close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL166883B1

код для вставкиСкачать
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
(12)
OPIS PATENTOWY (19)PL (11)166883
(1 3 ) B1
(21) Numer zgłoszenia: 289213
(51) IntCl6:
C03B 23/00
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(5 4 )
(30)
(22) Data zgłoszenia: 27.02.1991
Piec do nagrzewania arkuszy szklanych
Pierwszeństwo:
(73)
Libbey Owens Ford Co., Toledo, US
27.02.1990.US,07/485,643
(43)
Zgłoszenie ogłoszono:
(72)
O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.06.1995 WUP 06/95
PL 166883
B1
(57)
1. Piec do nagrzewania arkuszy szklanych,
posiadający górną sekcję obudowy pieca i dolną
sekcję obudowy pieca, które wspólnie tworzą wydłużoną, zwykle w położeniu poziomym kom orę
grzewczą z elementami przenośnikowymi stanowiącymi wiele rolek umieszczonych w pewnej
odległości od siebie wzdłuż linii w komorze grzewczej dla przenoszenia arkuszy szklanych oraz
elementy do wspierania obrotowego rolek na przeciwległych końcach na zewnątrz kom ory grzewczej,
znamienny tym, że górna sekcja (15) obudowy pieca
(10) posiada nasadkę (45) z powierzchnią wewnętr
zną (48) skierowaną w stronę rolek (18) i przenoszonych na nich arkuszy szklanych (11), przy czym
powierzchnia wewnętrzna (48) nasadki (45) ma
eliptyczny zarys w przekroju poprzecznym i wiele
związanych z nią elementów grzejnych (51) wewnątrz górnej sekcji (15) obudowy.
Twórcy wynalazku:
Sugato Deb, Perrysburg, US
John C. Hovis, Elmore, US
Michael L Pollock, Petersburg, US
18.11.1991 BUP 23/91
(45)
Uprawniony z patentu:
(74)
Pełnomocnik:
Szafruga Anna, PHZ POLSERVICE
FIG. 1
Piec do nagrzewania arkuszy szklanych
Zastrzeżenia
patentowe
1. Piec do nagrzewania arkuszy szklanych, posiadający górną sekcję obudowy pieca i dolną
sekcję obudowy pieca, które wspólnie tworzą wydłużoną, zwykle w położeniu poziomym komorę
grzewczą z elementami przenośnikowymi stanowiącymi wiele rolek umieszczonych w pewnej
odległości od siebie wzdłuż linii w komorze grzewczej dla przenoszenia arkuszy szklanych oraz
elementy do wspierania obrotowego rolek na przeciwległych końcach na zewnątrz komory grzewczej, znamienny tym, że górna sekcja (15) obudowy pieca (10) posiada nasadkę (45) z powierzchnią
wewnętrzną (48) skierowaną w stronę rolek (18) i przenoszonych na nich arkuszy szklanych (11),
przy czym powierzchnia wewnętrzna (48) nasadki (45) ma eliptyczny zarys w przekroju poprzecznym i wiele związanych z nią elementów grzejnych (51) wewnątrz górnej sekcji (15) obudowy.
2. Piec według zastrz. 1, znamienny tym, że eliptyczna powierzchnia wewnętrzna (48) nasadki
(45) posiada pośredni segment (72) mający pierwszy promień (75) krzywizny, przy czym pośredni
segment (72) ma powierzchnie boczne określone przez segmenty boczne (73) mające drugi promień
(78) krzywizny mniejszy niż pierwszy promień (75).
3. Piec według zastrz. 2, znamienny tym, że długość pierwszego promienia (75) krzywizny ma
przynajmniej 1,5 raza większy niż drugi promień (78) krzywizny.
4. Piec według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że elementy grzejne (51) stanowią wiele
wydłużonych, elektrycznych, oporowych elementów grzejnych rozmieszczonych wzdłuż powierzchni wewnętrznej (48) w określonym układzie przestrzennym względem siebie, przy czym elementy
grzejne (51) odpowiadają konturowi powierzchni wewnętrznej (48).
5. Piec według zastrz. 4, znamienny tym, że na powierzchni wewnętrznej (48) nasadki (45) jest
wykonanych wiele oddalonych od siebie wzdłużnych wnęk (49), posiadających przewężenia (50) o
zmniejszonej szerokości, przy czym we wnękach (49) są umieszczone elementy grzejne (51) z
członami paskowymi.
6. Piec według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada kratownicę (34) do wspierania górnej
sekcji (15) obudowy pieca (10) niezależnie od dolnej sekcji (14) obudowy pieca (10) i rolek (79) oraz
dźwigniki (57) łączące górną sekcję (15) obudowy pieca (10) z kratownicą (34).
7. Piec według zastrz. 6, znamienny tym, że górna sekcja (15) obudowy pieca (10) posiada
zewnętrzną osłonę (36), wiele sekcji żebrowych (41) zamocowanych wzdłużnie do zewnętrznej
osłony (36) w oddalonych od siebie położeniach oraz człon wsporczy (42) rozmieszczony wzdłuż
każdej dolnej krawędzi górnej obudowy pieca (10), a nasadka (45) posiada ciągły łuk ognioodporny
podtrzymywany końcami na wzdłużnych członach wsporczych (42).
8. Piec według zastrz. 7, znamienny tym, że posiada człony pakowe (132,133) umieszczone
poniżej każdej krawędzi bocznej górnej sekcji (15) obudowy pieca (10) i pomiędzy rolkami (79) dla
zamknięcia obszaru pomiędzy górną i dolną sekcją (15,14) obudowy pieca (10) i wokół rolek (79)
przy dolnym położeniu roboczym górnej sekcji (15) obudowy pieca (10).
9. Piec według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że górna sekcja (15) obudowy pieca (10)
posiada pary kolumn (54) wzdłużnie rozmieszczone po przeciwnych stronach komory grzewczej, w
oddalonych od siebie położeniach, a belki poprzeczne (55) usytuowane są poprzecznie powyżej
górnej sekcji (15) obudowy i mają wspierane ich końce na kolumnach (54), zaś dźwigniki (57)
zawierają co najmniej jeden dźwignik śrubowy unoszony przez każdą belkę poprzeczną (55), przy
czym każdy dźwignik śrubowy (57) posiada pręt podnoszący (58) połączony z zewnętrzną osłoną
(36) dla unoszenia górnej sekcji (15) obudowy.
10. Piec według zastrz. 9, znamienny tym, że posiada elementy napędowe (62) połączone z
wieloma dźwignikami śrubowymi (57).
11. Piec według zastrz. 10, znamienny tym, że elementy napędowe (62) posiadają zamontowany
obrotowo wał pośredni (64) usytuowany wzdłużnie względem kratownicy (34), zespół redukcji (62)
przekładni zębatej połączony z wałem pośrednim (64) oraz elementy sprzęgające wiele dźwigników
(37) z wałem pośrednim (64).
166 883
3
12. Piec według zastrz. 1, znamienny tym, że przenośnik (16) posiada pionową płytkę wsporczą
(89) dla rolek (79), rozmieszczonych wzdłuż każdego boku, na zewnątrz górnej sekcji (15) i dolnej
sekcji (14) obudowy pieca (10), te płytki wsporcze (89) mają pary otwartych do góry wnęk (90) w
oddalonych od siebie wzdłużnie położeniach, każda rolka (79) posiada cylindryczną osłonę unoszącą sekcję pośrednią z wałem (83,84) odprowadzonym osiowo od każdego jej końca i kołnierzem
łożyska (91) osadzonego obrotowo na każdym wale (83, 84), przy czym kołnierze łożysk (91) są
przystosowane do osadzenia w parze otwartych do góry wnęk (90) dla obrotowego zamontowania
rolek (79), a koło napędowe (98) osadzone jest na wale (83) na jednym końcu każdej rolki (79), zaś
taśma napędowa (99) usytuowana jest nad wierzchołkiem wielu kół napędowych (98) w sprzężeniu
napędowym z nimi oraz układ napędowy (97) związany z taśmą napędową (99) dla napędzania
taśmy napędowej (99) i równocześnie napędzająca wiele kół (98) oraz rolek (79).
13. Piec według zastrz. 12, znamienny tym, że posiada przesuwny zespół dociskowy (104)
posiadający popychacze krążkowe (112) sprzężone tocznie z górną powierzchnią taśmy napędowej
(99) pomiędzy sąsiednimi kołami napędowymi (98).
14. Piec według zastrz. 13, znamienny tym, że koła napędowe (98) mają obwody zębate i taśmę
napędową (99) zawierającą zęby dopasowane do obudowy zębatych kół napędowych (98).
15. Piec według zastrz. 12, znamienny tym, że pierścień ustalający (92) otacza kołnierz łożyska
(91), a powiększone wnęki (93) mają w jednym obszarze powierzchni czołowej płytek wsporczych
(89) rozmieszczone wokół otwartych do góry wnęk (90), pierścienie ustalające (92), natomiast
płytki (94) koszyczka łożyska rozmieszczone są wzdłuż jednej powierzchni czołowej ograniczającej
pierścienie ustalające (92) wewnątrz wnęk (97).
16. Piec według zastrz. 15, znamienny tym, że kołnierze łożysk (91) na końcach rolek (79) mają
koła napędowe (98) zabezpieczone przed przemieszczaniem osiowym wzdłuż wałów oraz kołnierze
łożysk (91) usytuowane na przeciwległych końcach rolek (79) ma usytuowane przesuwnie swobodnie osiowo wzdłuż wałów.
17. Piec według zastrz. 12, znamienny tym, że posiada wiele oddzielnych taśm napędowych
(99), z których każda sprzężona jest z napędem stanowiącym wiele kół napędowych (98), zaś układ
napędowy (97) posiada indywidualne napędy dla każdej oddzielnej taśmy napędowej (99), a
zamontowany obrotowo wał transmisyjny (123) rozmieszczony jest wzdłużnie względem komory
grzewczej, i posiada obrotowe elementy do napędzania wału transmisyjnego oraz elementy sprzęgające każdy indywidualny napęd z wałem transmisyjnym (123).
18. Piec według zastrz. 17, znamienny tym, że ma wyładowczy otwór wylotowy (17) i ma
przenośnik (16) rozmieszczony w sekcji przenoszenia (16) w obszarze wylotu (17), przy czym sekcja
posiada dodatkową taśmę napędową (99), sprzężoną z wieloma kołami napędowymi (98), której
napęd (117) stanowiący sekcje przenoszenia sterowany jest do napędzania dodatkowej taśmy (99)
niezależnie od wielu taśm napędowych (99) uruchamiających rolki (79) sekcji przenoszenia (16) w
zakresie określonych prędkości różnych od prędkości z przodu sekcji przenoszenia (16).
* * *
Przedmiotem wynalazku jest piec do nagrzewania arkuszy szklanych, zwłaszcza piec z wydłużonym tunelem.
Znane są piece do nagrzewania arkuszy szklanych, posiadające wydłużoną komorę ognioodporną o kształcie prostokątnym w przekroju poprzecznym, przez którą arkusze są kolejno przemieszczane na szeregu oddalonych od siebie rolkach metalowych. Ciepło jest dostarczane za pośrednictwem odpowiednich gazowych lub elektrycznych elementów grzejnych zabudowanych w ścianach bocznych i górnych do ogrzewania wnętrza pieca. Ściany boczne i górne stanowią nieruchome
człony wykonane z ogniotrwałych bloków. Rolki rozmieszczone są w piecu i osadzone na czopach
zabudowanych na zewnątrz ścian bocznych. Przekładnia ślimakowa, sprzężona jest z jednym
końcem każdej rolki, a następnie z kołem ślimakowym na wale napędowym, usytuowanym wzdłuż
ściany bocznej pieca. Takie układy przenośnikowe charakteryzują się dużą głośnością, wysokimi
kosztami eksploatacyjnymi konstrukcji i konserwacji. Konstrukcja pieca nie zapewnia łatwej
4
166 883
wymiany poszczególnych rolek w razie potrzeby. Poza tym piece nie są łatwe do przystosowania i
do wytwarzania indywidualnych modeli nagrzewania arkuszy szklanych o różnych konfiguracjach,
które wymagają różnych charakterystyk cieplnych.
Rolki z ceramiczną powierzchnią styku, zwłaszcza szklane okazują się znacznie korzystniejsze
w porównaniu z rolkami metalowymi przenoszącymi arkusze wzdłuż komory pieca. Początkowo
rolki ceramiczne były montowane i napędzane w sposób podobny do rolek metalowych. Wymagają
te rolki częściej ponownego odświeżania dla utrzymywania ich powierzchni styku ze szkłem we
właściwym stanie, stąd czasami konieczne jest usunięcie i wymiana poszczególnych rolek lub grup
rolek. Było to bardzo trudne i czasochłonne w przypadku układu napędowego z kołem ślimakowym i wałem transmisyjnym, co powodowało wydłużone okresy eksploatacji ze stratami. W celu
ułatwienia zmiany rolek zostały opracowane układy napędu ciernego, w którym rolki spoczywają
na każdym końcu na rozmieszczonych na zewnątrz obudowy pieca wzdłużnie taśmach. Końce
rolek mają ograniczony ruch wzdłużny, zwłaszcza gdy są przesuwane do przodu taśmy, na której
rolki spoczywają, są one wprowadzane w ruch obrotowy. Została zmieniona konstrukcja wnętrza
pieca, poprawiająca wymianę rolek i dostęp do ich mocowania w szczególności w obszarze sekcji
górnej w części powyżej linii rolek. Zmieniona konstrukcja zawiera zespół wciągany pionowo,
poprawiający wydajność nagrzewania i regulacji temperatury, w konstrukcji pieców, która sekcja
zarówno dolna jak i górna, ma w przekroju poprzecznym konfiguracje półcylindryczną.
Istota pieca według wynalazku do nagrzewania arkuszy szklanych, posiadającego górną sekcję
obudowy pieca i dolną sekcję obudowy pieca, które wspólnie tworzą wydłużoną, zwykle w
położeniu poziomym komorę grzewczą z elementami przenośnikowymi stanowiącymi wiele rolek
umieszczonych w pewnej odległości od siebie wzdłuż linii w komorze grzewczej dla przenoszenia
arkuszy szklanych oraz elementy do wspierania obrotowego rolek na przeciwległych końcach na
zewnątrz komory grzewczej, polega na tym, że górna sekcja obudowy pieca posiada nasadkę z
powierzchnią wewnętrzną skierowaną w stronę rolek i przenoszonych na nich arkuszy szklanych.
Powierzchnia wewnętrzna nasadki ma eliptyczny zarys w przekroju poprzecznym i wiele związanych z nią elementów grzejnych wewnątrz górnej sekcji obudowy.
Eliptyczna powierzchnia wewnętrzna nasadki posiada pośredni segment mający pierwszy
promień krzywizny. Pośredni segment ma powierzchnie boczne określone przez segmenty boczne
mające drugi promień krzywizny mniejszy niż pierwszy promień.
Długość pierwszego promienia krzywizny jest przynajmniej 1,5 raza większa niż drugi promień krzywizny.
Elementy grzejne stanowią wiele wydłużonych, elektrycznych, oporowych elementów grzejnych rozmieszczonych wzdłuż powierzchni wewnętrznej w określonym układzie przestrzennym
względem siebie, przy czym elementy grzejne odpowiadają konturowi powierzchni wewnętrznej.
Na powierzchni wewnętrznej nasadki jest wykonanych wiele oddalonych od siebie wzdłużnych
wnęk, posiadających przewężenia o zmniejszonej szerokości, przy czym we wnękach są umieszczone elementy grzejne z członami paskowymi.
Piec posiada kratownicę do wspierania górnej sekcji obudowy pieca, niezależnie od jego dolnej
sekcji i rolek oraz dźwigniki łączące górną sekcję obudowy pieca z kratownicą.
Górna sekcja obudowy pieca posiada zewnętrzną osłonę, wiele sekcji żebrowych zamocowanych wzdłużnie do zewnętrznej osłony w oddalonych od siebie położeniach oraz człon wsporczy
rozmieszczony wzdłuż każdej dolnej krawędzi górnej obudowy pieca, a nasadka posiada ciągły łuk
ognioodporny, podtrzymywany końcami na wzdłużnych członach wsporczych.
Piec według wynalazku posiada człony pakowe umieszczone poniżej każdej krawędzi bocznej
górnej obudowy pieca i pomiędzy rolkami dla zamknięcia obszaru pomiędzy górną i dolną sekcją
obudowy pieca i wokół rolek przy dolnym położeniu roboczym górnej sekcji obudowy pieca.
Górna sekcja obudowy pieca posiada pary kolumn wzdłużnie rozmieszczone po przeciwnych
stronach komory grzewczej, w oddalonych od siebie położeniach, a belki poprzeczne usytuowane
są poprzecznie, powyżej górnej sekcji obudowy i mają wspierane ich końce na kolumnach, zaś
dźwigniki zawierają co najmniej jeden dźwignik śrubowy unoszony przez każdą belkę poprzeczną.
Każdy dźwignik śrubowy posiada pręt podnoszący połączony z zewnętrzną osłoną dla unoszenia
górnej sekcji obudowy.
166 883
5
Piec według wynalazku posiada elementy napędowe połączone z wieloma dźwignikami
śrubowymi.
Elementy napędowe posiadają zamontowany obrotowo wał pośredni usytuowany wzdłużnie
względem kratownicy i zespół redukcji przekładni zębatej, który połączony jest z wałem pośrednim
oraz elementy sprzęgające wiele dźwigników z wałem pośrednim.
Przenośnik posiada pionową płytkę wsporczą dla rolek rozmieszczonych wzdłuż każdego
boku, na zewnątrz górnej sekcji i dolnej sekcji obudowy pieca. Płytki wsporcze mają pary otwartych do góry wnęk w oddalonych od siebie wzdłużnie położeniach. Każda rolka posiada cylindryczną osłonę unoszącą sekcję pośrednią z wałem odprowadzonym osiowo od każdego jej końca i
kołnierzem łożyska osadzonego obrotowo na każdym wale. Kołnierze łożysk są przystosowane do
osadzenia w parze otwartych do góry wnęk dla obrotowego zamontowania rolek, a koło napędowe
osadzone jest na wale na jednym końcu każdej rolki, zaś taśma napędowa usytuowana jest nad
wierzchołkiem wielu kół napędowych w sprzężeniu napędowym z nimi oraz układ napędowy
związany z taśmą napędową dla napędzania taśmy napędowej i równocześnie napędzająca wiele
kół oraz rolek.
Piec według wynalazku posiada przesuwny zespół dociskowy posiadający popychacze krążkowe sprzężone tocznie z górną powierzchnią taśmy napędowej pomiędzy sąsiednimi kołami
napędowymi.
Koła napędowe mają obwody zębate i taśmę napędową zawierającą zęby dopasowane do
obwodu zębatych kół napędowych.
Pierścień ustalający otacza kołnierz łożyska, a powiększone wnęki mają w jednym obszarze
powierzchni czołowej płytek wsporczych rozmieszczone wokół otwartych do góry wnęk, pierścienie ustalające, natomiast płytki koszyczka łożyska rozmieszczone są wzdłuż jednej powierzchni
czołowej ograniczającej pierścienie ustalające wewnątrz wnęk dla ograniczenia ruchu poprzecznego kołnierzy łożysk.
Kołnierze łożysk na końcach rolek mają koła napędowe zabezpieczone przed przemieszczaniem osiowym wzdłuż wałów oraz kołnierze łożysk usytuowane na przeciwległych końcach rolek
ma usytuowane przesuwnie swobodnie osiowo wzdłuż wałów.
Piec według wynalazku posiada wiele oddzielnych taśm napędowych, z których każda sprzężona jest z napędem stanowiącym wiele kół napędowych. Układ napędowy posiada indywidualne
napędy dla każdej oddzielnej taśmy napędowej, a zamontowany obrotowo wał transmisyjny
rozmieszczony jest wzdłużnie względem komory grzewczej i posiada obrotowe elementy do napędzania wału transmisyjnego oraz elementy sprzęgające każdy indywidualny napęd z wałem
transmisyjnym.
Piec według wynalazku ma wyładowczy otwór wylotowy i ma przenośnik rozmieszczony w
sekcji przenoszenia w obszarze wylotu. Sekcja posiada dodatkową taśmę napędową, sprzężoną z
wieloma kołami napędowymi, której napęd stanowiący sekcję przenoszenia sterowany jest do
napędzania dodatkowej taśmy niezależnie od wielu taśm napędowych uruchamiających rolki sekcji
przenoszenia w zakresie określonych prędkości różnych od prędkości z przodu sekcji przenoszenia.
Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym
fig. 1 przedstawia schematycznie w widoku piec do nagrzewania arkuszy szklanych, fig. 2 - piec w
przekroju poprzecznym wzdłuż linii 2-2 z fig. 1, fig. 3 - w powiększeniu i w widoku z boku część
mechanizmu mocującego i napędzającego rolki w piecu, fig. 4 - przenośnik rolkowy w widoku i
powiększeniu, a częściowo w przekroju wzdłuż linii 4-4 fig. 3, fig. 5 - schematycznie w widoku
konstrukcje obudowy pieca, a fig. 6 - schematycznie w widoku zespół nagrzewania różnicowego w
obudowie pieca.
Na figurze 1 jest uwidoczniony piec grzewczy 10 według wynalazku, dostarczający właściwie
nagrzane arkusze szklane 11 do sąsiedniej prasy 12 do gięcia lub innego (nie pokazanego) urządzenia do gięcia i/lub odpuszczania nagrzanych arkuszy. Piec grzewczy jest utworzony z szeregu
poszczególnych sekcji modułowych 13 rozmieszczonych doczołowo dla utworzenia obudowy typu
tunelowego. Zakłada się, że każda sekcja modułowa może mieć długość w zakresie 91,44 do
548,64 cm lub większą. Zwykle mogą być zastosowane takie cztery sekcje modułowe, każda o
długości około 548,64 cm, chociaż ich ilość zależy od ilości czynników, w zakresie długości każdego
modułu i różnych wymaganych parametrów roboczych pieca.
6
166 883
Każda sekcja modułowa 13 (fig. 2) posiada dolną sekcję 14 obudowy i podtrzymywaną
niezależnie górną sekcję 15 obudowy oraz sekcję przenośnikową 16 do przenoszenia arkuszy
szklanych poprzez piec. Na końcu wyjściowym 17 pieca arkusza 11 wprowadzane są rolki przenośnikowe 18, na których są one przenoszone do prasy 12 do gięcia. Dolny, segmentowy, obejmujący
pierścień prasujący 19 podnosi arkusze z rolek przenośnikowych i dociska je do górnej, obejmowanej powierzchni prasującej 20 w sposób konwencjonalny, a następnie osadza wygięte i ukształtowane arkusze na rolkach przenośnikowych dla przesunięcia ich na zewnątrz stanowiska prasowania z gięciem.
Dolna sekcja 14 obudowy posiada metalową osłonę 21 unoszoną w kratownicy konstrukcyjnej, posiadającej poprzecznice 22 i pionowe wsporniki boczne 23. Poprzecznice 22 i osłona 21 są
podtrzymywane na wzdłużnych belkach 24 unoszonych przez podstawy 25 spoczywające na
powierzchni wsporczej 26, np. podłodze budynku. Rurowe, wzdłużne wsporniki 27 są umieszczone
wzdłuż górnych części bocznych wsporników 23. Osłona 21 jest wyposażona we właściwą warstwę
izolacyjną 28, którą pokrywa ogniotrwała wykładzina 29, która tworzy powierzchnię wewnętrzną
obudowy. Górna powierzchnia 30 dolnej ściany ogniotrwałej wykładziny 29 może być zaopatrzona
w rozmieszczone wzdłużnie wnęki 31 mające przewężenia 32 o zmniejszonej szerokości. Wydłużone, paskowe, elektryczne, oporowe elementy grzejne 33 są umieszczone we wnękach 31 w celu
dostarczania ciepła do wnętrza obudowy poniżej przenośnika.
Jak wspomniano powyżej, górne sekcje 15 obudowy pieca są zamontowane właściwie dla
ruchu pomiędzy dolnym położeniem roboczym, pokazanym na rysunku, a podniesionym położeniem kontrolnym (nie pokazanym). W tym celu górne sekcje 15 obudowy są zawieszone na
wolnostojącej kratownicy 34 opartej na podłodze 26. Każda jednostka lub moduł sekcji obudowy
posiada zewnętrzne skrzydło 35 na zawiasach, służące jako kratownica dla tej sekcji. Dalej
opisanym, ważnym aspektem wynalazku jest nowa konfiguracja sekcji, określająca wewnętrzną
nasadkę oraz strop sekcji obudowy, stanowiący ukształtowanie powierzchni skierowanej w stronę
arkuszy szklanych, gdy przesuwają się one przez piec na sekcji przenośnikowej 16. Chociaż kształt
tej powierzchni wewnętrznej jest określony parametrami, konfiguracja zewnętrzna skrzydła 35
może mieć kształt właściwy dla zapewnienia ekonomicznej integralności konstrukcyjnej sekcji
obudowy. W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku z fig. 2 skrzydło 35 posiada zewnętrzną połówkę 36 utworzoną z górnej płyty pokrywającej 37, ustawionej pod kątem względem płyt
narożnych 38 i umieszczonych przeciwlegle pionowych płyt bocznych 39. Usztywniające sekcje
żebrowe 41 są przytwierdzone do płyty pokrywającej 37 przez sekcje żebrowe 41 w określonych
odstępach wzdłuż niej.
Człony wsporcze 42 w kształcie kątowników mają skierowane do wewnątrz poziome odnogi
43 i są przytwierdzone wzdłuż dolnych krawędzi skrzydła 35. Warstwa 44 z materiału izolacyjnego
jest usytuowana wzdłuż i powyżej ognioodpornej nasadki czy łuku 45 usytuowanego poniżej
powłoki 36. Warstwa 44 w kształcie łuku i nasadka 45 są wspierane ich dolnymi krawędziami na
poziomej odnodze 43 członu wsporczego 42. Ściana 46 na każdym końcu pieca (fig. 1) zamyka
górną sekcję 15 obudowy powyżej przenośnika. Pomiędzy ścianą i przenośnikiem jest zapewniona
właściwa szczelina 47 umożliwiająca przejście arkuszy 11 do pieca i z pieca na przenośniku.
Ognioodporna nasadka posiada powierzchnię 48 ekranującą skierowaną w stronę wnętrza
pieca, a zwłaszcza arkuszy szklanych, które przesuwają się przez piec na przenośniku 16. Na tej
powierzchni może być rozmieszczonych wzdłużnie wiele oddalonych od siebie wnęk 49, posiadających przewężenia 50 o zmniejszonej szerokości do pomieszczenia i przetrzymywania wydłużonych,
elektrycznych, oporowych, paskowych elementów grzejnych 51. Elementy grzejne 51 są przyłączone do źródła energii elektrycznej (nie pokazanego) w konwencjonalny sposób dla dostarczania
ciepła do komory pieca, co zostanie opisane.
W celu zawieszenia skrzydła 35 na kratownicy wsporczej 34 poniżej górnej płyty pokrywającej
37 są zamocowane rozmieszczone wzdłużnie wsporniki 52. Powyżej wsporników 52 są umieszczone
pierścienie podnoszące 53, usytuowane w wybranych położeniach wzdłuż sekcji modułowych 13.
Takie pierścienie mogą być na przykład umieszczone w pobliżu każdego końca każdej sekcji
modułowej 13, jak uwidoczniono w przykładzie wykonania wynalazku, a fig. 1, dla umożliwienia
podnoszenia każdej z sekcji modułowej niezależnie od innych. W innym przypadku, gdy sekcje
modułowe są ze sobą połączone w zespół pieca dla równoczesnego wycofywania, pierścienie
podnoszące 53 mogą być umieszczone pomiędzy końcami dla zmniejszenia wymaganej ilości
podnośników.
166 883
7
Przedstawiona na fig. 1 i 2 kratownica wsporcza 34 dla górnej sekcji obudowy posiada
pionowe kolumny 54 wspierane na podłodze 26 po każdej stronie pieca. Belki poprzeczne 55
rozmieszczone nad piecem są wspierane ich przeciwległymi końcami na kolumnach. Belki poprzeczne 55 są połączone ze sobą przez oddalone w kierunku wzdłużnym człony wspornikowe 56.
Dźwigniki śrubowe 57 unoszone przez belki poprzeczne 55 i usytuowane powyżej pierścieni
podnoszących 53 mają przedłużalne pręty podnoszące 58 ustawione pionowo względem pierścieni
podnoszących 53. Pręty podnoszące 58 są połączone dolnymi końcami za pomocą strzemion 59 i
kołków 60 z innymi pierścieniami podnoszącymi. Zatem poprzez właściwą regulację dźwigników
śrubowych 57 dla cofania lub przedłużania prętów podnoszących 58, górna sekcja obudowy może
być podnoszona i obniżana.
Zastosowano elementy napędowe do sterowania pewną liczbą dźwigników śrubowych zgodnie dla zapewnienia, żeby górna sekcja lub sekcje obudowy nie zostały zukosowane, gdy są one
podnoszone i opuszczane. Piec przedstawiony na fig. 1 zostanie opisany tutaj jako posiadający
oddzielne elementy napędowe do podnoszenia każdej sekcji modułowej 13. Jednak także pojedynczy element napędowy może uruchamiać dźwigniki śrubowe w celu podniesienia i opuszczenia całej
górnej sekcji 15 obudowy jako jednostki.
Precyzując, na podstawie 61 zamocowanej do belki poprzecznej 55, powyżej górnej sekcji
obudowy, jest umieszczony nawrotny zespół redukcji 62 przekładni zębatej, napędzany przez
silnik, mający wyjściowe napędowe koło pasowe 63. Wał pośredni 64 osadzony w łożyskach 65,
unoszonych przez poprzecznice 66 zamocowane do wzdłużnych członów wspornikowych 56, jest
rozmieszczony wzdłużnie pomiędzy przeciwległymi parami dźwigników śrubowych. Właściwa
taśma lub łańcuch 67 sprzęga napędowe koło pasowe 63 z kołem pasowym 68 osadzonym na wale
pośrednim 64 w celu napędzania wału pośredniego. Koła pasowe lub przekładnie zębate 69,
odpowiednio umieszczone wzdłuż wału pośredniego 64, są z kolei połączone z kołami pasowymi
lub przekładniami zębatymi 70 na wejściu wałów dźwigników śrubowych 57 za pomocą taśm lub
łańcuchów 71. Zatem przez uruchomienie zespołu redukcji 62 we właściwym kierunku, wszystkie
dźwigniki śrubowe 57 dołączone są do wału pośredniego 64 będą równocześnie napędzane w celu
podniesienie lub opuszczenia odpowiedniej górnej sekcji obudowy.
Według wynalazku wewnętrzna powierzchnia górnej sekcji obudowy, tj. strop leżący naprzeciw arkuszy szklanych, gdy są one przenoszone przez piec na przenośniku, ma nową konfigurację.
Dotychczas takie piece były zwykle skonstruowane właściwie dla zapewnienia jednorodnego
nagrzewania arkuszy szklanych, na szerokości pieca. W tym celu znane piece były skonstruowane
tak, że miały płaskie stropy umieszczone w pewnej odległości ponad torem przesuwu arkuszy
szklanych. Następnie zastosowane piece mają płaskie strony umieszczone bliżej szkła i elementy
ogrzewające promieniście, usytuowane w stropie w celu nagrzewania arkuszy. Jeszcze inne konstrukcje pieców stosowały strop, który miał półkolisty przekrój poprzeczny i w którym były
umieszczone elementy ogrzewające promieniście, które w innym przypadku mogły być stosowane
w połączeniu z nim.
Konfiguracja ogniotrwałego stropu leżącego naprzeciw arkuszy szklanych, przechodzących
przez piec, ma bezpośredni związek z modelem nagrzewania arkuszy. Zatem sama ogrzewana
konstrukcja ogniotrwała promieniuje ciepło do arkuszy w uzupełnieniu do ciepła dostarczanego
bezpośrednio z zespołów grzejnych wewnątrz pieca. Wówczas gdy elementy grzejne są włączone
lub odpowiadają konturowi ogniotrwałego stropu, konfiguracja ma szczególne znaczenie. Zatem
rozkład ciepła odbieranego przez szkło w takich piecach jest funkcją kształtu przekroju poprzecznego pieca.
Celem jest więc zaprojektowanie pieca przeznaczonego do nagrzewania przechodzącego
przezeń szkła jednorodnie od jednego boku do drugiego wewnątrz pieca. W razie wymagania
jakiejkolwiek zmiany profilu temperatury w arkuszu, jest ona realizowana za pomocą tak zwanych
grzejników różnicowych dostarczających dodatkowo ciepło w razie potrzeby bezpośrednio do
określonych obszarów. Przy produkcji nowoczesnych zespołów z wygiętego szkła, okazało się
pożądane w wielu przypadkach, żeby arkusze szklane miały profile temperatury zmieniające się
zgodnie z uprzednio określonym modelem, gdy opuszczają one piec grzewczy, w celu ułatwienia
gięcia. Chociaż ta zmiana temperatury może być uzyskana za pomocą grzejników różnicowych,
okazało się korzystne według wynalazku, żeby sam piec w pewnych przypadkach był zdolny do
8
166 883
wytworzenia niejednorodnego profilu temperatury w arkuszach. W razie konieczności modyfikacji
profilu temperatury wytwarzanego przez piec, można uzyskać ją za pomocą grzejników
różnicowych.
Grzejnik w piecu z płaskim stropem będzie promieniował maksymalną ilość ciepła do szkła
bezpośrednio pod nim, więc płaska konfiguracja jest stosunkowo nieskuteczna do rozkładu ciepła
jednorodnie. Zatem w celu uzyskania określonego profilu temperatury wymagana jest znaczna
zmiana poboru mocy przez poszczególne grzejniki na przekroju poprzecznym pieca. Wytworzenie i
utrzymanie koniecznej zmiany gęstości mocy komplikuje niekorzystnie sterowanie mocą grzejników i zmniejsza możliwość wyboru grzejników. W związku z tym strop o konfiguracji półkolistej
jest najbardziej skuteczny do rozkładu ciepła jednorodnie z grzejników. Odkryto, że konfiguracja
stropu półkolista lub półcylindryczna jest tak skuteczna do rozkładu ciepła jednorodnie na arkuszach, że piec jest właściwie niezdolny do nagrzewania różnicowego arkuszy bez względu na zmianę
energii promieniowej przez elementy grzejne.
Według wynalazku określono, że strop czy łuk pieca, jak przedstawiony na fig. 2 i 5, mający
konfigurację eliptyczną w przekroju poprzecznym, jest korzystny do stosunkowo jednorodnego
rozkładu ciepła z elementów grzejnych, przy równoczesnym umożliwieniu dostarczania ciepła
różnicowo wewnątrz pieca. Zatem eliptyczna konfiguracja stropu zapewnia stosunkowo jednorodne ogrzewanie w obszarze środkowym i pozwala na nagrzewanie różnicowe szkła wzdłuż
bocznych obszarów pieca. Do jasnego przedstawienia dolna i górna sekcja 14 i 15 obudowy zostały
pokazane na fig. 5 bez grzejników, które normalnie byłyby z nimi związane. Jednak wiadomo, że
właściwe grzejniki, takie jak elementy grzejne 51 pokazane na fig. 2 powinny być ustawione tak,
żeby odpowiadać nowemu konturowi powierzchni 48 ogniotrwałej nasadki 45.
Powierzchnia 48 ma konfigurację eliptyczną, określoną przez pośredni segment łukowy 72
mający stosunkowo duży promień krzywizny oraz segmenty łukowe 73 wzdłuż każdego boku,
mające mniejsze promienie krzywizny. Ściślej, powierzchnia może zawierać segment 72 określony
przez łuk kołowy wykonany ze środka 74 i mający promień 75, który dla standardowej elipsy jest
styczny na krańcach 76 do segmentów 73 określonych przez kołowe łuki wykonane ze środków 77 i
mające promienie 78.
Szerokości łuku, odległość punktu środkowego segmentu łukowego 72 powyżej toru szkła i
promienie 75 i 78 odpowiednich segmentów łukowych 72 i 73 są wzajemnie związane i ustalenie
dwóch dowolnych wymiarów ustala pozostałe. Chociaż standardowa powierzchnia eliptyczna jest
korzystna ze względu na skuteczność, można również zastosować niestandardową powierzchnię
eliptyczną, w którym to przypadku łuki nie były styczne do ich połączeń. Wymiary zostaną
właściwie wybrane w oparciu o liczbę czynników, obejmujących gęstość mocy osiąganej w elementach grzejnych, minimalną wysokość pieca, określoną przez parametry produkcyjne dla wymiany
grzejników, skupienie szkła i instalację pomocniczego wyposażenia oraz oszczędność konstrukcji.
Na przykład korzystny przykład wykonania wynalazku to piec mający wewnętrzną szerokość
213,36 cm pomiędzy bokami, środkową wysokość ponad podstawą ogniotrwałej nasadki 45, tj.
ponad poziomymi odnogami 43 członów wsporczych 42 równą 63,50 cm. Promień 75 wynosi
163,57 cm i promień 78 wynosi 47,11 cm.
Przedstawiony na fig. 3 i 4 przenośnik 16 według wynalazku posiada wiele oddalonych od
siebie, poszczególnych rolek 79, ustawionych wzdłużnie w linii i usytuowanych pomiędzy dolną i
górną sekcją 14 i 15 obudowy tak, żeby przenosić poszczególne arkusze szklane ze stanowiska
załadowczego 80 na wejście pieca 10 do tego pieca i poprzez niego w celu przeniesienia do rolek 18,
przez które są one przenoszone do prasy 12 do gięcia. Takie rolki znanych pieców, jak opisano
powyżej, mają zwykle ceramiczne powierzchnie robocze styku i mogą być wykonane ze stopionej
krzemionki lub kwarcu. W związku z tym może być konieczne okresowe usuwanie i wymiana
poszczególnych rolek. Układ montażu i napędzania rolek według wynalazku jest szczególnie
przystosowany do zapewnienia napędu przymusowego wzajemnie dla całego zespołu rolek, ułatwiając szybkie usuwanie i wymianę poszczególnych wybranych rolek, gdyż jest to konieczne.
W tym celu rolki 79 mogą posiadać ceramiczne cylindry 81 posiadające końcowe nasadki 82,
które są do nich zamocowane. Końcowa nasadka na jednym końcu rolki posiada oś napędową 83 i
końcowa nasadka na drugim końcu posiada wał mocujący 84. W celu wspierania rolek wzdłuż
każdego boku pieca jest zastosowana wzdłużna belka wsporcza 85 zamocowana do stojaków 86
166 883
9
opartych w pewnej odległości od siebie na podłodze 26. Na fig. 4 widać najlepiej, że kątowniki 87,
zamocowane do belek wsporczych poprzez śruby 88, mają pionowe odnogi 89 służące jako płytki
wsporcze dla rolek.
Płytki wsporcze są ustawione w określonych odstępach wzdłużnie, z przeciwlegle umieszczonymi parami otwartych do góry, półkolistych wnęk 90. Kołnierze łożysk 91 odpowiednio na osiach
napędowych i wałach mocujących 83 i 84 są umieszczone wewnątrz wnęk 90 dla wspierania rolek.
Zatrzaskowe pierścienie ustalające 92 na kołnierzach łożysk są przystosowane do umieszczenia w
odpowiednich wnękach lub rowkach 93 pierścieni ustalających, utworzonych wokół wnęk 90 na
skierowanych do wewnątrz powierzchniach czołowych płytek wsporczych 89. Płytki 94 koszyczka
łożyska, umieszczone wzdłuż powierzchni czołowej płytek wsporczych i pierścienie koszyczka
ograniczają ruch poprzeczny kołnierzy łożyska, umożliwiając podniesienie rolek i łożysk z płytek
wsporczych. Środkowe tuleje 95 łożysk na osiach napędowych 83 są zamocowane do osi napędowej
przez śrubę ustalającą 96 dla ograniczenia ruchu osiowego rolek. Tuleje 95 łożysk na wałach
mocujących 84 mogą z drugiej strony swobodnie przesuwać się osiowo wzdłuż wałów dla dostosowania osiowego przesuwu i oddziaływania rolek.
Jest wysoce pożądane, żeby rolki na całej długości pieca były napędzane w sposób przymusowy ze znaną, uprzednio określoną prędkością w celu zmniejszenia do minimum uszkodzenia
nagrzewanych arkuszy szklanych przy ich przenoszeniu przez piec. Równocześnie jest konieczne,
żeby poszczególne rolki były zdolne do szybkiego i łatwego odłączenia od układu napędowego i
żeby układ napędowy nie zakłócał usuwania i wymiany poszczególnych rolek. W tym celu przenośnik 16 jest wyposażony w układ napędowy 97, skutkiem czego rolki są napędzane w grupach w
sposób przymusowy i synchronizowany. Konkretnie do osi napędowej 83 każdej rolki 79 jest
zamocowane zębate koło łańcuchowe czyli koło napędowe 98. Górny element taśmy 99 rozrządu
biegnie nad szeregiem lub grupą zębatych kół łańcuchowych, a taśma ma odpowiednio zębatą
powierzchnię przystosowaną do dopasowanego sprzężenia z zębami kół napędowych 98. Taśma
jest porywana poprzez pierwsze koła pasowe luźne 100 zamocowane do belki wsporczej 85 poniżej
końcowych grup zębatych kół napędowych 98 i potem ponad drugimi kołami pasowymi 101
unoszonymi przez belkę 85 i wokół zębatego koła łańcuchowego napędowego 102 prostokątnej
przekładni zębatej napędowej 103 zamocowanej do belki.
Jedno lub oba drugie koła pasowe 101 mogą być wykorzystane jako regulowane napinacze
taśm przez zamontowanie ich w konwencjonalny sposób dla selektywnego ustawiania przy przenoszeniu przez obciążenie sprężyną ramię (nie pokazane) lub umieszczone inaczej w różnych położeniach wzdłuż belki 85. Przez każdą z taśm 99 może być napędzana dowolna liczba rolek 79, która to
liczba zwykle jest ograniczona przez długości i rodzaje taśm, które są łatwo dostępne. W piecach
modułowych według wynalazku liczba ta będzie zwykle równa pewnej części, np. połowie lub
jednej czwartej, całkowitej liczbie rolek modułu. W przykładzie wykonania wynalazku na przykład
z fig. 3, taśma 99 napędza osiemnaście rolek 79.
Według ważnego przykładu wykonania wynalazku, wzdłuż boku napędowego pieca jest
umieszczonych szereg łatwo przesuwalnych zespołów dociskowych 104 (fig. 3 i 4) do utrzymywania
taśmy 99 rozrządu w sprzężeniu napędowym z każdego z zębatych kół napędowych 98, umożliwiając szybkie i proste odłączenie zębów koła łańcuchowego od taśmy dla usunięcia i wymiany
poszczególnych rolek 79. Każdy poszczególny zespół dociskowy 104 posiada wydłużoną płytkę
boczną 105, do której jest zamocowana para oddalonych od siebie bloków mocujących 106. Wałki
gwintowe 107 wystające do dołu z bloków mocujących 106 biegną osiowo przez rurowe oprawki
108 unoszone przez wsporniki 109 zamocowane do kątowników 87. Zespoły dociskowe 104 są
zabezpieczone w miejscu przez kółka ręczne 110 nagwintowane zgodnie z wałkami gwintowymi 107
i napędzają bloki mocujące 106 do dołu względem rurowych oprawek 108. Na blokach mocujących
106 są umieszczone uchwyty 111 do ręcznego montowania i usuwania zespołów dociskowych 104.
Duża liczba swobodnie obracających się popychaczy krążkowych 112 jest unoszonych przez
płytkę boczną 105 w oddalonych położeniach wzdłuż niej na osiach 113 zamocowanych do płytki
bocznej 105 przez śruby mocujące 114. Popychacze krążkowe 12 są tak umieszczone, żeby sprzęgać
się toczącą z górną powierzchnią taśmy 99, przy czym jeden popychacz krążkowy leży pomiędzy
10
166 883
każdą sąsiednią parą zębatych kół łańcuchowych lub kół napędowych 98 dla obniżenia taśmy
pomiędzy kołami napędowymi i zapewnienia, żeby zęby na taśmie rozrządu współpracowały w
sposób ciągły z zębami kół napędowych.
Płytka osłaniająca 115 zamocowana do płytki bocznej 105 biegnie nad linią popychaczy
krążkowych, spełniając funkcję środka zabezpieczającego szkło, które może pęknąć na rolkach
przy przechodzeniu na taśmę i mechanizm napędowy koła łańcuchowego. Zespoły dociskowe 104
są umieszczone doczołowo wzdłuż pieca tak, że jeden z popychaczy krążkowych jest usytuowany
pomiędzy każdą parą sąsiednich zębatych kół napędowych 98 i mają taką długość, że są łatwo
montowane i/lub usuwane przez jedną osobę. Zatem z fig. 3 widać, że dwa takie zespoły dociskowe
104 mogą być korzystnie użyte wraz z każdym segmentem rolek napędzanych przez pojedynczą
taśmę 99 rozrządu.
Chociaż do napędzania każdej przekładni zębatej napędowej 103 mogą być zapewnione
oddzielne zespoły mocy, wszystkie czyli każda liczba zespołów napędowych może być korzystnie
napędzana przez wspólny zespół mocy. W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku np. z
fig. 1 wszystkie rolki z końca wejściowego pieca aż do sekcji końcowej, gdzie arkusze są przenoszone do prasy do gięcia, są napędzane przez pojedynczy napęd przenośnikowy 116. Końcowa
sekcja jest napędzana przez oddzielny napęd 117 sekcji przenoszenia tak, że może ona być właściwie
napędzana dla przyspieszenia ruchu nagrzanych arkuszy do pracy do gięcia.
Napęd 116 posiada silnik 118 przyłączony do zespołu 119 redukcji przekładni zębatej, mającego wyjściowy wał i zębate koło łańcuchowe 120. Wyjściowe zębate koło łańcuchowe 120 jest
przyłączone za pomocą napędowego łańcucha lub taśmy 121 do zębatego koła łańcuchowego 122
na wale transmisyjnym 123 osadzonym obrotowo w łożyskach 124 zamocowanych do słupów
wsporczych 86. Wał transmisyjny 123 biegnie wzdłuż pieca i są do niego przytwierdzone we
właściwych miejscach wzdłużnie koła łańcuchowe drabinkowe 125. Koła łańcuchowe drabinkowe
125 są przyłączone przez napędowe łańcuchy lub taśmy 126 do napędowych zębatych kół łańcuchowych 127 na wałach wejściowych 128 prostokątnej, napędowej przekładni zębatej 103. Zatem
cały zespół rolek aż do sekcji przenoszenia jest napędzany w sposób synchroniczny przez
napęd 116.
Jak wyjaśniono powyżej i jak widać z fig. 1, sekcja końcowa czy przenoszenia rolek jest
napędzana niezależnie od pozostałych rolek przez napęd 117 sekcji przenoszenia. Napęd 117
zawiera dokładniej skrzynkę przekładniową 129 mającą zębate koło łańcuchowe 130, które sprzęga
się napędowo z taśmą 99 rozrządu. Skrzynka przekładniowa 129 jest napędzana przez silnik 131 o
zmiennej szybkości, mający właściwe, konwencjonalne elementy sterujące (nie pokazane), skutkiem czego rolki sekcji przenoszenia mogą być uruchamiane tak, żeby dogodnie przesuwać
nagrzewane arkusze szklane z pieca do prasy do gięcia.
Zastosowano zamknięcie bocznego obszaru pieca wokół rolek 79 oraz pomiędzy górną i dolną
sekcją obudowy dla izolacji wnętrza pieca od otaczającej atmosfery zewnętrznej. W celu dokonania
tego, umożliwiając łatwe usuwanie i wymianę rolek, jak najlepiej widać z fig. 2 - dolny człon pakowy
132 rolek jest umieszczony na górze każdej ściany bocznej dolnej sekcji obudowy w celu zamknięcia, w połączeniu ze współpracującymi członami pakowymi 133 górnej rolki, obszaru pomiędzy i
wokół poszczególnych rolek.
Powyżej opisano, że konstrukcja pieca według wynalazku jest taka, że dzięki nowej eliptycznej
konfiguracji nasadki 45 ułatwia nagrzewanie różnicowe arkuszy za pomocą elementów grzejnych
związanych z nasadką. Jeżeli byłoby potrzebne lub pożądane zmodyfikowanie zdolności nagrzewania różnicowego pieca poza tę, którą można uzyskać przy pomocy podstawowej konstrukcji,
względnie dodać ogrzewanie w pewnych obszarach, uwzględnia się zastosowanie dodatkowych
elementów nagrzewania różnicowego. Zatem, jak pokazano na fig. 6, poniżej nasadki 45 i ponad
torem arkuszy szklanych 11 na rolkach 79 zastosowano dodatkowy zespół nagrzewania różnicowego 134. Pokazany na fig. 6 dodatkowy zespół nagrzewania może być umieszczony w wybranych
położeniach na długości pieca i zwykle posiada człony nośne 135 leżące poprzecznie wewnątrz
górnej sekcji 15 obudowy, zawieszone stosunkowo blisko nad torem arkuszy szklanych, przez
wieszaki 136 zamocowane do wsporników 137 w nasadce pieca. Położone wzdłużnie elementy
grzejne 138 unoszone przez człony 135 leżą naprzeciw arkuszy szklanych dla dostarczania do nich
ciepła promienistego. Elementy grzejne mogą być sterowane indywidualnie dla dostarczania ciepła
w wymaganych ilościach i skutkiem tego wytwarzania uprzednio określonego, zmodyfikowanego
modelu ogrzewania wewnątrz pieca.
166 883
FIG.
2
FIG. 3
FIG. 4
166 883
FIG.
5
FIG.
6
FIG. I
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 1,00 zł.
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
3
Размер файла
681 Кб
Теги
pl166883b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа