close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL171449B1

код для вставкиСкачать
R Z E C Z P O S P O L IT A
PO LSKA
(12) OPIS PATENTOWY (19)PL (11)171449
(13) B1
(21) Numer zgłoszenia: 300147
(22) Data zgłoszenia:
12.02.1992
(51) In tC l6
(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:
A01N 47/36
C07D 239/42
C07D 251/42
12.02.1992, PCT/E P92/00304
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(8 7 ) Data i numer publikacji zgłoszenia
międzynarodowego:
Opis patentowy
20.08.1992, WO92/13845,
PCT Gazette nr 22/92
przedrukowano ze względu
na zauważone błędy
(5 4 )
Środek chwastobójczy i regulujący wzrost roślin zawierający jodoarylosulfonylomoczniki
(30)
Pierwszeństwo:
(73)
Hoechst Aktiengeselischaft,
Frankfurt nad Menem, DE
12.02.1991,DE,P4104227.1
(43)
Zgłoszenie ogłoszono:
(72)
Twórcy wynalazku:
Oswald Ort, Kelkheim, DE
Klaus Bauer, Hanau, DE
Hermann Bieringer, Eppstein, DE
02.05.1994 BUP 09/94
(45)
Uprawniony z patentu:
O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.1997 WUP 04/97
(74)
Pełnomocnik:
Gugała Barbara, PATPOL Spółka z o.o.
PL 171449 B1
(5 7 )
1 . Środek chwastobójczy i regulujący wzrost
roślin, zawierający jodoarylosulfonylomoczniki, znamienny tym, że zawiera jako substancję czynną związek o wzorze 1, lub jego sole, w którym Q oznacza
tlen, W oznacza tlen, Y, Z niezależnie od siebie oznaczają grupę CH albo N, przy czym Y i Z jednocześnie
nie oznaczają grupy CH, R oznacza wodór; (C1-C6)alkil; (C 2 -C6)-alkenyl; (C2-C6)-alkinyl; (C1-C 4 -alkil,
który jest podstawiony przez rodniki z grupy obejmującej chlorowiec 1 (C1-C 4 -alkoksyl, lub R oznacza
(C5-C 6)-c ykloalkil, R1 oznacza wodór albo (C1-C3)alkil, R2 oznacza (C1-C3)-alkil; (C1-C 3 )-al koksyl:
(C 1-C3)-halogenoalkoksyl. R3 oznacza wodór; chlorowiec, (C 1-C3)-alkil; (C1-C3)-alkoksyl albo grupę
(C1-C 3)-alkilotio, przy czym wymienione uprzednio
zawierające alkil rodniki są niepodstawione albo są
podstawione jedno lub wielokrotnie przez chlorowiec
albo jedno- lub dwukrotnie przez grupę (C 1-C3)-alkoksy albo przez grupę (C 1-C 3 )-alkilotio albo R3 oznacza
rodnik
o
w zorze
N R 5R 6;
rodnik
(C 3-C6)cykloalkilowy lub grupę 1,3-dioksolan-2-ylową, R 5 oznacza wodór lub grupę (C1-C 4)alkilową i R 6
oznacza (C 1-C4 )-alkil oraz zwykłe środki pomocnicze
do preparatów.
WZÓR 1
Środek chwastobójczy i regulujący wzrost roślin,
zawierający jodoarylosulfonylomoczniki
Zastrzeżenia patentowe
1. Środek chw astobójczy i regulujący w zrost roślin, zaw ierający jodoarylosulfonylomoczniki, znamienny tym, że zawiera jako substancję czynną związek o wzorze 1,
lub jego sole, w którym
Q oznacza tlen,
W oznacza tlen,
Y, Z niezależnie od siebie oznaczają grupę CH albo N, przy czym Y i Z jednocześnie nie
oznaczają grupy CH,
R oznacza wodór; (C1-C6)-alkil; (C2-C6)-alkenyl; (C 2-C6)-alkinyl; (C1-C4)-alkil, który jest podstawiony przez rodniki z grupy obejmującej chlorowiec i (C1-C4)-alkoksyl, lub R oznacza
(C5 -C6)-cykloalkil,
R1 oznacza wodór albo (C1-C3 )-alkil,
R2 oznacza (C1-C 3)-alkil; (C1-C 3 )-alkoksyl; (C1-C3)-halogenoalkoksyl,
R3oznacza wodór; chlorowiec, (C1-C3)-alkil; (C1-C3 )-alkoksyl albo grupę (C1-C 3)-alkilotio, przy
czym wymienione uprzednio zawierające alkil rodniki są niepodstawione albo są podstawione
jedno lub wielokrotnie przez chlorowiec albo jedno- lub dwukrotnie przez grupę (C1-C 3)-alkoksy
albo przez grupę (C1-C 3)-alkilotio; albo R3 oznacza rodnik o wzorze NR5R6; rodnik (C3-C6)cykloalkilowy lub grupę 1,3-dioksolan-2-ylową,
R5 oznacza wodór lub grupę (C1-C4)alkilową i R6 oznacza (C1-C4)-alkil oraz zwykłe środki
pomocnicze do preparatów.
2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze 1, w którym
Y oznacza CH albo N, a
Z oznacza N.
3. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze 1, w którym
Y oznacza CH albo N
Z oznacza N i R oznacza wodór lub (C1-C4)-alkil.
4. Środek według zastrz. 1 lub 2 lub 3, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze 1,
w którym
R 1oznacza wodór albo CH3 ,
R2oznacza (C1-C2)-alkil; (C1-C2)-alkoksyl lub (C1-C2)halogenoalkoksyl,
R3 oznacza chlorowiec; (C1-C2 )-alkil; (C1-C2 )-alkoksyl, przy czym wymienione uprzednio
zawierające alkil rodniki są niepodstawione albo są podstawione jedno- lub wielokrotnie przez
chlorowiec albo jedno lub dwukrotnie przez grupę (C1-C2 )-alkoksy albo przez grupę (C1-C2)-alkilotio; albo R3 oznacza rodnik o wzorze NR5R6,
R5 oznacza H; grupę metylową lub etylową,
R6 oznacza grupę metylową lub etylową.
5. Środek według zastrz. 1 lub 2 lub 3, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze 1
w którym
Y oznacza CH albo N,
Z oznacza N,
R 1 oznacza wodór albo CH3,
R2 oznacza CH3; CH2CH3; OCH3; OCH2CH3; OCHF2, a
R3oznacza CH3; CH2CH3; OCH3; OCH2CH3; OCHF2; NH(CH3); N(CH3)2; CF3; OCH2CF3 albo Cl.
6. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera 0,1 do 99% wagowych substancji
czynnej o wzorze 1 albo jej soli, ewentualnie w kombinacji z innymi substancjami skutecznymi
w uprawie roślin i 99,9 do 1% wagowych środków pomocniczych do preparatów.
*
*
*
171 449
3
Wynalazek dotyczy środka chwastobójczego i regulującego wzrost roślin zawierającego
jodoarylosulfonylomoczniki jako substancję czynną.
Z opisu patentowego EP-A-007687 znane są między innymi sulfonylomoczniki o wzorze
12, w którym R2 = H, Cl, Br, F, (C1-C3)-alkil, -NO2 , -SO2CH3 -OCH3, -SCH3, -CF3, -N(CH3)2,
NH 2 albo -CN; R3= H, Cl, Br, F albo CH3; X = CH albo N, Q = O, S albo ewentualnie podstawiony
NH; a Y, Z = H, Cl albo oznaczają różne organiczne rodniki. Związki są opisane jako herbicydy
i regulatory wzrostu roślin.
Z opisów patentowych EP-A-0291851 i DE-A-3900472 są znane herbicydowe i regulujące
wzrost roślin sulfonylomoczniki o wzorze 13, w którym Z = F, Cl albo Br, R1 = H, ewentualnie
podstawiony alkil, alkenyl, alkinyl albo cykloalkil, R2 = H, CH3 albo C2H 5 , R3 = H, F, Cl, Br,
CH3 albo OCH3, R4 = H, CH3, (C1-C4)-alkoksy, a X = CH albo N.
Poza tym w opisie Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 566 898 opisano sulfonylomocznik o wzorze 14 stosowany jako herbicyd o doskonałych właściwościach, zwłaszcza
do kontroli wyczyńca w jęczmieniu i pszenicy. Niespodziewanie obecnie stwierdzono, że
niektóre jodowane arylosulfonylomoczniki mają korzystne właściwości.
Przedmiotem omawianego wynalazku są więc środki chwastobójcze i regulujące wzrost
roślin zawierające jako substancję czynną związki o wzorze ogólnym 1 i ich sole, w którym
Q oznacza tlen,
W oznacza tlen,
Y, Z niezależnie od siebie oznaczają grupę CH albo N, przy czym Y i Z jednocześnie nie
oznaczają grupy CH,
R oznacza wodór; (C1-C6)-alkil; (C2-C 6)-alkenyl; (C2-C6 )-alkinyl; (C1-C4)-alkil, który jest podstawiony przez rodniki z grupy obejmującej chlorowiec i (C-C4)-alkoksyl, lub R oznacza
(C5-C6)-cykloalkil,
R 1oznacza wodór albo (C1-C3)-alkil,
R2 oznacza (C1-C3)-alkil; (C1-C3)-alkoksyl; (C1-C3)-halogenoalkoksyl,
R3oznacza wodór; chlorowiec; (C1-C3)-alkil; (C1-C3)-alkoksyl albo grupę (C1-C3)-alkilotio,przy
czym wymienione uprzednio zawierające alkil rodniki są niepodstawione albo są podstawione
jedno lub wielokrotnie przez chlorowiec albo jedno- lub dwukrotnie przez grupę (C1-C3) -alkoksy
albo przez grupę (C1-C3)-alkilotio; albo R3 oznacza rodnik o wzorze NR5R6, rodnik (C3-C6)-cykloalkilowy lub grupę l,3-dioxolan-2-ylową,
R5 oznacza wodór lub grupę (C1-C4) alkilową i R6 oznacza (C1-C4)-alki] oraz zwykłe środki
pomocnicze do preparatów. We wzorze 1 i niżej rodniki alkilowe, alkoksylowe, chlorowcoalkilowe, alkiloaminowe i alkilotio, jak też odpowiednie nienasycone i/albo podstawione rodniki
mogą być każdorazowo o łańcuchu prostym albo rozgałęzione. Rodniki alkilowe, także w
złożonych znaczeniach jak alkoksy, chlorowcoalkil itd. oznaczają na przykład rodniki metylowy,
etylowy, n- albo izopropylowy, n-, izo-, tert- albo 2-butylowy itd. Rodniki alkenylowe i
alkinylowe mają znaczenie możliwych nienasyconych rodników odpowiadających rodnikom
alkilowym, jak np. 2-propenyl, 2- albo 3-butenyl. 2-propynyl, 2- albo 3-butynyl. Chlorowiec
oznacza fluor, chlor, brom albo jod. Aryl oznacza korzystnie karbocykliczny albo heterocykliczny pierścień aromatyczny, który ewentualnie może być jeszcze skondensowany z alifatycznym
albo aromatycznym pierścieniem; arylem jest szczególnie fenyl. Podstawiony fenyl oznacza
fenyl, który jest podstawiony np. przez jeden albo kilka, korzystnie jeden do trzech rodników z
grupy chlorowiec, (C1-C4)-alkil, (C1-C4)-alkoksy, (C1-C4)-chlorowcoalkil, (C-C4)-tioalkil,)C 2 C 5)-alkoksykarbonyl, (C2-C5)-alkilokarbonyloksy, karbonamid, (C2 -C5)-alkilokarbonyloamino,
(C2 -C5)-alkiloaminokarbonyl, di-[(C1-C4)-alkilo]-aminokarbonyl i nitro. Odpowiednie dotyczy
podstawionego arylu.
Związki o wzorze 1 mogą tworzyć sole, w których wodór grupy -SO2 -NH-jest zastąpiony
przez kation odpowiedni dla rolnictwa. Tymi solami są na przykład sole metali, zwłaszcza metali
alkalicznych albo metali ziem alkalicznych, albo także sole amonowe, albo sole z organicznymi
aminami. Tworzenie soli może następować również przez przyłączenie mocnego kwasu do
części heterocyklicznej związków o wzorze 1. Odpowiednimi do tego kwasami są np. HCl,
HNO3, kwas trichlorooctowy, kwas octowy albo kwas palmitynowy.
4
171 449
Niektóre związki o wzorze 1 mogą zawierać jeden albo kilka asymetrycznych atomów C
albo także podwójne wiązania, które w ogólnych wzorach 1 nie są osobno podane. Określone
przez ich specyficzną odmianę przestrzenną możliwe stereoizomery, jak enancjomery, diastereoizomery, izomery Z i E są jednak wszystkie objęte wzorem 1 i można je otrzymać zwykłymi
metodami z mieszanin stereoizomerów albo także wytwarzać przez stereoselektywne reakcje w
połączeniu z użyciem stereochemicznie czynnych substancji wyjściowych. Wymienione stereoizomery w czystej odmianie jak też ich mieszaniny są zatem objęte wzorem 1 substancji czynnej
środka według wynalazku. Szczególnie korzystne są związki o wzorze 1, albo ich sole, w których
oznaczają
R 1 wodór albo CH3,
R 2 oznacza, (C1-C3)-alkil; (C1-C 3)-alkoksyl; lub (C1-C2 )-halogenoalkoksyl,
R 3 oznacza wodór; chlorowiec, korzystnie chlor;
(C1-C2 )-alkil; (C1-C2)-alkoksyl albo grupę (C1-C2 )-alkilotio, przy czym wymienione uprzednio
zawierające alkil rodniki są niepodstawione albo są jedno lub wielokrotnie podstawione przez
chlorowiec albo j edno- lub dwukrotnie przez grupę (C1-C2)-alkoksy albo przez grupę (C1-C3)alkilotio; albo R3 oznacza rodnik o wzorze NR5R6;
R 5 oznacza H lub (C1-C2)alkil,
R 6 oznacza (C1-C2)alkil.
Wyróżniają się związki o wzorze 1 albo ich sole, w których
W oznacza tlen, a
R 1 oznacza wodór albo CH3 .
Szczególnie wyróżniają się związki o wzorze 1 albo ich sole, których
Y oznacza CH albo N,
Z oznacza N i
R 2 oznacza CH3; CH2CH3; OCH3; OCH2CH3; OCHF2, zaś
R 3 oznacza wodór; CH3; CH2CH3; OCH3; OCH2CH3; OCHF2; NH(CH3); N(CH3)2; CF3;
OCH2CF3 albo Cl.
Korzystnymi substancjami czynnymi środka według wynalazku są związki o wzorze
ogólnym 1 , w którym
Y oznacza CH albo N, a
Z oznacza N oraz związki o wzorze 1, w którym
Y oznacza CH albo N,
Z oznacza N i
R oznacza wodór; lub (C1-C4)-alkil
oraz związki o wzorze 1 , w którym
R 1 oznacza wodór albo CH3 ,
R 2 oznacza (C1-C2 )-alkil; (C1-C 2 )-alkoksyl lub (C1-C2 )halogenoalkoksyl,
R 3 oznacza chlorowiec; (C1-C2)-alkil; (C1-C2)-alkoksyl, przy czym wymienione uprzednio
zawierające alkil rodniki są niepodstawione albo są podstawione jedno- lub wielokrotnie przez
chlorowiec albo jedno lub dwukrotnie przez grupę(C1-C2)-alkoksy albo przez grupę (C1-C2)-alkilotio; albo R3 oznacza rodnik o wzorze NR5R6,
R 5 oznacza H; grupę metylową lub etylową,
R 6 oznacza grupę metylową lub etylową jak również związki wzorze 1, w którym
Y oznacza CH albo N.
Z oznacza N,
R 1 oznacza wodór albo CH3,
R 2 oznacza CH3; CH2 CH3 ; OCH3; OCH2 CH3 ; OCHF2, a
R 3 oznacza CH3; CH2CH3; OCH3; OCH2CH3; OCHF2; NH(CH3); N(CH3)2; CF3; OCH2CF3 albo Cl.
Środek według wynalazku zawiera 0,1 do 99% wagowych substancji czynnej o wzorze 1
albo jej soli, ewentualnie w kombinacji z innymi substancjami skutecznymi w uprawie roślin, i
99,9 do 1% wagowych środków pomocniczych do preparatów.
Wyróżniają się również takie związki, które wykazują kombinację wyżej wymienionych
korzystnych cech. Związki o wzorze 1 stanowiące substancje czynne środka według wynalazku
wytwarzane są w następujący sposób:
171 449
5
a) związek o wzorze 2 poddaje się reakcji z heterocyklicznym karbaminianem o wzorze 3,
w którym R' oznacza niepodstawiony albo podstawiony aryl albo alkil, korzystnie niepodstawiony albo podstawiony fenyl albo (C1 -C
4)-alkil, zwłaszcza fenyl albo metyl, albo
b) fenylosulfonylokarbaminian o wzorze 4 poddaje się reakcji ze związkiem aminoheterocyklicznym o wzorze 5 albo
c) sulfonyloizocyjanian o wzorze 6 poddaje się reakcji ze zw iązkiem aminoheterocyklicznym o wymienionym pod b) wzorze 5. Reakcja związków o wzorze 2 i 3 jest
katalizowana zasadami i prowadzi się ją w obojętnym rozpuszczalniku, jak np. acetonitrylu,
dioksanie albo tetrahydrofuranie w temperaturach między 0°C i temperaturą wrzenia rozpuszczalnika. Jako zasadę stosuje się korzystnie 1,8-diazobicyklo/5,4.O/undec-7-en (DBU).
Sulfonamidy o wzorze 2 są nowymi związkami: (patrz tabela 1a i 1b). Otrzymuje się je
wychodząc z odpowiednich halogenków kwasów sulfonowych, korzystnie odpowiednich sulfochlorków, które albo wprost z amoniakiem, albo z tert-butyloaminą i następnym odszczepieniem grup zabezpieczających, np. przez traktowanie kwasem trifluorooctowym, reagują do
sulfonamidów o wzorze 2. Dające się stosować w sposobie halogenki kwasu sulfonowego można
otrzymać z odpowiednich anilin przez dwuazowanie i wymianę grupy diazowej z ditlenkiem
siarki w obecności katalizatora jak chlorku miedzi(I) w kwasie solnym albo kwasie octowym,
porównaj Meerwein, Chem. Ber. 90, 841 -52 (1957). Karbaminiany o wzorze 3 można wytwarzać
według metod, które są opisane w południowoafrykańskich zgłoszeniach patentowych 82/5671
i 82/5045 (albo EP-A-0072347 lub EP-A-0070802).
Reakcje związków o wzorze 4 ze związkami aminoheterocyklicznymi o wzorze 5 przeprowadza się korzystnie w obojętnych, aprotonowych rozpuszczalnikach, jak np. dioksanie,
acetonitrylu albo tetrahydrofuranie, w temperaturach między 0°C i temperaturą wrzenia rozpuszczalnika. Potrzebne związki wyjściowe o wzorze 5 są znane albo można je wytwarzać w zasadzie
znanymi sposobami, patrz "The Chemistry of Heterocyclic Compounds", tom XVI, (1962),
Intersience Publ., Nowy Jork i Londyn, oraz suplement I tej książki. Amino-podstawione
pochodne triazyny są zreferowane przez Smolin'a i Rapaport'a w "The Chemistry of Heterocyclic
Compounds", tom XIII, (1959), Interscience Publ., Nowy Jork i Londyn. Jodowane fenylosulfonylokarbaminiany o wzorze 4 otrzymuje się analogicznie sposobami podanymi w EP-A0044808 albo EP-A-0237292.
Jodowane arylosulfonyloizocyjaniany o wzorze 6 są nowymi związkami. Można je wytwarzać analogicznie do sposobu z opisu patentowego EP-A-0184385 i poddać reakcji z
wymienionymi wyżej związkami aminoheterocyklicznymi o wzorze 5. Sole związków o wzorze
1 wytwarza się korzystnie w obojętnych rozpuszczalnikach, jak np. wodzie, metanolu, dichlorometanie albo acetonie w temperaturach 0° - 100°. Odpowiednimi zasadami do wytwarzania
soli według wynalazku są na przykład węglany metali alkalicznych, jak węglan potasu, wodorotlenki metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych, amoniak albo etanoloamina. Jako kwasy
do tworzenia soli nadają się szczególnie HCl, HNO3 , kwas trichlorooctowy, kwas octowy albo
kwas palmitynowy.
Związki o wzorze 1 wykazują doskonałą skuteczność herbicydową wobec szerokiego
spektrum rolniczo ważnych mono- i dwuliściennych roślin szkodliwych. Również trudno
zwalczalne wieloletnie chwasty, które wyrastają z kłączy, korzeni albo innych trwałych narządów, są dobrze obejmowane przez te substancje czynne. Przy tym jest obojętne, czy substancje
nanosi się sposobem przedsiewnym, przedwschodowym albo powschodowym. Szczegółowo
można wymienić na przykład niektórych przedstawicieli mono- i dwuliściennych chwastów,
które można kontrolować związkami według wynalazku, z tym, że przez wymienienie nie
powinno nastąpić ograniczenie do określonych rodzajów.
Po stronie jednoliściennych gatunków chwastów są dobrze objęte np. Avena, Lolium,
Alopecurus, Phalaris, Echinochloa, Digitaria, Setaria itd, jak również gatunki Cyperus z grupy
jednorocznej, zaś na stronie wieloletnich gatunków są dobrze objęte Agropyron, Cynodon,
Imperata oraz Sorghum itd. oraz również trwałe gatunki Cyperus. W przypadku gatunków
chwastów dwuliściennych spektrum działania rozciąga się na gatunki, jak np. Galium, Viola,
Veronica, Lamium, Stellaria, Amaranthus, Sinapis, Ipomoea, Matricaria, Abutilon, Sida itd. na
6
171 449
jednorocznej stronie oraz Convolvulus, Cirsium, Rumex, Artemisia itd. w przypadku wieloletnich chwastów.
Występujące w specyficznych warunkach uprawy w ryżu chwasty, jak np. Sagittaria,
Alisma, Elcocharis, Scirpus, Cypcrus itd., są również doskonale zwalczane zgodnymi z wynalazkiem substancjami czynnymi.
Jeżeli związki stosowane w środku według wynalazku stosuje się przed kiełkowaniem na
powierzchnię gleby, to albo całkowicie wstrzymuje się wzejście kiełków chwastów, albo
chwasty wyrastają do stadium liścieni, jednak potem wstrzymują swój wzrost i całkowicie
obumierają po upływie trzech do czterech tygodni. W przypadku stosowania substancji czynnych
na zielone części roślin w sposobie powschodowym występuje również bardzo szybko po
traktowaniu drastyczne zahamowanie wzrostu i rośliny chwastowe zatrzymują się w stadium
wzrostu istniejącym w chwili stosowania albo obumierają po pewnym czasie bardziej albo mniej
szybko, tak że w ten sposób szkodliwą dla roślin uprawnych konkurencję chwastów można
usunąć bardzo wcześnie i trwale przez użycie nowych związków o wzorze 1.
Chociaż związki o wzorze 1 wykazują doskonałą herbicydową skuteczność wobec jednoi dwuliściennych chwastów, uprawne rośliny gospodarczo ważnych upraw, jak np. pszenica,
jęczmień, żyto, kukurydza, ryż, buraki cukrowe, bawełna i soja tylko nieznacznie zostają
uszkodzone albo w ogóle nie. Z tych względów omawiane związki nadają się bardzo dobrze do
selektywnego zwalczania niepożądanej wegetacji w gospodarczych roślinach użytkowych.
Związki stanowiące substancję czynną środka według wynalazku wykazują poza tym
właściwości regulujące wzrost w roślinach uprawnych. Ingerują one regulująco we własną
roślinną przemianę materii i dlatego można je stosować do ułatwienia zbioru, jak np. przez
spowodowanie wyschnięcia, odcięcia i natężenia wzrostu. Dalej nadają się one również do
ogólnego sterowania i hamowania niepożądanego wegetatywnego wzrostu, nie niszcząc przy
tym roślin. Hamowanie wegetatywnego wzrostu u wielu jedno- i dwuliściennych upraw odgrywa
dużą rolę, ponieważ przez to można zmniejszyć albo całkowicie zatrzymać wyleganie.
Związki stanowiące substancję czynną środka według wynalazku można preparować w
różny sposób, zależnie od zadanych biologicznych i/albo chemiczno-fizycznych parametrów.
Jako możliwości preparowania wchodzą w rachubę na przykład: proszek zawiesinowy (WP),
rozpuszczalne w wodzie proszki (SP), rozpuszczalne w wodzie koncentraty, dające się emulgować koncentraty (EG), emulsje (EW) jak emulsje olej w wodzie i woda w oleju, dające się
rozpylać roztwory albo emulsje, koncentraty zawiesinowe (SC), dyspersje na bazie oleju albo
wody, mieszalne z olejem roztwory, suspoemulsje, zawiesiny kapsułkowane (CS), środki do
opylania (DP), środki do zaprawiania, granulaty do posypywania i do stosowania doglebowego,
granulaty (GR) w postaci mikrogranulatów, granulatów rozpyłowych, granulatów powlekanych
i adsorpcyjnych, dające się dyspergować w wodzie granulaty (WG), rozpuszczalne w wodzie
granulaty (SG), preparaty ULV, mikrokapsułki i woski.
Te poszczególne typy preparatów są w zasadzie znane i opisane na przykład w: Winnacker-Kuchler, "Chemische Technologie", tom 7, G. Hauser Verlag Monachium, 4. wydanie 1986,
van Valkenburg, "Pesticides Formulations", Marcel Dekker N.Y., 2. wydanie 1972-73; K.
Martens, "Spray Drying Handbook", 3. wydanie 1979, G. Goodwin Ltd. Londyn.
Potrzebne środki pomocnicze do preparatów jak materiały obojętne, substancje powierzchniowo czynne, rozpuszczalniki i dalsze substancje dodatkowe są również znane i
opisane są na przykład w: Watkins, "Handbook of Insecticide Dust Diluents and Carriers",
2. wydanie, Darland Books, Galdwell N.J.; H. V. Olphen, "Introduction to Clay Colloid
Chemistry"; 2. wydanie, J Wiley & Sons, N.Y.; Marsden, "Solvents Guide", 2. wydanie
Interscience, N.Y. 1950; McCutcheon's "Detergents and Emulsifiers Annual", MG Publ.
Corp., Ridgewood N. J.; Sisley and Wood, "Encyclopedia of Surface Active Agents", Chem.
Publ. Co. Inc., N. Y. 1964; Schönfeldt, "Grenzflächenaktive Äthylenoxidaddukte", Wiss.
Verlagsgesell., Stuttgart 1976; Winnacker-Küchler, "Chemische Technologie", tom 7, G.
Hauser Verlag Monachium, 4. wydanie 1986.
Proszki zawiesinowe są równomiernie dyspergowalnymi w wodzie preparatami, które
obok substancji czynnej poza rozcieńczalnikiem albo obojętną substancją zawierają jeszcze
środki zwilżające, np. polioksyetylenowane alkilofenole, polioksyetylenowane alkohole tłusz-
171 449
7
czowe i aminy tłuszczowe, siarczanowane oksyetylenowane alkohole tłuszczowe, alkanosulfoniany albo alkiloarylosulfoniany i środki dyspergujące, np. ligninosulfonian sodu, 2,2'-dinaftylomerano-6 '6 -disulfonian sodu, diburylonaftalenosulfonian sodu albo też sól sodową
oleilometylotauryny.
Dające się emulgować koncentraty wytwarza się przez rozpuszczenie substancji czynnej w organicznym rozpuszczalniku, np. butanolu, cyklohesanonie, dimetyloformamidzie,
ksylenie albo też w wysokowrzących związkach aromatycznych lub węglowodorach przy
zastosowaniu jednego albo kilku emulgatorów. Jako emulgatory można stosować na przykład: sole wapniowe kwasu alkiloarylosulfonowego jak dodecylobenzenosulfonian Ca albo
niejonow e em ulgatory ja k estry poliglikolu i kw asów tłuszczow ych, alkiloarylopoliglikoloetery, etery poliglikolu i alkoholi tłuszczowych, produkty kondensacji tlenek
propylenu-tlenek etylenu (np. polimery blokowe), alkilopoliglikoloetery, estry sorbitanu i
kwasów tłuszczowych, estry polioksyetylenosorbitanu i kwasów tłuszczowych albo estry
polioksyetylenosorbitu.
Środki do opylania otrzymuje się przez zmielenie substancji czynnej z subtelnie rozdrobnionymi stałymi substancjami, np. talkiem, naturalnymi glinkami, jak kaolinem, bentonitem i
pirofilitem, albo ziemią okrzemkową.
Granulaty nożna wytwarzać albo przez rozpylenie substancji czynnej na adsorpcyjnym,
granulowanym materiale obojętnym, albo przez naniesienie koncentratów substancji czynnych
za pomocą środków klejących, np. polialkoholu winylowego, poliakrylanu sodu albo też olejów
mineralnych, na powierzchnię nośników jak piasku, kaolinitu albo granulowanych materiałów
obojętnych. Odpowiednie substancje czynne można także granulować w sposób stosowany dla
wytwarzania granulatów nawozowych - ewentualnie w mieszaninie z nawozami. Granulaty
otrzymywane metodą talerzową, w złożu fluidalnym, wytłaczane i rozpyłowe można wytwarzać
zwykłymi sposobami; patrz np. sposoby w "Spray Dyring Handbook", 3. wydanie 1979, G.
Goodwin Ltd., Londyn: J. E. Browning, "Agglomeration", Chemical and Engineering 1967,
strony 147 i następne; "Perry's Chemical Engineer's Handbook", 5. wydanie, McGraw-Hill,
Nowy Jork 1973, strony 8-57.
Odnośnie dalszych informacji dotyczących preparowania środków ochrony roślin patrz
np. G. G. Klingman. "Weed Control as a Sciennce", John Wiley and Sons, Inc., Nowy Jork,
1961, strony 81-96 oraz J. D. Freyer's. A. Evans, "Weed Control Handbook", 5. wydanie,
Blackwell Scientific Publications, Oxford, 1968, strony 101-103.
W proszkach zawiesinowych stężenie substancji czynnej wynosi np. około 10 do 90%
wagowych, reszta do 100% składa się ze zwykłych składników preparatów. W dających się
emulgować koncentratach stężenie substancji czynnej może wynosić około 1 do 80% wagowych.
Preparaty w postaci pyłu zawierają najczęściej 1 do 20% wagowych substancji czynnej, dające
się rozpylać roztwory około 0,2 do 20% wagowych. W przypadku granulatów zawartość
substancji czynnej zależy po części od tego, czy skuteczny związek występuje ciekły albo stały.
Przeważnie zawartość w granulatach dających się dyspergować w wodzie wynosi między 10 i
90% wagowych.
Wymienione preparaty substancji czynnej zawierają poza tym ewentualnie każdorazowo
zwykłe środki zwiększające przyczepność, zwilżające, dyspergujące, emulgujące, penetracyjne,
rozpuszczalniki, napełniacze albo nośniki.
Na bazie tych preparatów można wytwarzać także kombinacje z innymi substancjami
skutecznymi w uprawie roślin, np. pestycydami, jak insektycydami, akarycydami, fungicydami
i herbicydami, i/albo nawozami, i/albo regulatorami wzrostu, np. w postaci gotowego preparatu
albo jako mieszankę zbiornikową.
Szczególnie można stosować zgodne z wynalazkiem związki o wzorze 1 z dalszymi
herbicydami, jakie znane są np. z Weed Research 26.441-5 (1986) albo "The Pesticide Manual”.
9. wydanie The British Crop Protection Council, 1990, England. Jako przykłady znanych z
literatury herbicydów, które można według wynalazku łączyć ze związkami o wzorze 1, należy
wymienić następujące substancje czynne (dla substancji czynnych jest każdorazowo podana
nazwa zwyczajowa albo kod firmowy dużymi literami i następnie chemiczna nazwa małymi
literami, patrz schemat):
8
171 449
NAZWA ZWYCZAJOWA (lub KOD FIRMOWY) chemiczna nazwa/Schemat/
AC 263222
kwas 2-[4,5-dihydro-4-metylo-4-(1-metyloetylo)-5-okso1H-imidazol-2-ilo]-5-metylo-3-pirydynokarboksylowy;
ACETOCHLOR
2-chloro-N-(etoksymetylo)-N-(2-etylo-6-metylofenylo)acetamid;
ACIFLUORFEN
kwas 5 -[2 -ch lo ro -4 -(triflu o ro m e ty lo )-fe n o k sy ]-2 nitrobenzoesowy;
ACLONIFEN
2-chloro-6-nitro-3-fenoksyanilina;
AKH 7088
[[[1-[5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrofenylo]-2-metoksyetylideno]-amino]-oksy]-octan metylu;
ALACHLOR
2-chloro-N-(2,6-dietylofenylo)-N-(metoksymetylo)-aceta mid;
ALLOXYDIM
3-[1-(alliloksyimino)-butylo]-4-hydroksy-6,6-dimetylo-2cykloheks-3-enokarboksylan metylu;
AMETRYN
N-etylo-N'-( 1-metyloetylo)-6-metylotio-1,3,5-triazyno-2,
4-diamina;
AMIDOSULFURON
1-[N-metylo-N-(metylosulfonylo)-aminosulfonylo]-3-(4,6-dimetoksy-pirymidyn-2-ylo)-mocznik;
AMITROLE
1H-1,2,4-triazolo-3-amina;
AMS
sulfaminian amonu;
ANILOFOS
0,0-dim etylo-ditiofosforan S-[2-[(4-chlorofenylo)-(1metyloetylo)-amino]-2-oksoetylu];
ASULAM
(4-aminofenylo)-sulfonylokarbaminian metylu;
ATRAZINE
6-chloro-N-etylo-N'-(-metyloetylo)-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
AZIPROTRYNE
2-azydo-N-(1-metyloetylo)-6-metylotio-1,3,5-triazyno-2amina;
BARBAN
3-chlorofenylokarbaminian 4-chloro-2-butynylu;
BAS 516 H
5-fluoro-2-fenylo-4H-3,1-benzoksazyn-4-on;
BENAZOLIN
kwas 4-chloro-2-okso-3(2H)-benzotiazolooctowy;
BENFLURALIN
N-butylo-N-etylo-2,6-dinitro-4-(trifluorometylo)-benzeno amina;
BENFURESATE
etanosulfonian 2,3-dihydro-3,3-dimetylobenzofuran-5-ylu;
BENSULFURON-METHYL
kwas 2-[[[[(4,6-dimetoksy-2-pirymidynylo)-amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-metylo]benzoesowy, ester metylowy;
BENSULIDE
0,0-bis(1-metyloetylo)-ditiofosforan S-[2-[(fenylosulfonylo)-amino]-etylu];
BENTAZONE
3-(1-metyloetylo)-1H-2,1,3-benzotiadiazyn-4(3H)-on, 2,2ditlenek;
BENZOFENAP
2-[[4-(2,4-dichloro-3-m etylobenzoilo)-l,3-dim etylo1H -pirazol-5-ilo]-oksy]1-(4-metylofenylo)-etanon;
BENZOFLUOR
N-[4-(etylotio)-2-trifluorometylofenylo]-metanosulfonamid;
BENZOYLPROP-ETHYL
N-benzoilo-N-(3,4-dichlorofenylo)-alanina, ester etylowy;
BENZTHIAZURON
N-2-benzotiazolilo-N'-metylomocznik;
BIALAPHOS
4-(hydroksymetylofosfinylo)-L-2-aminobutanoilo-L-alanylo -L-alanina;
171 449
9
BIFENOX
BROMACIL
5-(2,4-dichlorofenoksy)-2-nitrobenzoesan metylu;
bromo-6-metylo-3-(1-metylopropylo)-2,4(1H, 3H)pirymidynodion;
BROMOBUTIDE
N -[(1, 1-dimetylo)-metylofenylo]-2-bromo-3,3-dimetylobutyroamid;
0-(2,4-dinitrofenylo)-oksym 3,5-dibromo-4-hydroksybenzaldehydu;
3,5-dibromo-4-hydroksybenzonitryl;
N'-(4-bromofenylo)-N,N-dimetylomocznik;
[1-(butyloamino)-cykloheksylo]-fosfonian dibutylowy;
N-(butoksymetylo)-2-chloro-N-(2,6-dietylofenylo)-acetamid;
1-metylopropylo-amidotiofosforan 0-etylu 0-(5-metylo-2nitrofenylu):
(Z)-N-but-2-enyloksymetylo-2-chloro-2' , 6' -dietyloacetanilid;
3-[5-(1,1 -dimetyloetylo)-izoksazol-3-ilo] -4-hydroksy-1metylo-2-imidazolidynon;
3-[5-(1,1-dimetyloetylo)-1,3,4-tiadiazol-2-ilo]-4-hydroksy -1-metylo-2-imidazolidynon;
4-(1,1-dimetyloetylo)-N-(1-metylopropylo)-2,6-dinitrobe nzenoamina;
bis-(2-metylopropylo)-tiokarbaminian S-etylu;
kwas 2-[4-[(6-chloro-2-chinoksalinyl)-oksy]-fenoksy]-propionowy, ester (tetrahydro-2-furanylo)-metylowy;
(R)-N-etylo-2-[[(fenyloamino-karbonyl]-oksy]-propanoamid;
2-chloro-N,N-di-2-propenyloacetamid;
dietyloditiokarbaminian 2-chloroallilu;
kwas 2 -[4-[(5-chloro-3-fluoro-2-pirydynyl)-oksy]fenoksy]-propionowy, ester 2-propynylowy;
4-(2,4-dichlorofenoksy)-2-metoksy-1-nitrobenzen;
kwas 3-amino-2,5-dichlorobenzoesowy;
3-(4-bromo-3-chlorofenylo)-1-metoksy-1-metylo-mocznik;
3-chlorofenylo-karbaminian 1-metylo-2-propynylu;
kwas 2,3,6-trichlorobenzenooctowy;
kwas 2-chloro-9-hydroksy-9H-fluoreno-9-karboksylowy,
ester metylowy;
5-amino-4-chloro-2-fenylo-3(2H)-pirydazynon;
kwas 2-[[[[(4-chloro-6-metoksy-2-pirymidynylo)-amino]karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowy, ester etylowy;
1,3,5-trichloro-2-(4-nitrofenoksy)-benzen;
N'-(3-chloro-4-metylofenylo)-N,N-dimetylom ocznik;
N'-[4-(4-chlorofenoksy)-fenylo]-N,N-dimetylomocznik;
3-chlorofenylokarbaminian 1-metyloetylu;
BROMOFENOXIM
BROMOXYNIL
BROMURON
BUMINAFOS
BUTACHLOR
BUTAMIFOS
BUTENACHLOR
BUSOXINONE
BUTHIDAZOLE
BUTRALIN
BUTYLATE
C 4874
CARBETAMIDE
CDAA
CDEC
CGA 184927
CHLOMETHOXYFEN
CHLORAMBEN
CHLORBROMURON
CHLORBUFAM
CHLORFENAC
CHLORFLURECOL-METHYL
CHLORIDAZON
CHLORIMURON ETHYL
CHLORNITROFEN
CHLOROTOLURON
CHLOROXURON
CHLORPROPHAM
10
CHLORSULFURON
CHLORTHAL-DIMETHYL
CHLORTHIAMID
CINMETHYLIN
CINOSULFURON
CIETHODIM
CLOMAZONE
CLOMEPROP
CLOPROXYDIM
CLOPYRALID
CYNAZINE
CYCLOATE
CYCLOXYDIM
CYCLURON
CYPERQUAT
CYPRAZINE
CYPRAZOLE
2,4-DB
DALAPON
DESMEDIPHAM
DESMETRYN
DI-ALLATE
DICAMBA
DICHLOBENIL
DICHLORPROP
DICLOFOP-METHYL
DIETHATYL
DIFENOXURON
DIFENZOQUĄT
DIFLUFENICAN
171 449
2-chloro-N-[[(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-amino]karbonylo]-benzenosulfonamid;
kwas 2,3,5,6-tetrachloro-1,4-benzenodikarboksylowv, ester
dimetylowy;
2,6-dichloro(tiobenzamid);
egzo-1-metylo-4-(1-metyloetylo)-2-[(2-metylofenylo)-metoksy]-7-oksabicyklo/2.2./heptan;
1-(4,6-dim etoksy-1,3,5-triazyn-2-ylo)-3-[2-(2-m etoksyetoksy)-fenylosulfonylo]-m ocznik;
(E, E)-2-[1-[[(3-chloro-2-propenyl)-oksy]-imino]-propylo]-5-[2-(etylotio)-propylo]-3-hydroksy-2-cykloheksen-1-on;
2-[(2-chlorofenylo)-metylo]-4,4-dimetylo-3-izoksazolidynon;
anilid kwasu [(2,4-dichloro-3-m etylofenyl)-oksy]-2propionowego;
(E,E)-2-[1-[[(3-chloro-2-propenyl)-oksy]-imino]-butylo]5-[2-(etylotio)-propylo]-3-hydroksy-2-cykloheksen-1-on;
kwas 3,6-dichloro-2-pirydynokarboksylowy;
2-[[4-chloro-6-(etyloamino)-1,3,5-triazyn-2-ylo]-amino]2-metylopropionitryl;
cykloheksyloetylotiokarbaminian S-etylu;
2-[1-(etoksyimino)-butylo]-5-(tetrahydrotiopiran-3-ylo)3-hydroksy-2-cykloheksen-1-on;
3-cyklooktylo-1-dimetylomocznik;
jon 1-metylo-4-fenylopirydyniowy;
2-chloro-4-(cyklopropyloamino)-6-(izopropyloamino)-striazyna;
N -[5-(2-chloro-1, 1-dim etyloetylo)-1,3,4-tiadiazol-2ilo]-cyklopropanokarboksyamid;
kwas 4-(2,4-dichlorofenoksy)-masłowy;
kwas 2,2-dichloropropionowy;
[3-[[(fenyloamino)-karbonylo]-oksy]-fenylo]-karbaminian
etylu;
2-(izopropyloamino)-4-(metyloamino)-6-(metylotio)-striazyna;
b is-(1-metyloetylo)-tiokarbaminian S-(2,3-dichloro-2propenylu);
kwas 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesowy;
2,6-dichlorobenzonitryl;
kwas 2-(2,4-dichlorofenoksy)-propionowy;
kwas 2-[4-(2,4-dichlorofenoksy)-fenoksy]-propionowy, ester metylowy;
N-(chloroacetylo)-N-(2,6-dietylofenylo)-glicyna;
N'-[4-(4-metoksyfenoksy)-fenylo]-N,N-dimetylo-mocznik;
jon 1,2-dimetylo-3,5-difenylo-1H-pirazoliowy;
N-(2,4-difluorofenylo)-2-[3-(trifluorometylo)-fenoksy]-3pirydynokarboksyamid;
171 449
DIMEFURON
DIMETHACHLOR
DIMETHAMETRYN
DIMETHIPIN
DINITRAMINE
DINOSEB
DINOTERB
DIPHENAMID
DIPROPETRYN
DIQUAT
DITHIOPYR
DIURON
DNOC
DPX-A7881
DPX-E9636
DYMRON
EGLINAZINE-ETHYL
EL 177
ENDOTHAL
EPTC
ESPROCARB
ETHALFLURALIN
ETHIDIMURON
ETHIOZIN
ETHOFUMESATE
F 5231
FENOPROP
FENOXAPROP-ETHYL
FENURON
11
N'- [3-chloro-4-[5-(1,1-dimetyloetylo)-2-okso-1,3,4-oksadiazolo-3(2H)-ilo]-fenylo]-N,N-dimetylomocznik;
2-chloro-N-(2,6-dimetylofenylo)-N-(2-metoksyetylo)-acetamid;
N -(1,2 -d im e ty lo p ro p y lo )-N '-e ty lo -6 -(m e ty lo tio )-1 ,3 ,5 -triazy n o -2 ,4 -d iam in a;
1,1,4.4-tetratlenek 2,3-dihydro-5,6-dimetylo-1,4-ditiiny;
N3, N3-dietylo-2,4-dinitro-6-(trifiuorometylo)-1,3-benzenodiamina;
2-(1-metylopropylo)-4,6-dinitrofenol;
2-(1,1-dimetyloetylo)-4,6-dinitrofenol;
N,N-dimetylo-2,2-difenyloacetamid;
6-etylotio-N,N'-bis-(1-metyloetylo)-1,3,5-triazyno-2,4-diami na;
jon 6,7-dihydrodipirydo/1,2-a:2', 1'-c/ pirazynediowy;
kwas 2 -(d iflu o ro m ety lo )-4 -2 -(m ety lo p ro p y lo )-6 (trifluorometylo)-3,5-pirydyno-di-tiokarboksylowy;
N'-(3,4-dichlorofenylo)-N,N-dimetylomocznik;
2-metylo-4,6-dinitrofenol;
2-kwas 2-[[[[(4-etoksy-6-N-(metylo)-amino-1,3,5-triazyn2-ylo-]-amino]-karbonylo]-aminol-sulfonylo]-benzoesowy,
ester metylowy;
N-[[(4,6-dimetoksy-2-pirymidynylo)-aminoj-karbonylo]3-(etylosulfonylo)-2-pirydynosulfonamid;
N-(4-metylofenylo)-N'-(1-metylo-1-fenyloetylo)-mocznik;
N-([4-chloro-6-(etyloamino)-1,3,5-triazyn-2-ylo]-glicyna,
ester etylowy;
5-cyjano-1-(1,1 -dimetyloetylo)-N-metylo-3H-pirazolo4-karboksyamid;
kwas 7-oksabicyklo/2.2.1/heptano-2,3-dikarboksylowy;
dipropylotiokarbaminian S-etylu;
N-etylo-N-(1,2-dimetylo)-propylotiokarbaminian S-(metylofenylu);
N-etylo-N-(2-metylo-2-propenylo)-2,6-dinitro-4-(trifluorome tylo)-benzenoamina;
N-[5-etylosulfonylo)-1,3,4-tiadiazol-2-ilo]-N,N'-dimetylomocz nik;
4-amino-6-(1,1-dimetyloetylo)-3-(etylotio)-1,2,4-triazyn-5(4H)on;
metanosulfonian 2-etoksy-2,3-dihydro-3,3-dimetylo-5benzofuranylu;
N-[2-chloro-4-fluoro-5-[4-(3-fluoropropylo)-4,5-dihydro5-okso-1H-tetrazol-1-ilo]-fenylo]-etanosulfonamid;
kwas 2-(2,4,5-trójchlorofenoksy)-propionowy;
kwas 2-[4-[(6-chloro-2-benzoksazolilo)-oksy]-fenoksy]propionowy, ester etylowy;
N,N-dimetylo-N'-fenylomocznik;
12
FLAMPROP-METHYL
FLAZASULFURON
FLUAZIFOP-BUTYL
FLUCHLORALIN
FLUMETURON
FLUMIPROPYN
FLUORODIFEN
FLUOROGLYCOFEN-ETHYL
FLURIDONE
FLUROCHLORIDONE
FLUROXYPYR
FLURTAMONE
FOMESAFEN
FOSAMINE
FURYLOXYFEN
GLUFOSINATE
GLYPHOSATE
HALOSATEN
HALOXYFOP
171 449
N-benzoilo-N-(3-chloro-4-fluorofenylo)-alanina, ester metylowy;
1-(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo)-3-[3-(trifluorometylo)-2-pirydylosulfonylo]-mocznik;
kwas 2-[4-[[5-(trifluorometylo)-2-pirydynylo]-oksy]-fenoksy]-propionowy, ester butylowy;
N-(2-chloroetylo)-2,6-dinitro-N-propylo-4-(trifluorometylo)-benzenoamina;
N,N-dimetylo-N'-[3-(trifluorometylo)-fenylo]-mocznik;
2-[4-chloro-2-fluoro-5-[(1-metylo-2-propynylo]-oksy]fenylo-4,5,6,7-tetrahydro-1H-izoindolo-1,3(2H)-dion;
2-nitro-1-(4-nitrofenoksy)-4-(trifluorometylo)-benzen;
5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzoesan
karboksymetylu, ester etylowy;
1-metylo-3-fenylo-5-[3-(trifluorometylo)-fenylo]-4(1H)-pirydynon;
3-chloro-4-(chlorometylo)-1-[3-(trifluorometylo)-fenylo]2-pirolidynon;
kwas 4-amino-3,5-dichloro-6-fluoro-2-pirydyloksyoctowy;
5-(metyloamino)-2-fenylo-4-[3-(trifluorometylo)-fenylo]-3 (2H)-furanon;
5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-N-(metylosulfonylo)-2-nitrobenzamid;
wodorokarbamoilofosfonian etylu;
3-[5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrofenoksy]-
tetrahydrofuran;
4-[hydroksy-(metylo)-fosfinoilo]-homoalanina;
N-(fosfonometylo)-glicyna;
5-[6-chloro-2-fluoro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-N-(ety-
losulfonylo)-2-nitrobenzamid;
kwas 2-[4-[[3-chloro-5-(trifluorom etylo)-2-pirydynylo]-
oksy]-fenoksy]-propionowy;
HEXAZINONE3-cykloheksylo-6-(dimetyloamino)-1-metylo-1,3,5,-triazyno-2,4(1H,3H)-dion;
Hw 52
N-(2,3-dichlorofenylo)-4-(etoksymetoksy)-benzamid;
IMAZAMETHABENZ-METHYL kwas 6-(4-izopropylo-4-metylo-5-okso-2-imidazolin-2ylo)m-toluilowy, ester metylowy i kwas 6-(4-izopropylo-4m etylo-5-okso-2-im idazolin-2-ylo)-p-toluilow y,
ester metylowy;
IMAZAPYR
kwas 2-[4,5-dihydro-4-metylo-4-(1-metyloetylo)-5-okso1H-imidazol-2-ilo]-3-pirydynokarboksylowy;
IMAZAQUIN
kwas 2-[4,5-dihydro-4-metylo-4-(1-metyloetylo)-5-okso1H-imidazol-2-ilo]-3-chinolinokarboksylowy;
IMAZETHAPYR
kwas 2-[4,5-dihydro-4-metylo-4-(1-metyloetylo)-5-okso1H-imidazol-2-ilo]-5-etylo-3-pirydynokarboksylowy;
IMAZOSULFURON
2-chloro-N-[[(4,6-dimetoksy-2-pirymidynylo)-amino]-karbonylo]-imidazo/1,2-a/pirydyno-3-sulfonamid;
IOXYNIL
4-hydroksy-3,5-dijodobenzonitryl;
171 449
ISOCARBAMID
ISOPROPALIN
ISOPROTURON
ISOURON
ISOXABEN
ISOXAPYRIFOP
KARBUTILATE
LACTOFEN
LENACIL
LINURON
MCPA
MCPB
MECOPROP
MEFENACET
MEFLUIDIDE
METAMITRON
METAZACHLOR
METHABENZTHIAZURON
METHAM
METHAZOLE
METHOXYPHENONE
METHYLDYMRON
METOBROMURON
METOLACHLOR
METOXURON
METRIBUZIN
METSULFURON-METHYL
MH
MOLINATE
MONALI DE
MONOLINURON
MONURON
13
N-(2-metylopropylo)-2-okso-1-imidazolidynokarboksyamid;
4-(1-metyloetylo)-2,6-dinitro-N,N-dipropylobenzenoamina;
N-[4-(metyloetylo)-fenylo]-N', N'-dimetylomocznik;
N'-[5-(1,1-dimetyloetylo)-3-izoksazolilo]-N,N-dimetylomocznik;
N-[3-(1-etylo-1-metylopropylo)-5-izoksazolilo]-2,6-dimetoksybenzamid:
2-[2-[4-[(3,5-dichloro-2-pirydynylo)-oksy]-fenoksy]-1-oksopropylo]-izoksazolidyna;
1,1-dimetyloetylo-karbaminian 3-[[(dim etyloam ino)karb
o nylo]-am ino]- fenylu;
2-etoksy-1-metylo-2-oksoetylu 5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzoesan;
3-cykloheksylo-6,7-dihydro-1H-cyklopentapirymidyno2,4(3H, 5H)-dion;
N'-(3,4-dichlorofenylo)-N-metoksy-N-metylomocznik;
kwas (4-chloro-2-metylofenoksy)-octowy;
kwas 4-(4-chloro-2-metylofenoksy)-masłowy;
kwas 2-(4-chloro-4-metylofenoksy)-propionowy;
2-benzotiazol-2-iloksy-N-metyloacetanilid;
N-[2,4-dimetylo-5-[[(trifluorometylo)-sulfonylo]-amino]fenylo]-acetamid;
4-amino-3-metylo-6-fenylo-1,2,4-triazyn-5-(4H)-on;
2-chloro-N-(2,6-dimetylofenylo)-N-(1(H)-pirazol-1-ilome tylo)-acetamid;
1,3-dimetylo-3-(2-benzotiazolilo)-mocznik;
kwas metyloditiokarbaminowy;
2-(3,4-dichlorofenylo)-4-metylo-1,2,4-oksadiazolidyno3,5-dion;
(4-metoksy-3-metylofenylo)(3-metylofenylo)-metanon;
N-metylo-N'-(1-metylo-1-fenyloetylo)-N-fenylomocznik;
N'-(4-bromofenylo)-N-metoksy-N-metylomocznik;
2-chloro-N-(2-etylo-6-metylofenylo)-N-(2-metoksy-1-mety loetylo)-acetam id;
N'(3-chloro-4-metoksyfenylo)-N,N-dimetylomocznik;
4-amino-6-(1,1 -dimetyloetylo)-3-(metylotio)-1,2,4-triazyn-5(4H)-on;
kwas 2-[[[[(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-amino]-karbonylo]-am ino]-sulfonylo]-benzoesow y, ester
metylowy;
1,2-dihydro-3,6-pirydazynodion;
heksahydro-1H-azepino-1-tiokarboksylan S-etylu;
N-(4-chlorofenylo)-2,2-dimetylopentanoamid;
3-(4-chlorofenylo)-1-metoksy-1-metylomocznik:
N'-(4-chlorofenylo)-N,N-dimetylomocznik;
14
MT 128
MT 5950
NAPROANILIDE
NAPROPAMIDE
NAPTALAM
NC 310
NEBURON
NICOSULFURON
NIPYRACLOPHEN
NITRALIN
NI TROFEN
NITROFLUORFEN
NORFLURAZON
ORBENCARB
ORYZALIN
OXADIAZON
OXYFLUORFEN
PARAQUAT
PEBULATE
PENDIMETHALIN
PERFLUIDONE
PHENISOPHAM
PHENMEDIPHAM
PICLORAM
PIPEROPHOS
PIRIFENOP-BUTYL
PPG-1013
PRETILACHLOR
PRIMISULFURON-METHYL
PROCYAZINE
171 449
6-chloro-N-(3-chloro-2-propenylo)-5-metylo-N-fenylo-3-pirydazynoamina;
N-[3-chloro-4-(1-metyloetylo)-fenylo]-2-metylopentano—
amid;
2-(2-naftyloksy)-N- fenylopropanoamid;
N,N-dietylo-2-(1-naftyloksy)-propanoamid;
kwas 2-[(1-naftyloamino)-karbonylo]-benzoesowy;
4-(2,4-dichlorobenzoilo)-1-metylo-5-benzyloksypirazol;
1-butylo-3-(3,4-dichlorofenylo)-1-metylomocznik;
2 -[[[[(4 ,6 -d im eto k sy -2 -p iry m id y n y lo )-am in o ]-k arb onylo]-am ino]-sulfonylo]-N ,N -dim etylo-3-pirydynokarboksyam id;
5-amino-1-(2,6-dichloro-4-(trifluorometylo)-fenylo)-4nitropirazol;
4-(metylosulfonylo)-2,6-dinitro-N,N-dipropyloanilina;
2,4-dichloro-1-(4-nitrofenoksy)-benzen;
2-chloro-1-(4-nitrofenoksy)-4-(trifluorometylo)-benzen;
4-chloro-5-(metyloamino)-2-[3-(trifluorometylo)-fenylo]3(2H)-pirydazynon;
dietylotiokarbaminian S-[2-(chlorofenylo)-metylu];
4-(dipropyloamino)-3,5-dinitrobenzenosulfonamid;
3-[2,4-dichloro-5-(1-metyloetoksy)-fenylo]-5-(1,1-dimetyloetylo)-1,3,4-oksadiazol-2(3H)-on;
2-chloro-1-(3-etoksy-4-nitrofenoksy)-4-(trifluorometylo)benzen;
jon 1,1'-dimetylo-4,4'-dipirydyniowy;
Butyloetylotiokarbaminian S-propylu;
N-(1-etylopropylo)-3,4-dimetylo-2,6-dinitrobenzenoamina;
1,1,1 -trifluoro-N-[2-metylo-4-(fenylosulfonylo)-fenylo]metanosulfonamid;
3-[[(1-metyloetoksy)-karbonylo]-amino]-fenyloetylofenylokarbaminian;
3-metylofenylokarbaminian 3-[(metoksykarbonylo)-amino]-fenylu;
kwas 4-amino-3,5,6-trichloro-2-pirydynokarboksylowy;
0,0-dipropyloditiofosforan S-[2-(2-metylo-1-piperydynylo)-2-oksoetylu];
kwas 2-[4-[(3,5-dichloro-2-pirydynylo)-oksy]-fenoksy]propionowy ester butylowy;
5-[2-chloro-4-(triflu ro m ety lo )-fenoksy]-2-nitroacetofenon oksymo-O-kwas octowy, ester metylowy;
2-chloro-N-(2,6-dietylofenylo)-N-(2-propoksyetylo)-acetamid;
kwas 2-[[[[[4,6-bis-(difluorometoksy)-pirymidyn-2-ylo]amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowy, ester
metylowy;
2-[[4-chloro-6-(cyklopropyloamino)-1,3,5-triazyn-2-ylo]amino]-2-metylopropanonitryl;
171 449
PRODIAMINE
15
2,4-dinitro-N3,N3-dipropylo-6-(trifluorometylo)-1,3-benzenodiamina;
PROFLURALIN
N-(cyklopropylometylo)-2,6-dinitro-N-propylo-4-(trifluorometylo)-benzenoamina;
PROGLINAZINE-ETHYL
N-[4-chloro-6-[(1-metyloetylo)-amino-1,3,5,-triazyn-2-ylo]glicyna, ester etylowy;
PROMETON
6-metoksy-N,N'-bis-(1-metyloetylo)-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
PROMETRYN
N,N'-bis-(1-metyloetylo)-6-(metylotio)-1,3,5-triazyno-2
,4-diamina;
PROPACHLOR
2-chloro-N-(1-metyloetylo)-N-fenyloacetamid;
PROPANIL
N-(3,4-dichlorofenylo)-propanoamid;
PROPAQUIZAFOP
kwas 2-[4-[(6-chloro-2-chinoksalinylo)-oksy]-fenoksy]propionowy, ester 2-[[(-metyloetylideno)-amino]-oksy]etylowy;
PROPAZINE
6-chloro-N,N'-bis-(1-metyloetylo)-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
PROPHAM
fenylokarbaminian 1-metyloetylu;
PROPYZAMIDE
3,5-dichloro-N-(1,1 -dimetylo-2-propynylo)-benzamid;
PROSULFALIN
N-[[4-(dipropyloamino)-3,5-dinitrofenylo]-sulfonylo]-S,S
-dimetylo-sulfilimina;
PROSULFOCARB
dipropylotiokarbaminian S-(fenylo)-metylu;
PRYNACHLOR
2-chloro-N-(1-metylo-2-propynylo)-acetanilid;
PYRAZOLIN ATE
[4-(2,4-dichlorobenzoilo)-1,3-dimetylopirazol-5-ilo]-tolueno-4-sulfonian;
PYRAZON
5-amino-4-chloro-2-fenylo-3(2H)-pirydazynon;
PYRAZOSULFURON-ETHYL 1-(4,6-dim etoksypirym idyn-2-ylo)-3-[[(1-metylo)-4(etoksykarbonylo)-pirazol-5-ilo]-sulfonylo]-mocznik;
PYRAZOXYFEN
2-[[4-(2,4-dichlorobenzoilo)-1,3-dimetylo-1H-pirazol-5-ilo]oksy]-1-fenyloetanon;
PYRIBUTICARB
0-[3-(1,1-dimetyloetylo)-fenylo]-(6-metoksy-2-pirydynylo)metylotiokarbaminian;
PYRIDATE
S-oktylotiokarbaminian O-(6-chloro-3-fenylo-4-pirydazynylu);
QUINCLORAC
kwas 3,7-dichloro-8-chinolinokarboksylowy;
QUINMERAC
kwas 7-chloro-3-metylo-8-chinolinokarboksylowy;
QUIZALOFOP-ETHYL
kwas 2-[4-[(6-chloro-2-chinoksalinylo)-oksy]-fenoksy]propionowy, ester etylowy;
S 275
2-[4-chloro-2-fluoro-5-(2-propynyloksy)-fenylo ] - 4,5,6,7-tetrahydro-2H-indazol;
S 482
2-[7-fluoro-3,4-dihydro-3-okso-4-(2-propynylo)-2H-1,4-benzoksazyn-6-ylo]-4,5,6,7-tetrahydro-1H-izoindolo-1,
3(2H)-dion;
SECBUMETON
N-etylo-6-metoksy-N'-(1-metylopropylo)-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
SETHOXYDIM
2-[1-(etoksyimino)-butylo]-5-[2-(etylotio)-propylo]-3-hydroksy-2-cykloheksen-1-on;
SIDURON
N-(2-metylocykloheksylo)-N'-fenylomocznik;
SIMAZINE
6-chloro-N,N'-dietylo-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
16
SIMETRYN
SN 106279
171 449
N,N'-dietylo-6-(metylotio)-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
kwas 2-[[7-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-naftylo]-oksy]-propionowy; ester metylowy;
SULFOMETURON-METHYL
kwas 2-[[[[(4,6-dimetylo-2-pirymidynylo)-amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowy, ester metylowy;
TCA
kwas trichlorooctowy;
TEBUTAM
2,2-dimetylo-N-(1-mety loetylo)-N-(fenylometylo)-propanoamid;
TEBUTHIURON
N -[5-(1, 1-dim etyloetylo)-1,3,5-tiadiazol-2-ilo]-N,N'dimetylomocznik;
TERBACIL
5-chloro-3-(1,1-dimetyloetylo)-6-metylo-2,4-(1H ,3H)-piry midynodion;
TERBUCARB
metylokarbaminian 2,6-bis-(1,1-dimetyloetylo)-4-metylofenylu;
TERBUCHLOR
N-(butoksymetylo)-2-chloro-N-[2-(1,1-dimetyloetylo)-6metylofenylo]-acetamid;
TERBUMETON
N-(1,1-dimetyloetylo)-N'-etylo-6-metoksy-1,3,5-triazyno-2,4di amina;
TERBUTHYLAZINE
6-chloro-N-(1,1-dimetyloetylo)-N' -etylo-1,3,5-triazyno-2,4-di amina;
TERBUTRYN
N-(1,1-dimetyloetylo)-N'-etylo-6-(metylotio)-1,3,5-triazyno2,4-diamina;
TFH 450
N,N-dietylo-3-[(2-etylo-6-metylofenylo)-sulfonylo]-1H-1,2,
4-triazolo-1-karboksyamid;
THIAZAFLURON
N,N'-dimetylo-N[5-(trifluorometylo)-1,3,4-tiadiazol-2-ilo]mocznik;
THIFENSULFURON-METHYL kwas 3-[[[[(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-tiofenokarboksylowy,
ester metylowy;
THIOBENCARB
S-[(4-chlorofenylo)-metylo]-dietylotiokarbaminian;
TIOCARBAZEL
S-(fenylometylo)-bis-(1-metylopropylo)-tiokarbaminian;
TRALKOXYDIM
2-[1-(etoksyimino)-propylo]-5-[2,4,6-trimetylofenylo]-3hydroksy-2- cykloheksen-1-on;
TRI-ALLATE
bis-(1-metyloetylo)-tiokarbaminian S-(2,3,3-trichloro-2propenylu);
TRIASULFURON
1-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-3-[2-(2chloroetoksy)-fenylosulfonylo]-m ocznik;
TRIAZOFENAMIDE
1-(3-metylofenylo)-5-fenylo-1,2,4-triazolo-2-karboksyamid;
TRIBENURON-METHYL
kwas 2-[[[N-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-Nmetyloamino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowy,
ester metylowy;
TRICLOPYR
kwas [(3,5,6-trichloro-2-pirydynylo)-oksy]-octowy;
TRIDIPHANE
2-(3,5-dichlorofenylo)-2-(2,2,2-trichloroetylo)-oksiran;
TRIETAZINE
6-chloro-N,N,N'-trietylo-1,3,5-triazyno-2,4-diamina;
TRIFLURALIN
2,6-dinitro-N,N-dipropylo-4-(trifluorometylo)-benzeno amina;
TRIMETURON
1-(4-chlorofenylo)-2,3,3-trimetylopseudomocznik;
171 449
17
VERNOLATE
dipropylotiokarbaminian S-propylu;
WL 110547
5-fenoksy-1-[3-(trifluorometylo)-fenylo]-1H-tetrazol.
Zawartość substancji czynnej w formach użytkowych substancji czynnych może zmieniać
się w szerokich zakresach, na przykład od 0,0001 aż do 100% wagowych substancji czynnej,
korzystnie od 0,001 do 99% wagowych substancji czynnej. Agrochemiczne preparaty (formy
użytkowe) zawierają z reguły 0,1 do 99% wagowych, zwłaszcza 0,1 do 95% wagowych,
herbicydowej substancji czynnej i 1 do 99,9% wagowych, korzystnie 5 do 99,9% wagowych
obojętnych w warunkach składowania i stosowania środków pomocniczych preparatów.
Stosowanie odbywa się w zwykły sposób dopasowany do form użytkowych. Na przykład
występujące w handlowej postaci preparaty w celu zastosowania ewentualnie rozcieńcza się w
zwykły sposób, np. w przypadku proszków zawiesinowych, dających się emulgować koncentratów, dyspersji i dyspergowalnych w wodzie granulatów za pomocą wody. Pyliste preparaty,
granulaty oraz dające się rozpylać roztwory nie są już więcej rozcieńczane przed zastosowaniem
dalszymi obojętnymi substancjami.
Wymagana do zastosowania ilość związków o wzorze 1 zmienia się z zewnętrznymi
warunkami jak temperaturą, wilgotnością, rodzajem stosowanego herbicydu i innymi. Może ona
zmieniać się w obrębie szerokich granic, np. pomiędzy 0,001 i 10,0 kg/ha albo więcej substancji
czynnej, korzystnie wynosi ona jednak pomiędzy 0,005 i 5 kg/ha.
A. Przykłady chemiczne.
Przykłady 1-8 i 11-12 dotyczą wytwarzania związków pośrednich.
P r z y k ł a d 1: N-tert-butylo-(2-jodo-3-metoksykarbonylo)-benzenosulfonamid.
Do 59,3 g 2-jodo-3-metoksykarbonylobenzenosulfochlorku w 300 ml dichlorometanu
wkrapla się w temperaturze pokojowej roztwór 24,1 g tert-butyloaminy w 30 ml dichlorometanu.
Miesza się dalej przez 3 godziny w temperaturze pokojowej, przemywa 2 N kwasem solnym,
suszy nad Na2SO4 i odparowuje rozpuszczalnik. Pozostałość ekstrahuje się na ciepło w eterze.
Otrzymuje się tak 30,0 gN-tert-butylo-(2-jodo-3-metoksykarbonylo)-benzenosulfonamidu jako
bezbarwne kryształy o temperaturze topnienia 148-9°C.
P r z y k ł a d 2: 2-jodo-3-metoksykarbonylobenzenosulfonamid.
27,9 g N-tert-butylo-(2-jodo-3-metoksykarbonylo)-benzenosulfonamidu miesza się przez
4 godziny w temperaturze pokojowej ze 100 ml kwasu trifluorooctowego, ogrzewa się przez
2 godziny do wrzenia i potem odparowywuje organiczną fazę w próżni. Pozostałość przenosi się
do układu dichlorometan/woda i zadaje węglanem sodu aż do obojętnego odczynu. Rozdziela
się fazy i wodną fazę ekstrahuje jeszcze dwukrotnie dichlorometanem. Połączone fazy organiczne suszy się nad Na2SO4 i odparowuje rozpuszczalnik. Po wymieszaniu pozostałości z eterem
otrzymuje się 17,4 g 2-jodo-3-metoksykarbonylobenzenosulfonamidu o temperaturze topnienia 155-7°C.
P r z y k ł a d 3: 2-amino-4-jodobenzoesan metylu.
Roztwór 16,1 g kwasu 2-acetyloamino-4-jodobenzoesowego (temperatura topnienia 233-5°C;
wytworzony według opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki 4 762 838) w 325 ml
absolutnego metanolu nasyca się przy 0°C suchym gazowym chlorowodorem. Ogrzewa się przez
15 godzin do wrzenia, ochładza do temperatury pokojowej, nasyca znowu gazowym chlorowodorem i odstawia na 24 godziny w temperaturze pokojowej. Odparowuje się rozpuszczalnik w
próżni, pozostałość przenosi do dichlorometanu i fazę organiczną przemywa w celu uwolnienia
od kwasu nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu. Fazę organiczną suszy się nad
Na2 SO4 i zatęża w próżni. Tak otrzymuje się 13,8 g 2-amino-4-jodobenzoesanu metylu o
temperaturze topnienia 63-7°C.
P r z y k ł a d 4: Bis-(2-metoksykarbonylo-5-jodobenzeno)-disiarczek
13,8 g 2-amino-4-jodobenzoesanu metylu zadaje się 48 ml lodowatego kwasu octowego i
następnie 86 ml stężonego kwasu solnego. Do tej zawiesiny ochłodzonej do -5°C wkrapla się powoli
roztwór 3,8 g azotynu sodu w 15 ml wody i miesza dalej w tej temperaturze przez 30 minut. Ten
ochłodzony roztwór soli diazoniowej wkrapla się przy 0°C do roztworu z 20 ml ditlenku
siarki, 60 ml lodowatego kwasu octowego, 10 ml wody i 3,1 g dihydratu chlorku miedzi(II) i miesza dalej
18
171 449
najpierw przez 1 godzinę przy 0°C, potem przez noc w temperaturze pokojowej. Mieszaninę
reakcyjną wylewa się na 1 l wody z lodem i produkt odsącza pod próżnią, Tak otrzymuje się
12,7 g biS-(2-metoksykarbonylo-5-jodobenzeno)-disiarczku o temperaturze topnienia 133-5 °C.
P r z y k ł a d 5: 2-metoksykarbonylo-5-jodobenzenosulfochlorek.
Do 12,2 g bis-(2-metoksykarbonylo-5-jodobenzeno)-disiarczku w roztworze złożonym z
30 ml 1,2-dichloroetanu oraz 15 ml 2 N kwasu solnego wprowadza się przy 20-25°C gazowy
chlor aż do zakończenia egzotermicznej reakcji. Odsącza się pod próżnią, ekstrahuje wodną fazę
dichlorometanem, połączone fazy organiczne suszy nad Na 2SO4 i odparowuje rozpuszczalnik w
próżni.
Tak otrzymuje się z odsączonego pod próżnią i ekstrahowanego produktu całkowitą ilość
wynoszącą 15,0 g 2-metoksykarbonylo-5-jodobenzenosulfochlorku o temperaturze topnienia
119-120°C (rozkład).
P r z y k ł a d 6: 2-metoksykarbonylo-5-jodobenzenosulfonamid.
Do 15,0 g 2-metoksykarbonylo-5-jodobenzenosulfochlorku w 100 ml tetrahydrofuranu
wprowadza się gazowy amoniak tak długo w temperaturze pokojowej, aż amoniak nie będzie
więcej pobierany. Roztwór zatęża się w próżni, pozostałość miesza dobrze z wodą i produkt
odsącza pod próżnią. Po wysuszeniu pozostałości na filtrze przy 70°C w próżni otrzymuje się
10,7 g 2-metoksykarbonylo-5-jodobenzenosulfonamidu jako biały proszek o temperaturze topnienia 176-7°C.
P r z y k ł a d 7: 3-etoksykarbonylo-2-jodobenzenosulfochlorek.
24,0 g 3-amino-2-jodobenzoesanu etylu rozpuszcza się w 60 ml lodowatego kwasu
octowego i 120 ml stężonego kwasu solnego. Do tej zawiesiny oziębionej do -5°C wkrapla się
powoli roztwór 6,9 g azotynu sodu w 30 ml wody i miesza dalej przez 30 minut przy tej
temperaturze. Ten ochłodzony roztwór soli diazoniowej wkrapla się przy 5-10°C do nasyconego
przy około 10°C ditlenkiem siarki roztworu złożonego z 70 ml lodowatego kwasu octowego, 70 ml
stężonego kwasu solnego i 3,0 g dihydratu chlorku miedzi(II). Miesza się przez 3 godziny w
temperaturze pokojowej i potem wprowadza gazowy chlor aż do zaniku reakcji egzotermicznej.
Mieszaninę reakcyjną wylewa się na 1 l wody z lodem, produkt odsącza pod próżnią i suszy przy
50°C w próżni. Tak otrzymuje się 25,3 g 3-etoksykarbonylo-2-jodobenzenosulfochlorku o
temperaturze topnienia 80-3°C.
P r z y k ł a d 8: 3-etoksykarbonylo-2-jodobenzenosulfonamid.
Analogicznie do przykładu 6 z 25,3 g 3-etoksykarbonylo-2-jodobenzenosulfochlorku i
amoniaku otrzymuje się 20,4 g 3-etoksykarbonylo-2-jodobenzenosulfonamidu o temperaturze
topnienia 138-9°C.
P r z y k ł a d 9: Ester metylowy kwasu 2-[[[(4,6-dimetoksy-2-pirymidynylo)-amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-4-jodobenzoesowego.
Do mieszaniny złożonej z 3,4 g 5-jodo-2-metoksykarbonylobenzenosulfonamidu i 2,8 g
(4,6-dimetoksy-2-pirymidynylo)-karbaminianu 0-fenylu w 50 ml absolutnego acetonitrylu
wkrapla się w temperaturze pokojowej roztwór 1,7 g 1,8-diazabicyklo/5.4.0/undec-7-enu w
10 ml absolutnego acetonitrylu. Miesza się w tej temperaturze przez 3 godziny, zatęża do
około 1/3 i wylewa na 200 ml wody z lodem. Fazę wodną ekstrahuje się eterem dietylowym,
zakwasza stężonym kwasem solnym na pH 1-2 i produkt odsącza pod próżnią. Po wysuszeniu przy 60°C w próżni otrzymuje się 3,3 g estru metylowego kwasu 2-[[[(4,6-dimetoksy2 -p iry m id y n y lo )-am in o ]-k a rb o n y lo ]-a m in o ]-su lfo n y lo ]-4 -jo d o b e n z o e so w e g o o
temperaturze topnienia 169-71°C.
P r z y k ł a d 10. Ester etylowy kwasu 2-jodo-3-[[[[4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2ylo)-amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowego.
Pod azotem jako gazem ochronnym do zawiesiny 3,6 g 3-etoksykarbonylo-2-jodobenzenosulfonamidu w 100 ml absolutnego dichlorometanu wkrapla się 14 mmoli trimetyloglinu
(7 ml 2 M roztworu w heksanie). Miesza się przez 30 minut w temperaturze pokojowej, potem
dodaje 2,2 g (4-metylo-6-metoksy-1,3,5-triazyn-2-ylo)-karbaminianu 0-metylu w 25 ml dichlorometanu i ogrzewa przez 13 godzin przy orosieniu. Do ochłodzonego do temperatury pokojowej
roztworu wkrapla się podczas chłodzenia lodem 25 ml 2N kwasu solnego i fazę z kwasem solnym
ekstrahuje się dwukrotnie dichlorometanem. Fazę organiczną zatęża się w próżni i pozostałość
171 449
19
zadaje acetonem i 100 ml 10% wodnego roztworu octanu sodu. Po mieszaniu w ciągu 3 godzin
odsącza się pod próżnią, przemywa eterem dietylowym, fazę wodną ustawia stężonym kwasem
solnym na pH 2-3 i po mieszaniu przez 15 minut odsącza się produkt pod próżnią. Po wysuszeniu
w próżni przy 50°C otrzymuje się 1,7 g estru etylowego kwasu 2-jodo-3-[[[[(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-amino]-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowego o temperaturze
topnienia 177-9°C.
P r z y k ł a d 11: 2-metoksykarbonylo-5-jodobenzenosulfonyloizocyjanian.
50 g otrzymanego w przykładzie 6 sulfonamidu zawiesza się w 150 ml 1,2-dichloroetanu
i zadaje 27,7 ml chlorku tionylu. Ogrzewa się przez 4 godziny do wrzenia, ochładza do 50-55°C,
zadaje 0,5 ml pirydyny i teraz do doprowadzonego do wrzenia roztworu wprowadza się
przez 3 1/5 godziny fosgen. Przy wykluczeniu wilgoci zatęża się pod zmniejszonym ciśnieniem.
Pozostały surowy sulfonyloizocyjanian (52,6 g) krystalizuje przy staniu.
P r z y k ł a d 12: 2-jodo-3-metoksykarbonylobenzenosulfonyloizocyjanian.
27,3 g 2-jodo-3-metoksykarbonylobenzenosulfonamidu i 9,0 ml izocyjanianu n-butylu w
300 ml absolutnego acetonu zadaje się w temperaturze pokojowej 12 ml DBU i ogrzewa przez
3 godziny do wrzenia. Ochładza się do temperatury pokojowej, zatęża do około 1/3 objętości i
roztwór reakcyjny wylewa do 1 l wody. Fazę wodną zakwasza się stężonym kwasem solnym do
pH 1-2 i wytrącony osad odsącza pod próżnią. Otrzymuje się 31,3 g estru metylowego kwasu
2-jodo-[[[(n-butyloamino)-karbonylo]-amino]-sulfonylo]-benzoesowego o temperaturze topnienia 163-7°C. 29,0 g tak otrzymanego butylosulfonylomocznika zawiesza się w 400 ml
chlorobenzenu i ogrzewa do wrzenia. Potem w temperaturze wrzenia wprowadza się fosgen. Tak
powstający izocyjanian butylu oddestylowuje się przez kolumnę Vigreux 20 cm podczas
5 godzin powoli jako mieszaninę z chlorobenzenem. Zatęża się ją w próżni z wykluczeniem
wilgoci. Tak otrzymuje się 28,4 g 2-jodo-3'metoksykarbonylobenzenosulfonyloizocyjanianu
jako olej.Sulfonamidy tabel 1a i b otrzymuje się analogicznie do sposobów 1 do 8.
Sulfonylomoczniki wymienione w tabelach 2-6, otrzymuje się analogicznie do sposobów
w przykładach 9 i 10. Skróty w tabelach odnoszą się do wzoru ogólnego postawionego na
przodzie każdorazowej tabeli.Sulfonyloizocyjaniany wymienione w tabelach 1c i 1d, otrzymuje
się analogicznie do sposobów w przykładach 11 i 12.
T a b e l a 1a (związki o wzorze 2a)
2a
Q
a
o
0
b
c
d
O
e
o
o
I
Temperatura
topnienia /°C/
CH3
2-I
155-7
CH2CH 3
2-I
138-9
CH 2CH 2CH3
2-I
130-1
CH(CH3)2
2-I
133
CH3
6-I
161
I
Temperatura
topnienia /°C/
CH 3
3-I
194-6
R
T a b e l a 1b (związki o wzorze 2b)
2b
a
R
Q
O
b
O
CH 3
5-I
181-182
c
O
CH2CH 3
5-I
162
d
O
CH(CH3)2
5-I
139
e
O
C H3
6-I
213-5
171 449
20
T a b e l a 1c (związek o wzorze 6a)
6a
R
I
Pasma IR /cm -1/
CH3
3-I
2225
CH 2CH3
3-I
2230
CH 2CH2CH 3
3-I
2225
Q
o
o
o
b
c
d
O
CH(CH3)2
3-I
2225
e
O
CH3
5-I
2225
I
Pasma IR /cm-1/
T a b e l a 1d (związki o wzorze 6b)
6b
R
Q
a
O
CH3
3-I
2230
b
O
CH3
5-I
2230
c
O
CH2CH3
5-I
2225
CH(CH3)2
5-I
2225
CH3
6-I
222-5
O
d
e
O
T a b e l a 2 (związki o wzorze 7)
Przykład
Nr
Q
R
R1
R2
R3
w
Y
Z
Temperatura
topnienia [°C]
O
CH
N
216-7
CH
N
181-2
1
O
CH3
H
OCH3
OCH3
2
O
CH3
CH3
OCH3
OCH3
3
O
CH3
CH3
OCH3
CH3
O
N
N
133-4
4
O
CH3
H
CH3
CH3
O
CH
N
210
5
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
CH
N
201-2
CH3
N
N
196 rozkł.
N
O
6
O
CH3
H
OCH3
7
O
CH3
H
OCH3
OCH3
O
N
205-6
CH3
H
OCH3
Cl
O
CH
N
218-21
CH3
H
OCF2H
OCF2 H
O
CH
N
192-3
O
8
9
O
O
10
O
CH3
H
OCH3
SCH3
O
CH
N
211 -3 rozkł.
11
O
CH3
H
CH3
SCH3
O
N
N
196-8
12
O
CH3
H
OCH3
C-C3H 5
O
N
N
175-8
13
O
CH3
H
C2H 5
OCH3
O
N
N
195-6
14
O
CH3
H
OCH3
CH2SCH 3
O
N
N
147-50
15
O
CH3
CH3
OCH3
OCH3
O
N
N
131-3
16
O
CH3
H
OCH3
OCH3
O
CH
N
sól Na 189
17
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
N
N
sól Na 195
18
O
CH3
H
OCH3
CH3
CH
N
sól Na 189
19
O
CH3
H
CH3
c -C3H5
O
N
N
sól Na 170
CH3
CH3
OCH3
OCH3
O
N
N
sól Na 130
CH3
H
C2H 5
OCH3
O
N
N
sól Na 172
N
N
sól Li 124
20
21
O
O
O
22
O
CH3
CH3
OCH3
OC2H 5
23
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
CH
N
sól Na 191
24
O
CH3
CH3
OCH3
OCH3
O
CH
N
sól Na 118
25
O
CH3
CH3
OCH3
CH3
O
N
N
sól Na 138
26
O
CH3
H
OCH3
OCH3
O
N
N
sól Na 184
O
171 449
21
T a b e l a 3 (związki o wzorze 8)
Przykład
Nr
Q
R
R1
R2
R3
w
Y
Z
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
CH3
H
OCH3
OCH3
O
CH
N
169-71
CH3
CH3
OCH3
OCH 3
O
CH
N
186-7
OCH3
CH 3
O
N
N
172-3
1
O
O
Temperatura
topnienia [°C]
2
3
O
CH?
CH3
4
O
CH3
H
CH3
CH 3
O
CH
N
195-6
5
O
CH3
H
OCH3
CH 3
O
CH
N
177
6
O
CH3
H
CH3
CH 3
O
N
N
182-4
7
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
N
N
158-63
8
O
CH3
H
OCH3
OCH3
O
N
N
174
9
O
CH3
H
OCH3
Cl
O
CH
N
170-2
CH3
H
OCF2H
OCF2H
O
CH
N
178-9
o
10
11
O
CH3
H
OCH2CF 3
OCH 3
O
N
N
125 rozkł.
12
O
C 2 H5
H
OCH3
OCH 3
O
CH
N
174-7
13
O
C2H 5
CH 3
O CH3
OCH 3
O
CH
N
155-7
14
O
C 2H 5
CH3
OCH3
CH 3
O
N
N
163-4
OCH3
15
O
C2H 5
H
CH3
O
CH
N
183-4
16
O
C2H5
H
OCH3
CH3
O
N
N
168-70
17
O
C2H5
H
OCH3
OCH 3
O
N
N
154-8
C2H 5
H
OCH3
Cl
O
CH
N
151-3
o
18
19
O
i-C3H7
H
OCH3
OCH3
O
CH
N
190-1
20
O
CH 3
H
OCH3
SCH 3
O
N
N
185-7
21
O
CH3
H
CH3
SCH 3
O
N
N
188
22
O
CH 3
H
OCH3
C 2H 5
O
N
N
177-8
CH3
H
C-C3H 5
OCH3
O
N
N
180-1
CH2 SCH 3
OCH 3
O
N
N
108
CH2CH(OCH3)2 OCH 3
O
N
N
137-8
O
N
N
157-8
23
O
24
O
CH3
H
25
O
CH3
H
26
O
CH 3
H
OCH3
27
O
CH3
H
i-C3H7
OCH3
O
N
N
164-5
28
O
CH3
H
n-C3H7
OCH3
O
N
N
154-5
29
O
CH 3
H
CH2Cl
OCH3
O
N
N
178-9
30
O
CH3
H
OCH3
OCH3
O
N
N
150-5
31
O
CH3
H
OCH 3
CH(OCH3)2
O
N
N
108
32
O
CH3
H
OCH3
SCH3
O
N
N
153-5
33
O
C2H5
CH 3
OCH3
OCH3
O
N
N
158-60
34
O
CH3
CH 3
OCH3
OCH3
O
N
N
sól Na 230-3
35
O
CH 3
CH3
OCH3
OCH 3
O
CH
N
sól Na 251-3
36
O
CH 3
H
CH3
CH 3
O
CH
N
sól Na 108
37
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
CH
N
sól Na 135
N
sól Na 165
N
sól Na 155
38
O
39
O
CH3
H
CH3
H
CH3
CH 3
O
N
OCH 3
CH3
O
N
171 449
22
c. d. tabeli 3
2
1
40
O
3
4
5
CH3
H
OCH3
CH3
7
6
O
N
9
10
N
sól Li 153
CH3
H
OCH3
CH3
O
N
N
sól K 140
42
O
CH3
H
OCH3
OCH3
O
N
N
sól Na 155
43
O
C2 H 5
H
OCH 3
OCH3
O
CH
N
sól Na 150
44
O
1-C 3H 7
H
OCH3
OCH3
O
CH
N
sól Na 160
45
O
CH3
H
OCH2CF3
OCH3
O
N
N
sól Na 110
46
O
CH 3
H
OC2H 5
NHCH3
O
N
N
sól Na 115
47
O
C2H 5
CH 3
OCH3
OCH3
O
CH
N
sól Na 115
48
O
C 2H 5
H
OCH3
CH3
O
CH
N
sól Na 145
49
O
C 2H 5
H
OCH3
Cl
O
CH
N
sól Na 150
50
O
C2 H 5
CH 3
OCH3
CH3
O
N
N
sól Na 113
51
O
C2 H 5
H
OCH3
OCH3
O
N
N
sól Na 140
52
O
CH3
H
OCH3
C 2H5
O
N
N
sól Na 132
53
O
CH 3
H
OCH3
CH2CH(OCH3)2 O
N
N
sól Na 155
CH 3
H
OCH3
CH2SCH3
O
N
N
sól Na 145
CH3
H
i-C 3H 7
OCH3
O
N
N
sól Na 155
i -C 3H7
sól Na 157
41
O
o
54
55
O
o
CH 3
H
OCH3
O
N
N
57
O
CH 3
H
CH2 C1
OCH3
O
N
N
sól Na 185
58
O
CH 3
CH 3
OCH3
OCH3
N
N
sól Na 227-30
CH3
H
OCH3
CH(OCH3)2
CH 3
H
CH3
SCH3
C2 H 5
CH 3
OCH3
O CH3
56
59
60
61
O
O
o
O
O
O
O
N
N
N
N
N
N
sól Na 135
sól Na 165
sól Na 115
T a b e l a 4 (związki o wzorze 9)
Przykład
Nr
1
R
R1
R2
R3
W
Y
Z
Temperatura
topnienia [°C]
CH 3
H
OCH3
OCH 3
O
CH
N
190-2
Q
O
T a b e l a 5 (związki o wzorze 10)
Przykład
Nr
Q
R
R1
R2
R3
W
Y
Z
Temperatura
topnienia [°C]
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
CH 3
H
OCH 3
OCH3
O
CH
N
199-202
2
O
CH 3
H
CH 3
CH 3
O
CH
N
212-5
3
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
CH
N
193-4
4
O
CH 3
H
CH 3
CH3
O
N
N
196-7
5
O
CH3
H
OCH 3
CH3
N
N
192
6
O
C 2H 5
H
OCH 3
OCH3
O
CH
N
182
7
O
C2 H5
H
OCH3
CH 3
O
N
N
177-179
8
O
n-C3H7
H
OCH3
OCH3
O
CH
N
186-188
9
O
n-C3H7
H
OCH3
CH3
O
N
N
107-108
1
O
O
171 449
1
10
11
12
13
O
O
O
O
14
O
2
3
i-C3H7
i-C3H7
CH3
CH3
CH3
4
H
H
H
H
H
5
OCH3
OCH3
CH3
CH3
OCH?
23
6
OCH3
CH3
Cl
H
CH3
7
O
O
O
8
CH
N
CH
CH
N
o
o
9
N
N
N
N
N
c. d. tabeli 5
10
185
150
214-6 rozkł
201-3 rozkł
sól N a 200
T a b e l a 6 (związki o wzorze 11)
Q
Przykład
Nr
R
R1
R2
R3
1
O
CH3
H
OCH3
OCH3
2
O
CH3
H
OCH3
CH3
O
W
Y
Z
Temperatura
topnienia [°C]
O
CH
N
173-177
N
N
187-188
B. Przykłady preparatów.
a) Środek do opylania otrzymuje się tak, że 10 części wagowych związku o wzorze 1 i 90
części wagowych talku jako obojętnej substancji miesza się i rozdrabnia w młynie udarowym
odśrodkowym.
b) Łatwo dający się dyspergować w wodzie, zwilżalny proszek otrzymuje się tak, że 25
części wagowych związku o wzorze 1, 64 części wagowych zawierającego kaolin kwarcu jako
obojętnej substancji, 10 części wagowych ligninosulfonianu potasu i 1 część wagowa soli
sodowej oleilometylotauryny jako środka zwilżającego i dyspergującego miesza się i miele w
młynie palcowym.
c) Łatwo dający się dyspergować w wodzie koncentrat dyspersyjny otrzymuje się tak, że
20 części wagowych związku o wzorze 1 miesza się z 6 częściami wagowymi eteru poliglikolu
i alkilofenolu ((R) Triton X 207), 3 częściami wagowymi eteru poliglikolu i izotridekanolu
(8 EO) i 71 częściami wagowymi parafinowego oleju mineralnego (zakres wrzenia np. około
255 do powyżej 277°C) i miele w rozcierającym młynie kulowym do miałkości poniżej
5 mikronów.
d) Dający się emulgować koncentrat otrzymuje się z 15 części wagowych związku o
wzorze 1,75 części wagowych cykloheksanu jako rozpuszczalnika i 10 części wagowych
oksyetylenowanego nonylofenolu jako emulgatora.
e) Dający się dyspergować w wodzie granulat otrzymuje się tak, że:
75 części wagowych związku o wzorze 1.
10 części wagowych ligninosulfonianu wapnia,
5 części wagowych laurylosiarczanu sodu,
3 części wagowe polialkoholu winylowego i
7 części wagowych kaolinu
miesza się, miele w młynie palcowym i proszek granuluje w złożu fluidalnym przez
natryskanie wody jako cieczy granulującej.
f) Dający się dyspergować w wodzie granulat otrzymuje się również tak, że
25 części wagowych związku o wzorze 1.
5 części wagowych 2,2' -dinaftylometano-6,6' -disulfonianu sodu,
2 części wagowe soli sodowej oleoilometylotauryny,
1 część wagowa polialkoholu winylowego,
17 części wagowych węglanu wapnia i
50 części wagowych wody
homogenizuje się w młynie koloidalnym i rozdrabnia, następnie miele w młynie perełkowym i tak otrzymaną zawiesinę rozpyla w absorberze natryskowym za pomocą dyszy hydraulicznej rozpyłowej i suszy.
g) Granulat wytłaczany otrzymuje się tak, że 20 części wagowych substancji czynnej, 3
części wagowe ligninosulfonianu sodu, 1 część wagową karboksymetylocelulozy i 76 części
171 449
24
wagowych kaolinu miesza się, miele i nawilża wodą. Tę mieszaninę wytłacza się i następnie
suszy w strumieniu powietrza.
C.Przykłady biologiczne
Uszkodzenia roślin chwastów lub tolerowanie przez rośliny uprawne oceniano według
klucza, w którym skuteczność wyrażona jest wartościami liczbowymi 0-5. Przy tym oznacza:
0 = bez działania lub uszkodzenia
1 = 0 - 20% działanie lub uszkodzenie
2 - 20 - 40% działanie lub uszkodzenie
3 = 40 - 60% działanie lub uszkodzenie
4 = 60 - 80% działanie lub uszkodzenie
5 = 80 - 100% działanie lub uszkodzenie.
1. Działanie na chwasty w stosowaniu przedwschodowym
Nasiona lub kawałki kłącz roślin chwastów jedno- i dwuliściennych ułożono w doniczkach
plastikowych w piaszczystej glebie gliniastej i przykryto ziemią. Zgodne z wynalazkiem związki
spreparowane w postaci zwilżalnych proszków albo koncentratów emulsyjnych zastosowano
potem na powierzchnię przykrywającej ziemi jako wodne zawiesiny lub emulsje z wodą w ilości
w przeliczeniu 600-800% l/ha w różnych dozowaniach. Po traktowaniu doniczki ustawiono w
cieplarni i utrzymywano w dobrych warunkach wzrostu dla chwastów. Optyczna ocena uszkodzeń roślin lub wschodów następowała po wzejściu doświadczalnych roślin po czasie doświadczalnym 3-4 tygodni w porównaniu do nietraktowanych kontroli. Jak pokazują wartości oceny
w tabeli 7, zgodne z wynalazkiem związki wykazują dobrą herbicydową skuteczność przedwschodową wobec szerokiego spektrum chwastów z rodziny traw i chwastów.
Tabela 7
Działanie przedwschodowe
Substancja
czynna
tabela/przykład/
Dawka
kg ai/ha
STME
CRSE
SIAL
LOMU
ECCR
AVSA
5/1
0,3
5
5
4
3
3
3
3/1
0,3
5
5
5
5
5
4
Skróty:
STMS
CRSE
SIAL
LOMU
ECCR
AVSA
a.i.
Działanie herbicydowe
= Stellaria media
= Chrysanthemum segetum
= Sinapis alba
= Lolium multiflorum
= Echinochloa crus-galli
= Avena sativa
= czynna substancja
Porównywalnie dobre skuteczności znajdowane są z reguły także przy innych związkach
z tabel 2 do 7.
2. Działanie na chwasty w stosowaniu powschodowym.
Nasiona lub kawałki kłącz jedno- i dwuliściennych chwastów ułożono w doniczkach
plastikowych w piaszczystej glebie gliniastej, przykryto ziemią i hodowano w cieplarni w
dobrych warunkach wzrostu. Trzy tygodnie po wysiewie potraktowano rośliny doświadczalne
w stadium trzech liści. Zgodne z wynalazkiem związki spreparowane jako proszki zawiesinowe
lub jako koncentraty emulsyjne natryśnięto na zielone części roślin w różnych dozowaniach
stosując ilość wody w przeliczeniu 600-800 l/ha i po około 3-4 tygodniach stania roślin
doświadczalnych w cieplarni w optymalnych warunkach wzrostu oceniono optycznie działanie
preparatów w porównaniu do nietraktowanych kontroli.
171 449
25
Środki według wynalazku wykazują także w stosowaniu powschodowym dobrą herbicydową skuteczność wobec szerokiego spektrum gospodarczo ważnych chwastów z rodziny traw
i chwastów (tabela 8).
Ta b e l a 8
Działanie powschodowe
Działanie herbicydowe
Substancja
czynna
tabela/przykład
Dawka kg
ai/ha
STME
CRSE
SIAL
LOMU
ECCR
AVSA
3/1
0,3
5
5
5
5
5
2
Skróty:
STME
CRSE
SIAL
LOMU
ECCR
AVSA
a.i.
= Stellaria media
= Chrysanthemum segetum
= Sinapis alba
= Lolium multiflorum
= Echinochloa crus-galli
= Avena sativa
= czynna substancja
Porównywalnie dobre skuteczności znajdowane są z reguły także przy innych związkach
z tabel 2 do 7. W porównaniu do związków z opisów patentowych EP-A-7687 albo US-A-4 566 898
związki o wzorze 1 wykazują prawie zawsze wyższe skuteczności w przypadku problemowych
chwastów jak Galium aparine albo Ecchinochloa crus-galli.
3. Tolerancja roślin uprawnych.
W dalszych doświadczeniach w cieplarni ułożono nasiona większej liczby roślin uprawnych i chwastów w piaszczystej glebie gliniastej i przykryto ziemią.
Część doniczek potraktowano natychmiast jak opisano pod 1, a pozostałe ustawiono w
cieplarni, aż rośliny rozwinęły się do dwóch do trzech właściwych liści, i potem opryskano
zgodnymi z wynalazkiem substancjami w różnych dozowaniach jak pod 2. Cztery do pięciu
tygodni po zastosowaniu i przestaniu w cieplarni stwierdzono za pomocą optycznej oceny, że
zgodne z wynalazkiem związki pozostawiły nieuszkodzone dwuliścienne uprawy jak np. soję,
bawełnę, rzepak, buraki cukrowe i ziemniaki w metodzie przed- i powschodowej nawet przy
wysokich dawkowaniach substancji czynnej. Niektóre substancje oszczędziły poza tym również
uprawy trawiaste jak np. jęczmień, pszenicę, żyto, sorgo, kukurydzę albo ryż. A zatem związki
według wynalazku wykazują wysoką selektywność przy zastosowaniu do zwalczania niepożądanej wegetacji w rolniczych uprawach. W porównaniu do związku z opisu patentowego
US-A-4 566 898 (patrz związek o wzorze 3) albo przykładu 80 z opisu EP-A-0291851 związki
o wzorze 1 wykazują prawie zawsze wyższą selektywność, zwłaszcza przy zwalczaniu problemowych chwastów jak Galium aparine albo Echinochloa crus-galli w uprawach roślin użytkowych.
4. Działanie herbicydowe przy zastosowaniu w ryżu.
Bulwy i kłącza lub młode rośliny albo nasiona różnych chwastów ryżu jak gatunki
Cyperus, Eleocharis, Scirpus i Echinochloa ułożono lub zasadzono w zamkniętych doniczkach
plastikowych w specjalnej ziemi ryżowej i spiętrzono wodą aż do wysokości 1 cm powyżej gleby.
Tak samo postępowano z roślinami ryżu.
W metodzie przedwschodowej, to znaczy 3-4 dni po zasadzeniu, związki według wynalazku w postaci wodnych zawiesin albo emulsji wlano do spiętrzonej wody albo jako granulaty
wsypano do wody. Każdorazowo trzy tygodnie później oceniono optycznie herbicydowe działanie i ewentualnie działanie szkodliwe wobec ryżu. Wyniki wykazują, że związki według
wynalazku nadają się do selektywnego zwalczania chwastów w ryżu.
W porównaniu z dotychczasowymi herbicydami w ryżu związki według wynalazku
odznaczają się tym, że zwalczają one skutecznie leczenie, szczególnie także trudno zwalczalne
chwasty, które kiełkują z trwałych organów i przy tym są tolerowane przez ryż.
171 449
WZÓ R 1
WZÓR 2b
WZÓR 2
WZÓR 3
WZÓR 2a
WZÓR 4
171 449
WZÓ R 5
WZÓR 6b
WZÓR 6
WZÓR
WZÓR 6a
7
171 449
WZÓR
WZÓR
WZÓR 11
8
WZÓR 12
9
WZÓR 13
WZÓR 10
WZÓR 14
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 4,00 zł
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
1 675 Кб
Теги
pl171449b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа