close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL169487B1

код для вставкиСкачать
RZE C Z P O SPO LIT A
PO LSK A
(12)OPIS PATENTOWY (19)PL
296853
(21) Numer zgłoszenia
(11)169487
(13)B1
(51) IntC l 6
G09B 23/32
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(54)
(22) Data zgłoszenia.
03.12.1992
Manekin zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali
(73)
Uprawniony z patentu:
Państwowa W yższa Szkoła Sztuk Plastycznych, Gdańsk, PL
(43)
Zgłoszenie ogłoszono:
13.06.1994 BUP 12/94
(72)
Twórcy wynalazku:
Bogumiła Jóźwicka, Gdańsk, PL
Marek Średniawa, Pruszcz Gdański, PL
Marek Adamczewski, Gdańsk, PL
Jacek Popek, Gdańsk, PL
(45)
O udzieleniu patentu ogłoszono:
31.07.1996 W UP 07/96
(74)
Pełnomocnik:
Latarska Krystyna, Państw ow a W yższa
Szkoła Sztuk Plastycznych
(5
7
) M anek in, zwłaszcza do badań ergonomi-
c
PL 169487
B1
znych w zredukowanej skali, zawierający głowę,
część piersiową i brzuszną tułow ia, pas biodrow y,
kończyny górne składające się z ram ienia, przed­
ram ienia, ręki oraz kończyny dolne składające się z
uda, p o d u d zia i stopy, znamienny tym, że część
brzuszna (3) tułow ia zbudow ana jest z przynaj­
mniej trzech stykających się segmentów, p ołączo­
nych ze sobą prętem plastycznym (15), ram ię (11)
kończyny górnej ( 6) połączone jest obrotow o z
segmentem (10) 1 przegubow o z przedram ieniem
(12), które połączone jest obrotow o z ręką (13)
łącznikiem (14) tw orzącym przegub z jej górn ą
częścią, natom iast podudzie (17) kończyny dolnej
(5) połączone jest przegubow o z udem (16) i obro­
towo ze stopą (18) łącznikiem (19) tworzącym prze­
gub z jej górną częścią, przy czym segment ( 10 )
kończyny górnej ( 6) na wysokości stawu bark o­
wego połączony jest przegubem i obrotow o z częś­
cią piersiow ą ( 2 ) tułow ia, udo (16) kończyny dolnej
(5) połączone jest przegubem i obrotow o z pasem
biodrow ym (4), zaś głow a (1) m anekina połączona
jest przegubem i obrotow o z częścią piersiow ą ( 2 )
tułow ia
fig 2
Manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali
Zastrzeżenia
patentowe
1. Manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali, zawierający głowę,
część piersiową i brzuszną tułowia, pas biodrowy, kończyny górne składające się z ramienia,
przedramienia, ręki oraz kończyny dolne składające się z uda, podudzia i stopy, znamienny tym, ze
część brzuszna (3) tułowia zbudowana jest z przynajmniej trzech stykających się segmentów,
połączonych ze sobą prętem plastycznym (15), ramię (11) kończyny górnej (6) połączone jest
obrotowo z segmentem (10) i przegubowo z przedramieniem (12), które połączone jest obrotowo z
ręką (13) łącznikiem (14) tworzącym przegub z jej górną częścią, natomiast podudzie (17) kończyny
dolnej (5) połączone jest przegubowo z udem (16) i obrotowo ze stopą (18) łącznikiem (19)
tworzącym przegub z jej górną częścią, przy czym segment (10) kończyny górnej (6) na wysokości
stawu barkowego połączony jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową (2) tułowia, udo (16)
kończyny dolnej (5) połączone jest przegubem i obrotowo z pasem biodrowym (4), zaś głowa (1)
manekina połączona jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową (2) tułowia.
2. Manekin według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy z segmentów części brzusznej (3) w
przekroju wzdłużnym czołowym posiada kształt równoramiennego trójkąta z symetrycznie ścię­
tymi wierzchołkami, a w przekroju w płaszczyźnie symetrii ciała kształt czworokąta nieforemnego,
który zwęża się w kierunku przedniej strony manekina.
3. Manekin według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że środkowa, dolna część głowy (1)
posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch do dołu i do góry, przednia część ramienia (11)
posiada wyprofilowanie mieszczące część przedramienia (12), tylna część uda (16) posiada wyprofi­
lowanie mieszczące profil łydki, natomiast górna, wewnętrzna część stopy (18) posiada wyprofilo­
wanie umożliwiające jej ruch względem łącznika (19).
* * *
Przedmiotem wynalazku jest manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej
skali.
Dotychczas znany jest manekin, w którym głowa, część piersiowo-brzuszna tułowia, pas
biodrowy oraz kończyny górne i dolne połączone są przegubami kulistymi. Ramię, przedramię i
ręka w kończynie górnej, jak też udo, podudzie oraz stopa w kończynie dolnej połączone są również
przegubami kulistymi.
Niedogodnością opisanego manekina jest to, że przegub kulisty umożliwiając obrót poszcze­
gólnych elementów we wszystkich kierunkach bardzo utrudnia nadanie manekinowi określonej
pozycji. Zastosowanie takiego przegubu do połączenia części piersiowo-brzusznej tułowia z pasem
biodrowym manekina stanowi zbytnie uproszczenie w stosunku do złożonych, fizjologicznych
ruchów kręgosłupa na odcinku lędźwiowym, a zwłaszcza skrętów tułowia w osi pionowej oraz
wszelkich pochyleń ludzkiego ciała.
Ponadto, dość prymitywna konstrukcja manekina uniemożliwia przyjmowanie przez niego
fizjologicznych pozycji ludzkiego ciała, a tym samym zastosowanie go do badań ergonomicznych w
zredukowanej skali.
Manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali, zawierający głowę,
część piersiową i brzuszną tułowia, pas biodrowy, kończyny górne składające się z ramienia,
przedramienia, ręki oraz kończyny dolne składające się z uda, podudzia i stopy, według wynalazku
charakteryzuje się tym, że część brzuszna tułowia zbudowana jest z przynajmniej trzech stykają­
cych się segmentów, połączonych ze sobą korzystnie prętem plastycznym, ramię kończyny górnej
połączone jest obrotowo z jego górnym segmentem i przegubowo z przedramieniem, które połą­
czone jest obrotowo z ręką łącznikiem tworzącym przegub z jej górną częścią, natomiast podudzie
kończyny dolnej połączone jest przegubowo z udem i obrotowo ze stopą łącznikiem tworzącym
169 487
3
przegub z jej górną częścią, przy czym górny segment ramienia na wysokości stawu barkowego
połączony jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową tułowia, udo kończyny dolnej połączone
jest przegubem i obrotowo z pasem biodrowym, zaś głowa manekina połączona jest przegubem i
obrotowo z częścią piersiową tułowia.
Każdy z segmentów części brzusznej w przekroju wzdłużnym czołowym posiada kształt
równoramiennego trójkąta z symetrycznie ściętymi wierzchołkami, a w przekroju w płaszczyźnie
symetrii ciała kształt czworokąta nieforemnego, który zwęża się w kierunku przedniej strony
manekina. Środkowa, dolna część głowy posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch do dołu i
do góry, przednia część ramienia posiada wyprofilowanie mieszczące część przedramienia, tylna
część uda posiada wyprofilowanie mieszczące profil łydki, natomiast górna, wewnętrzna część
stopy posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch względem łącznika.
Zaletą proponowanego rozwiązania jest możliwość przyjmowania przez manekin każdej,
uzasadnionej prowadzonym rodzajem badań, pozycji, determinowanej anatomią ludzkiego ciała
wskutek przegubowego połączenia głowy z szyją, a obrotowego z częścią piersiową tułowia oraz
zastosowania analogicznych połączeń w przypadku kończyn górnych na wysokości stawu barko­
wego i nadgarstka, jak też w przypadku kończyn dolnych na wysokości stawu biodrowego i
skokowego. Ten rodzaj połączeń w powiązaniu z wyprofilowaniem w dolnej części głowy, w
przedniej części ramienia i przedramienia oraz w tylnej części uda i podudzia zapewnia pełny zakres
prawidłowego ruchu głowy i kończyn.
Poza tym, segmentowa konstrukcja części brzusznej tułowia, odpowiednie ukształtowanie jej
elementów oraz połączenie ich prętem plastycznym umożliwia pełną symulację skrętów i skłonów
tułowia w każdym kierunku. Zaopatrzenie głowy w otwory na wysokości oczu podczas badań
modelowych umożliwia zlokalizowanie i określenie normalnej linii patrzenia, jak również jej
pochodnych. Ponadto, konstrukcja manekina pozwala na jego szerokie zastosowanie przy bada­
niach symulacyjnych i ergonomicznych zarówno w skali 1:1 J a k i w skalach zredukowanych oraz w
szeregu badań prowadzonych w rozmaitych środowiskach.
Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1
przedstawia manekin do badań ergonomicznych w widoku czołowym, zaś fig. 2 - manekin w
widoku z boku. Jak pokazano na rysunku, manekin zaopatrzony jest w głowicę 1, część piersiową 2
i brzuszną 3 tułowia, pas biodrowy 4, kończyny dolne 5 i kończyny górne 6. Szyja 7 manekina
utworzona jest z bocznych, dolnych części głowy 1 i środkowego elementu 8, który z głową 1
połączony jest osiowym przegubem płaskim, natomiast z częścią piersiową 2 tułowia obrotowo.
Element 8 wyposażony jest w podstawę w kształcie płaskiego walca, umieszczoną w spasowanym z
nią gnieździe, które znajduje się w górnej powierzchni części piersiowej 2 tułowia, w osi symetrii
manekina.
Środkowa, dolna część głowy 1 zaopatrzona jest w wyprofilowanie, które umożliwia jej ruch
do dołu i do góry. W głowie 1 na wysokości oczu znajdują się otwory 9, usytuowane w tej samej
odległości po obu stronach osi symetrii manekina. Na wysokości stawu barkowego taki sam
element 8 połączony jest osiowym przegubem płaskim z górnym segmentem 10 kończyny górnej 6,
przy czym jego podstawa osadzona jest w takich samych gniazdach w bocznych powierzchniach
części piersiowej 2 tułowia i połączona jest z nią obrotowo.
Segment 10 połączony jest obrotowo z ramieniem 11, w wybraniu którego osadzona jest górna
część przedramienia 12 tworząc z nim osiowy przegub płaski. Przednia część ramienia 11 posiada
wyprofilowanie, w którym mieści się część przedramienia 12 w trakcie zginania stawu łokciowego.
Przedramię 12 połączone jest obrotowo z ręką 13 łącznikiem 14, tworzącym z górną częścią ręki 13
na wysokości stawu nadgarstka osiowy przegub płaski. Część brzuszna 3 tułowia zbudowana jest z
trzech segmentów, które są wyższe z tyłu w porównaniu z ich stroną przednią oraz stykają się ze
sobą. Każdy segment w przekroju wzdłużnym czołowym posiada kształt równoramiennego trój­
kąta ze ściętymi symetrycznie wierzchołkami, natomiast w przekroju w płaszczyźnie symetrii ciała
-kształt meforemnego czworokąta zwężającego się ku stronie przedniej manekina.
Z tyłu manekina segmenty części brzusznej 3 tułowia połączone są ze sobą prętem plastycznym
15, zamocowanym do części piersiowej 2 i pasa biodrowego 4.
4
169 487
Pas biodrowy w przekroju podłużnym posiada kształt zbliżony do litery „T“. W jego bocznej
ścianie znajdują się gniazda z umocowaną obrotowo podstawą elementu 8, który osadzony w
wybraniu uda 16 tworzy z nim osiowy przegub płaski. Osadzona w wybraniu dolnej części uda 16
górna część podudzia 17 tworzy z nim o s i o w
y przegub płaski, a wyprofilowanie w tylnej części uda
16 mieści profil łydki przy zginaniu stawu kolanowego.
Podudzie 17 obrotowo połączone jest ze stopą 18 łącznikiem 19, który z górną częścią stopy 18
na wysokości stawu skokowego tworzy osiowy przegub płaski. Górna, wewnętrzna część stopy 18
zaopatrzona jest w wyprofilowanie umożliwiające jej ruch względem łącznika 19.
fig. 1
fig. 2
Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz
Cena 2,00 zł
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
396 Кб
Теги
pl169487b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа