substancji czynnej środka według wynalazku, są
niespodziewanie odpowiednie do skutecznego zmniejszenia lub całkowictego wstrzymania fitotoksycznych działań ubocznych środków ochrony roślin na rośliny uprawne. Takie związki określa
się jako odtrutki albo środki ochraniające (Safener).
Środek chwastobójczy według wynalazku jako składnik aktywny może zawierać związek
(odtrutkę) o wzorze 1, w którym podstawniki Z przy takim samym lub różnym znaczeniu oznaczają
atom chlorowca, grupę nitrową, cyjanową, trójfluorometylową, /Ci-C4/-alkilową, /C1-C4/alkoksylową, przy czym grupy alkilowe albo alkoksylowe mogą być podstawione przez fluor albo
przez chlor, albo grupę fenoksylową, przy czym grupa fenoksylowa może być podstawiona
pojedynczo albo kilkakrotnie przez chlorowiec, Y oznacza grupę trójchlorometylową, dwuchlorometylową albo trójfluorometylową, X oznacza grupę hydroksylową, /Cs-CeAcykloalkoksylową, /C2-Ce/-alkenyloksylową, /Ci-Ce/-alkoksylową, /Ci-Ce/-alkilotio, przy czym grupa
alkoksylowa może być podstawiona przez jedno- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminokarbonyl, fenyloaminokarbonyl, N-/Ci-C4/-alkilo-fenyloaminokarbonyl, grupę jedno- albo dwu-/Ci-Ce/alkiloaminową, /Ci-C2/-alkilotio, grupę cyjanową albo przez chlorowiec, rodnik o wzorze 6, w
którym każdorazowo Z' oznacza atom chlorowca, grupę CF3, metylową albo metoksy, dalej X
oznacza grupę jedno- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminową, piperydynową albo 2,6-dwumetylomorfolinową i n oznacza liczbę 0, 1, 2 albo 3, oraz w przypadku gdy X oznacza grupę OH, jego
fizjologicznie dopuszczalne sole, oraz substancję chwastobójczą z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego, przy czym stosunek odtrutki do substancji chwastobójczej wynosi 1:10 do 10:1, a
środek zawiera 1-90% wagowych składnika aktywnego i 99-10% wagowych znanych substancji
pomocniczych.
Środek według wynalazku jako odtrutkę zawiera korzystnie związek o wzorze 1, w którym Y
oznacza CCI3, X oznacza grupę/Ci-C4/-alkoksylową i /Z/n oznacza 2,4-Ck, a szczególnie
korzystnie związek o wzorze 1, w którym Y oznacza CCI3, X oznacza OC2H5 i /Z/n oznacza
2,4-Cl2.
Niektóre związki o wzorze 1 są znane z rolniczych publikacji, np. Chem. Ber. 94 1868 /1961/,
Chem. Ber. 96 3120 /1963/, Chem. Ber. 98 642 /1965/ oraz z opisu patentowego RFN DE
nr 1 123 331. Jednak ich działanie ochraniające nie było znane.
Poniżej opisano sposób wytwarzania nowych, nie opisanych uprzednio związków o wzorze 1,
w którym Z są jednakowe albo różne i oznaczają atom chlorowca, grupę nitrową, cyjanową,
trójfluorometylową, /Ci-C4/-alkilową, /Ci-C4/-alkoksylową, przy czym grupy alkilowe albo
alkoksylowe są ewentualnie podstawione przez fluor albo chlor, dalej grupę fenoksylową, którajest
ewentualnie podstawiona pojedynczo albo kilkakrotnie atomami chlorowca, Y oznacza atom
wodoru, grupę /Ci-C4/-alkilową, która jest ewentualnie podstawiona całkowicie albo częściowo
przez atomy chlorowca i/albo pojedynczo przez grupę /Ci-C4/-alkoksylową, dalej Y oznacza
grupę /C2-Ce/-alkenylową albo grupę /C3-Ce/-cykloalkilową, która jest ewentualnie podsta¬
wiona przez grupę /Ci-C4/-alkilową i/albo przez grupę dwuchlorowinylową, X oznacza grupę
hydroksylową, grupę /Ci-C4/-alkilową, /C3-Ce/-cykloalkoksylową, /C2-Ce/-alkenyloksylową,
/Ci-Ce/-alkoksylową, /Ci-Ce/-alkilotio, przy czym grupa alkoksylowa jest ewentualnie podsta¬
wiona przez grupę mono- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminokarbonylową, fenyloaminokarbonylową, N-/Ci-C4/-alkilofenyloaminokarbonylową, mono- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminową,
/Ci-C2/-alkilotio albo przez grupę cyjanową, dalej X oznacza grupę o wzorze 6, grupę mono- albo
dwu-/Ci-C4/-alkiloaminową, piperydynową albo 2,6-dwumetylomorfolinową zaś n oznacza
151 456
3
liczbę 0,1,2 albo 3, albo w przypadku gdy X oznacza grupę hydroksylową, ich sole odpowiednie do
stosowania w rolnictwie.
Sposób wytwarzania nowych związków o wzorze 1, w którym Z i n mają wyżej podane dla
wzoru 1 znaczenie, oraz soli polega na tym, że a) związek o wzorze 2, w którym X1 ma znaczenie X
oprócz grupy hydroksylowej, poddaje się reakcji ai) ze związkiem o wzorze Y-CO-C1 albo a2) z
bezwodnikiem kwasowym o wzorze Y-CO-O-CO-Y, albo a3) z ortoestrem o wzorze Y-C/OR1/3, w
którym R1 oznacza grupę /Ci-C4/-alkilową, albo b) dla związków o wzorze 1, w którym Y oznacza
atom wodoru lub grupę /Ci-C4/-alkilową, związek o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza
/Ci-C4/-alkil, Y1 oznacza atom wodoru lub grupę /Ci-C4/-alkilową, a R3 oznacza grupę
/Ci-C4/-alkoksylową lub grupę metylową, poddaje się reakcji z zasadą, przy czym otrzymane
według sposobu ai) i a2) związki ewentualnie ogrzewa się w kwasie octowym i otrzymane związki o
wzorze 1, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, ewentualnie przeprowadza się w
inne pochodne związki o wzorze 1 albo ich sole.
W wariantach ai) i a2) sposobu zaskakujące jest to, że obok przyłączenia chlorku kwasowego
albo bezwodnika kwasowego do wolnej grupy aminowej bezpośrednio następnie w dwuetapowej
reakcji obserwuje się często wprost cyklizację do związku o wzorze 1, w którym podstawniki mają
wyżej podane znaczenie. Poza tym niespodziewane jest to, że w przypadku wariantu ai) reakcję
prowadzi się bez dodatku zasady, a przeciwnie, stosowany dawniej dodatek zasad prowadzi do
otrzymania żywicowatych produktów.
Reakcje związku o wzorze 2, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, z chlorkiem
kwasu karboksylowego (YCOC1), bezwodnikiem kwasowym albo ortoestrem prowadzi się
korzystnie w organicznym obojętnym rozpuszczalniku aprotonowym.
W przypadku bezwodnika kwasowego lub ortoestru (wariant a2 lub ^3) jako rozpuszczalnik
może służyć także sam odpowiedni reagent. Reakcję według wariantu a3) sposobu prowadzi się
korzystnie w obecności kwasowego katalizatora, zwłaszcza organicznego kwasu, jak kwasu
p-toluenosulfonowego.
Jako obojętne rozpuszczalniki dla wariantów ai), a2) i a3) sposobu nadają się zwłaszcza
węglowodory aromatyczne, jak benzen, toluen, ksylen, chlorobenzen albo cykliczne związki ete¬
rowe, jak czterohydrofuran albo dioksan, albo także ketony, jak aceton, i dwupolarne aprotonowe
rozpuszczalniki, jak dwumetyloformamid. Temperatury reakcji wahają się, zależnie od użytego
rozpuszczalnika, w granicach od 10°C do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej. Przy użyciu
aromatycznych rozpuszczalników w przypadku wariantu ai) po dodaniu chlorku kwasu karboksy¬
lowego usuwa się powstającą wodę w warunkach wrzenia pod chłodnicą zwrotną przy zastosowa¬
niu oddzielacza wody.
Niejednokrotnie w przypadku wariantów ai) albo a2) sposobu, w zależności od grupy /Z/n
oraz X związków o wzorze ogólnym 2, najpierw powstaje półprodukt o wzorze ogólnym 4, w
którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, który ewentualnie można wyodrębnić. Jeżeli
reakcja zostanie zatrzymana na tym etapie przy zastosowaniu wymienionych wyżej rozpuszczalni¬
ków, należy przeprowadzić dalszą reakcję w kwasie octowym. W tym celu półprodukt o wzorze
ogólnym 4, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, ogrzewa się w kwasie octowym w
temperaturze między około 50°C i temperaturą wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Tę reakcję można
przeprowadzić sposobem jednonaczyniowym, przy czym przed dodaniem kwasu octowego oddestylowuje się rozpuszczalnik organiczny pierwszego etapu sposobu.
Wariant b) sposobu wytwarzania związków o wzorze 1, w którym podstawniki mają wyżej
podane znaczenie, jest w zasadzie znany z Chem. Ber. 96 3120 /1963/. Jako zasady stosuje się
zwłaszcza nieorganiczne zasady, szczególnie wodorotlenek sodu albo potasu. Wytwarzanie związ¬
ków o wzorze ogólnym 3, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, prowadzi się, jak
tam opisano, przez reakcję estrów kwasu acetamidomalonowego albo estrów kwasu acetamidoacetylooctowego z solami dwuazoniowymi.
Tak otrzymane związki o wzorze ogólnymi, w którym podstawniki mają wyżej podane
znaczenie, ewentualnie przeprowadza się zwykłymi sposobami wytwarzania pochodnych w inne
związki o wzorze ogólnymi. Tak, związki o wzorze ogólnymi, w którym X oznacza grupę
hydroksylową, wytwarza się z estrów o wzorze ogólnym 1 przez kwasową lub alkaliczną hydrolizę.
4
151 456
Z kwasów o wzorze ogólnym 1 (X = OH) wytwarza się sole związków o wzorze ogólnym 1 w zwykły
sposób przez dodanie odpowiednich zasad. Poza tym z estrów o wzorze ogólnym 1, w którym
podstawniki mają wyżej podane znaczenie, w zwykły sposób otrzymuje się inne estry lub amidy o
wzorze ogólnym 1, przykładowo przez odpowiednie chlorki kwasowe.
Wytwarzanie związków o wzorze ogólnym 2, w którym podstawniki mają wyżej podane
znaczenie, jest w zasadzie znane. Wytwarza się je przez reakcję a-chlorohydrazonów o wzorze
ogólnym 5, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, z amoniakiem. Natomiast
związki o wzorze ogólnym 5 wytwarza się przez reakcję soli fenylodwuazoniowych z estrami kwasu
cr-chloroacetylooctowego, względnie a-chlorowco-/3-dwuketonami. Obydwie reakcje opisane są w
J.Chem.Soc. 87 1859 /1905/ i w Ber. d.dt. Chem.Ges. 50 1482 /1917/.
Związki o wzorze ogólnym 1, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, nadają się
w pierwszym rzędzie do ochrony roślin uprawnych przed toksycznymi działaniami ubocznymi
pewnych środków chwastobójczych.
Związki o wzorze 1, w którym podstawniki mają wyżej podane znaczenie, można nanosić
razem ze środkami chwastobójczymi z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego i wówczas są
one w stanie przeciwdziałać lub całkowicie znieść szkodliwe działanie uboczne tych środków
chwastobójczych, nie ograniczając ich skuteczności przeciwko szkodliwych roślinom. Dzięki temu
można znacznie rozszerzyć zakres stosowania dotychczasowych środków ochrony roślin.
Środki ochraniające dla środków chwastobójczych typu estrów kwasu fenoksyfenoksykarboksylowego znane są z ogłoszeniowego europejskiego zgłoszenia patentowego 31 938. Jednak te
środki ochraniające wykazują niewystarczające działanie.
Środkami chwastobójczymi, których fitotoksyczne działania uboczne można obniżyć związ¬
kami o wzorze ogólnym 1, są przykładowo podstawione pochodne kwasów fenoksy-, naftoksy- i
fenoksyfenoksykarboksylowych oraz pochodne kwasów heteroaryloksyfenoksykarboksylowych,
jak estry kwasów chinoliloksy-, chinoksaliloksy-, pirydyloksy-, benzoksazoliloksy-, benzotiazoliloksyfenoksykarboksylowych. Wyróżniają się z nich estry kwasów fenoksyfenoksy- i heteroaryloksyfenoksykarboksylowych. Jako estry wchodzą tu w rachubę zwłaszcza niskie estry alkilowe,
alkenylowe i alkinylowe.
Przykładowo można wymienić następujące środki chwastobójcze, które nie stanowią
ograniczenia:
A) środki chwastobójcze typu estrów /Ci-C4/-alkilowych, /C2-C4/-alkenylowych i /C3-C4/alkinylowych kwasów fenoksy- fenoksy- i heteroaryloksyfenoksykarboksylowych, jak ester mety¬
lowy kwasu 2-/4-/2,4-dwuchlorofenoksy/-fenoksy/-propionowego, ester metylowy kwasu 2-/4/4-bromo-2-chlorofenoksy/-fenoksy/-propionowego, ester metylowy kwasu 2-/4-/4-trójfluorometylofenoksy/-fenoksy/-propionowego, ester metylowy kwasu 2-/4-/2/chloro-4-trójfluorometylofenoksy/-fenoksy/-propionowego, ester metylowy kwasu 2-/4-/2,4-dwuchlorobenzylo/fenoksyApropionowego, ester etylowy kwasu 4-/4-/4-trójfluorometylofenoksy/-fenoksy/-2-pe-
ntenowego, ester etylowy kwasu 2-/4-/3,5-dwuchloro-2-pirydyloksy/-fenoksy/-propionowego,
esterpropargilowy kwasu 2-/4-/3,5-dwuchloro-2-pirydyloksy/-fenoksy/-propionowego, ester ety¬
lowy kwasu 2-/4-/6-chloro-2-benzoksazoliloksy/-fenoksy/-propionowego, ester etylowy kwasu
2-/4-/6-chloro-2-benzotiazoliloksy/-fenoksy/-propionowego, ester metylowy kwasu 2-/4-/3-chloro-5-trójfluorometylo-2-pirydyloksy/-fenoksy/-propionowego, ester butylowy kwasu 2-/4-/5trójfluorometylo-2-pirydyloksy/-fenoksy/-propionowego, ester etylowy kwasu 2-/4-/6-chloro-2chinoksaliloksy/-fenoksy/-propionowego, ester etylowy kwasu 2-/4-/6-fluoro-2-chinoksaliloksy/fenoksyApropionowego, ester etylowy kwasu 2-/4-/6-chloro-2-chinoliloksy/-fenoksy/-propionowego.
Stosunek ilościowy środka ochraniającego do środka chwastobójczego może wahać się w
szerokich granicach, a mianowicie 1:10-10:1, a zwłaszcza 2:1-1:10. Każdorazowe optymalne
ilości środka chwastobójczego i środka ochraniającego zależą od typu zastosowanego środka
chwastobójczego albo od stosowanego związku ochraniającego oraz od gatunku traktowanych
roślin i można je ustalać od przypadku do przypadku za pomocą odpowiednich prób.
151 456
5
Głównymi dziedzinami zastosowania środków ochraniających są przede wszystkim uprawy
zbóż, jak pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa, uprawy ryżu, kukurydzy, sorgo ale także bawełny,
buraków cukrowych, trzciny cukrowej i soi.
Związki ochraniające o wzorze 1, można stosować do wstępnego traktowania materiału
siewnego roślin uprawnych (zaprawianie nasion) albo można nanosić przed siewem w orce siewnej,
albo razem stosować ze środkiem chwastobójczym przed lub po wschodzie roślin. Traktowanie
przedwschodowe obejmuje zarówno traktowanie powierzchni uprawnej przed zasiewem, jak też
traktowanie obsianych, ale jeszcze nie porośniętych powierzchni uprawnych. Korzystne jest
wspólne stosowanie ze środkiem chwastobójczym. W tym celu stosuje się mieszanie w zbiorniku
albo gotowe preparaty.
W celu zastosowania związki o wzorze 1 przerabia się ze zwykłymi środkami ułatwiającymi
preparowanie na środki do opylania, proszki zawiesinowe, dyspersje, koncentraty emulsyjne itd.,
które albo stosuje się jako takie (środki do opylania, peletki), albo przed zastosowaniem rozpu¬
szcza się lub dysperguje w rozpuszczalniku, jak w wodzie.
Środki według wynalazku stosuje się w zwykłych preparatach jako proszki zawiesinowe,
dające się emulgować koncentraty, odpowiednie do rozpylania roztwory, środki do opylania,
środki do zaprawiania, granulaty albo mikrogranulaty.
Jako proszki zawiesinowe rozumie się dające się równomiernie dyspergować preparaty, które
obok substancji czynnej, poza ewentualnym rozcieńczalnikiem lub substancją obojętną zawierają
jeszcze środki zwilżające, np. polioksyetylenowane alkilofenole, polioksyetylenowane alkohole
tłuszczowe, alkilo- lub alkilofenylosulfoniany oraz środki dyspergujące, np. ligninosulfonian sodu,
2,2'-dwunaftylometano-6,6'-dwusulfonian sodu, dwubutylonaftalenosulfonian sodu albo także
oleilometylotaurynian sodu. Preparaty wytwarza się w zwykły sposób, np. przez zmielenie i
zmieszanie składników.
Dające się emulgować koncentraty wytwarza się np. przez rozpuszczenie substancji czynnej w
obojętnym rozpuszczalniku organicznym, np. w butanolu, cykloheksanonie,dwumetyloformamidzie, ksylenie albo także w wyżej wrzących węglowodorach aromatycznych albo węglowodorach z
dodatkiem jednego albo kilku emulgatorów. W przypadku płynnych substancji czynnych może
całkowicie albo także częściowo odpaść udział rozpuszczalnika. Jako emulgator stosuje się przy¬
kładowo alkiloarylosulfoniany wapnia, jak dodecylobenzenosulfonian wapnia, albo niejonowe
emulgatory, jak estry poliglikolowe kwasów tłuszczowych, alkiloarylopoliglikoloetery, etery alko¬
holi tłuszczowych i poliglikolu, produkty kondensacji tlenku propylenu i tlenku etylenu, alkilopoliglikoetery, estry sorbitanu i kwasów tłuszczowych, polioksyetylenowane estry sorbitanu i kwasów
tłuszczowych albo polioksyetylenowane estry sorbitu.
Środki do opylania wytwarza się przez zmielenie substancji czynnej z subtelnie rozdrobnio¬
nymi stałymi substancjami, np. talkiem, naturalnymi glinami, jak kaolinem, bentonitem, pirofilitem albo ziemią okrzemkową.
Granulaty wytwarza się albo przez wyciśnięcie przez dyszę substancji czynnej na chłonny,
granulowany nośnik obojętny, albo przez naniesienie koncentratów substancji czynnej za pomocą
spoiw, np. polialkoholu winylowego, poliakrylanu sodu lub też olejów mineralnych, na powierzch¬
nię nośników, jak piasku, kaolinitu albo granulowanego materiału obojętnego. Można również
odpowiednie substancje czynne granulować w sposób stosowany do wytwarzania nawozów granu¬
lowanych - ewentualnie w mieszaninie z nawozami.
W proszkach zawiesinowych stężenie substancji czynnej wynosi około 10-90% wagowych, a
resztę do 100% wagowych stanowią zwykłe składniki preparatów. W przypadku dających się
emulgować koncentratów stężenie substancji czynnej może wynosić około 10-80% wagowych.
Zdolne do rozpylania preparaty zawierają przeważnie 5-20% wagowych substancji czynnej, a
zdolne do opryskiwania roztwory około 1-20% wagowych. W granulatach zawartość substancji
czynnej zależy częściowo od tego, czy związek czynny występuje w postaci ciekłej albo stałej i jakie
stosuje się środki pomocnicze do granulowania, napełniacze itd.
Wymienione preparaty substancji czynnych oprócz tego zawierają ewentualnie każdorazowo
zwykłe środki zwiększające przyczepność, zwilżające, dyspergujące, emulgujące, penetrujące, roz¬
puszczalniki, napełniacze albo nośniki.
W celu zastosowania występujące w handlowej postaci omawiane koncentraty ewentualnie
rozcieńcza się w zwykły sposób, np. w przypadku proszków zawiesinowych, dających się emulgo-
6
151 456
wać koncentratów, dyspersji i częściowo także mikrogranulatów, wodą. Preparatów pylistych i
granulowanych oraz odpowiednich do opryskiwania roztworów przed zastosowaniem zwykle nie
rozcieńcza się więcej dalszymi substancjami obojętnymi.
Potrzebne do stosowania ilości związków o wzorze 1 przy użyciu jako środków ochraniają¬
cych, zależnie od wskazania i stosowanego środka chwastobójczego, wahają się w szerokich
granicach i wynoszą na ogół 0,01-10 kg/hektar.
Poniższe przykłady służą do objaśnienia wynalazku.
A. Przykłady preparatów.
a) Łatwy do zemulgowania w wodzie koncentrat estru kwasu fenoksykarboksylowego i
odtrutki (10:1) posiada następujący skład: 12,00% wagowych estru etylowego kwasu 2-/4-/6chloro-2-benzoksazoliloksy/-fenoksy/-propionowego; 1,20% wagowych związku o wzorze 1;
69,00% wagowych ksylenu; 7,80% wagowych dodecylobenzenosulfonianu wapnia; 6,00% wago¬
wych oksyetylenowanego nonylofenolu (lOetO); 4,00% wagowych oksyetylenowanego oleju rycy¬
nowego (40 etO).
b) Łatwo dający się emulgować w wodzie koncentrat estru kwasu fenoksykarboksylowego i
odtrutki (1:10) posiada następujący skład: 4,0% wagowych estru etylowego kwasu 2-4-/d-chloro2-benzoksazoliloksy/-fenoksy/-propionowego; 40,0% wagowych związku o wzorze 1; 30,0%
wagowych ksylenu; 20,0% wagowych cykloheksanonu; 4,0% wagowych dodecylobenzenosulfo¬
nianu wapnia; 2,0% wagowych oksyetylenowanego oleju rycynowego (40et0).
B. Przykłady chemiczne. Produkty wstępne
Przykład I. Ester metylowy kwasu a-chloro-aV3~trójfluoro-metylofenylohydrazono/-glio-
ksylowego
161,1 g (1,0 mol) 3-trójfluorometyloaniliny rozpuszczono w mieszaninie złożonej z 400 ml
wody i 326 ml stężonego kwasu solnego i w temperaturze 0°C przy silnym mieszaniu wkroplono
70 g azotynu sodu w 400 ml wody. Otrzymaną sól dwuazoniową wkroplono następnie przy silnym
mieszaniu do utrzymywanej w temperaturze +10°C mieszaniny złożonej ze 165,5 g estru metylo¬
wego kwasu a-chloroacetylooctowego, 800 ml wody, 444 g octanu sodu i 1000 ml etanolu. Mie¬
szano dalej przez 3 godziny, po czym rozcieńczono wodą, odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem
i surowy produkt wygotowano w metanolu. Otrzymano 263,6 g, czyli 94% związku o temperaturze
topnienia 145°C.
Przykład II. Ester metylowy kwasu a-amino-a-/3-trójfluorometylofenylohydrazono/-glio-
ksylowego.
lOOg (0,356 mola) estru metylowego kwasu a-chloro-a-/3-trójfluorometylofenylohydrazonoAglioksylowego rozpuszczono w 560 ml czterohydrofuranu i przy temperaturze +15-+20°C
wkroplono 61 g 25% wodnego roztworu amoniaku. Mieszano przez 5 godzin w temperaturze
pokojowej, po czym mieszaninę reakcyjną wylano do wody, odsączono pod zmniejszonym ciśnie¬
niem i pozostałość wygotowano w metanolu. Otrzymano 88,3 g, czyli 95% związku o temperaturze
topnienia 138°C.
Produkty końcowe
Przykład III. l-/3-trójfluorometylofenylo/-3-metoksykarbonylo-5-trójchlorometylo-l ,2,4triazol.
a) w toluenie jako rozpuszczalniku
Do 26,1 g (0,1 mola) estru metylowego kwasu a-amino-a-/3-trójfluorometylofenylohydrazonoAglioksylowego w 150 ml toluenu wkroplono przy mieszaniu 0,12 mola chlorku trójchloroacetylu i następnie utrzymywano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną przy zastosowaniu
oddzielacza wody tak długo, aż przestała przechodzić woda (około 1 godziny). Roztwór toluenowy
ochłodzono, przemyto wodą i oddestylowano toluen pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostały
surowy produkt przekrystalizowano z metanolu. Otrzymano jasnożółte kryształy o temperaturze
topnienia 92-93°C, w ilości 24 g, czyli 61,7%.
b) w czterohydrofuranie jako rozpuszczalniku
182,8g (0,7 mola) esteru metylowego kwasu a-amino-a-/3-trójfluorometylofenylohydrazonoAglioksylowego rozpuszczono w 1200 ml czterohydrofuranu i bez chłodzenia wkroplono w
ciągu 10 minut przy mieszaniu 191 g (1,05 mola) chlorku trójchloroacetylu. Mieszano przez 30
minut w temperaturze pokojowej, a następnie utrzymywano przez 15 minut w stanie wrzenia pod
151 456
7
chłodnicą zwrotną i przez 5 godzin mieszano dalej w temperaturze pokojowej. Po wlaniu do wody
odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem wytrącone kryształy i przemyto je wodą. Takotrzymano
233,8 g, czyli 86%, żółtawych kryształów o temperaturze topnienia 90°C. Po przekrystalizowaniu z
metanolu próbka wykazała temperaturę topnienia 92-93°C.
Przykład IV. Kwas 1 -/3-trójfluorometylofenylo/-5-trójchlorometylo-1,2,4-triazolo-3karboksylowy.
210 g (0,54 mola) l-/3-trójfluorometylofenylo/-3-metoksykarbonylo-5-trójchlorometylo-l ,2,4triazolu w 540 ml metanolu zadano 22,8 g (0,57 mola) wodorotlenku sodu w 100 ml wody. Całość
mieszano przez 5 godzin w temperaturze pokojowej, po czym wlano do 4000 ml wody, odsączono
nierozpuszczone części i klarowny przesącz zakwaszono kwasem solnym do pH= 1. Wytrącone
bezbarwne kryształy odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą. Nierozpuszczoną
w wodzie pozostałą substancję, sól sodową kwasu karboksylowego, rozpuszczono w mieszaninie
złożonej z 2000 ml metanolu i 1000 ml wody, zakwaszono kwasem solnym do pH = 1, bezbarwny
krystaliczny osad odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą. Połączone frakcje
kwasu karboksylowego przekrystalizowano z 1000 ml toluenu. Otrzymano 174 g, czyli 84%
związku o temperaturze topnienia 133-136°C.
PrzykładV. l-/3-trójfluorometylofenylo/-3-izopropoksykarbonylo-5-trójchlorometylo-l,
2,4-triazol.
20g (0,0534mola) kwasu l-/3-trójfluorometylofenylo/-5-trójchlorometylo-l,2,4-triazolo-3karboksylowego w 70 ml chlorku tionylu utrzymywano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną
przez 30 minut, usunięto nadmiar chlorku tionylu pod zmniejszonym ciśnieniem i surowy chlorek
kwasu karboksylowego w 120 ml izopropanolu utrzymywano w stanie wrzenia przez 60 minut.
Roztwór ochłodzono i wlano do wody z lodem, po czym odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem
bezbarwne kryształy. Surowe bezbarwne kryształy wymieszano w temperaturze pokojowej z
mieszaniną 50 ml metanol/woda = 1:2, ponownie odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem i
wysuszono na powietrzu. Otrzymano 19,4 g, czyli 87,3% substancji o temperaturze topnienia 91 °C.
Przykład VI. 3'-trójfluorometyloanilid kwasu l-/3-trójfluorometylofenylo/-5-trójchloro-
metylo-1,2,4-triazolo-3-karboksylowego.
0,0345 mola kwasu karboksylowego przeprowadzono analogicznie do sposobu opisanego w
przykładzie V w chlorek kwasowy, ten rozpuszczono w 80 ml toluenu i do roztworu wkroplono w
temperaturze +5°C w ciągu 20 minut mieszaninę 5,56 g (0,0345 mola) 3-trójfluorometyloaniliny i
3,5 g (0,0345 mola) trójetyloaminy. Po 5-godzinnym mieszaniu w temperaturze pokojowej prze¬
myto wodą i usunięto toluen pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość przekrystalizowano z
40 ml metanolu. Otrzymano bezbarwne kryształy o temperaturze topnienia 126°C; wydajność:
14,4 g, czyli 81%.
Przykład VII. l-/3-trójfluorometylofenylo/-3-metoksykarbonylo-5-dwuchlorometylo-l,2,4triazol.
26,1 g (0,1 mola) estru metylowego kwasu a-amino-a-/3-trójfluorometylofenylohydrazono/-
glioksylowego rozpuszczono w 150 ml toluenu i do roztworu tego przy mieszaniu w temperaturze
pokojowej wkroplono 15,5 g (0,105 mola) chlorku dwuchloroacetylu, po czym utrzymywano przez
60 minut w stanie wrzenia przy użyciu oddzielacza wody. Po ochłodzeniu przemyto kilkakrotnie
wodą i usunięto toluen pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostał syrop o jasnej barwie miodu;
n30D= 1,5259; wydajność: 28,2 g, czyli 80%.
Widmo NMR w CDC13: COOCH3 6 4,05; CHC12 6 6,72; Wartość Rf: 0,52 (toluen/octan etylu
2/1).
Przykład VIII. l-/2,6-dwuetylofenylo/-3-metoksykarbonylo-5-trójchlorometylo-l,2,4-tri¬
azol.
37,4g (0,15mola) estru metylowego kwasu cr-amino-a-/2,6-dwuetylofenylohydrazono/glioksylowego rozpuszczono w 165ml czterohydrofuranu i zadano 35,4g (0,194mola) chlorku
trójchloroacetylu. Po 3-godzinnym mieszaniu w temperaturze pokojowej wylano do wody, wymie¬
szano z chlorkiem metylenu, fazę organiczną przemyto wodą i usunięto rozpuszczalnik pod
zmniejszonym ciśnieniem. Wydajność: 51,7 g, czyli 91,5%. Otrzymano jasnobrunatny syrop, w
przypadku którego według widma NMR i analizy elementarnej chodzi o związek o otwartym
łańcuchu o wzorze 8.
151 456
8
18,9 g (0,047 mola) tego związku w 120 ml lodowatego kwasu octowego utrzymywano przez
1,5 godziny w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po ochłodzeniu wylano do wody i wymie¬
szano z chlorkiem metylenu. Fazę organiczną przemyto 3 razy wodą, a potem usunięto rozpu¬
szczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałe jasnożółte kryształy wymieszano z 20 ml meta¬
nolu i odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano 16,4g, czyli 91%; temperatura
topnienia: 76-77°C.
Przykład IX. l-/3-trójfluorometylofenylo/-3-metoksykarbonylo-5-/2,2-dwumetylo-l-etenylo/-l,2,4-triazol.
Do roztworu 26,1 g (0,1 mola) estru metylowego kwasu cr-amino-a-/3-trójfluorometylofenylohydrazonoAglioksylowego w 150 ml czterohydrofuranu wkroplono bez chłodzenia w ciągu 10
minut 15,4g (0,13 mola) chlorku kwasu /3,/3-dwumetyloakrylowego. Mieszaninę reakcyjną utrzy¬
mywano przez godzinę w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną, po czym oddestylowano większą
część czterohydrofuranu pod normalnym ciśnieniem, a pozostałość wymieszano z nadmiarem
wody. Po zdekantowaniu wody surowe kryształy przekrystalizowano z metanolu. Wydajność: 24 g,
czyli 73,7%; temperatura topnienia: 143-144°C.
Przykład X. l-/4-fluorofenylo/-3-metoksykarbonylo-5-metoksymetylo-l,2,4-triazol.
Do roztworu 21,1 g (0,1 mola) estru metylowego kwasu a-amino-a-/4-fluorofenylohydrazonoAglioksylowego w 140 ml toluenu wkroplono bez chłodzenia w ciągu 10 minut 14,1 g
(0,13 mola) chlorku metoksyacetylu. Mieszaninę reakcyjną utrzymywano przez 1,5 godziny w
stanie wrzenia przy zastosowaniu oddzielacza wody, potem ochłodzony roztwór toluenowy prze¬
myto 2 razy wodą, stosując po 200 ml, toluen oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a
pozostałość przekrystalizowano z metanolu. Wydajność: 15,2g, czyli 57,4%; temperatura topnie¬
nia: 93-94°C.
Przykład XI. l-/2,4-dwuchlorofenylo/-3-etoksykarbonylo-5-metylo-1,2,4-triazol.
a) Ester dwuetylowy kwasu a-/2,4-dwuchlorofenylazo/-acetamidomalonowego.
33,4 g (0,2 mola) 2,4-dwuchloroaniliny w 60 ml wody i 75 ml stężonego kwasu solnego ogrze¬
wano do temperatury wrzenia przez krótki czas, otrzymaną zawiesinę ochłodzono do temperatury
+5°C i w tej temperaturze dwuażowano przy użyciu 13,8 g (0,2 mola) azotynu sodu w 25 ml wody.
Roztwór soli dwuazoniowej wkroplono w ciągu 15 minut przy temperaturze +5-+7°C do energi¬
cznie mieszanej mieszaniny złożonej z 300 ml etanolu, 200 ml wody, 100 g octanu sodu i 43,3 g
(0,2 mola) estru dwuetylowego kwasu acetamidomalonowego. Całość mieszano dalej przez
godzinę w temperaturze pokojowej, po czym wylano do wody, kryształy odsączono pod zmniej¬
szonym ciśnieniem i przemyto wodą. Po przekrystalizowaniu z układu etanol/woda kryształy
wykazywały temperaturę topnienia 123-124°C. Wydajność: 71 g, czyli 91%.
b) Kwas l-/2,4-dwuchlorofenylo/-5-metylo-l,2,4-triazolo-3-karboksylowy.
39 g (0,1 mola) produktu otrzymanego według a) utrzymywano przez 5 minut w stanie wrzenia
pod chłodnicą zwrotną w mieszaninie złożonej ze 105 ml wody i 24,2 g wodorotlenku potasu.
Otrzymany klarowny roztwór ochłodzono do temperatury 60°C i zakwaszono stężonym kwasem
solnym. Wytrącony kwas l-/2,4-dwuchlorofenylo/-5-metylo-1,2,4 -triazolo-3-karboksylowy od¬
sączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą do zobojętnienia. Wydajność: 25,6 g, czyli
94%; temperatura topnienia: 163-164°C.
c) -l-(2,4-dwuchlorofenylo)-3-etoksykarbonylo-5-metylo-l,2,4-triazol.
0,10 mola związku otrzymanego według b) umieszczono w 150 ml chlorku tionylu i przez 2
godziny utrzymywano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Następnie usunięto nadmiar
chlorku tionylu pod zmniejszonym ciśnieniem i surowy chlorek kwasowy przeniesiono do 500 ml
etanolu i ogrzewano do temperatury wrzenia przez 30 minut. Po wylaniu do wody odsączono pod
zmniejszonym ciśnieniem wytrącone kryształy i przemyto je wodą do zobojętnienia. Wydajność:
24 g, czyli 80%; temperatura topnienia: 131-132°C. Po przekrystalizowaniu z metanolu kryształy
wykazywały temperaturę topnienia 133-134°C.
Przykład XII. l-/2,4-dwuchlorofenylo/-3-etoksykarbonylo-5-metylo-l,2,4-triazol.
a) 27,6 g (0,1 mola) estru etylowego kwasu a-amino-cr-/2,4-dwuchlorofenylohydrazono/glioksylowego w 150 ml bezwodnika kwasu octowego utrzymywano w stanie wrzenia pod chłod¬
nicą zwrotną przez 2 godziny, usunięto nadmiar bezwodnika kwasu octowego pod zmniejszonym
ciśnieniem, a surowy produkt przekrystalizowano z etanolu. Wydajność: 21,6 g, czyli 72%; tempe¬
ratura topnienia: 133-134°C.
151 456
9
b) 27,6 g (0,1 mola) estru etylowego kwasu a-amino-a-/2,4-dwuchlorofenylohydrazono/glioksylowego w 130 ml estru trójetylowego kwasu ortooctowego utrzymywano w stanie wrzenia
pod chłodnicą zwrotną przez 4 godziny.Następnie usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem nadmiar
ortoestru i produkt przekrystalizowano z etanolu. Wydajność: 18,9 g, czyli 63%; temperatura
topnienia: 133-134°C.
Przykład XIII. l-/2,4-dwuchlorofenyloA3-etoksykarbonylo-1,2,4-triazol.
27.6 g (0,1mola) estru etylowego kwasu a-amino-a-/2,4-dwuchlorofenylohydrazono/-glioksylowęgo w 120 ml estru trójmetylowego kwasu ortomrówkowego utrzymywano w stanie wrzenia
pod chłodnicą zwrotną przez 5 godzin. Potem nadmiar ortoestru usunięto pod zmniejszonym
ciśnieniem, a pozostałość przekrystalizowano z etanolu. Wydajność: 21,4g, czyli 75%; temperatura
topnienia: 105-106°C.
Przykład XIV. l-fenylo-3-acetylo-5-trójchlorometylo-l ,2,4-triazol.
17.7 g (0,1 mola) a-amino-cr-fenylohydrazonometylo-glioksalu w 150 ml czterohydrofuranu
zadano na raz przy mieszaniu 23,6 g (0,1 mola) chlorku trójchloroacetylu. Całość utrzymywano w
stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez godzinę, po czym wylano do 11 wody, wodę zdekantowano znad wytrąconego surowego produktu, który przekrystalizowano z metanolu. Wydajność:
20,1 g, czyli 66%; temperatura topnienia: 139-140°C.
Analogicznie do przykładów III-XIV wytworzono związki o wzorze ogólnym 1, przedsta¬
wione szczegółowo w tabeli I.
Tabela I
Temperaturatopnienia
Przykład
/z/„
Y
X
2
3
4
nr
/°C/
n
1
XV
XIX
3-CI
3-CI
2-C1
2-C1
2-C1
XX
2-C1
XXI
4-C1
XVI
XVII
XVIII
XXII
XXIII
XXIV
xxv
3,5-Cla
4-N02
3,5-CU
3,5-Cla
XXVI
2-C1
XXVII
3-CI
XXVIII
2-C1
XXIX
4-NO2
xxx
H
XXXI
H
XXXII
XXXIII
XXXIV
xxxv
XXXVI
XXXVII
XXXVIII
XXXIX
4-F
3-CN
4-Cl-CeH4-0-
2,4-Ck
2,4-CU
4-Cl-CaH4-0-
2,4-CU
2-CI
XL
wzór 9
XLI
2,4-CU
2,4-Cla
3,5-Cla
2,4-Cla,
XXLII
XLIII
XLIV
o
5
Wytwarzanie
według
przykładu nr
6
CCb
-OCaHs
CCI3
-OH
124-127
IV
CCb
CCI3
CCb
CCI3
CHCla
CHCla
CHCla
CCI3
CCU
CHCla
CHCla
CHCla
CCla
ecu
ecu
CHCU
-OCaHs
99-100
Ilia
-OH
204-205
IV
-OCH3
114-115
IHb
76-77
90-92
-OCHaCHaCH3
-OCH3
-OCH3
-OCH3
-OCH3
V
152-153
Ilia
1,5809
Ilia
149-150
Ilia
143-145
IHb
-OH
194-195
IV
-OCaH5
135-136
Ilia
-OH
114
IV
-OCH3
-OCH3
-OCH3
-OH
-OCH3
158
Ilia
201-203
103-104
154-156
168
IHb
CCU
-OH
CCU
CCU
ocu
ecu
CHCU
CHCU
CCU
-OH
-OC2H5
-OH
-OCH3
-OCH3
-OH
CCU
-NH-CtHs
-NH-CeH4-3-CF3
ecu
Ilia
155
-OH
"
ecu
ecu
IHb
IV
Ula
IV
IV
142
111-112
156
VIII
1,5925
Ilia
147
188-189
141
215-217
166-167
Ilia
160-161
VI
173
VI
IV
IV
IV
VI
VI
ecu
ecu
ecu
-OCH3
-OCHaCHaCHaCHa
XLVII
5-OCH3
2,4-Cla
2,4-Cla
2-CH3,4-Cl
wzór 10
166
VI
XLVIII
2-CH3ł4-Cl
ecu
wzór 13
167-168
VI
XLV
XLVI
162-163
66-67
IHb
V
10
—mx-
151 456
LIII
2,4-Cla
LIV
2,4-CU
2,4-CU
cen
CCb
CCI3
CCI3
CC13
CC13
CC13
LVI
4-C1
CC13
LVII
LVIII
4-C1
ecu
ecu
L
LI
LII
LV
2,4-CI,
3-CF3
3,5-CU
2-CH3,4-Cl
3-Cl,4-F
-OCHa-CO-N-ZCHa/CJC
wzór 15
205-207
VI
-OCH3
-OH
136-137
Illb
145-147^
IV
wzór 16
131-132
V
rrrm
-OC2H3
-OCHrCO-N/CHsACeHs
wzór 12
wzór 13
wzór 14
64
V
Ilia
203
VI
203
VI
193-194
VI
VI
68-72
3-C1.4-F
2,4-Cl2
ecu
-OCHaCH/CHs/a
122-123
V
ecu
wzór 12
160-163
VI
4-CH3
4-CH3
ecu
LXIII
4-F
ecu
LXIV
LXV
2-CH3,4-Cl
2-CH3,4-Cl
LXVI
3-CN
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
-OH
-OCH3
-OCH3
-OC2H5
-OCH3
-OCH3
LIX
LX
LXI
LXII
LXVII
LXVIII
2,4-CU
2,4-CU
LXIX
4-F
LXX
4-F
LXXI
LXXII
LXXIII
LXXIV
LXXV
LXXVI
LXXVII
LXXVIII
LXIX
LXXX
LXXXI
LXXXII
3-C1.4-F
2,6-/C2H5/2
2,4-CU
2-CI
5-OCH3
2,4-Cla
5-OCH3
2-CH3,4-Cl
2-CI
2-CH3,4-CI
3-Cl,4-F
3-Cl,4-F
4-F
2-CH3,4-Cl
LXXXIV
4-C1
LXXXV
4-CH3
LXXXVI
LXXXIX
H
2,4-CU
4-CH3
4-CH3
XC
wzór 9
XCI
wzór 9
Illb
VIII
125-126
Illb
154-155
129-130
V
-OCHaeHaCH3
-OH
131-132
IV
-OCHaCHaCH3
-OCH3
120-121
114-115
193-195
Illb
119-121
V
131-132
V
-OCH/CH3/2
-OH
-OCH2CH/CH3/2
-OCH/CH3/2
•
215
-OH
112
IV
79-80
133
V*
-OCH2CH/CH3/2
-OCH2CH2CH2CH3
-OC2H5
-OCH/CH3/2
chcu
-OH
-OCH3
-OC2H5
131
Illb
104-105
VIII
-OCHaCH/CHa/a
125-126
-OCHaCHaCHa
-OCH/CHa/a
-OCHaCH/CHa/a
-OCH2CH/CH3/2
-OCH2-CO-N/CH3/-C«H5
-OC2H5
-OH
2,6-/C2H5/2
xcv
XCVI
3,4-Clz
2.6/C2H5/2
XCVII
2,6/C2H9/a
XCVIII
2,6/C2H5/2
2,6/C2H5/a
3,4-Cl2
ecu
-OH
2-CF3,4-Cl
2-CF3,4-Cl
2-F,4-Cl,5-OCH3
2-F,4-Cl,5-OCH3
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
-OCH3
CIV
cv
CVI
CVII
CVIII
CIX
2-CHF2CF2O-
2-CH3,3-CI
2,6-CI2
2,5-/OCH3/2,4-Cl
2,5-/OCH3/2,4-Cl
ex
3,5-Cl2,4-OCH3
CXI
3,5-Cl2-4-OCH3
2-Cl,4-Br
2-Cl,4-Br
CXII
CXIII
,
-OH
4-C1
CIII
IV
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
XCIV
CI
V
155
XCIII
CII
V
-OCH3
4-F
c
Illb
ecu
XCII
XCIX
IV
Illb
117-118
125-126
CF3
ecu
ecu
ecu
ecu
CF3
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
ecu
LXXXVIII
146
132-134
113-114
2,4-CU,
LXXXIII
LXXXVII
ecu
-OCaHa
-OCHaCHaCH,
-OCH3
-OCHaCH/CHs/a
-OCaH»
-OCH3
-ONa
118-119
Illb
IV
V
VIII
174
IV
103-104
V
112
161-162
V
VIII
154-155
V
185
IV
147
99
87-88
138-139
V
VIII
V
Illb
V
96-97
VIII
133
Illb
233-234
1,5390
IV
83-84
V
V
1,5147
V
167-168
iv
110
Ilia
-OH
143-145
IV
-OCH3
-OH
OCH3
177-178
Ula
116-117
Ilia
OCH3
144-145
Ilia
OCHa
OCH3
Ilia
OH
143-144
149
223-224
OCH3
148-149
Ula
OH
OC2H5
113-114
OH
176
150
220
IV
Ilia
IV
IV
Ilia
IV
151456
T
2
&CFT-"THF
CXV
CXVI
CXVH
CXV1II
CXIX
cxx
CXXI
2-Br
2,4-Cb
3-CHClF-CFaO2-CH3,4-CI
3-CH3,4-CHFaCFaO
2,4-Cb
3-OCFa
CXXII
CXXIII
3-CHCbCFaO
CXXIV
2-a
cxxv
4-C1
CXXVI
CXXVI"I
CXXVIII
CXXIX
cxxx
CXXXI
CXXXII
CXXXIH
CXXXIV
CXXXV
CXXXVI
CXXXVII
CXXXVIII
CXXXIX
H
2-CH3,4-C1
2-CI
2-CH3,4-Cl
3-C1.4-F
2,4-Cb,5-OCH3
3,4-cb
2-CH3,4-Cl
2-CH3,4-Cl
4-F
2-CI
3,4-Cb
3
CCb
CCI3
CCb
OH
OCHaCHaCI
CCb
CH3
CCb
CCb
CCb
CCb
CCb
CCb
/CHs/iC^H/CH3/2C=CHCH2CI
CH3
/CH3/«C = CH/CH3/iC = CHCHCI1-CF2CHCla-CFr
CHF1-CF2-
CHFt-CFt-
2,4-Cb,5-OCH3
2-CH3,4-Cl
/CHj/aC = CHCFaH-CFtCFfH-CFłCH3CH=CH-
4-F
wzórll
CXL
CXLI
2,4-a2
CXLII
2,4-Cb
2,4*Cb
2-CI
HCFa-CFr
HCFr/CFi/jBrCFt-CFłHCFi-CFf
CH3
CH3
CH3
CXLIII
CXLIV
2,4-cb
CXLV
2-CL
CXLVI
4-Cl
CXLV1I
CXLVIII
4-CI
3-Cł,4-F
CH3
2-CH,,4-Cl
CH,
CH3
CH,
CH3
CH3
CH3
CH3
CHFa-CFtCH3
CH3
CLVIII
2,4-Cb
H
CLIX
CLX
2,4-Cb
H
CH3
CH3
CH3
CH3
CH3
CH,
CH,
CHCb
CHCb
CHCb
CXLIX
CL
CLI
CLII
CLIII
CLIV
CLV
CLVI
CLVII
CLXI
4-F
2-CHa,4-CJ
2,4-Cb,5-OCH3
2,4-Cb
3-CI.4-F
3-C1.4-F
2,6-/CaHa/2
4-F
4-CH3
4-CHs
CLXII
2-0,4-Br
CLXIII
2-CI,4-Br
3-CF3
CLXIV
CLXV
CLXVI
2,4-Cb
2,4-Cb
CLXVII
4-F
CLXVIII
4-Cl
CLXIX
4-Q
CLXX
2,4-Cb,5-OCH3
CH,
CLXXI
2,6-Cb
CLXXII
CLXXIII
3,4-Cb
CH,
CH,
CH,
CHCb-CFa
CH.
CHe
/CHa/aCH
CLXXIV
3,4-CI.
2,4-Cb
CLXXV
2,4-Cb
CLXXVI
2,4-Cb
CLXXVH
2,4-Cb
CLXXVIII
2,4-Cb
2,4-Cb
CLXXIX
CLXXX
CLXXXI
CLXXXII
2,4-Cb
2,4-Cb
2,4-Cb
?
—cer, —*KTO
OH
CH3
CH3
CH3
CHa
CH3
CHa
OCH3
OCH,
OCH,
OCHa
OCH,
OCHa
OCaHa
OCaH.
OC«Ht
OCHa
OH
OCaHa
OCHa
OCHa
OCHa
OCaH.
OCaHa
OCaHa
OH
OH
OCaHa
OH
OCaH.
T
non
Ula
195-196
88-89
128-130
141
XIV
119-120
XIV
120-121
92-93
XIV
XIV
114-115
XIV
139-140
XIV
121-122
XIV
118-119
142-143
112-113
73
IX
185-186
IX
200-201
1,5458
1,5272
IX
IX
1,4991
IX
IX
66-67
IV
V
IV
IX
X
X
IX
194
IV
1,5198
IX
112-113
175-176
IX
IX
149-160
IX
syrop"
IX
115-116
IX
100-101
IX
123-124
190
110-111
XIb
IX
XIc
115
XIb
XIc
OH
183
XIb
OH
OH
177
177-178
XIb
XIb
OH
193-194
XIb
OCHa
OCHa
OCaH.
OH
OCaH.
OCaH.
OH
OCaHa
OCaH.
OH
OCaH.
180-181
XIc
140-142
XIc
114-115
XIc
222-223
105-106
XIc
153-144
XIc
185-186
105-106
1,5466
183
142-143
IV
XIII
OH
172-173
OH
OCaH.
164-165
133-134
XIb
XIb
OH
163-164
XIb
OCaH.
OH
OCaH.
OCHa
OCHa
OH
OCHa
136-137
110-112
Ilia
81-83
Ilia
182-183
Xlc
134-135
XIc
205
XIb
144
XIc
OCaHa
77-78
OH
OCaH.
147-148
117-118
OH
162-163
/CHa/aCH
OCaHa
CaH7
CaH7
CHaC/CI>HCHaCHCl
OH
OCaHa
OH
OCaH.
172
IV
XIc
XIb
XIc
XIc
IV
IX
IV
Illb
IV
82-84
Illb
171-173
IV
Illb
74-77
123-126
97-99
IV
Illb
151456
12
1
1
2
3
4
H
C2H5
OH
2,4-Cl2,5-OCH3
C2H5
OCH3
5
6
IV
2,4-Cl25-OCH3
C2H5
OH
119-122
106-108
195-197
CLXXXVI
4-CI
C2H5
OH
113-114
CLXXXVII
4-C1
C2Hs
OCH3
CLXXXVIII
4-CI
/CH3/2CH-
OH
CLXXXIX
2-C1
C2H5
OH
CXC
4-F
C2H5
OH
CXCI
4-F
CXCII
4-F
/CHa/2CH/CH^CH-
CXCIII
4-F
H
OH
OCH3
OCH3
CXCIV
4-F
H
OH
2,4-Cl2,5-OCH3
2,4-Cl2,5-OCH3
2-CF3,4-Cl
H
OCH3
168-169
H
OH
OCH3
250-253
H
84-86
XIII
4-CI
H
OCH3
178-179
XIII
3-CF3
H
OCH3
150-151
H
H
117
XIII
XIII
2,6-Cb
H
OCH3
OCH3
128-129
XIII
4-CI
H
OH
21J
CCIII
3-CF3
H
OH
204
CCIV
2-CH3,4-Cl
H
OC2H5
104-105
XIII
H
H
OH
H
OH
3,4-Cl2
3,4-Cl2
2,6-Cl2
2,4-Cl2
2,4-Cl2
2,4-Cl2
2,4-Cl2
2,4-Cl2
H
OCH3
195
208
236-237
IV
2-CH3,4-Cl
H
OH
199
IV
H
OH
176
IV
CH3
CH3
-N/C3H7/2
84-86
VI
191-194
VI
CH3
64-66
VI
CH3
-WC2U5/2
-N/H/-C3H7
58-60
VI
CH3
wzór 7
118-121
VI
2,6-Cl2
2,4-Cl2
2,4-Cl2
2,4-Cl2
CH3
wzór 14
127-130
VI
CC13
115
VI
131
VI
193
VI
2,4-Cl2
2,4-Cl2
CC13
CC13
CC13
CC13
CC13
CC13
CC13
CC13
CC13
-SCH2CH3
-N/H/C3H7
-OCH2CN
-OCH2CH = CH2
103
VI
OCH2SCH3
112
VI
-S/CH2/3CH3
89
VI
-SC2H5
93
VI
-S/CH2/2CH3
91
VI
-NHC3H7
56
VI
-OCH2CN
142
VI
-OCH2CH = CH2
180
VI
-OCH2C/0/N/C2H5/2
100
VI
CLXXXIII
CLXXXIV
CLXXXV
cxcv
CXCVI
CXCVII
CXCVIII
CXCIX
cc
CCI
CCII
CCV
CCVI
CCVII
CCVIII
CCIX
ccx
CCXI
CCXII
CCXIII
CCXIV
CCXV
CCXVI
CCXVII
CCXVIII
CCXIX
ccxx
CCXXI
2-C1
CCXXII
2-C1
CCXXIII
1
CC13
CC13
2-C1
CCXXIV
2-C1
ccxxv
2-C1
CCXXVI
2-C1
CCXXVII
2-C1
wzór 17
146
178
130
93-94
142
Illb
IV
IV
Illb
IV
IV
IV
IV
62-64
Illb
178-179
XIII
202
IV
XIII
IV
IV
IV
IV
XIII
x) w toluenie z równocząsteczkową ilością alkoholu i trietyloaminą jako środkiem wiążącym
kwas;
y) dane analityczne do przykładu CXL: wzór sumaryczny: C13H9CI2F4N3O2 (ciężar cząstecz¬
kowy 386,12).
Obliczono: C — 40A
Znaleziono: C — 40,2
H— 2,3
H— 2,4
N—10,9
N—11,1
C. Przykłady biologiczne
Przy kład I. W cieplarni w doniczkach o średnicy 9 cm wyhodowano pszenicę do stadium
3-4 liści i potem potraktowano ją środkiem chwastobójczym z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego i związkami o wzorze 1. Przy tym środki chwastobójcze i związki o wzorze ogólnym 1
nanoszono w postaci wodnych zawiesin względnie emulsji, stosując wodę w ilości przeliczeniowej
800 l/ha. Po upływie 3 tygodni od traktowania oceniono rośliny na każdy rodzaj uszkodzenia przez
naniesione środki chwastobójcze, przy czym szczególnie uwzględniono rozmiar trwałego hamowa¬
nia wzrostu. Uzyskane wyniki przedstawione są w tabeli II. Wykazują one, że związki o wzorze 1
mogą bardzo skutecznie zmniejszać silne szkody chwastobójcze wywołane przez pochodne estrów
kwasu fenoksykarboksylowego.
151 456
13
Nawet przy silnych przedozowaniach środka chwastobójczego H (Fenoscaprop etyl), a mia¬
nowicie 2,0 kgsubstancji czynnej/hektar, zostają silnie zredukowane objawy występujących szkód
chwastobójczych, tak że pozostają tylko nieznaczne trwałe szkody, co ilustruje dobre działanie
środkówochraniających. Nieznaczne szkody zostają oczywiście całkowicie zniesione (patrz przy¬
kład II). A zatem mieszaniny złożone ze środków chwastobójczych i związków o wzorze I nadają
się do selektywnego zwalczania chwastów w zbożach.
Tabela II
Związki
Z przykładu
Dawki w kg/ha
H+
Działanie chwastobójcze
(w%)
H+
nr
związku z przykładu
Triticum aestivum
1
2
3
4
XXI
2,0
2,0+2,5
H +
VII
2,0+2,5
75
30
30
H +
xxvi
XV
2,0 + 2,5
2,0+2,5
25
H +
H +
XVI
2,0+2,5
24
H +
xxxv
LXIV
H +
XXIV
H +
LXXV
2,0+2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
13
H +
H +
XXX
H +
H +
LXVI
III
LXXVI
H +
LXXVII
H
H +
H +
-
11
10
25
18
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0+2,5
2,0 + 2,5
2,0+2,5
20
28
26
30
30
24
24
25
H +
XXXI
H +
XXXVI
H +
XVIII
H +
XLI
H +
XVII
H +
XVIII
2,0 + 2,5
2,0+2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
H +
XXII
2,0 + 2,5
20
H +
2,0+2,5
20
H +
XXXVIII
LXI
20
H +
LXIII
2,0+2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0 + 2,5
30
H +
H +
H +
LXX
LXXXII
LXXI
H +
CXXIII
H +
LXXXVI
H +
LXXXVII
H +
CXL
H +
IX
H +
CLIV
H +
CLVII
H +
XIX
H +
XX
H +
XLV
H +
XLVI
H +
LXVII
H +
LXVIII
H +
LXXIII
H +
LXV
H +
LXIX
H +
LXX
H +
LXXI
H +
VIII
H +
LXXII
H +
LVII
H +
LXXX
L
H +
H +
H +
V
LXXIV
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0 + 2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
2,0+2,5
30
13
20
15
25
20
25
30
50
30
40
60
30
13
22
22
7
10
50
20
10
22
40
35
30
50
20
28
60
22
20
14
151456
1
2
3
4
30
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
40
LXXXVIII
2,0 + 2,5
40
LXXXV
2,0 + 2,5
50
H +
LXXXIII
2,0 + 2,5
40
H +
LXXXIV
XCIII
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
20
H +
H +
XCVII
40
H +
C
H +
XCIX
H +
CI
H +
CIII
H +
CIV
H +
CVI
H +
CVII
H +
CXII
H +
CXIV
H +
CIX
H +
CXI
H +
CXIII
2,0 + 2,5 •
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
H +
cxv
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
50
40
20
H +
LXXVII
H +
H +
LXXXIX
H +
H +
H
CXVI
40
30
40
50
50
50
48
50
20
30
60
40
18
20
25
+
CXXXII
H +
CXXXIII
H +
CXXXIV
H +
CXXXVI
H +
CXXXVII
H +
CXXXVIII
H +
CXXVIII
H +
CXXIX
H +
cxxx
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
H +
CXLII
2,0 + 2,5
H +
CXLIII
2,0 + 2,5
55
H +
XIc
2,0 + 2,5
40
H +
XIb
2,0 + 2,5
25
H +
CXLIV
35
H +
CXLV
H +
CXLVI
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
H +
CXLVII
H +
CXLVIII
H +
CXLIX
H +
CL
H +
CLI
H +
CLII
H +
CLXV
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
2,0 + 2,5
25
25
30
40
50
50
50
30
50
27
27
50
25
43
20
20
H = środek chwastobójczy Fenoscaprop etyl = ester etylowy kwasu 2-[4-/6-chloro-2benzoksazoliloksy/-fenoksy]-propionowego.
Przykład II. Pszenicę i dwa chwasty z rodziny traw Alopecurus myosuroides i Avena fatua
zasiano w doniczkach o średnicy 9 cm w gliniastej glebie piaszczystej. Rośliny hodowano w
cieplarni w chłodnych warunkach aż do rozpoczęcia rozkrzewiania, po czym potraktowano
środkiem według wynalazku. Preparaty substancji czynnych stosowano w postaci wodnych emulsji
względnie zawiesin z wodą w ilości 300 l/ha razem ze środkiem chwastobójczym (mieszanie w
zbiorniku). Po upływie 4 tygodni od traktowania rośliny doświadczalne oceniono na zmiany
wzrostu i uszkodzenie. Uzyskane wyniki przedstawione są w tabeli III. Wykazują one, że związki o
wzorze 1 posiadają bardzo dobrą właściwość ochraniającą i mogą bardzo skutecznie zmniejszyć
szkody chwastobójcze na roślinach uprawnych, jak np. zbożach, nie uszczuplając działania chwa¬
stobójczego przeciwko szkodliwym trawom.
A zatem mieszaniny złożone ze środków chwastobójczych z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego i związków o wzorze 1 można stosować do selektywnego zwalczania chwastów.
151 456
15
Tabela III
Działanie
Związki
H
+
Z przykładu
nr
Dawki w kg/ha
związku H +
z przykładu
Uszkodzenie pszenicy
0,8
0,4
0,2
52
chwastobójcze
w%
w%
przeciwk o
ALM
H
H
H
—
+
VII
XXVI
+
XV
H +
H +
XVI
H +
H
+
H +
H
H
+
XVII
XXXVI
xxxv
LXXV
+
LXIV
H +
H
+
H +
H +
XXI
LXXVI
LXXVII
XVIII
—
100
100
18
98
100
2
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
2
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
2
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
AVF
40
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
—
0
0
0
0
—
100
98
100
—
100
99
—
0
100
0
100
1
0
0
3
—
100
—
100
98
—
—
100
99
—
100
—
—
100
98
—
0
100
100
0
100
97
0,8 + 0,4
2
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
0
100
100
0
99
100
0,8+0,4
2
0,4 + 0,2
0
0,2 + 0,1
0
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
2
—
—
—
—
100
100
97
100
—
—
0
100
100
0
100
100
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
2
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
2
0
100
100
0,2 + 0,1
0
100
99
0,8+0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
3
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
4
0,8 + 0,4
0,4 + 0,2
0,2 + 0,1
2
—
—
0
100
100
0
100
100
—
—
—
—
2
100
100
0
98
98
2
0
—
—
100
100
98
100
—
—
0
100
100
0
100
97
ALM = Alopecurus myosuroides
AVF= Avena fatua
H = środek chwastobójczy, jak w tabeli II
Przykład III. Jęczmień odmiany Oriol zasiano w doniczkach o średnicy 13 cm w gliniastej
glebie piaszczystej i hodowano w polowych warunkach klimatycznych aż do rozpoczęcia rozkrze-
wiania, po czym potraktowano mieszaniną (mieszanie w zbiorniku) złożoną ze środka chwastobój¬
czego (Diclofop-metyl) i związków o wzorze 1. Preparaty nanoszono w postaci wodnych emulsji
względnie zawiesin, stosując wodę w ilości 300 l/ha. Po upływie 2 tygodni od traktowania rośliny
doświadczalne oceniono na zmiany wzrostu oraz inne uszkodzenia.
16
151 456
Uzyskane wyniki przedstawione są w tablicy IV. Wykazują one, że związki o wzorze 1 mają
bardzo dobre właściwości ochraniające i dlatego mogą bardzo skutecznie wstrzymywać szkody
chwastobójcze, wywołane przez substancje z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego na
roślinach uprawnych, jak np. jęczmieniu, bez uszczuplenia właściwego wyniku zwalczania szkod¬
liwych traw.
Tabela IV
Związki
Hi
+
Z przykładu
nr
Hi
Hi +
XXXV
Dawki w kg/ha
H+ związku
z przykładu
Działanie chwastobójcze
3,0
1,5
3,0 + 0,3
1,5 + 0,15
30
w%
Hordeum vulgare
13
15
3
Hi = środek chwastobójczy - Diclofop-metyl = ester metylowy kwasu 2-[4-/2,4-dichlo-
rofenoksy/-fenoksy]-propionowego.
Zastrzeżenia patentowe
1. Środek chwastobójczy, zawierającyjako składnik aktywny kombinację odtrutki i substancji
chwastobójczej z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego, znamienny tym, że jako odtrutkę
zawiera związek o wzorze 1, w którym podstawniki Z przy takim samym albo różnym znaczeniu
oznaczają atom chlorowca, grupę nitrową, cyjanową, trójfluorometylową, /Ci-C4/-alkilową,
/Ci-C4/-alkoksylową, przy czym grupy alkilowe albo alkoksylowe mogą być podstawione przez
fluor albo chlor, albo grupę fenoksylową, która może być podstawiona pojedynczo albo kilkakrot¬
nie przez chlorowiec, Y oznacza atom wodoru, grupę /Ci-C4/-alkilową, która może być podsta¬
wiona całkowicie albo częściowo przez atomy chlorowca i/albo pojedynczo przez grupę /C1-C4/alkoksylową, przy czym wyłączone są grupy CCI3, CHCI2 i CF3, albo grupę /C2-Ce/-alkenylową
albo /C3-Ce/-cykloalkilową, która może być podstawiona przez grupę /Ci-C4/-alkilową i/albo
przez grupę dwuchlorowinylową, X oznacza grupę hydroksylową, grupę /Ci-C4/-alkilową,
/C3-Ce/-cykloalkoksylową, /C2-C6/-alkenyloksylową, /Ci-Ce/-alkoksylową, /Ci-C6/-alkilotio, przy czym grupa alkoksylowa może być podstawiona przez jedno- albo dwu-/Ci-C4/alkiloaminokarbonyl, fenyloaminokarbonyl, przez grupę jedno- albo dwu-/Ci-C6/-alkiloaminową, N-/Ci-C4/-alkilo-fenyloaminokarbonyl, /Ci-C2/-alkilotio, grupę cyjanową albo przez
chlorowiec, rodnik o wzorze 6, w którym każdorazowo Z' oznacza atom chlorowca, grupę trójfluo¬
rometylową, metylową albo metoksy, dalej X oznacza grupę jedno- albo dwu-/Ci-C4/-
alkiloaminową, piperydynową albo 2,6-dwumetylomorfolinową i n oznacza liczbę 0, 1, 2 albo 3
albo w przypadku, gdy X oznacza grupę OH, jego sole odpowiednie do stosowania w rolnictwie
albo związek chroniący rośliny (odtrutkę) o wymienionym wzorze 1, w którym X oznacza grupę
/Ci-C4/-alkilową albo /C3-C4/-cykloalkoksylową i Y oznacza CC13, CHC12 albo CF3 i Z, Z' i n
mają wyżej podane znaczenie oraz substancję chwastobójczą z grupy estrów kwasu fenoksykarbo¬
ksylowego, przy czym stosunek odtrutki do substancji chwastobójczej wynosi 1:10 do 10:1 a
środek zawiera 1-90% wagowych składnika aktywnego i 99-10% wagowych znanych substancji
pomocniczych.
2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako odtrutkę zawiera związek o wzorze 1, w
którym Y oznacza grupę /Ci-C2/-alkilową, która może być całkowicie albo częściowo podsta¬
wiona przez F, Cl albo Br, przy czym wyłączone są grupy CCI3, CHCI2 i CF3, podstawniki Z przy
takim samym albo różnym znaczeniu oznaczają atom chlorowca, grupę /C1-C4/- alkoksylowa,
/Ci-C4/-alkilową albo CF3, X oznacza grupę /Ci-Ce/-alkoksylową albo hydroksylową i n ozna¬
cza 1, 2 albo 3.
3. Środek według zastrz. 2, znamienny tym, że jako odtrutkę zawiera związek o wzorze 1, w
którym Y oznacza CHF2CF2 albo CH3, a Z, X i n mają znaczenie wymienione w zastrz.2.
4. Środek chwastobójczy, zawierającyjako składnik aktywny kombinację odtrutki i substancji
chwastobójczej z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego, znamienny tym, że jako odtrutkę
zawiera związek o wzorze 1, w którym podstawniki Z przy takim samym albo różnym znaczeniu
151456
17
oznaczają atom chlorowca, grupę nitrową, cyjanową, trójfluorometylową, /Ci-C4/-alkilową,
/Ci-C4/-alkoksylową, przy czym grupy alkilowe albo alkoksylowe mogą być podstawione przez
fluor albo przez chlor, albo grupę fenoksylową, przy czym grupa fenoksylowa może być podsta¬
wiona pojedynczo albo kilkakrotnie przez chlorowiec, Y oznacza grupę trójchlorometylową,
dwuchlorometylową albo trójfluorometylową, X oznacza grupę hydroksylową, /Cs-CeAcyklo-
alkoksylową, /C2-C6/-alkenyloksylową, /Ci-Ce/-alkoksylową, /Ci-Ce/-alkilotio, przy czym
grupa alkoksylowa może być podstawiona przez jedno- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminokarbonyl,
fenyloaminokarbonyl, N-/Ci-C4/-alkilo-fenyloaminokarbonyl, grupę jedno- albo dwu-/Ci-Ce/alkiloaminową, /Ci-C2/-alkilotio, grupę cyjanową albo przez chlorowiec, rodnik o wzorze 6, w
którym każdorazowo Z' oznacza atom chlorowca, grupę CF3, metylową albo metoksy, dalej X
oznacza grupę jedno- albo dwu-/Ci-C4/-alkiloaminową, piperydynową albo 2,6-dwumetyIomorfolinową i n oznacza liczbę 0, 1, 2 albo 3, oraz w przypadku gdy X oznacza grupę OH, jego
fizjologicznie dopuszczalne sole, oraz substancję chwastobójczą z grupy estrów kwasu fenoksykarboksylowego, przy czym stosunek odtrutki do substancji chwastobójczej wynosi 1:10 do 10:1, a
środek zawiera przy tym 1-90% wagowych składnika aktywnego i 99-10% wagowych znanych
substancji pomocniczych.
5. Środek według zastrz. 4, znamienny tym, że jako odtrutkę zawiera związek o wzorze 1, w
którym Y oznacza CCI3, X oznacza grupę /Ci-C4/-alkoksylową i /Z/n oznacza 2,4-Cb.
6. Środek według zastrz. 4, znamienny tym, że jako odtrutkę zawiera związek o wzorze 1, w
którym Y oznacza CCI3, X oznacza OC2H5 i /Z/n oznacza 2,4-Cl2.
jQ- N-N
^0
0
(z)
\
l^'n NH
WZÓR 1
Y— z'
o
0
/
C^1 wzdR u
(Z)n V H_x1
WZC5R 2
•<^>-NH-N = C'
{Z\ć^
'n
1
COOR ,7,
WZ0R 5
/ lZ1'
Y'-CO-NH-C-N=N-^f
\o-R3 H /=v ^(z''n
— N
WZ0R 3
WZOR 6
\Cl
151456
-NH
-o
WZÓR
^Or
OCH.
7
WZÓR 13
COOCH3
P2H5
/
CH,
r~<O 3
-N
(O)—rN=c.
H
NH
C2H5 /
CH3
CloC-C
3
II
o
WZ0R 8
WZÓR 14
Cl
(^'
■NH-ff ft-CH3
«-Q-oWZÓR 9
WZÓR 15
CF3
-°~<H>
WZÓR 10
C!
WZÓR 16
Cl
h3c ch3
WZOR 11
[email protected]
Cl
WZÓR 12
WZÓR 17
Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.
Cena 3000 zł
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
2 170 Кб
Теги
pl151456b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа