close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL172072B1

код для вставкиСкачать
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11)172072
(21) Numer zgłoszenia:
(22) Data zgłoszenia:
(13) B1
300041
12.11.1992
( 5 1) Int.C l.6:
(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:
12.11.1992, PCT/US92/09732
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(87) Data i numer publikacji zgłoszenia
międzynarodowego:
27.05.1993, W O93/10503,
PCT Gazette nr 13/93
Elektroniczne urządzenie monetarne
(54)
(30)
Pierwszeństwo:
(7 3 )
15.11.1991,US,07/794112
(43)
Zgłoszenie ogłoszono:
O udzieleniu patentu ogłoszono:
PL 172072
B1
31.07.1997 W UP 07/97
5( Elektroniczne urządzenie monetarne
7)1.
zawierające zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej, znamienne tym, że
zawiera zabezpieczony procesorowy moduł
wytwórni pieniędzy (6 ), zabezpieczony procesorowy moduł kasowy (5) połączony z modułem wytwórni pieniędzy (6) i zespołem
komputerowych urządzeń sieci bankowej
(20) prowadzącej rachunek zobowiązań emisji pieniędzy, zabezpieczony procesorowy
moduł transakcyjny (4) połączony poprzez
zespoły łączności z modułem kasowym (5) i
innymi m odułam i transakcyjnym i, przy
czym moduł kasowy (5) i moduł transakcyjny (4) każdy ma pamięć elektronicznych reprezentacji pieniędzy ( 1 1 ), elektroniczny
zegar utrzymania bieżącej daty i czasu, sterowania czasem transakcji i inicjowania protokołu przerwania zapamiętanej transakcji oraz
generator liczb losowych klucza publicznego
i klucza prywatnego.
Uprawniony z patentu:
CITIBANK, N.A., Nowy Jork, US
(72)
05.04.1994 BUP 07/94
(45)
G06F 19/00
G06F 157:0C
G07F 19/00
Twórca wynalazku:
Sholom S. Rosen, Nowy Jork, US
(74)
Pełnomocnik:
Muszyński Andrzej, POLSERVICE
S ieć 25 (nie p o k az an a )
Elektroniczny System Monetarny
Fig. 2
Elektroniczne urządzenie monetarne
Zastrzeżenia
patentowe
1. Elektroniczne urządzenie monetarne zawierające zespół komputerowych urządzeń sieci
bankowej, znamienne tym, że zawiera zabezpieczony procesorowy moduł wytwórni pieniędzy (6), zabezpieczony procesorowy moduł kasowy (5) połączony z modułem wytwórni pieniędzy (6) i zespołem komputerowych urządzeń sieci bankowej (20) prowadzącej rachunek
zobowiązań emisji pieniędzy, zabezpieczony procesorowy moduł transakcyjny (4) połączony
poprzez zespoły łączności z modułem kasowym (5) i innymi modułami transakcyjnymi, przy
czym moduł kasowy (5) i moduł transakcyjny (4) każdy ma pamięć elektronicznych reprezentacji
pieniędzy (11), elektroniczny zegar utrzymania bieżącej daty i czasu, sterowania czasem transakcji i inicjowania protokołu przerwania zapamiętanej transakcji oraz generator liczb losowych
klucza publicznego i klucza prywatnego.
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, moduł transakcyjny (4) i moduł kasowy
(5) każdy ma rejestr (39) not przyporządkowania bieżącej wartości monetarnej do każdej,
przechowywanej w nich, elektronicznej reprezentacji pieniędzy (11).
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6), moduł
kasowy (5) i moduł transakcyjny (4) są skonfigurowane jako modułowe koprocesory elektronicznego urządzenia przetwarzającego dane.
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6) i moduł
kasowy (5) są zainstalowane w urządzeniu wyposażonym w pojedynczy procesor.
5. Elektroniczne urządzenie monetarne zawierające zespół komputerowych urządzeń sieci
bankowej, znamienne tym, że zawiera procesorowy moduł wytwórni pieniędzy (6), procesorowy moduł kasowy (5) połączony z modułem wytwórni bankowej (6) i zespołem komputerowych
urządzeń sieci bankowej (20) prowadzącej rachunek zobowiązań emisji pieniędzy, procesorowy
moduł transakcyjny (4) połączony poprzez zespoły łączności z siecią bankową (20) i innymi
modułami transakcyjnymi oraz procesorowy serwer bezpieczeństwa (27), przy czym moduł
kasowy (5) i moduł transakcyjny (4) każdy ma pamięć unikalnego identyfikatora modułu
zawartego w ograniczonym czasowo certyfikacie oznaczonym cyfrowo przez serwer bezpieczeństwa (27) oraz zespoły realizacji sesji zakodowanej łączności, przerywania transakcji,
określania warunków niepowodzenia transakcji i końcowego uaktualniania rejestru transakcji
po zakończeniu transakcji między modułem kasowym (5) i modułem transakcyjnym (4).
6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6), moduł
kasowy (5), moduł transakcyjny (4) i serwer bezpieczeństwa (27) posiadają zespoły zabezpieczające przed włamaniem.
7. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6) i moduł
kasowy (5) są zainstalowane w urządzeniu posiadającym pojedynczy procesor.
8. Elektroniczne urządzenie monetarne zawierające zespół komputerowych urządzeń sieci
bankowej, znamienne tym, że zawiera pierwszy zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej (20) połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego (1), procesorowy moduł wytwórni
pieniędzy (6) połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego (1), wytwarzający elektroniczne
reprezentacje pieniędzy (11), w którym rachunek zobowiązań emisji pieniędzy w sieci bankowej
(20) jest kredytowany na wartość związaną z wytwarzanymi elektronicznymi reprezentacjami
pieniędzy (11), pierwszy procesorowy moduł kasowy (5) połączony z zespołem urządzeń banku
emisyjnego (1), do przechowywania elektronicznych reprezentacji pieniędzy (11), wiele kolejnych zespołów komputerowych urządzeń sieci bankowych (20) każde połączone z zespołem
urządzeń banku korespondencyjnego (2), gdzie każdy bank korespondencyjny (2) obsługuje
rachunek w pierwszej sieci bankowej (20) banku emisyjnego (1), wiele kolejnych procesorowych
modułów kasowych (5), z których każdy połączony jest z jednym z zespołów urządzeń banków
172 072
3
korespondencyjnych (2) i przechowuje elektroniczne reprezentacje pieniędzy (11), procesorowy
moduł transakcyjny (4) połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego (1), do przechowywania elektronicznych reprezentacji pieniędzy (11), realizacji bezpośrednich transakcji z wieloma kolejnym i m odułami kasowymi (5) i wymieniania elektronicznych reprezentacji
pieniędzy (11) z innymi modułami transakcyjnymi (4) w transakcjach pośrednich, przy czym
pierwszy moduł kasowy (5) ma pierwszy procesor, który pośredniczy w transakcjach między
pierwszą siecią bankową (20), modułem wytwórni pieniędzy (6) i drugim modułem kasowym (5), zaś każdy kolejny moduł kasowy (5) ma następny procesor, który pośredniczy w
realizacji transakcji między kolejną siecią bankową (20), pierwszym modułem kasowym (5) i
modułem transakcyjnym (4).
9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6), moduł
transakcyjny (4) oraz pierwszy i drugi moduły kasowe (5) posiadają zespoły zabezpieczające
przed włamaniem, zdolne do komunikowania się podczas sesji zakodowanej łączności.
10. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6) i
pierwszy moduł kasowy (5) są zainstalowane w elektronicznym urządzeniu przetwarzającym
sterowanym przez pierwszy procesor.
11. Elektroniczne urządzenie monetarne zawierające zespół komputerowych urządzeń
sieci bankowej, znamienne tym, że zawiera wiele zespołów komputerowych urządzeń sieci
bankowych (20) połączonych z wieloma urządzeniami banków emisyjnych (1), wiele procesorowych modułów wytwórni pieniędzy (6) połączonych z wieloma zespołami urządzeń banków
emisyjnych (1), wytwarzającymi elektroniczne reprezentacje pieniędzy (11) kredytowane w
sieciach bankowych (20) jako bieżące zobowiązania banków emisyjnych (1), wiele procesorowych modułów kasowych (5) połączonych z wieloma zespołami urządzeń banków emisyjnych (1), do przechow yw ania elektronicznych reprezentacji w aluty (11), urządzenie
przetwarzania danych połączone z zespołem urządzeń banku rozrachunkowego (3), do rozrachunku elektronicznych reprezentacji pieniędzy (11) i obsługi sieci bankow ej banku
rozrachunkowego (3), gdzie każdy z wielu banków emisyjnych (1) ma rachunek w sieci
bankowej banku rozrachunkowego (3), przy czym każda z elektronicznych reprezentacji pieniędzy (11) zawiera identyfikator banku emisyjnego (1), zaś każdy z wielu modułów kasowych (5)
wysyła elektroniczne reprezentacje pieniędzy (11), zdeponowane w jego banku emisyjnym (1)
ale wyemitowane przez inny bank emisyjny, do urządzenia przetwarzającego dane banku
rozrachunkowego (3) dla zrównoważenia rachunków banku emisyjnego (1) i dla wysłania każdej
z elektronicznych reprezentacji pieniędzy (11) z powrotem do zespołu urządzeń banku emisyjnego (1), wskazanego przez zapisany w niej identyfikator banku emisyjnego (1).
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że moduły wytwórni pieniędzy (6) i
moduły kasowe (5) posiadają zespoły zabezpieczające przed włamaniem, zdolne do komunikowania się podczas sesji zakodowanej łączności.
13. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że przynajmniej jeden moduł wytwórni
pieniędzy (6) i jeden moduł kasowy (5) są zainstalowane w urządzeniu mającym pojedynczy
procesor.
14. Elektroniczne urządzenie monetarne zawierające zespół komputerowych urządzeń
sieci bankowej, znamienne tym, że zawiera komputerowe urządzenie (23) kontroli zgodności
emisji pieniędzy połączone z zespołem urządzeń banku emisyjnego (1), do którego jest dołączony zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej (20), procesorowy moduł wytwórni pieniędzy (6) połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego-(1) wytwarzający elektroniczne
reprezentacje pieniędzy (11) rozliczane w sieci bankowej (20), procesorowy moduł kasowy (5)
połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego (1), do przechowywania elektronicznych
reprezentacji pieniędzy (11), przy czym elektroniczne reprezentacje pieniędzy (11) zawierają
identyfikator noty do jednoznacznego identyfikowania każdej elektronicznej reprezentacji pieniędzy (11), urządzenie (23) zgodności kontroli emisji pieniędzy rejestruje pochodzące z modułu
wytwórni pieniędzy (6) elektroniczne reprezentacje pieniędzy (11) wyemitowane przez bank
emisyjny (1), zdeponowane elektroniczne reprezentacje pieniędzy (11) są przesyłane do urządzenia (23) kontroli emisji pieniędzy, zawierającego procesor dla porównania rejestru wyemitowanych elektronicznych reprezentacji pieniędzy (11) ze zdeponowanymi elektronicznymi
4
172 072
reprezentacjami pieniędzy (11), przy czym przypadki braku zgodności mogą wskazywać na
sfałszowanie not.
15.
Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że moduł wytwórni pieniędzy (6) i
moduł kasowy (5) są zainstalowane w urządzeniu mającym pojedynczy procesor.
*
*
Przedmiotem wynalazku jest elektroniczne urządzenie monetarne, które umożliwia realizację płatności pieniędzmi elektronicznymi jako alternatywnym środkiem wymiany oszczędności zamiast gotówki, kart kredytowych i debetowych i elektronicznego przekazu funduszy.
Elektroniczne urządzenie monetarne jest hybrydą systemów płatności gotówką, czekiem, kartą
oraz systemów elektronicznego przekazu funduszy, posiada wiele zalet tych systemów oraz mało
charakterystycznych dla nich ograniczeń. Rozwiązanie według wynalazku wykorzystuje elektroniczne reprezentacje pieniędzy, które są tak opracowane, aby były powszechnie akceptowalne i
wymienialne jako wartości ekonomiczne przez klientów elektronicznej sieci monetarnej.
Obecnie, każdego roku dokonuje się około 350 miliardów transakcji pieniędzmi i walutą
między obywatelami a instytucjami. Stosowanie transakcji pieniędzmi i walutą ograniczyło
automatyzację indywidualnych transakcji takich jak kupno, opłaty za przejazdy oraz deponowanie i wycofywanie pieniędzy na rachunkach bankowych. Indywidualne transakcje pieniężne są
obciążone potrzebą posiadania właściwych kwot lub ich rozmienianiem. Z kolei utrzymywanie
i obsługa papierowych pieniędzy i monet jest niewygodna, kosztowna i pochłaniająca czas
zarówno poszczególnych osób jak i instytucji finansowych. Chociaż czeki mogą być wypisywane na dowolną sumę do wysokości osiągalnej dla danego konta, mają bardzo ograniczoną
możliwość przekazywania i muszą być pobierane z fizycznych zapasów. Systemy czekowe
oparte na papierze nie oferują dostatecznej ulgi od ograniczeń związanych z transakcjami
gotówkowymi, dzieląc wiele niedogodności związanych z utrzymywaniem gotówki, a dodając
właściwe sobie opóźnienia związane z obsługą czeków. Jak dotąd, wymiana ekonomiczna dążyła
do większej wygody przy niższym koszcie, szukając przy tym lepszego zabezpieczenia.
Dla dużych transakcji wprowadzono automatyzację, na przykład wprowadzając usługi z
wykorzystaniem skomputeryzowanych systemów elektronicznego przekazu funduszy (EFT).
Elektroniczny przekaz funduszy jest w zasadzie procesem wymiany wartości uzyskiwanym w
scentralizowanych transakcjach komputerowych systemów bankowych. Usługi EFT obejmują
przekaz płatności przy zastosowaniu elektronicznych "czeków", które są używane głównie przez
duże organizacje handlowe.
Z kolei inne znane rozwiązania, takie jak systemy Zautomatyzowany Dom Rozrachunkowy (ACH) i Punkt Sprzedaży (POS) są przykładami systemów elektronicznego przekazu
funduszy, które zostały wdrożone przez organizacje handlowe i zajmujące się sprzedażą detaliczną w ostatnich latach. Jednakże płatności realizowane poprzez systemy EFT tego typu są
ograniczone przez to, że nie mogą być realizowane poza systemem bankowym. Ponadto,
transakcje ACH zwykle nie mogą być przeprowadzane poza godzinami roboczymi. Usługi
związane z płatnością rachunków bankowych w domu są przykładem systemu elektronicznego
przekazu funduszy używanego przez obywateli dla realizacji płatności.
Spośród banków, które zaoferowały usługi płatności, przekazu z konta i przekazu informacji po liniach telefonicznych przy użyciu komputerów osobistych, mniej niż jeden procent
klientów banku wykorzystuje te usługi. Jednym z powodów tego, że domowa obsługa bankowa
nie okazała się sukcesem jest to, że klient nie może zdeponować i wycofać pieniędzy, co jest
wymagane od systemu tego typu.
Obecne systemy EFT, karty kredytowe lub karty debetowe, które są używane w systemach
komputerowych dla przekazu pieniędzy między kontami, tak jak między kontem sprzedawcy i
klienta, nie mogą zaspokajać potrzeby na zautomatyzowany system transakcyjny, który zapewni
przekaz powszechnie akceptowanej wartości ekonomicznej poza systemem bankowym.
W dążeniu do wdrożenia zautomatyzowanego, a w dodatku bardziej wygodnego systemu
transakcyjnego, który nie wymaga, aby system bankowy pośredniczył w przekazie i który może
172 072
5
tworzyć pewne wartości ekonomicznych, istnieje tendencja tworzenia elektronicznego przekazu
funduszy poza systemem bankowym. Na przykład, zaproponowano wiele pomysłów dla pew nych form "elektronicznych pieniędzy", które mogą być używane w bezgotówkowych transakcjach płatniczych jako alternatywa dla transakcyjnych systemów płatności typu gotówkowego lub czekowego. Znane są one z opisu patentowego USA nr 4 977 595, zatytułowanego
"Metoda i aparatura dla wdrożenia pieniądza elektronicznego" oraz opisu patentowego
USA nr 4 305 059, zatytułowanego "Modułowy system przekazu funduszy"
Bardziej znane techniki obejmują karty z paskiem magnetycznym, sprzedawane za konkretną kwotę, z których mogą być odciągane sumy przeznaczone na konkretne cele. Po wyczerpaniu wartości ekonomicznej, karty są wyrzucane. Innym przykładem są karty pamięciowe lub
tzw. eleganckie karty, na które można w sposób powtarzalny notować informacje reprezentujące
wartość, która jest podobnie odciągana na konkretne cele.
Jednakże znane rozwiązania nie potrafią rozpoznawać w pełni znaczenia depozytów
bankowych jako pieniędzy i muszą być wsparte dowolną formą ogólnie akceptowanych reprezentacji monetarnych, jakie mogą być wyemitowane. W rozwiązaniach opisanych dotąd, reprezentacje wartości ekonomicznej, czy to elektroniczne, czy papierowe, są emitowane bez oparcia
na ekwiwalentnych pasywach jako odpowiedniku ich aktywów.
Żaden z bezpapierowych systemów płatniczych, który został zaproponowany dotąd nie
jest dostatecznie pojemny, aby wdrożyć wielocelowy elektroniczny system monetarny, który
obejmowałby nie tylko zautomatyzowane urządzenia, które pozwalają klientom przekazywać
elektroniczne fundusze lub pieniądze między sobą bez pośredniczącego systemu, ale które
również obejmują cały system bankowy dla wytwarzania wartości reprezentowanych przez
pieniądze elektroniczne i dla rozrachunku i rozliczania w pieniądzach elektronicznych rachunków w bankach i instytucjach finansowych biorących udział w utrzymywaniu pieniężnej
równowagi wewnątrz systemu.
Istotą elektronicznego urządzenia monetarnego, według wynalazku, zawierającego zespół
komputerowych urządzeń sieci bankowej, jest to, że zawiera zabezpieczony procesorowy moduł
wytwórni pieniędzy, zabezpieczony procesorowy moduł kasowy połączony z modułem wytwórni pieniędzy i zespołem komputerowych urządzeń sieci bankowej prowadzącej rachunek
zobowiązań emisji pieniędzy, zabezpieczony procesorowy moduł transakcyjny połączony poprzez zespoły łączności z modułem kasowym lub innymi modułami transakcyjnymi, przy czym
moduł kasowy i moduł transakcyjny każdy ma pamięć elektronicznych reprezentacji pieniędzy,
elektroniczny zegar utrzymania bieżącej daty i czasu, sterowania czasem transakcji i inicjowania
protokołu przerwania zapamiętanej transakcji oraz generator liczb losowych klucza publicznego
i klucza prywatnego.
Korzystne jest, gdy według wynalazku moduł transakcyjny i moduł kasowy każdy ma
rejestr not przyporządkowania bieżącej wartości monetarnej do każdej, przechowywanej w nich,
elektronicznej reprezentacji pieniędzy.
Korzystne jest także, gdy moduł wytwórni pieniędzy, moduł kasowy i moduł transakcyjny
są skonfigurowane jako modułowe koprocesory elektronicznego urządzenia przetwarzającego
dane lub też moduł wytwórni pieniędzy i moduł kasowy są zainstalowane w urządzeniu
wyposażonym w pojedynczy procesor.
Istotą drugiego wariantu elektronicznego urządzenia monetarnego zawierającego zespół
komputerowych urządzeń sieci bankowej, jest to, że zawiera procesorowy moduł wytwórni
pieniędzy, procesorowy moduł kasowy połączony z modułem wytwórni pieniędzy i zespołem
komputerowych urządzeń sieci bankowej prowadzącej rachunek zobowiązań emisji pieniędzy,
procesorowy moduł transakcyjny połączony poprzez zespoły łączności z siecią bankową lub
innymi modułami transakcyjnymi oraz procesorowy serwer bezpieczeństwa, przy czym moduł
kasowy i moduł transakcyjny każdy ma pamięć unikalnego identyfikatora modułu zawartego w
ograniczonym czasowo certyfikacie oznaczonym cyfrowo przez serwer bezpieczeństwa oraz
zespoły realizacji sesji zakodowanej łączności, przerywania transakcji, określania warunków
niepowodzenia transakcji i końcowego uaktualniania rejestru transakcji po zakończeniu transakcji między modułem kasowym i modułem transakcyjnym.
6
172 072
Korzystne jest, gdy według wynalazku moduł wytwórni pieniędzy, moduł kasowy, moduł
transakcyjny i serwer bezpieczeństwa posiadają zespoły zabezpieczające przed włamaniem lub
też moduł wytwórni pieniędzy i moduł kasowy są zainstalowane w urządzeniu wyposażonym w
pojedynczy procesor.
Istotą trzeciego wariantu elektronicznego urządzenia monetarnego, według wynalazku,
jest to, że zawiera pierwszy zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej połączony z
zespołem urządzeń banku emisyjnego, procesorowy moduł wytwórni pieniędzy połączony z
zespołem urządzeń banku emisyjnego, wytwarzający elektroniczne reprezentacje pieniędzy, w
którym rachunek zobowiązań emisji pieniędzy w sieci bankowej jest kredytowany na wartość
związaną z wytwarzanymi elektronicznymi reprezentacjami pieniędzy, pierwszy procesorowy
moduł kasowy połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego, do przechowywania elektronicznych reprezentacji pieniędzy, wiele kolejnych zespołów komputerowych urządzeń sieci
bankowych każde połączone z zespołem urządzeń banku korespondencyjnego, gdzie każdy bank
korespondencyjny obsługuje rachunek w pierwszej sieci bankowej banku emisyjnego, wiele
kolejnych procesorowych modułów kasowych, z których każdy połączony jest z jednym z
zespołów urządzeń banków korespondencyjnych i przechowuje elektroniczne reprezentacje
pieniędzy, procesorowy moduł transakcyjny połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego,
do przechowywania elektronicznych reprezentacji pieniędzy, realizacji bezpośrednich transakcji
z wieloma kolejnymi modułami kasowymi i wymieniania elektronicznych reprezentacji pieniędzy z innymi modułami transakcyjnymi w transakcjach pośrednich, przy czym pierwszy moduł
kasowy ma pierwszy procesor, który pośredniczy w transakcjach między pierwszą siecią
bankową, modułem wytwórni pieniędzy i drugim modułem kasowym, zaś każdy kolejny moduł
kasowy ma następny procesor, który pośredniczy w realizacji transakcji między kolejną siecią
bankową, pierwszym modułem kasowym i modułem transakcyjnym.
Korzystnie według wynalazku moduł wytwórni pieniędzy, moduł transakcyjny oraz
pierwszy i drugi moduły kasowe posiadają zespoły zabezpieczające przed włamaniem, zdolne
do komunikowania się podczas sesji zakodowanej łączności lub też moduł wytwórni pieniędzy
i pierwszy moduł kasowy są zainstalowane w elektronicznym urządzeniu przetwarzającym
sterowanym przez pierwszy procesor.
Istotą czwartego wariantu elektronicznego urządzenia monetarnego, według wynalazku,
zawierającego zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej, jest to, że zawiera wiele zespołów komputerowych urządzeń sieci bankowych połączonych z wieloma urządzeniami banków
emisyjnych, wiele procesorowych modułów wytwórni pieniędzy połączonych z wieloma zespołami urządzeń banków emisyjnych, wytwarzającymi elektroniczne reprezentacje pieniędzy
kredytowane w sieciach bankowych jako bieżące zobowiązania banków emisyjnych, wiele
procesorowych modułów kasowych połączonych z wieloma zespołami urządzeń banków emi
syjnych, do przechowywania elektronicznych reprezentacji waluty, urządzenie przetwarzania
danych połączone z zespołem urządzeń banku rozrachunkowego, do rozrachunku elektronicznych reprezentacji pieniędzy i obsługi sieci bankowej banku rozrachunkowego, gdzie każdy z
wielu banków emisyjnych ma rachunek w sieci bankowej banku rozrachunkowego, przy czym
każda z elektronicznych reprezentacji pieniędzy zawiera identyfikator banku emisyjnego, zaś
każdy z wielu modułów kasowych wysyła elektroniczne reprezentacje pieniędzy, zdeponowane
w jego banku emisyjnym ale wyemitowane przez inny bank emisyjny, do urządzenia przetwarzającego dane banku rozrachunkowego dla zrównoważenia rachunków banku emisyjnego i dla
wysłania każdej z elektronicznych reprezentacji pieniędzy z powrotem do zespołu urządzeń
banku emisyjnego, wskazanego przez zapisany w niej identyfikator banku emisyjnego.
Korzystne jest, gdy według wynalazku moduły wytwórni pieniędzy i moduły kasowe
posiadają zespoły zabezpieczające przed włamaniem, zdolne do komunikowania się podczas
sesji zakodowanej łączności lub też przynajmniej jeden moduł wytwórni pieniędzy i jeden moduł
kasowy są zainstalowane w urządzeniu mającym pojedynczy procesor.
Istotą piątego wariantu elektronicznego urządzenia monetarnego, według wynalazku,
zawierającego zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej, jest to, że zawiera komputerowe
urządzenie kontroli zgodności emisji pieniędzy połączone z zespołem urządzeń banku emisyjnego, do którego jest dołączony zespół komputerowych urządzeń sieci bankowej, procesorowy
172 072
7
moduł wytwórni pieniędzy połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego wytwarzający
elektroniczne reprezentacje pieniędzy rozliczane w sieci bankowej, procesorowy moduł kasowy
połączony z zespołem urządzeń banku emisyjnego, do przechowywania elektronicznych reprezentacji pieniędzy, przy czym elektroniczne reprezentacje pieniędzy zawierają identyfikator noty
do jednoznacznego identyfikowania każdej elektronicznej reprezentacji pieniędzy, urządzenie
zgodności kontroli emisji pieniędzy rejestruje pochodzące z modułu wytwórni pieniędzy elektroniczne reprezentacje pieniędzy wyemitowane przez bank emisyjny, zdeponowane elektroniczne reprezentacje pieniędzy są przesyłane do urządzenia kontroli emisji pieniędzy,
zawierającego procesor dla porównania rejestru wyemitowanych elektronicznych reprezentacji
pieniędzy ze zdeponowanymi elektronicznymi reprezentacjami pieniędzy, przy czym przypadki
braku zgodności mogą wskazywać na sfałszowanie not.
Korzystne jest, gdy zgodnie z wynalazkiem moduł wytwórni pieniędzy i moduł kasowy
są zainstalowane w urządzeniu mającym pojedynczy procesor.
Rozwiązanie według wynalazku pozwala zwykłemu płatnikowi na transakcje płatnicze
bez pośrednictwa systemu bankowego oraz zapewnia obywatelowi kontrolę procesu płacenia.
Ponadto rozwiązanie może być wykorzystane przez duże organizacje dla płatności handlowych
dowolnej wielkości, przy czym nie ma ograniczeń znanych skomputeryzowanych systemów
elektronicznego przekazu funduszy (EFT).
Rozwiązanie według wynalazku może być wdrożone poprzez zintegrowanie nowych sieci
przetwarzania danych z innymi procedurami, które mogą być wprowadzone w aktualnych
sieciach bankowych o zasięgu światowym.
Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym
fig. 1 przedstawia ogólny schemat blokowy urządzenia według wynalazku, fig. 2 - schemat
blokowy roboczej organizacji elementów składowych, fig. 3 - widok kilku wykonań sieci
zewnętrznych, które mogą zawierać moduł pieniężny, fig. 4 - schemat blokowy transakcyjnego
modułu pieniężnego, fig. 5 - schemat blokowy kasowego modułu pieniężnego, fig. 6 - schemat
blokowy modułu wytwórni pieniędzy, fig. 7 - schemat blokowy organizacji sieci komputerowej,
fig. 8 - schemat blokowy serwera sieci, fig. 9 - algorytm układu zabezpieczeń, fig. 10 - schemat
blokowy serwera zabezpieczeń, fig. 11-24 przedstawiają algorytmy przykładów rozliczeń,
fig. 25 przedstawia schemat układu kontroli transakcji, fig. 26 - schemat układu rozrachunkowego, fig. 27 - schemat układu kontroli emisji, zaś fig. 28-50A przedstawiają algorytmy przykładów
transakcji.
W poniższym opisie przykładu wykonania wynalazku "elektroniczne pieniądze" mogą być
również oznaczane przez skrót "E-M". Oprócz tego, termin "bank" jest używany dla oznaczenia
dowolnego banku, instytucji finansowej itp., zawierającego urządzenia techniczne.
Na rysunkach, te same numery odnoszą się do tych samych komponentów, a na fig. 1,
w sposób blokowy, przedstawiono ogólny zarys preferowanego wykonania.
Na fig. 1 pokazana jest ogólna zależność między elementami systemu. System obejmuje
emisyjne banki 1, z których każdy posiada kasowy moduł pieniężny 5 oraz moduł wytwórni
pieniędzy 6; dystrybucyjne banki korespondencyjne 2, z których każdy posiada kasowy moduł
pieniężny 5. Bank rozrachunkowy 3 dla elektronicznych pieniędzy; agencję certyfikacyjną 28
oraz różnorodne transakcyjne moduły pieniężne 4 będące w posiadaniu klientów systemu.
Elektroniczne noty 11, środek dla przekazywania elektronicznych pieniędzy, są wytwarzane przez moduł wytwórni pieniędzy 6 dla emisyjnego banku 1. Noty 11 są następnie
przekazywane przez kasowy moduł pieniężny 5 do klienta wykorzystującego transakcyjny
moduł pieniężny 4. Elektroniczne noty 11 mogą być reprezentantami waluty lub autoryzacji
kredytu. Ze względów bezpieczeństwa, wszystkie elektroniczne noty 11 tracą ważność po
ustalonym czasie. Po utracie ważności, noty 11 muszą być wykupione w odpowiednim banku
w celu odświeżenia ich ważności zanim będą mogły być przekazane.
Emisyjny bank 1 wytwarza i rozsyła elektroniczne noty 11 i jest odpowiedzialny za ich
wykup. Emisyjny bank 1 realizuje depozyty, wycofywanie, wypłaty pożyczek i zbieranie
informacji dla innych modułów pieniężnych.
Dystrybucyjny bank 2 jest bankiem, który rozdziela elektroniczne pieniądze między
rachunkami, które utrzymuje w emisyjnym banku 1, ale nie wytwarza elektronicznych pieniędzy
8
172 072
i nie jest odpowiedzialny na ich wykup. Ponieważ nie może wytwarzać elektronicznych
pieniędzy, w preferowanym wykonaniu, musi realizować w czasie rzeczywistym żądania elektronicznych pieniędzy z konta, które utrzymuje w emisyjnym banku 1 kiedy klient chce wycofać
elektroniczne pieniądze z dystrybucyjnego banku 2.
Odwrotnie, dystrybucyjny bank 2 deponuje wszystkie elektroniczne pieniądze, zdeponowane przez klientów na kontach, jakie dystrybucyjny bank 2 utrzymuje w emisyjnym banku 1.
Konta te będą opisane później. Dystrybucyjny bank 2, podobnie jak emisyjny bank 1, realizuje
deponowanie, wycofywanie, wypłaty pozyczek i zbieranie informacji bankowych.
Należy zauważyć, że emisyjny bank 1 może także być dystrybucyjnym bankiem 2 dla
jednostek monetarnych, których nie wytwarza. Na przykład, emisyjny bank 1 dla elektronicznych not dolarowych 11 może być dystrybucyjnym bankiem 2 dla elektronicznych not 11 dla
jenów, lub marek, emitowanych przez inne banki itp..
Należy zauważyć, że system według wynalazku może działać bez dystrybucyjnych banków 2. Na przykład, klient może wyeliminować używanie dystrybucyjnego banku 2 przez
komunikowanie się bezpośrednio ze swoim emisyjnym bankiem 1, kiedy realizuje deponowanie,
wycofywanie itp. Dystrybucyjne banki 2 są włączone do preferowanego wykonania dla celów
praktycznych rozwijającej się dystrybucji systemu przy obniżaniu ryzyka, jakie jest właściwe
dla każdego systemu bankowego, takiego jak ryzyko wywołane przez upadek banku emitującego
pieniądze.
Rozrachunkowy bank 3 jest wykorzystywany kiedy więcej niż jeden bank emituje elektroniczne pieniądze. Według wynalazku, przyjmuje się, że więcej niż jeden bank będzie emitował
elektroniczne pieniądze. Zatem rozrachunkowy bank 3 jest potrzebny dla wyrównania ilości
zdeponowanych elektronicznych pieniędzy i do bilansowania rachunków, które utrzymuje dla
emisyjnych banków 1. Rozrachunkowy bank 3 utrzymuje wymagane konta dla każdego emisyjnego banku 1 w systemie.
Agencja certyfikacyjna 28 jest centralną instytucją zabezpieczenia systemu. Realizuje
proces, który potwierdza ważność modułu pieniężnego na pewien czas przez wysłanie certyfikatu do każdego modułu pieniężnego. Moduł pieniężny musi mieć ważny certyfikat, aby móc
przeprowadzać transakcje z innym modułem pieniężnym 4, 5, 6.
Przed upływem terminu ważności certyfikatu, musi on być uaktualniony tak, aby klient
mógł dalej wykorzystywać swój transakcyjny moduł pieniężny 4. Proces ten powoduje, że
użytkownicy systemu nawiązują okresowo kontakt z agencją certyfikacji 28.
Okresowy kontakt pozwala na szybszą reakcję, kiedy zostanie wykryta próba manipulacji
przy systemowym module pieniężnym. Do tego czasu, agencja certyfikacyjna 28 dostarcza
również listę złych lub skompromitowanych modułów pieniężnych do innych modułów pieniężnych tak, że transakcje ze złymi jednostkami mogą być blokowane.
Komponenty systemu pokazane na fig. 1 będą lepiej zrozumiałe po analizie organizacji
roboczej systemu, przedstawionej na fig. 2. Jak przedstawiono na fig. 2, preferowane wykonane
stanowi uzupełnienie do obecnych systemów bankowych, co obejmuje następujące dodatkowe
elementy; różnorodne transakcyjne moduły pieniężne 4, kasowe moduły pieniężne 5, moduły
wytwórni pieniędzy 6 dla wytwarzania, przekazywania i przechowywania elektronicznych not
11 (pieniędzy); urządzenia przetwarzania danych systemu rozrachunkowego 3 dla bilansowania
rachunków banków emitujących walutę i kredyty; system bezpieczeństwa 21 dla utrzymania
integralności elektronicznych not 11; obecne sieci systemów bankowych 20; sieć komputerową
25 (zaznaczoną poprzez linie łączące moduły i systemy) dla pośredniczenia w transakcjach
między modułami pieniężnymi 4, 5, 6, uczestniczącymi bankami 1, 2, 3 systemu 20 oraz
systemem bezpieczeństwa 21; system kontroli transakcji 22 dla wykrywania niesprawności
modułów pieniężnych i manipulacji wewnątrz systemu; system kontroli emisji pieniędzy 23 dla
wykrywania fałszerstw i powtórnego użycia elektronicznych pieniędzy i system lokalizacji
pieniędzy 24 dla śledzenia obiegu pieniędzy.
Główną rolę w preferowanym wykonaniu grają trzy klasy "modułów pieniężnych" dla
wytwarzania, przechowywania i przekazywania elektronicznych obiektów, które reprezentują
wartości ekonomiczne. Należą do nich transakcyjne moduły pieniężne 4, kasowe moduły
pieniężne 5, moduły wytwórni pieniędzy 6. Przyjmuje się, że moduły pieniężne 4, 5, 6 będą
172 072
9
kombinacją odpornego na manipulacje sprzętu i oprogramowania użytkowego, które powinny
być elementami większego środowiska przetwarzania danych.
Po prawej stronie u góry na fig. 2 pokazano transakcyjny moduł pieniężny 4 zawierający
elektroniczne noty 11 przechowywane w nim (nie pokazano), który może być użyty do wymiany
obcej waluty lub realizacji płatności z innym transakcyjnym modułem pieniężnym 4, przy
zastosowaniu pewnego, zaszyfrowanego protokołu zarówno przez połączenie telefoniczne jak i
przez podobne łącze komunikacyjne. Ponieważ uważa się, ze elektroniczne noty 11 są zamienne,
tj. mogą być podzielone na dowolne kwoty, kwota przesyłana między transakcyjnymi modułami
pieniężnymi 4 może być dowolna, jeśli nie przekracza sumy przechowywanej w transakcyjnym
module pieniężnym 4 płatnika.
Transakcyjny moduł pieniężny 4 odbiorcy, który otrzymał elektroniczne noty 11 jako
płatność może, ze swojej strony, być użyty do przekazania całej lub dowolnej części otrzymanych
elektronicznych pieniędzy do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 innego klienta. Alternatywnie, odbiorca może zdeponować elektroniczne pieniądze na swoim koncie bankowym.
Wartość elektronicznych pieniędzy przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4 może być także odkupiona przez dowolny bank należący do systemu (np. dystrybucyjny
bank 2 lub emisyjny bank 1) za pieniądze papierowe przez przekazanie dowolnej ilości pieniędzy
elektronicznych do bankowego kasowego modułu pieniężnego 5, w odpowiedzi na co kasjer lub
zautomatyzowana maszyna kasowa (ATM) przekaże równoważną ilość pieniędzy papierowych.
Oczywiście, przyjmuje się, że papierowe pieniądze mogą także być wymieniane na równoważną
ilość elektronicznych pieniędzy.
Zakłada się, że transakcyjny moduł pieniężny 4 może być skonfigurowany dla wykonywania deponowania, wycofywania, płacenia pożyczek, zbierania informacji bankowych i wymiany walut elektronicznych not 11 bezpośrednio przez kasowy moduł pieniężny 5 w emisyjnym
1 lub dystrybucyjnym banku 2 lub zdalnie poprzez połączenie telefoniczne z kasowym modułem
pieniężnym 5 emisyjnego 1 lub dystrybucyjnego banku 2 (realizując przy tym, między innymi
operacjami, transakcje nieosiągalne w obecnych systemach domowej obsługi bankowej). Po
zażądaniu przeprowadzenia transakcji z bankiem, kasowy moduł pieniężny 5 pośredniczy w
transakcjach dotyczących bankowego konta klienta, a także kont systemu bankowego zawierających elektroniczne pieniądze.
Należy zauważyć, że klient me musi utrzymywać konta bankowego, aby posiadać i używać
transakcyjny moduł pieniężny 4. Na przykład, klient może uzyskać wolnostojące stanowisko
komputerowe, które zawiera transakcyjny moduł pieniężny 4 i używać je tylko w pozasiecio
wych transakcjach "z ręki do ręki" z innymi urządzeniami zawierającymi transakcyjny moduł
pieniężny 4, np. terminalem punktu sprzedaży. Oczywiście sprzedawca może następnie przekazać elektroniczne pieniądze do innej organizacji handlowej dla opłacenia jej zobowiązań lub
może zdeponować elektroniczne pieniądze w swoim własnym banku.
W preferowanym wykonaniu, elektroniczne pieniądze zdeponowane w dowolnym em isyjnym banku 1 innym niż oryginalny emisyjny bank 1 będą następnie rozliczone z oryginalnym
emisyjnym bankiem 1 poprzez centralne procesy rozrachunkowe i rozliczeniowe realizowane
przez system rozrachunkowy 3. Zakłada się, że procesy rozrachunkowe i rozliczeniowe będą
kierowane przez rozrachunkowy bank 3 (fig. 1). Każdy kasowy moduł pieniężny 5 emisyjnego
banku 1 wysyła wszystkie elektroniczne noty 11 zdeponowane w jego banku, ale wyemitowane
z innego emisyjnego banku 1 do rozrachunkowego banku 3 w celu rozliczenia pod względem
wartości kont jego klientów.
Kiedy występuje wycofywanie, wymiana obcej waluty, wymiana papierowych pieniędzy
na elektroniczne pieniądze, lub uaktualnienie elektronicznych pieniędzy, moduł wytwórni
pieniędzy 6 (fig. 2) wytwarza i cyfrowo oznacza obiekty mające wartość ekonomiczną - albo
walutowe, albo kredytowe noty 11 (fig. 1) - które mają być wysłane do transakcyjnego modułu
pieniężnego 4 poprzez kasowy moduł pieniężny 5 banku należącego do systemu w formie pakietu
elektronicznych not 11. Jak wspomniano powyżej, pieniężne elektroniczne noty 11 są ekwiwalentem banknotów, które są zabezpieczone przez depozyty i mogą być wymieniane między
transakcyjnymi modułami pieniężnymi 4.
10
172 072
Podczas transakcji wycofywania, kasowy moduł pieniężny 5 i transakcyjny moduł pieniężny 4 mogą nawiązać łączność stosując zaszyfrowany protokół dla pewnego przekazu not 11
od kasowego modułu pieniężnego 5 do transakcyjnego modułu pieniężnego 4.
Zapisy not 11 wytwarzane i przesyłane przez moduł wytwórni pieniędzy 6 są przekazywane do systemu kontroli transakcji 22 lokalnego banku oraz systemu kontroli emisji pieniędzy
23 emisyjnego banku 1 dla celów statystycznych i organizacyjnych.
Zapisy elektronicznych not 11 rozliczonych w rozrachunkowym banku 3 są także przekazywane do systemu kontroli emisji pieniędzy 23. Z tych informacji może być opracowana
pozycja finansowa systemu przez system lokalizacji pieniędzy 24.
Rozbieżności i niesprawności są przekazywane do systemu zabezpieczeń 21, który rozsyła
listy kłopotliwych modułów pieniężnych do wszystkich modułów pieniężnych w systemie, kiedy
są one połączone z siecią 25. Posiadając tę listę, transakcyjny moduł pieniężny 4 nie będzie mógł
przeprowadzić transakcji z podejrzanymi transakcyjnymi modułami 4.
Po przeglądzie preferowanego wykonania, nastąpi teraz bardziej szczegółowy opis poszczególnych elementów transakcji między nimi.
Moduły pieniężne
Figura 3 przedstawia kilka wykonań zewnętrznych systemów lub urządzeń, które mogą
zawierać moduły pieniężne.
W preferowanym wykonaniu, zewnętrzny system lub urządzenie będzie zwykle zawierał
środki wyświetlania danych, środki wprowadzania danych, środki przetwarzania danych, środki
do zapamiętywania danych, środki do bezpośredniego połączenia lub bezkontaktowej, dwukierunkowej łączności, oraz moduł pieniężny umieszczony w odpornej na manipulacje obudowie,
wszystko połączone przez odpowiednie środki dla przekazu informacji.
Jest zrozumiałe, że moduł pieniężny może być wykonany jako modułowy składnik
dowolnego większego środowiska przetwarzania danych, wciąż realizując te same funkcje.
Na przykład, transakcyjny moduł pieniężny 4 może pracować jako dodatkowy procesor
włączony do osobistego przenośnego komputera typu Hewlett-Packard 95LX lub jako dodatkowe procesory w dużych komputerach, stacjach roboczych, terminalach punktów sprzedaży lub
telefonach (stacjonarnych lub przenośnych) podłączonych do sieci komputerowej.
Kasowy moduł pieniężny 5 może być włączony jako dodatkowy procesor do bankowego
finansowego systemu komputerowego. Moduł wytwórni pieniędzy 6 może być oddzielną
jednostką przetwarzającą włączoną w sieć komputerową banku, dodatkowym procesorem w
komputerze ogólnego przeznaczenia lub może być połączony z kasowym modułem pieniężnym 5 emisyjnego banku 1 w większym procesorze.
Ponieważ przyjmuje się, że moduł pieniężny będzie umieszczony w oddzielnym urządzeniu przetwarzającym, zakłada się, że odpowiednie układy interfejsowe znajdą się w głównym
urządzeniu przetwarzającym dla utrzymywania łączności między urządzeniem przetwarzającym
a modułem pieniężnym.
Należy zauważyć, że wszystkie klasy modułów pieniężnych rozważane przez wynalazek
mogą być zainstalowane programowo lub przez bezpośrednie połączenie elektryczne powszechnie stosowanych układów scalonych, lub przez kombinację obu metod, przy zastosowaniu metod
znanych w przemyśle dla realizacji funkcji opisanych poniżej i bez zaniedbania pouczeń
wynalazku. Specjaliści zgodzą się, że na podstawie przedstawionego tutaj wynalazku handlowe
półprzewodnikowe układy scalone umożliwiają liczne alternatywy rzeczywistej implementacji
funkcji modułu pieniężnego, które wciąż będą mieściły się w ramach wynalazku.
Transakcyjny moduł pieniężny
W jednym wykonaniu, transakcyjny moduł pieniężny 4 może być zainstalowany w dowolnym komputerze dowolnej wielkości lub zastosowania, jak na przykład komputery ogólnego
przeznaczenia lub stacje robocze, dla realizacji funkcji nie ograniczonych do transakcji elektro
niczno-monetarnych. To ostatnie zastosowanie pozwoli np. na pozasieciowe płatności w czasie
rzeczywistym między komputerami osobistymi lub płatności w ramach sieci takie jak wyszukiwanie informacji, wywołania telefoniczne lub dla zakupu biletów lotniczych, biletów do teatrów itp.
172 072
11
W innym wykonaniu, transakcyjny moduł pieniężny 4 może być zainstalowany w indywidualnej, ręcznej jednostce takiej jak ręczny komputer osobisty, który może być łatwo noszony
przez człowieka jakby był portfelem. Dla przykładu, urządzenie preferowanego w ykonania może
zawierać klawiaturę, pióro lub wskaźnik, ekran dotykowy lub układy rozpoznawania głosu jako
środki wprowadzania danych, alfanumeryczny wyświetlacz ciekłokrystaliczny jako środek
wyświetlania danych, nadajnik optyczny na podczerwień jako bezkontaktowe dwukierunkowe
środki łączności, wtyk telefoniczny RJ-11 dołączony do układów modemowych jako środki
komunikacji telefonicznej. Dodatkowo, urządzenie może także zawierać różne elektroniczne
środki do przetwarzania i zapamiętywania dla realizowania obliczeń kalkulatorowych, dla
zapamiętywania i przetwarzania danych właściciela itd.
Należy zauważyć, że konkretna konstrukcja zewnętrznego urządzenia nie jest krytyczna
dla wynalazku i inne technologie odpowiednie dla realizacji przedstawionych funkcji mogą być
również użyte. Na przykład ekran wyświetlacza wykonany z diod elektroluminescencyjnych
zamiast ciekłokrystalicznego; metody komunikacyjne radiowe, na podczerwień, indukcyjne lub
pojemnościowe zamiast bezpośredniego połączenia, mogą być użyte optyczne metody komunikacji itd.
Ogólnie, zakłada się, że dowolny transakcyjny moduł pieniężny 4 posiadany przez klienta
będzie zainstalowany w samodzielnej, odpornej na manipulacje jednostce, która zawiera elementy, które są trudno dostępne, co zapobiega dowolnej osobie na niewłaściwe badanie,
fałszowanie lub modyfikowanie jej zawartości lub organizacji. Na przykład, scalone układy
półprzewodnikowe, których zawartości są trudne do wykrycia, umieszczone w obudowach
odpornych na uszkodzenie takich, jak żywice epoksydowe lub plastyk mogą zapewnić duży
stopień bezpieczeństwa fizycznego realizując przy tym konieczne funkcje przechowywania i
przetwarzania danych, odmierzania czasu itp.
Jednakże wynalazek nie jest ograniczony do jakichkolwiek konkretnych środków uodpar
niających na manipulacje, gdyz jest wiele znanych metod w przemyśle dla realizacji takich
zabezpieczeń. Odporność na manipulacje będzie broniła także przed pewnymi operacjami
posiadacza, który może kontrolować tylko niektóre wewnętrzne operacje transakcyjnego modułu
pieniężnego 4, przez co zabezpiecza się przed nadużyciami w stosunku do innych instytucji i
osób.
Każdy transakcyjny moduł pieniężny 4 posiada sposób zapewniający związania z konkretnym klientem tak, że użycie go przez inne osoby może być ograniczone. Oprócz użycia znanych
metod osobistych numerów identyfikacyjnych (PIN) transakcyjny moduł pieniężny 4 może także
obejmować takie środki jak czytnik odcisku palca, analizator głosu, analizator pisanego podpisu
lub inne tzw. środki biometryczne dla określenia fizycznej identyczności uprawnionego klienta.
Dodatkowo, transakcyjny moduł pieniężny 4 może wykorzystywać osobowe sprawdziany
interakcyjne zadając pytania, na które tylko prawdziwy właściciel może poprawnie odpowiedzieć, takie jak nazwisko panieńskie matki właściciela, jego/jej ulubiony kolor itd.. Dowolne
techniki tego typu mogą zapewnić dodatkowe zabezpieczenie dla organizacji i mogą stanowić
zaletę także dla uprawnionego klienta, gdyż zabezpieczą dane klienta przed odczytaniem i
użyciem przez inne osoby, które znajdą się w posiadaniu transakcyjnego modułu pieniężnego 4.
Ponieważ transakcyjny moduł pieniężny 4 może mieć różne fizyczne reprezentacje, będzie
opisany przez realizowane funkcje oprócz stosownych fizycznych charakterystyk preferowanego wykonania.
Figura 4 pokazuje schemat blokowy transakcyjnego modułu pieniężnego 4. W szczególności, transakcyjny moduł pieniężny 4 posiada: zewnętrzny interfejs 30, który łączy transakcyjny
moduł pieniężny 4 ze środkami przetwarzania danych modułu, środkami wejścia/wyjścia (kontakt z ludźmi) oraz układami komunikacyjnymi zewnętrznego urządzenia; administratora sesji
31 dla kontroli i realizacji (tj. finalizowania) lub blokowania sesji transakcyjnej; blok transakcyjny 32 dla obsługi funkcji użytkowych i zasobnik pieniędzy 38 dla przechowywania i obsługi
elektronicznej reprezentacji pieniędzy.
Według wynalazku, następujące funkcje użytkowe mogą być zainstalowane w preferowanym wykonaniu niniejszego wynalazku.
12
172 072
Funkcja "Do klienta" 33 realizuje porównywanie charakterystyk identyfikacyjnych właściciela, takich jak osobisty numer identyfikacyjny (PIN) użytkownika i charakterystyki biometryczne (np. odciski palców, charakterystyka głosu itd.), które są zapisane w pamięci
transakcyjnego modułu pieniężnego 4 z charakterystykami osobnika, który próbuje uzyskać
dostęp do transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Po zidentyfikowaniu prawowitego użytkownika transakcyjny moduł pieniężny 4 może być uaktywniony i użytkownik może uzyskać dostęp
do pewnych zasobów pamięci transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Wiadomości do klienta i
żądania klienta dotyczące informacji zawartej wewnątrz transakcyjnego modułu pieniężnego 4
są również obsługiwane przez tę funkcję.
Funkcja "Do kasjera" 34 kontaktuje transakcyjny moduł pieniężny 4 z kasowym modułem
pieniężnym 5 w celu zainicjowania i zrealizowania transakcji deponowania, wycofania, wypłaty
pożyczki i uzyskania informacji bankowych.
Funkcja "Wypłata/wymiana" 35 nadzoruje wysyłanie i odbieranie elektronicznych not 11
między transakcyjnymi modułami pieniężnymi 4, obsługując proces, w którym elektroniczne
noty 11 są odpowiednio "pakowane" co do kwoty, oznaczeń cyfrowych itd. Funkcja powoduje,
że elektroniczne noty 11 są przekazywane w uznanym, ważnym formacie. Należy zauważyć, że
jest to funkcja, która pozwala modułowi pieniężnemu na wykonanie wypłat i wymiany obcych
walut. Bez tej funkcji w preferowanym wykonaniu, transakcyjny moduł pieniężny 4 nie mógłby
wykonać wypłat do innego transakcyjnego modułu pieniężnego 4.
Funkcja "Rejestr transakcji" 36 realizuje obsługę i nadzór nad rejestrem, który odnotowuje
sfinalizowane transakcje zrealizowane przez moduł pieniężny. Dla każdego sfinalizowanego
przekazu elektronicznych pieniędzy przykładowy rejestr odnotowuje:
a) typ przekazu (tj. wypłata, depozyt, wymiana obcych walut, itd.)
b) data przekazu,
c) kwota przekazu,
d) identyfikator banku emisyjnego,
e) identyfikator not,
f) jednostka monetarna,
g) identyfikator drugiego modułu pieniężnego biorącego udział w transakcji,
zaś dla deponowania, wycofywania i wypłat pożyczek:
h) numer konta bankowego,
i) identyfikator banku i
j) kwota transakcji.
W preferowanym wykonaniu, każdy moduł pieniężny posiada identyfikator. Identyfikator
modułu pieniężnego może być traktowany jak "numer seryjny" modułu pieniężnego i nigdy nie
jest zmieniany.
Zakłada się, że klient może mieć dostęp do pewnych zbiorów danych zapisanych w
rejestrze transakcji, takich jak historia, kwota, data i typ przekazu. Informacje dotyczące upływu
terminu ważności certyfikatu mogą także być dostępne dla klienta tak, aby był poinformowany
o konieczności uaktualnienia lub odnowienia ważności certyfikatu modułu pieniężnego.
Funkcja "Obsługa zabezpieczenia" 37 obsługuje listę identyfikatorów modułów pieniężnych, które są znane jako skompromitowane. W szczególności, jest to lista, która jest rozprowadzana do każdego modułu pieniężnego, kiedy łączy się on z siecią komputerową 25 i jest listą
modułów pieniężnych, które przepuściły nieważne lub sfałszowane elektroniczne noty 11 lub
wykonały czynności uważane za szkodliwe dla systemu.
Po zorganizowaniu sesji między modułami pieniężnymi, każdy moduł pieniężny sprawdza
swoją listę złych modułów pieniężnych, aby sprawdzić, czy ten drugi jest występnym modułem
pieniężnym. Jeśli identyfikator drugiego modułu pieniężnego pojawi się na liście, łączność jest
przerywana.
Funkcja ta realizuje także proces uzyskiwania certyfikatu unikalnego dla modułu pieniężnego, synchronizowania wewnętrznego zegara oraz wytwarzania nowych kluczy szyfrowych.
Funkcja "Katalog not" 39 śledzi położenie, oznaczenie i każdą z elektronicznych not 11
przechowywanych w module pieniężnym. Nota 11, czy jest to elektroniczna waluta, czy
elektroniczny kredyt, jest podstawową jednostką pieniędzy elektronicznych. Jest to obiekt
172 072
13
elektroniczny, reprezentujący wartość ekonomiczną, elektroniczne bity, które zawierają kwotę,
datę ważności, identyfikator noty itd. (opisane szczegółowo poniżej), które są cyfrowo oznaczane (w sposób opisany poniżej) i kodowane, kiedy mają być przekazane. Zarówno noty 11
elektronicznej waluty jak i noty 11 elektronicznego kredytu mogą być lokalizowane przez
funkcję "Katalog not" 39.
Funkcja "Katalog not" 39 uaktualnia kwoty elektronicznych not 11 (walut i kredytu) po
każdym przekazie. Data ważności, numer identyfikacyjny noty i identyfikator banku emisyjnego
są także rejestrowane wraz z lokalizacją każdej noty 11.
Podsumowując, "Katalog not" 39 śledzi numer identyfikacyjny noty, identyfikator banku
emisyjnego 1, datę ważności noty 11, lokalizację noty 11 przechowywanej w transakcyjnym
module pieniężnym 4 oraz bieżące wartości każdej z przechowywanych not 11. Zapisy te są
utrzymywane zarówno dla elektronicznej waluty jak i elektronicznego kredytu, dla kredytowych
not 11, numer konta linii kredytowej jest także zapamiętywany.
Funkcja "Noty" 40 obsługuje przechowywanie reprezentacji elektronicznych not 11,
zarówno walutowych jak i kredytowych not. Obsługuje również przekazy, kiedy noty 11 mają
być przekazane.
Funkcja "Administrator przesyłki" 41 obsługuje konstrukcję i formatowanie przesyłki
elektronicznych not 11, które mają być przekazane do innego modułu pieniężnego. Na przykład,
"Administrator przesyłki" 41 będzie wykorzystywał algorytm tak, aby najmniejsza liczba
elektronicznych not 11 była użyta do wypełnienia żądanej kwoty przekazu, przy czym elektroniczne noty 11 o najwcześniejszej dacie powinny być użyte najpierw. Alternatywnie, jeśli
przesyłka not 11 jest przekazywana do odbierającego modułu pieniężnego, "Administrator
przesyłki" 41 "rozkłada" przesyłkę, sprawdzając datę i oddzielając pola danych, które reprezentują różne elektroniczne noty 11.
Do sformatowanej przesyłki dodawanych jest kilka pól danych, kiedy elektroniczne noty
11 są "składane". Pole danych identyfikatora dostarcza wskaźników, które sygnalizują, że jest
to przesyłka. Dodatkowo podawane są pola danych dla całkowitej wartości not 11, liczba not 11
i indywidualne położenie not 11.
Funkcja "Kontrolera" 42 sprawdza, że odebrana przesyłka zawiera ważne elektroniczne
noty 11, zanim odbierający moduł pieniężny zaakceptuje je. Kontroler 42 sprawdza również, że
odebrana całkowita kwota jest równa sumie elektronicznych not 11, która miała być przekazana.
Jeśli całkowita suma i poszczególne elektroniczne noty 11 są właściwe, wysyłane jest potwierdzenie pozwalające na zakończenie transakcji. W przeciwnym przypadku wysyłana jest wiadomość "nieważny" i przekaz może być zablokowany.
Funkcje "Usługi" dzielą się na dwie kategorie:"Generator taktu/zegar" 43 i "Kodowanie".
"Generator taktu/zegar" 43 dostarcza impulsów elektrycznych dla kontrolowania czasu trwania
etapów transakcji, jak czas między wysłaniem wiadomości i odebraniem odpowiedzi.
Zakłada się, że kiedy dwa moduły pieniężne są połączone ze sobą, mogą kontrolować
protokół czasowy. Na przykład, po wysłaniu wiadomości przez pierwszy moduł pieniężny do
drugiego modułu pieniężnego, "Administrator sesji" 31 pierwszego modułu pieniężnego ("A")
może włączyć stoper w oczekiwaniu na odpowiedź, jeśli "Blok transakcji" 32 zasygnalizuje, że
wymagana jest odpowiedź. "Administrator sesji" 31 może także zanumerować wysyłaną wiadomość. Numer ten powinien pojawić się w odpowiedzi od "Administratora sesji" 31 drugiego
modułu pieniężnego ("B").
Jeśli czas upłynie zanim odpowiedź nadejdzie, wówczas "Administrator sesji A" 31 zażąda
od "Administratora sesji B" 31 podania, czy transakcja jest wciąż obsługiwana przez B. Jeśli B
nie odpowie, wówczas "Administrator sesji A" 31 zablokuje transakcję. Jeśli nadejdzie
odpowiedź, że transakcja jest obsługiwana, wówczas zegar zostanie ustawiony do odmierzania
nowego czasu. Jeśli A będzie badał B określoną ilość razy bez uzyskania odpowiedzi na pierwszą
wiadomość, wówczas A może zablokować transakcję.
Oprócz tego, funkcja obsługuje także bieżącą datę i godzinę, zarówno dla wyświetlacza
użytkownika jak i dla kontroli, czy otrzymane elektroniczne noty 11 nie są zdezaktualizowane.
Realizuje także inne ogólne funkcję zegara, które są powszechnie stosowane w przemyśle.
14
172 072
Funkcja "Kodowania" obejmuje operacje "Kodowania publiczne" 44, "Kodowania indywidualnego" 45 i "Generator liczb losowych" 46. Podczas, gdy odporność na manipulacje
transakcyjnego modułu pieniężnego 4 i jego elementów utrudnia modyfikację konstrukcji
urządzenia lub jego zawartości, znane techniki kodowania są również użyte dla zapewnienia
pewnej łączności i przekazów wypłat między modułami pieniężnymi.
"Kodowanie publiczne" 44 może być wykorzystywane przez funkcję dla uzyskania
cyfrowych oznaczeń kodem publicznym, zwanych "cyfrowymi oznaczeniami" lub w skrócie
"oznaczeniami". Dane w elektronicznych notach 11 mogą być reprezentowane przez liczbę.
Elektroniczne noty 11 są oznaczane przez cyfrowe oznaczenia utworzone z tej liczby. Cyfrowe
oznaczenie może następnie być sprawdzane czy odpowiada danej wiadomości przez każdego
znającego odpowiedni kod publiczny, czyli w preferowanym wykonaniu przez wszystkie
moduły pieniężne.
Funkcja umożliwia każdemu modułowi pieniężnemu kontrolę autentyczności cyfrowego
oznaczenia. Moduł pieniężny otrzymujący cyfrowo oznaczoną elektroniczną notę 11 może
również ją oznaczyć i przekazać do innego, który może także ją sprawdzić, oznaczyć i wysłać.
Ze względu na jednorazowe wykorzystanie i obliczeniową złożoność oznaczeń cyfrowych
kodem publicznym, uważa się za nierealne odszyfrowanie i ponowne wykorzystanie w realnym
okresie czasu, co uodparnia taki system zabezpieczania na fałszerstwo.
Na koniec, funkcja wytwarza również nowe kody publiczne i prywatne, jeśli jest to
potrzebne.
"Kodowanie indywidualne" 45 realizuje algorytmy prywatnego kodowania dla zabezpieczenia i utajnienia indywidualnych sesji między modułami pieniężnymi. W preferowanym
wykonaniu, funkcja dostarcza środków kodowania/dekodowania, aby zabezpieczyć wymianę
informacji między dwoma modułami pieniężnymi.
Dowolna znana technika kodowania indywidualnego, jak np. National Data Encryption
Standard (DES) (Narodowy Standard Kodowania Danych) lub inna technika kodowania mogą
być zastosowane w tej funkcji. Na przykład, w wyniku rosnącego zainteresowania kodowo
zabezpieczoną łącznością wytwórcy dostarczają różnych urządzeń wykonanych z półprzewodnikowych układów scalonych, które realizują kodowanie i dekodowanie danych. Układy kodow ania danych CIDEC spółki Cylink są przykładam i dostępnych w handlu układów
kodujących/dekodujących, które są odpowiednie do zastosowania w niniejszym wynalazku dla
tej funkcji. W wyniku zalecanego federalnie stosowania algorytmu DES, takie układy są
powszechnie wykorzystywane w celu stosowania tego algorytmu.
Należy zauważyć, ze szczegóły konkretnej metody kodowania wykorzystywanej przez
moduły pieniężne nie są krytyczne i nie ma ograniczenia do konkretnej techniki kodowania.
"Generator liczb losowych" 46 generuje liczby przypadkowe dla utworzenia nowych
kodów publicznych lub prywatnych dla funkcji "Kodowanie publiczne" 44 oraz nowych kodów
prywatnych dla funkcji "Kodowanie indywidualne" 45. Funkcja jest wykorzystywana do zmian
w nieprzewidywalny sposób generacji tymczasowych kodów sesji.
Układy do realizacji możliwości generowania liczb losowych są znane. Na przykład układ
wykorzystujący "szumiącą" diodę może dostarczać przypadkowych wartości, co jest znane w
przemyśle. Liczby losowe mogą być uzyskiwane przez układy generatorów pseudolosowych
liczb, które wykorzystują matematyczne algorytmy, takie jak algorytm potęgowania reszty, które
generują wyraźnie przypadkowe wartości z liczby początkowej. Zastosowanie generatorów taktu
i liczników stanowi jeszcze inne, często stosowane źródło danych losowych. "Generator liczb
losowych" 46 może stosować techniki, które są znane specjalistom dla generowania przypadkowych liczb i nie musi być więc dalej opisywany.
Należy zauwazyć, że opisane dotąd funkcje mogą być zrealizowane przez znane techniki
programowania i/lub specjalizowany sprzęt, a w pewnych przypadkach mogą być kombinacją
obu lub korzystać z zasobów obu. Zrozumiałe jest dla specjalisty, że wiele zmian w formie i
szczegółach może być wykonanych w zależności od wymagań konkretnego wykonania
nieodchodząc od istotnych cech modułów pieniężnych.
172 072
15
Kasowy moduł pieniężny.
Systemy bankowe 20 emisyjnych banków 1 i dystrybucyjnych banków 2 kontaktują się z
systemem według wynalazku poprzez kasowy moduł pieniężny 5. Kasowy moduł pieniężny 5
może być zainstalowany w dowolnym komputerze ogólnego przeznaczenia lub w stacji roboczej.
Konkretna konstrukcja kasowego modułu pieniężnego 5, podobnie jak transakcyjnego modułu
pieniężnego 4 może być zainstalowana znanymi technikami programowymi lub poprzez specjalizowany sprzęt komputerowy lub poprzez kombinację obu. Specjalista przyzna, że różne
konstrukcje kasowego modułu pieniężnego 5 mogą być użyte do zainstalowania funkcji opisanych tutaj.
Szczegóły jednego wykonania kasowego modułu pieniężnego 5 są pokazane w sposób
blokowy na fig. 5. Kasowy moduł pieniężny 5 zawiera wiele podobnych elementów i funkcji
użytkowych co transakcyjny moduł pieniężny 4 opisany powyżej. Dlatego identyczne elementy
będą powtórzone tu tylko w skrócie, zaś w pełni opisane będą elementy odmienne. Należy
zauważyć, że kasowy moduł pieniężny 5, podobnie jak inne moduły pieniężne systemu, jest
również umieszczony w obudowie odpornej na manipulacje typu znanego w przemyśle tak, aby
zapewnić konieczne zabezpieczenie.
Kasowy moduł pieniężny 5 zawiera "Zewnętrzny interfejs" 30, "Administratora sesji" 31,
"Blok transakcji" 32 oraz "Zasobnik pieniędzy" 38, które wykonują podobne funkcje jak
analogiczne elementy w transakcyjnym module pieniężnym 4 opisanym powyżej.
W skrócie, "Zewnętrzny interfejs" 30 kontaktuje kasowy moduł pieniężny 5 z innymi
środkami przetwarzającymi i komunikacyjnymi w ramach głównego komputera kasowego
modułu pieniężnego 5; "Administrator sesji" 31 kontroluje i finalizuje (tj. doprowadza do końca)
lub blokuje sesje transakcyjne między kasowym modułem pieniężnym 5 i innym modułem
pieniężnym; "Zasobnik pieniędzy" 38 obsługuje przechowywanie i wyszukiwanie elektronicznych pieniędzy; zaś "Blok transakcji" 32 obsługuje funkcję "Do kasjera" 34, "Rejestr
transakcji" 36, "Obsługę zabezpieczenia" 37, funkcję "Do banku" 47, funkcję "Do wytwórni
pieniędzy" 48 i funkcję "Do transakcji" 49.
Następująca lista opisuje w skrócie funkcje użytkowe obsługiwane przez kasowy moduł
pieniężny 5, które są funkcjonalnie identyczne z funkcjami użytkowymi transakcyjnego modułu
pieniężnego 4:
- Funkcja "Do kasjera" 34: kontaktuje się z innym kasowym modułem pieniężnym 5 przy
realizacji deponowania lub wycofywania.
- "Rejestr transakcji" 36: obsługuje rejestr transakcji, w którym odnotowywuje się
szczegóły transakcji.
- "Obsługa zabezpieczenia" 37: obsługuje listę skompromitowanych modułów pieniężnych, wystawia certyfikaty, synchronizuje zegary i obsługuje wytwarzanie nowych
kodów cyfrowych.
- "Katalog not" 39: śledzi położenie, wartość i identyfikację not 11 dla poszczególnych
jednostek monetarnych. Sumy kwot są także rejestrowane.
- "Noty" 40: obsługuje przechowywanie elektronicznych not 11 waluty i organizuje
przekazy dla not 11.
- "Administrator przesyłek" 41: obsługuje składanie i rozdzielanie przesyłek, które mają
być przesłane do innego modułu pieniężnego.
- "Kontroler" 42: kontroluje, że odebrana przesyłka zawiera ważne elektroniczne noty
-
11 .
"Generator taktu/zegar" 43: kontroluje czas trwania etapów transakcji, wygaśnięcie
ważności elektronicznych not 11, zdezaktualizowanie się certyfikatów i ogólne funkcje
zegara.
- "Kodowanie"
i) "Publiczne kodowanie" 44: używane do nadawania oznaczeń i sprawdzania ważności
not 11 i do ustalania zabezpieczonej sesji transakcyjnej.
ii) "Kodowanie indywidualne" 45: kontroluje zabezpieczenie sesji transakcyjnej.
iii) "Generator liczb losowych" 46: generuje liczby przypadkowe dla nowych kodów
szyfrowych.
16
172 072
Do odmiennych funkcji użytkowych należą funkcja "Do banku" 47 i funkcja "Do transakcji" 49. Funkcja "Do banku" 47 dostarcza środków łączności, przy pomocy których kasowy
moduł pieniężny 5 może realizować wymianę danych o usługach bankowych i stanie konta z
włączonymi do sieci systemami banku. Funkcja jest również wykorzystywana do porównywania
numeru konta klienta z kontami i typem żądanej transakcji.
Funkcja "Do transakcji" 49 realizuje deponowanie, wycofywanie i wypłaty pożyczek.
Funkcja pracuje kiedy kasowy moduł pieniężny 5 przeprowadza transakcję z transakcyjnym
modułem pieniężnym 4 klienta.
Jak stwierdzono powyżej, kasowy moduł pieniężny 5 może być związany z bankiem
emisyjnym 1 lub dystrybucyjnym bankiem 2. Kiedy kasowy moduł pieniężny 5 jest związany z
dystrybucyjnym bankiem 2, jest wykorzystywany do pośredniczenia w deponowaniu, wycofywaniu i wypłatach pożyczek między transakcyjnym modułem kasowym'4, włączonymi do sieci
systemami dystrybucyjnego banku 2 oraz kasowym modułem pieniężnym 5 emisyjnego banku 1.
Kiedy pracuje w emisyjnym banku 1, kasowy moduł pieniężny 5 jest używany do
pośredniczenia w deponowaniu, wycofywaniu i wypłatach pożyczek między innymi modułami
pieniężnymi a włączonymi do sieci systemami emisyjnego banku 1. Dodatkowo kiedy kasowy
moduł pieniężny 5 pracuje w banku emisyjnym 1, może być użyta funkcja "Do wytwórni
pieniędzy" 48 kiedy żądane są nowe noty 11.
Ogólnie, funkcja "Do wytwórni pieniędzy" 48 realizuje funkcje bankowe dotyczące
żądania elektronicznych not 11. Kontaktuje ona kasowy moduł pieniężny 5 emisyjnego banku 1
z modułem wytwórni pieniędzy 6.
Wszystkie inne elementy zainstalowane w kasowym module pieniężnym 5 emisyjnego
banku 1 są w zasadzie identyczne z analogicznie nazwanymi elementami i funkcjami użytkowymi opisanymi powyżej.
Moduł wytwórni pieniędzy
Figura 6 przedstawia schemat blokowy ilustrujący funkcje użytkowe modułu wytwórni
pieniędzy 6. Moduły wytwórni pieniędzy 6 dostarczają możliwości wykorzystywanych przez
emisyjne banki 1 do emitowania elektronicznych pieniędzy. Moduł wytwórni pieniędzy 6 jest
także umieszczony w odpornej na manipulacje obudowie z tych samych powodów bezpieczeństwa, jak było omówione powyżej dla innych modułów pieniężnych.
Moduł wytwórni pieniędzy 6 wytwarza elektroniczne pieniądze (w formie elektronicznych
not 11, co będzie opisane szczegółowo poniżej) i wysyła je do innych modułów pieniężnych
poprzez kasowy moduł pieniężny 5 emisyjnego banku 1. Moduł wytwórni pieniędzy 6 obejmuje
unikalną funkcję użytkową nie istniejącą w innych modułach pieniężnych dla reagowania na
żądanie elektronicznych pieniędzy. Jest to funkcja "Producent pieniędzy" 50.
Funkcja "Producent pieniędzy" 50 wytwarza i formatuje elektroniczne obiekty reprezentujące wartość - albo waluty zabezpieczonej wymaganymi depozytami albo autoryzowanych
kredytów - i cyfrowo oznacza "elektroniczne noty 11" stosując kodowanie publiczne w połączeniu ze swoim tajnym kodem tak, że mogą być one przesłane do kasowego modułu pieniężnego
5 emisyjnego banku 1.
Należy zauważyć, że w module wytwórni pieniędzy 6 funkcja "Do banku" 47 informuje
systemy bankowe o jakichkolwiek nieprawidłowościach, zbiera zapisy o transakcjach w "Rejestrze transakcji" i przekazuje je do "Systemu kontroli transakcji" 22 oraz przekazuje elektroniczne noty 11 do "Systemu kontroli emisji pieniędzy" 23. Wszystkie inne funkcje użytkowe
modułu wytwórni pieniędzy 6 są identyczne jak podobnie nazwane funkcje użytkowe modułów
pieniężnych opisane powyżej.
Sieć komputerowa
Według jednego wykonania wynalazku, indywidualne elementy niniejszego wynalazku
mogą komunikować się poprzez sieć 25, jak pokazano na fig. 7. Sieć 25 łączy ze sobą emisyjne
banki 1, dystrybucyjne banki 2, rozrachunkowy bank 3 oraz agencję certyfikacyjną 28.
Transakcyjne moduły pieniężne 4 mogą być połączone z siecią 25 poprzez łącza telefoniczne lub poprzez specjalny terminal w siedzibie banku (np. dodatkowe bezkontaktowe lub
172 072
17
kablowe połączenia w kabinie ATM). Układy komunikacyjne przekazują żądania transakcyjne
(np. deponowania, wycofywania), przesyłki not 11 i nowe certyfikaty bezpiecznie na sieci 25.
W preferowanym wykonaniu, sieć 25 dostarcza zestawy usług finansowych, uaktualnia zegary
modułów pieniężnych i rozsyła listę złych modułów pieniężnych do wszystkich modułów
pieniężnych.
Zrozumiałe, że sieć 25 może wykorzystywać znane systemy oraz techniki komunikacji i
wymiany danych, które wykorzystują np. linie telefoniczne, linie światłowodowe lądowe i łącza
satelitarne i które obejmują spójne oprogramowanie i układy kontrolne dla umożliwienia
dostępności i transmisji informacji cyfrowej. Sieć 25 może wykorzystywać dostępne w handlu
protokoły i techniki operacyjne takie, jak proponowane przez International Standards Organization ("ISO") (Międzynarodowa Organizacja Norm) dla sieciowych standardów Open Systems
Interconnect (Połączenie Otwartych Systemów). Należy zauważyć, że konkretne rozwiązanie
sieci 25 nie jest krytyczne i mogą być użyte odpowiednie technologie dla realizacji przedstawionych funkcji wymiany danych.
Każda jednostka (banki 1 i 2, agencja certyfikacji 28 lub bank rozrachunkowy 3) może
mieć także własną sieć lokalną 16, 17, 18 i bramki do większego systemu sieciowego 25. Sieć
25 kieruje wiadomość do odpowiedniej sieci lokalnej 16, 17 lub 18. Lokalna sieć 16, 17, 18 jest
odpowiedzialna za skierowanie wiadomości do właściwego modułu pieniężnego lub Servera
zabezpieczeń 27. Server zabezpieczeń 27 jest połączony z każdym bankiem uczestniczącym w
systemie oraz z agencją certyfikacyjną 28 i jest używany do zapewnienia bezpieczeństwa pracy
systemu.
Figura 7 ilustruje ogólnie preferowane wykonanie sieci 25, wskazując, że moduły pieniężne dowolnego banku uczestniczącego w systemie mogą być połączone z modułami pieniężnymi
innych banków i instytucji finansowych lub z transakcyjnym modułem pieniężnym 4 innego
klienta poprzez łącza komunikacyjne bezpośrednio połączone w centra przełączania i
przetwarzania i alternatywnie dołączonego do sieci lokalnej 16, 17, 18 w każdej instytucji.
Moduł pieniężny musi jedynie zidentyfikować docelową, lokalną sieć 16, 17, 18 (zwykle
podsieć bankową), aby przekazać większość wiadomości. Lokalna sieć 16, 17, 18 skieruje
wiadomość do odpowiedniego modułu pieniężnego dla zorganizowania sesji. Po zorganizowaniu sesji, sieć 25 przesyła wszystkie wiadomości między obydwoma modułami pieniężnymi.
Sieć 25 kontroluje także wiadomości przesyłane między modułami pieniężnymi i Serverami
zabezpieczeń 27.
Trasakcyjne moduły pieniężne 4 mogą komunikować się poprzez sieć 25 w sprawach
deponowania, wycofywania, wypłat pożyczek, uaktualnień lub wymiany informacji bankowych.
Moduły kasowy 5 i wytwórni pieniędzy 6 uwierzytelniają się okresowo w sieci 25 dla uaktualnienia informacji zabezpieczających. Uwierzytelnianie jest inicjowane przez "Administratora
sesji" 31 modułu pieniężnego lub przez Server zabezpieczeń 27 banku, jeśli wymagane jest
ponowienie certyfikacji lub jeśli są zmiany w liście złych modułów pieniężnych.
Zestaw usług bankowych może być dostępny dla modułów pieniężnych głównie dla
uaktualniania elektronicznych not 11 i realizowania wymian walut obcych. Lista uczestniczących banków dla każdej usługi będzie udostępniona przez sieć 25.
W preferowanym wykonaniu, sieć 25 dostarcza usług czasowych dla poszczególnych
elementów niniejszego wynalazku. Zegary modułów transakcyjnego 4, kasowego 5 i wytwórni
pieniędzy 6 oraz Servera zabezpieczeń 27 mogą być uaktualniane z Servera sieciowego 26 w
sieci 25 za każdym razem, gdy odpowiedni moduł pieniężny uzyskuje dostęp do sieci 25.
Servery sieciowe 26 mogą realizować usługi dla modułów pieniężnych opisane poniżej i
usługi bramkowe dla lokalnych sieci 16, 17, 18. Funkcje użytkowe preferowanego wykonania
Servera sieciowego 26 są pokazane na schemacie blokowym na fig. 8. Następujące funkcje
użytkowe są rozważane dla Sieciowego servera 26:
a) "Zewnętrzny interfejs" 56 - układy komunikacyjne, które kontaktują się z siecią 25
oraz
b) "Administrator sesji łączności" 57 - obsługuje sesje łączności między modułami
pieniężnymi oraz między modułem pieniężnym a Serverem zabezpieczeń 27.
18
172 072
Usługi użytkowe są realizowane przez:
c) "Obsługę uwierzytelnienia sieciowego" 58 - kontroluje proces uwierzytelniania modułu pieniężnego w sieci;
d) "Zsynchronizowany czas/data" 59 - utrzymuje synchronizację usług
"Generatora taktu/zegara" modułu pieniężnego z czasem systemowym;
e) "Kierowanie wiadomości" 60 - usługi pocztowe dla kierowania wiadomości, kontrolowania kierowania wiadomości podczas uwierzytelniania i podczas sesji modułu pieniężnego;
oraz
f) "Katalog usług bankowych" 61 - dostarcza informacji o usługach realizowanych przez
banki włączone do systemu.
Specjaliści zgodzą się, że centra przełączania i przetwarzania, które są znane w przemyśle
mogą być użyte do umożliwienia sieciowej współpracy między instytucjami finansowymi i
innymi, które są dołączone do tego samego centrum.
Noty elektroniczne
Wróćmy teraz do dalszego opisywania elementów samych not elektroniczych 11.
Walutowa nota elektroniczna 11 reprezentująca wartość jest w zasadzie obiektem elektronicznym wytworzonym na postawie żądania transakcji (deponowanie lub wycofanie), który jest
zabezpieczony przez wymagane depozyty w banku emisyjnym 1. W różnych momentach i w
różnych miejscach systemu noty mogą pojawiać się w formie elektrycznej lub magnetycznej lub
jako promieniowanie elektromagnetyczne. Noty 11 mogą być przekazywane przez kilka transakcji tak jak papierowe pieniądze, z dodatkową możliwością zamienności, która pozwala, aby
elektroniczne noty 11 mogły być przekazywane w kwotach mniejszych niż lub równych wartości
noty 11.
Noty 11 mogą być dzielone przez dodanie zapisu o przekazie do noty 11 i oznaczenie
noty 11 prywatnym kodem przez moduł pieniężny przekazujący notę 11. Elektroniczne noty
kredytowe 11 jednakże mogą być przekazywane tylko raz w preferowanym wykonaniu, gdyż
jest przyjęte, ze ich odbiorca musi zdeponować kredytową notę 11, aby pożyczka mogła być
zrealizowana.
Kredytowe noty 11, w przeciwieństwie do walutowych not 11 są wciągane na konto
pożyczkowe klienta. Każda nota kredytowa 11 zawiera numer konta, na które jest wciągana.
Konto może być kredytem rewolwingowym lub linią kredytową, na którą nota 11 jest wciągana,
działając tak samo jak działają konta czekowe lub kart kredytowych w dzisiejszym przemyśle
bankowym. Noty kredytowe 11 mogą reprezentować część lub całą linię kredytową konta.
W preferowanym wykonaniu, noty kredytowe 11 mogą być przekazywane tylko do innego
transakcyjnego modułu pieniężnego 4 przez właściciela konta, a odbiorca kredytowej noty 11
może tylko zdeponować ją na swoim koncie walutowym. Stąd kredytowa nota 11 jest rozliczana
z walutą w banku rozrachunkowym 3. Bank klienta dowiaduje się o pożyczce po otrzymaniu
rozliczonej kredytowej noty 11.
Kiedy noty kredytowe 11 są wycofywane, nie pociąga to realizacji transakcji rozliczających w preferowanym wykonaniu. Przetwarzanie bieżącej linii kredytowej może być zmodyfikowane dla utrzymania śladu kwoty linii kredytowej w transakcyjnym module pieniężnym 4
klienta. Kiedy klient komunikuje się z emisyjnym bankiem 1 obsługując linię kredytową, kwota
linii kredytowej w transakcyjnym module pieniężnym 4 jest usuwana i zastępowana w oparciu
o korekty linii kredytowej w systemie bankowym 20. Wszystkie noty kredytowe 11 plus
nadzwyczajne pozyczki muszą być mniejsze niż lub równe całkowitej kwocie linii kredytowej.
Elektroniczne noty 11 składają się z trzech zbiorów danych, mianowicie zbiór Główny,
zbiór Przekazów i zbiór Oznaczeń i Certyfikatów.
Zbiór Główny danych zawiera następujące informacje:
a) typ elektronicznej noty 11, tj., czy jest to walutowa nota 11, czy kredytowa nota 11;
b) indentyfikator banku emisyjnego 1;
c) identyfikator jednostki monetarnej;
d) identyfikator noty;
e) data emisji noty;
172 072
19
f) data ważności noty;
g) numer konta klienta (używany tylko dla kredytowych not 11);
h) kwota waluty noty 11; oraz
i) identyfikator modułu wytwórni pieniędzy 6.
Zbiór Przekazów zawiera informacje:
a) liczba wskazująca ile razy elektroniczna nota 11 była przekazywana;
(tylko dla walutowych not 11);
b) lista zapisów przekazów, które wskazują datę przekazu, przekazywaną kwotę
i numer identyfikacyjny odbiorcy.
Zbiór Oznaczeń i Certyfikatów zawiera:
a) cyfrowe oznaczenie modułu wytwórni pieniędzy 6;
b) certyfikat modułu wytworni pieniędzy 6;
c) listę płatników, która zawiera oznaczenie i certyfikat każdego płatnika.
Zbiór Główny, zapisy przekazów oraz oznaczenia i certyfikaty łańcucha przekazywanych
płatności tworzą wysyłaną elektroniczną notę 11. Pozostała kwota noty 11 jest rejestrowana w
"Katalogu not" 39 modułu pieniężnego, w którym jest przechowywana.
Należy zauważyć, że autentyczność elektronicznej noty 11 jest określana przez stwierdzenie ważności cyfrowego oznaczenie modułu wytwórni pieniędzy 6 oraz stwierdzenie ważności
oznaczeń pośrednich płatników (jeśli byli). Jakiekolwiek niezgodności w tych informacjach
spowodują zablokowanie przekazu dowolnej elektronicznej noty 11.
Należy również zauważyć, że ze względów bezpieczeństwa noty 11 są ważne tylko przez
ograniczony czas. Zdezaktualizowana nota 11 nie może być przekazana, musi być uaktualniona
w transakcji z bankiem należącym do systemu. W tym celu, kiedykolwiek transakcyjny moduł
pieniężny 4 wykonuje dowolną transakcję z kasowym modułem pieniężnym 5, wszystkie noty
11 przechowywane w transakcyjnym module pieniężnym 4 będą przekazywane do kasowego
modułu pieniężnego 5 tak, aby noty 11 mogły być wymienione na aktualne zanim się zdezaktualizują. Ta procedura zabezpieczająca pomaga również zapobiegać rozprzestrzenianiu się sfałszowanych not 11.
Oczywiście, za każdym razem, kiedy nota 11 jest przekazywana do innego modułu
pieniężnego, dodawany jest zapis przekazu wskazujący do kogo jest ona przekazywana. Zatem
odbiorca elektronicznej noty 11 otrzyma również zapis wszystkich poprzednich posiadaczy
noty 11.
Na przykład elektroniczna nota 11 dla 50 dolarów może być wytworzona i wycofana przez
transakcyjny moduł pieniężny 4. Przyjmując, że jest ona przekazywana do innych modułów
pieniężnych w kwotach 10, 10 i 30 dolarów, odbierające moduły pieniężne otrzymają notę 11 z
zapisem przekazów indetyfikującym pierwszy transakcyjny moduł pieniężny 4. Kiedy odbiorca
10 dolarów noty 11 przekaże 5 dolarów z 10 do trzeciej strony, trzecia strona otrzyma notę 11
wraz z zapisem identyfikującym poprzednich dwu posiadaczy. Przyjmując, że te 5 dolarów noty
11 jest następnie deponowane, zapis ich będzie porównywany z innymi częściami oryginalnej
noty 11 dla 50 dolarów, które znajdują się ponownie w systemie bankowym w wyniku procesów
rozrachunkowych i kontrolnych niniejszego wykonania.
Tylko odbiorca przekazanej noty 11 może albo zdeponować notę 11 albo użyć ją do
wypłaty. Funkcja "Kontroler" 42 modułu pieniężnego jest używana do sprawdzenia oznaczenia
każdego przekazu, dla określenia, czy nota 11 jest ważna i dla sprawdzenia identyfikatora w
ostatnim urządzeniu przekazującym jako bieżącym posiadaczu noty 11. Udaremnia to próbę
nowego posiadacza noty 11 użycia większej wartości niz ta, która została przekazana. Zabrania
także kopiowania not 11 w innym module pieniężnym, gdyż identyfikatory nie będą się
pokrywały.
Jak można założyć, klient może uzyskać pewne informacje o elektronicznych notach 11
przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4.
W szczególności, klient może wybrać informację o wartości wszystkich przechowywanych elektronicznych not 11, o jednostce monetarnej elektronicznych not 11, o typie elektronicznych not 11, tj. walutowe czy kredytowe oraz o wartości każdej noty 11.
20
172 072
Zabezpieczenie systemu
Zabezpieczenie systemu jest utrzymywane przez banki dołączone do systemu oraz agencję
certyfikacyjną 28, która wytwarza i rozsyła certyfikaty modułów pieniężnych. Certyfikat modułu
pieniężnego składa się w rzeczywistości z identyfikatora modułu pieniężnego, jego kodu
publicznego, cyfrowego oznaczenia identyfikatora modułu pieniężnego, kodu certyfikacyjnego
(opisanego poniżej) zaszyfrowanego kodowaniem publicznym oraz wersji kodu certyfikacyjnego. Certyfikat jest unikalny w tym, że dotyczy on tylko jednego, konkretnego modułu pieniężnego.
Agencja certyfikacyjna 28 zapewnia pewne środki dla modułów pieniężnych dla wzajemnego sprawdzania ważności przed transakcją najpierw poprzez kontrolowanie procesu certyfikacyjnego modułu pieniężnego, a następnie poprzez rozsyłanie list identyfikatorów złych
modułów pieniężnych.
W preferowanym wykonaniu, certyfikat modułu pieniężnego jest początkowo wpisywany
do modułu pieniężnego przez agencję certyfikacyjną 28. Agencja certyfikacyjna 28 wytwarza
certyfikat dla każdego modułu pieniężnego stosują kod certyfikacyjny (prywatny kod agencji
certyfikacyjnej 28). Może on się zmieniać okresowo i jest rozsyłany z zaznaczeniem wersji, co
jest ogólnie stosowane w przemyśle. Zakłada się, że każdy moduł pieniężny przechowuje kilka
wersji kodów certyfikacyjnych w celu sprawdzenia certyfikatów wytwarzanych przez starsze
kody. Ponieważ przyjmuje się, że certyfikaty wygasają z czasem, oczekuje się, że tylko kilka
wersji musi być pamiętanych.
Certyfikat jest ważny tylko przez określony czas po jego wytworzeniu. Po zdezaktualizowaniu się certyfikatu, moduł pieniężny nie będzie mógł przeprowadzać transakcji z innymi
modułami pieniężnymi. Moduły pieniężne, w których wykryto próby manipulowania mogą
wyrządzić ograniczone szkody w systemie, gdyż ich certyfikaty nie będą uaktualnione.
W celu uniemożliwienia dokonywania transakcji przez występne moduły pożądane jest
także, aby poprawne moduły pieniężne otrzymywały najświeższą listę występnych modułów
pieniężnych jak tylko lista jest zmieniana. Oczywiście wymaga to okresowego dostępu transakcyjnych modułów pieniężnych 4 do agencji certyfikacyjnej 28 dla uzyskania najświeższej
listy. Ograniczają w czasie możliwość przeprowadzania transakcji przez transakcyjny moduł
pieniężny 4 (oprócz ograniczenia czasowego narzuconego na elektroniczne noty 11) zmusza się
klientów do okresowego kontaktu z agencją certyfikacyjną 28 poprzez sieć 25 w celu odbioru
najświeższej listy złych modułów pieniężnych wraz z nowym certyfikatem. Najlepiej, jeśli okres
ważności certyfikatu byłby ściśle kontrolowany i regulowany zgodnie z potrzebami zabezpieczenia.
Agencja certyfikacyjna 28 rozsyła uaktualnione kody certyfikacyjne oraz certyfikaty
modułów pieniężnych w sieci poprzez Server zabezpieczenia 27 (patrz fig. 9). Ważną część
zabezpieczenia systemowego realizują Servery zabezpieczeń 27 w bankach dołączonych do
systemu oraz Servery zabezpieczeń 27 w agencji certyfikacyjnej 28.
Spójrzmy teraz fig. 10, przedstawiającą schemat blokowy preferowanego wykonania
Servera zabezpieczeń 27. Przyjmuje się, że Server zabezpieczeń 27 w agencji certyfikacyjnej
28 lub w bankowej lokalnej sieci 18 będzie realizował następujace funkcje użytkowe:
a) "Zewnętrzny interfejs" 54 - urządzenia komunikacyjne umożliwiające połączenie z
bankową siecią lokalną 18 lub z lokalną siecią 17 agencji certyfikacyjnej;
b) "Administrator sesji" 55 - kontroluje bezpieczeństwo sesji transakcyjnej;
c) "Wytwórca certyfikatu" 50 - wystawia certyfikat dla każdego modułu pieniężnego;
d) "Wytwórca profilu konta" 51 - wystawia certyfikat i oznacza profil konta bankowego
(będzie to opisane dalej), który umożliwia transakcyjnemu modułowi pieniężnemu
dostęp do różnych kont bankowych klienta;
e) "Dystrybucja kodów certyfikacyjnych" 52 - rozsyła do modułów pieniężnych
sporządzoną przez agencję certyfikacyjną 28 listę ważnych kodów publicznych;
f) "Kontrola złych modułów pieniężnych " 53 - kontroluje i rozsyła listę złych modułów
pieniężnych; oraz
g) "Usługi" - identyczne jak funkcje kodowania 44, 45, 46 w modułach pieniężnych
opisanych powyżej.
172 072
21
Ponieważ certyfikaty wygasają z czasem, moduły pieniężne muszą występować okresowo
o nowe certyfikaty. W celu uzyskania nowego certyfikatu, moduł pieniężny wytwarza nowy kod
publiczny i kod prywatny. Nowy kod publiczny, identyfikator modułu pieniężnego i stary
certyfikat są przedstawiane agencji certyfikacyjnej 28 po cyfrowym oznaczeniu starym kodem
prywatnym.
Agencja certyfikacyjna 28 sprawdza oznaczenie i jeśli jest ono ważne, oznacza nowy klucz
publiczny i identyfikator i wysyła certyfikat do modułu pieniężnego z nową datą ważności.
Server zabezpieczeń 27 agencji certyfikacyjnej 28 także rozsyła listę złych modułów pieniężnych
poprzez sieć 25. Początkowo, każdy Server zabezpieczeń 27 banku dołączonego do systemu
podaje identyfikatory modułów pieniężnych, które trzymają nielegalnie noty 11 lub sfałszowane
noty 11. Identyfikatory te przechodzą przez Servery zabezpieczeń 27 i są analizowane przez
agencję certyfikacyjną 28.
Wszystkie takie identyfikatory są rozsyłane do modułów kasowego 5 i wytwórni pieniędzy 6. Moduł pieniężny nie przeprowadza transakcji z innym modułem pieniężnym, umieszczonym na liście złych modułów pieniężnych. Opcjonalnie, tylko moduły pieniężne, które
wykazywały rażące naruszenie zabezpieczenia będą umieszczane na liście rozsyłanej do transakcyjnych modułów pieniężnych 4.
Jeśli transakcyjny moduł pieniężny 4 jest zgubiony lub skradziony, klient informuje o tym
swój bank lub agencję certyfikacyjną 28, aby identyfikator modułu pieniężnego mógł być
umieszczony na liście złych modułów pieniężnych w celu zablokowania dalszych transakcji.
Oprócz zabezpieczenia systemu umożliwiającego zablokowanie transakcji z danego modułu pieniężnego, istnieje również zabezpieczenie systemu w postaci daty ważności elektronicznych not 11 jako uzupełnienie do certyfikatów modułów pieniężnych.
Jak wcześniej wspomniano, nota 11 jest ważna tylko przez ograniczony czas po wyprodukowaniu. Jej data ważności jest parametrem zabezpieczającym, który może być także kontrolowany i zmieniany, jeśli trzeba. Okres ważności noty 11 może być zmieniany zależnie od
wartości noty 11. Nota 11 o większej wartości traci ważność szybciej niż nota 11 o mniejszej
wartości. Na przykład nota 1 000 000 może mieć ustalony czas ważności pięć dni od daty
wyprodukowania, gdyż daje znaczną zachętę do sfałszowania, podczas gdy nota 50 dolarów
może mieć czas ważności miesięczny od daty wyprodukowania.
Transakcyjny moduł pieniężny 4 nie przyjmuje zdeaktualizowanych not 11, ale może
deponować lub wymienić noty 11, które posiada na nowe noty 11. Data ważności jest sprawdzana
przez funkcje "Kontroler" 42 oraz "Generator taktu/zegar" w module pieniężnym zanim elektroniczna nota 11 zostanie przekazana. Oddzielnie, zakłada się również, że jeśli moduł pieniężny
utraci zasilanie, wówczas nie będzie mógł zapłacić lub wymienić noty 11 po odzyskaniu zasilania
do czasu, aż skomunikuje się z siecią 25 i uaktualni swoje parametry zabezpieczenia.
Jak stwierdzono powyżej, klient zwykle będzie otrzymywał transakcyjny moduł pieniężny 4 z zapisanym juz certyfikatem. Związanie samego transakcyjnego modułu pieniężnego 4 z
klientem może być zrealizowane przez przypisanie mu unikalnego numeru (PIN), charakterystyk
biometrycznych lub innych.
Zanim zapis danych uwierzytelniających w module pieniężnym będzie mógł być wykonany, transakcyjny moduł pieniężny 4 sprawdza, czy w funkcji "Do kasjera" 34 jest już zapisany
numer konta bankowego lub czy w funkcji "Noty" 40 znajdują się elektroniczne noty 11. W obu
przypadkach transakcyjny moduł pieniężny 4 zabroni klientowi zapisywania nowych tajnych
informacji w module.
Jeśli transakcyjny moduł pieniężny 4 nie ma numerów kont oraz nie przechowuje not 11,
wówczas klient może związać go z sobą albo poprzez wprowadzenie numeru PIN, który jest
sprawdzany przez transakcyjny moduł pieniężny 4 lub przez realizację procesu, w którym,
transakcyjny moduł pieniężny 4 zapisuje dane biometryczne klienta. Po zapisaniu danych
uwierzytelniających, dostęp klienta do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 wymaga pozytywnego preprowadzenia uwierzytelnienia, podczas którego tajne informacje są wpisywane do
transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Jeśli klient uwierzytelni się w transakcyjnym module
pieniężnym 4, wówczas będzie mógł zmienić PIN lub dane biometryczne.
22
172 072
W sytuacji, gdy klient zapomniał swój numer PIN lub miał wypadek, który wpłynął na
jego dane biometryczne, wówczas klient może zabrać swój transakcyjny moduł pieniężny 4 do
banku dołączonego do systemu. Może być przeprowadzona specjalna transakcja, która zdeponuje wszelkie elektroniczne noty 11 w zasobniku pieniędzy i zniszczy przechowywane numery
kont bankowych. Klient może teraz wprowadzić nowe tajne numery i charakterystyki uwierzytelniające. Wszelkie elektroniczne noty 11, które zostały usunięte i zwrócone do transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 oraz numery kont bankowych mogą być wówczas odtworzone (Dostęp
do banku poniżej).
Należy zauważyć, że klient nie musi uwierzytelniać się w systemie, kiedy znajdzie się w
posiadaniu transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Chociaż identyfikacja modułu pieniężnego
jest zawarta w każdej transakcji, posiadacz transakcyjnego modułu pieniężnego 4 może być
utajniony. Jeśli tożsamość zostanie odkryta, można prześledzić wszystkie transakcje klienta
przez czas, gdy tożsamość mogła być potwierdzona. Jedynym momentem, kiedy klient musi
odkryć swoją tożsamość jest moment, gdy chce podłączyć swój moduł pieniężny do konta
bankowego lub chce wykupić stracone pieniądze.
Jeśli klient będzie wykorzystywał transakcyjny moduł pieniężny 4 tylko do wypłat i
wymiany obcych walut, wówczas może utrzymywać swoją tożsamość w tajemnicy. Może
założyć, że klient może także żądać wielu transakcyjnych modułów pieniężnych 4 i, na przykład,
podłączyć jeden do kont bankowych, zaś inne utrzymywać dla anonimowych wypłat. Te ostatnie
transakcyjne moduły pieniężne 4 mogą przyjmować noty 11 w wyniku wymiany z innymi
modułami pieniężnymi lub przez wymianę pieniędzy papierowych na noty 11.
Wymiana wartości ekonomicznych modułu pieniężnego
Jeśli transakcyjny moduł pieniężny 4 zostanie uszkodzony, zgubiony lub skradziony, klient
może musieć odkupić wartość pieniędzy przechowywanych w module pieniężnym w momencie
wypadku. Zmusza to do zniesienia opcji anonimowości klienta dla tego modułu pieniężnego,
gdyż po złożeniu zastrzeżenia na stracone pieniądze, klient musiałby udowodnić, że to on jest
właścicielem transakcyjnego modułu pieniężnego 4.
W celu wymiany elektronicznych not 11, klient musi najpierw dołączyć swój transakcyjny
moduł pieniężny 4 do konta bankowego lub zarejestrować prawo własności do transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 w agencji certyfikacyjnej 28. Po każdej transakcji obejmującej przekaz
elektronicznych not 11, klient może zapisywać Rejestr transakcji, który notuje identyfikator
modułu pieniężnego drugiej strony oraz identyfikator noty w taniej, nieulotnej pamięci, którą
można usunąć ze środowiska głównego komputera. Rejestr transakcji może być przedstawiony
przy składaniu żądania na wymianę wartości ekonomicznych. Rejestr transakcji może być
porównywany ze zbiorami systemu kontroli dla określenia faktycznej wartości straconych
pieniędzy elektronicznych.
Alternatywną dla tej procedury może być częste odświeżanie pieniędzy w transakcyjnym
module pieniężnym 4. Oznacza to, że noty 11 w transakcyjnym module pieniężnym 4 będą
reprezentowane przez zapisy transakcyjne w emisyjnych bankach 1. Istnienie not 11 może być
zweryfikowane przez przegląd tych zbiorów.
Trzecią alternatywną jest pozwolenie, aby system przejął rejestr transakcji kiedy pieniądze
są odświeżane. Zapisy będą skopiowane i skierowane do emisyjnych banków 1 dla przechowywania w ich rejestrach historii transakcji. Obecność not 11 może być wtedy zweryfikowana jak
w poprzedniej alternatywie.
Dostęp do banku
Według jednego aspektu wynalazku, transakcyjny moduł pieniężny 4 klienta może mieć
dostęp do jego/jej kont dla deponowania, wycofywania, przekazywania itd., w dowolnym banku
dołączonym do systemu, a w szczególności w każdym banku utrzymującym konto klienta. Na
przykład, typowy klient może mieć konto oszczędnościowe i konto czekowe w jednym z banków
dołączonych do systemu, a jednocześnie utrzymywać rachunek tzw. kapitału obrotowego w innej
instytucji finansowej, a również rachunek linii kredytowej w trzecim banku dołączonym do
systemu. Zakłada się, że transakcyjny moduł pieniężny 4 klienta będzie miał dostęp do jego/jej
kont dla deponowania, wycofywania, wypłat pożyczek i wyszukiwania informacji bankowych
w dowolnym banku lub instytucji finansowej, która może być dostępna poprzez sieć 25.
172 072
23
Jeśli klient ma wiele kont, zależności między kontami klienta a bankiem są przechowywane
w profilu konta w funkcji "Do kasjera" 34 transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Wiele kont
może być połączonych ze sobą poprzez osobisty numer konta ("PAN") związany z danym
klientem.
Profil konta może być wytworzony albo osobiście w filii banku pod kontrolą pracownika
obsługi klientów banku lub przez telefon w wyniku specjalnego dialogu. Na przykład, klient
może przedstawić się swoimi numerami PAN i PIN. Może następnie wprowadzić każdy numer
konta, do którego chce mieć dostęp ze swojego transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Numery
kont muszą być zweryfikowane w bankowych katalogach kont. Przegląd kont dostępnych dla
transakcyjnych modułów pieniężnych 4 może być utrzymywany przez każdy bank, jeśli będą
tego chciały.
Skład przykładowego profilu konta może być następujący:
a) Identyfikator banku - jeden dla każdego banku;
b) Numery kont;
c) Typy kont - np. czekowe, oszczędnościowe, kredytowe; i
d) oznaczenie Servera zabezpieczeń 27 na liście kont.
Zrozumiałe, że lista numerów kont będzie cyfrowo oznaczona przez bankowy Server
zabezpieczeń 27. Jako następne zabezpieczenie, profil konta może być ponownie okresowo
oznaczany przez aktualny klucz publiczny. Podstawowe zabezpieczenie dostępu jest zapewniane
przez cyfrowe oznaczenie przez bankowy Server zabezpieczeń 27.
System bankowy (architektura rozliczeń)
Istotną cechą preferowanego wykonania jest to, że metoda rozliczeń stosowana przez
system może być stosowana równolegle z istniejącymi i zmieniającymi się metodami rozliczeń,
jakie dziś obowiązują. System według preferowanego wykonania nawiązuje do różnych typów
metod rozliczania praktykowanych obecnie w różnych bankach. Jednakże należy zauważyć, że
w przeciwieństwie do obecnego systemu bankowego, w preferowanym wykonaniu według
wynalazku, wartość ekonomiczna jest wytwarzana na żądanie. Zatem nie istnieje zasób gotówki
lub czeków; elektroniczna waluta z wymaganych depozytów oraz elektroniczny kredyt są
wytwarzane w czasie rzeczywistym. To eliminacja zasobów papierowych przez zastosowanie
elektronicznych środków wymiany wymaga pewnych uzupełnień do powszechnie praktykowanych technik rozliczania dla realizacji wymaganego rozliczania w czasie rzeczywistym.
Zgodnie z powyższym, wykonanie niniejszego wynalazku zapewnia strukturę rozliczeń
uzupełniającą struktury w obecnych systemach bankowych 20. Ulepszona organizacja rozliczeń
może być wykorzystana dla kontroli elektronicznych pieniędzy i zobowiązań każdego banku
kiedy występują finansowe transakcje między transakcyjnym modułem pieniężnym 4 a kasowym modułem pieniężnym 5 lub kiedy bank rozrachunkowy 3 wykonuje jakiekolwiek procesy
rozrachunkowe.
Kiedy elektroniczne noty 11 są przekazywane do lub z kasowego modułu pieniężnego 5,
w większości przypadków tworzone są transakcje rozliczjące obejmujące zapisy systemu bankowego 20. Przeciwnie, przekazy między transakcyjnymi modułami pieniężnymi 4 nie wywołują formalnych procedur rozliczających - wywołują tylko przekaz elektronicznych not 11.
W opisywanym systemie zakłada się, że następujące schematy rozliczeń są wykorzystywane w każdym typie banku, oddzielnie dla każdej jednostki monetarnej:
W emisyjnym banku 1:
a) Rachunek wyemitowanych pieniędzy: rachunek zobowiązań, który podaje pieniądze
wyemitowane, ale przed rozrachunkiem.
b) Rachunek depozytów: rachunek aktywów podający pieniądze zdeponowane na kontach
banku.
c) Rachunek depozytów w banku rozrachunkowym: rachunek aktywów podający saldo
kota rozrachunkowego w razrachunkowym banku 3.
d) Rachunek pieniędzy banku dystrybucyjnego: rachunek zobowiązań, którego właścicielem jest dystrybucyjny bank 2, korzystający z niego przy przekazywaniu elektronicznych pieniędzy.
24
172 072
e) Rachunek pieniędzy w przekazach: rachunek zobowiązań o zerowym bilansie, którego
posiadaczem jest każdy bank i który jest stosowany do chwilowego utrzymywania
elektronicznych pieniędzy podczas transakcji finansowych.
f) Rachunek walut obcych: rachunek zobowiązań o zerowym bilansie, którego posiadaczem jest każdy bank i który jest stosowany dla obsługi wielokrotnych wymian walut
obcych.
W banku dystrybucyjnym 2:
a) Pieniądze zdeponowane na koncie banku emisyjnego: rachunek aktywów podający
saldo rachunku dystrybucyjnego banku 2 w emisyjnym banku 1.
b) Rachunek depozytów: rachunek aktywów podający pieniądze zdeponowane na kontach
banku.
c) Rachunek walut obcych: rachunek zobowiązań o zerowym bilansie posiadany przez
każdy bank, stosowany do obsługi wielokrotnych wymian walut obcych.
d) Rachunek pieniędzy w przekazach: rachunek zobowiązań o zerowym bilansie posiadany przez każdy bank i używany do chwilowego utrzymywania elektronicznych pieniędzy podczas finansowych transakcji.
W rozrachunkowym banku 3:
Rozrachunkowy rachunek banku emisyjnego: rachunek zobowiązań podający pieniądze
netto rozliczone dla banku emisyjnego 1.
Rachunki, wraz z ich symbolami, są przedstawione w tabeli poniżej:
Nazwa rachunku
Typ banku
Emisyjny
Dystryb.
Rozrach.
Typ
Właściciel
Symbol
Pieniądze wyemitowane
zobow.
emisyjny
MI
Depozyty
aktywa
emisyjny
MD
Depozyty w banku rozrachunkowym
aktywa
emisyjny
DC
Pieniądze banku dystrybucyjnego
zobow.
dystryb.
CM
Pieniądze w przekazach
zobow
emisyjny
IT
Waluty obce
zobow.
emisyjny
FX
Depozyt w banku emisyjnym
aktywa
dystryb
DI
Depozyty
aktywa
dystryb.
MD
Pieniądze w przekazach
zobow
dystryb.
IT
Waluty obce
zobow
dystryb.
FX
Rachunek rozrachunkowy
zobow
emisyjny
CA
Proces transakcyjny, dla transakcji takich, jak żądanie wycofania z oszczędności, wybiera
procedurę rozliczeniową taką, aby odpowiednie rachunki były kredytowane i obciążane. Przyjmuje się, że procedury rozliczeniowe będą wykorzystywały oprogramowanie i metody znane i
obecnie dostępne; o ile oprogramowanie i metody obecnie praktykowane i znane dla przeprowadzania powyzszych procedur rozliczeniowych będą odpowiednie dla wykorzystania w wynalazku. Dla lepszego zrozumienia procedur rozliczeniowych, opisanych zostanie kilka
przykładów typowych transakcji i związanych z nimi kroków rozliczeniowych.
Figury 11 - 24 ilustrują transakcje rozliczeniowe dla deponowania, wycofywania, wymiany obcych walut, odbioru pieniędzy po rozrachunku, wymiany elektronicznych pieniędzy na
papierowe lub odwrotne oraz uaktualnianie not 11. Figury 11 - 14 i 1 9 - 2 2 również ilustrują
przepływy rozliczeniowe, kiedy transakcyjny moduł pieniężny 4 zawiera noty 11, które nie są
obejmowane przez aktualnie realizowaną transakcję. Noty 11, które nie są obejmowane przez
transakcję są wymieniane na noty uaktualnione jak opisano w procedurach zabezpieczeń
powyżej. Na przykład, jeśli klient deponuje mniej elektronicznych pieniędzy niż jest przechowywanych w jego transakcyjnym module pieniężnym 4, naruszając bilans, elektroniczne noty
11 uzupełniające do wysokości salda są wówczas zastępowane przez elektroniczne noty 11
172 072
25
zawierające najświeższy certyfikat. Ostatni przypadek jest pokazany w nawiasach na figurach
2 0 -2 3 i 2 8 -3 1 .
W przypadku organizacji rozliczeń według wynalazku (przedstawionej na fig. 11), jeśli
klient ma zdeponować 50 dolarów spośród 100 dolarów elektronicznych pieniędzy przechowywanych w jego transakcyjnym module pieniężnym 4 w kasowym module pieniężnym 5 banku
dystrybucyjnego (krok 1), wówczas cała kwota 100 dolarów elektronicznych pieniędzy będzie
wzięta, z czego 50 dolarów będzie najpierw skredytowane na konto klienta (tutaj oznaczone
przez "A"), zaś pozostałe 50 dolarów będzie skredytowane na rachunek "Pieniądze w przekazach" banku dystrybucyjnego, zaś 100 dolarów obciąży rachunek "Depozyty" w banku dystrybucyjnym 2. Patrz "IT" i "MD" na fig. 11.
Po usunięciu 100 dolarów elektronicznych not 11, noty 11 są zdeponowane z kasowego
modułu pieniężnego 5 banku dystrybucyjnego 2 do kasowego modułu pieniężnego 5 banku
emisyjnego 1 (krok 2). W realizacji tego przekazu, rachunek "Depozyty" w banku dystrybucyjnym 2 jest kredytowany na 100 dolarów, zaś jego rachunek "Depozyty w banku emisyjnym" jest
obciążany na 100 dolarów; Bank emisyjny 1 kredytuje swój rachunek "Pieniądze banku
dystrybucyjnego" na 100 dolarów i obciąża rachunek "Depozyty" na 100 dolarów.
W kroku (3), żądane są uaktualnione noty 11. Zatem bank dystrybucyjny 2 żąda od
banku emisyjnego 1 wycofania 50 dolarów elektronicznych pieniędzy zawierających najświeższe certyfikaty z jego modułu wytwórni pieniędzy 6. Dla zabezpieczenia tego żądania,
50 dolarów jest kredytowanych na rachunek "Depozyty w banku emisyjnym", a 50 dolarów
obciąża jego rachunek "Pieniądze w przekazach". Bank emisyjny 1 obciąża na 50 dolarów
rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" i kredytuje 50 dolarów na swój rachunek
"Pieniądze wyemitowane".
W celu zakończenia transakcji, 50 dolarów jest następnie przekazywanych z modułu
wytwórni pieniędzy 6 do kasowego modułu pieniężnego 5 banku dystrybucyjnego 2 przez
kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego 1 i na koniec do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (kroki 4-6). Rezultatem netto tych transakcji jest to, że 50 dolarów zostaje zdeponowanych
na koncie klienta, a 50 dolarów nowo wytworzonych elektronicznych not 11 jest teraz przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4 klienta.
Alternatywnie, jeśli klient rozpoczyna z 50 dolarami w transakcyjnym module pieniężnym 4 i deponuje wszystkie pieniądze, konto klienta będzie skredytowane na 50 dolarów, zaś
rachunek depozytów będzie obciążony na 50 dolarów (krok 1) na fig. 11; liczby w nawiasach).
Kiedy jest tylko 50 dolarów elektronicznych not 11, które są usuwane, bank dystrybucyjny 2 kredytuje rachunek "Depozyty" na 50 dolarów, zaś rachunek "Depozyty w banku emisyjnym" jest obciążany na 50 dolarów (krok 2), liczy w nawiasach). Pieniądze te są następnie
deponowane w banku emisyjnym 1 dla dalszego rozliczenia, podczas gdy rachunek "Pieniądze
banku dystrybucyjnego" jest kredytowany na 50 dolarów, a rachunek "Depozyty" jest obciążany
na 50 dolarów. Ponieważ nie trzeba uaktualniać elektronicznych not 11 w tej sytuacji, deponowanie i jego rozliczanie kończy się w kroku (2).
Procesy rozliczeniowe deponowania elektronicznych pieniędzy w banku emisyjnym 1
zamiast w banku dystrybucyjnym obejmują mniej kroków operacyjnych, co jest zilustrowane na
fig. 12. Używając te same ilości dolarów jak w poprzedniej przykładowej transakcji, kiedy 50
dolarów spośród 100 dolarów w elektronicznych pieniądzach przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4 jest zdeponowanych bezpośrednio w kasowym module pieniężnym
banku emisyjnego (krok 1), 50 dolarów jest kredytowanych na konto klienta (A). Pięćdziesiąt
dolarów jest jednocześnie kredytowanych na rachunek "Pieniądze w przekazach", a 100 dolarów
obciąża rachunek "Depozyty" w banku emisyjnym 1.
Ponieważ całe 100 dolarów przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4
jest usuwane i przekazywane do kasowego modułu pieniężnego 5 banku emisyjnego, konieczne
jest zwrócić 50 dolarów uaktualnionych not do kasowego modułu pieniężnego 4. Zgodnie z tym,
jak pokazano w kroku (2), kasowy moduł pieniężny 5 żąda 50 dolarów od modułu wytwórni
pieniędzy 6, obciążając rachunek "Pieniądze w przekazach" na 50 dolarów i kredytując rachunek
"Pieniądze wyemitowane" na 50 dolarów.
26
172 072
W odpowiedzi, 50 dolarów jest wytwarzanych przez moduł wytwórni pieniędzy 6 i
przekazywanych do kasowego modułu pieniężnego 5, który z kolei przekazuje te elektroniczne
pieniądze do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (kroki 3-4).
Kiedy tylko 50 dolarów jest przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4 i
wszystkie są deponowane, konto klienta (A) jest kredytowane na 50 dolarów, rachunek "Depozyty" jest obciążany na 50 dolarów i to wszystko. Patrz liczby w nawiasach w kroku (1) na fig. 12.
W przypadku wycofywania z banku dystrybucyjnego (fig. 13), żądanie wycofania 100
dolarów przez klienta używającego transakcyjny moduł pieniężny 4 w banku dystrybucyjnym 2
spowoduje obciążenie konta (A) klienta na 100 dolarów i skredytowanie rachunku "Pieniądze
w przekazach" banku dystrybucyjnego 2 na 100 dolarów (krok 1). Żądanie wycofania 100
dolarów jest przekazywane do banku emisyjnego 1 z banku dystrybucyjnego 2 i rachunek
"Depozyty banku dystrybucyjnego" w banku emisyjnym jest kredytowany na 100 dolarów
podczas gdy jego rachunek "Pieniądze w przekazach" jest obciążany na 100 dolarów (krok 3).
Następnie, żądanie 100 dolarów jest przekazywane przez kasowy moduł pieniężny 5 banku
emisyjnego 1 do modułu wytwórni pieniędzy 6. Zgodnie z tym, rachunek "Pieniądze banku
dystrybucyjnego" jest obciążany na 100 dolarów podczas gdy rachunek "Pieniądze wyemitowane" otrzymuje kredyt 100 dolarów (krok 4).
Moduł wytwórni pieniędzy 6 wytwarza następnie 100 dolarów elektronicznych not 11 i
przekazuje je do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 poprzez kasowy moduł pieniężny 5 banku
emisyjnego 1 i kasowy moduł pieniężny 5 banku dystrybucyjnego 2 (kroki 5-6).
Kiedy, np., klient zażąda wycofania 100 dolarów z transakcyjnego modułu pieniężnego 4,
który zawiera 50 dolarów elektronicznych not 11, noty 11 są usuwane i teraz rachunek
"Depozyty" jest obciążany na 50 dolarów, konto klienta jest obciążane na 100 dolarów, zaś
rachunek "Pieniądze w przekazach" jest kredytowany na 150 dolarów (liczby w nawiasach,
krok 1).
50 dolarów jest następnie deponowanych w banku emisyjnym 1, powodując skredytowanie rachunku "Depozyty" na 50 dolarów i obciążenie rachunku "Depozyty w banku emisyjnym"
na 50 dolarów. W banku emisyjnym 1, rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" jest
kredytowany na 50 dolarów, zaś rachunek "Depozyty" jest obciążany na 50 dolarów (krok 2,
liczby w nawiasach).
Ponieważ 50 dolarów not 11 zostało usuniętych, żądanie wycofania w kroku (3) musi być
na 150 dolarów. To żądanie powoduje skredytowanie rachunku "Depozyty w banku emisyjnym"
na 150 dolarów i obciążenie rachunku "Pieniądze w przekazach" na 150 dolarów (krok 3, liczby
w nawiasach).
W banku emisyjnym, 150 dolarów jest żądanych z modułu wytwórni pieniędzy 6 i
rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" jest obciążany na 150 dolarów podczas gdy
rachunek "Pieniądze wyemitowane" otrzymuje 150 dolarów kredytu (krok 4, liczby w nawiasach). Jak powyżej, pieniądze wytworzone przez moduł wytwórni pieniędzy 6 (150 dolarów) są
przenoszone do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 poprzez kasowe moduły pieniężne 5
banku emisyjnego 1 i banku dystrybucyjnego 2 (kroki 5-6, liczby w nawiasach).
Wycofanie z banku emisyjnego 1 obejmuje mniej procedur rozliczeniowych. Spójrzmy
teraz na fig. 14. Żądanie wycofania przez transakcyjny moduł pieniężny 4 z banku emisyjnego 1,
krok (1), spowoduje obciążenie przez kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego 1 konta (A)
klienta na 100 dolarów i skredytowanie rachunku "Pieniądze wyemitowane" na 100 dolarów
(krok 1-2).
Żądanie uaktualnionych 100 dolarów jest następnie skierowane przez kasowy moduł
pieniężny 5 banku emisyjnego 1 do modułu wytwórni pieniędzy 6, który po wytworzeniu ich
przesyła 100 dolarów do kasowego modułu pieniężnego 5 banku emisyjnego (krok 3). Kończąc
transakcję, kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego 1 po prostu przekazuje te 100 dolarów,
zawierające najświezszy certyfikat do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (krok 4).
Alternatywnie, kiedy transakcyjny moduł pieniężny zawiera 50 dolarów podczas wycofywania 100 dolarów (liczby w nawiasach), 50 dolarów będzie usuwane, rachunek "Pieniądze w
przekazach" banku emisyjnego będzie skredytowany na 50 dolarów, a rachunek "Depozyty"
będzie obciążony na 50 dolarów (krok 1).
172 072
27
Bank emisyjny 1 musi teraz zażądać 150 dolarów od modułu wytwórni pieniędzy 6.
Oczywiście, konto klienta jest obciążane kwotą 100 dolarów. Rachunek "Pieniądze wyemitowane" jest kredytowany na 150 dolarów, kiedy nowe noty 11 zostaną wytworzone, zaś rachunek
"Pieniądze w przekazach" jest obciążany na 50 dolarów (krok 2). Następnie, 150 dolarów jest
zwracanych do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 poprzez kasowy moduł pieniężny 5 banku
emisyjnego 1 (kroki 3-4).
Figura 15 ilustruje przypadek wymiany walut obcych w banku emisyjnym 1. W tym
przypadku, klient chce wymienić 100 dolarów elektronicznych pieniędzy przechowywanych w
jego transakcyjnym module pieniężnym 4 na 60 funtów waluty brytyjskiej. Depozyt w kasowym
module pieniężnym 5 banku emisyjnego 1 spowoduje skredytowanie rachunku "Waluty obce"
w banku emisyjnym 1 na 60 funtów, podczas gdy jego rachunek "Depozyty" jest obciążany na
100 dolarów (krok 1). Następnie, 100 dolarów jest przekazywanych z transakcyjnego modułu
pieniężnego 4 do kasowego modułu pieniężnego 5, który następnie żąda, aby elektroniczne
noty 11 reprezentujące 60 funtów zostały wytworzone przez moduł wytwórni pieniędzy 6
(krok 2).
W banku emisyjnym 1, rachunek "Waluty obce" jest teraz obciążany na sumę 60 funtów,
zaś rachunek "Pieniądze wyemitowane" jest kredytowany na 60 funtów. Elektroniczne noty 11
na sumę 60 funtów wytworzone przez moduł generatora pieniędzy 6 są przekazywane do
kasowego modułu pieniężnego 5, który teraz przechowuje zarówno 100 dolarów i 60 funtów
(krok 3). 60 funtów jest następnie przekazywanych z kasowego modułu pieniężnego 5 do
transakcyjnego modułu pieniężnego 4, dając w efekcie bilans netto 60 funtów w transakcyjnym
module pieniężnym 4, a 100 dolarów pozostaje w kasowym module pieniężnym 5, co kończy
przekaz (krok 4).
Procedury rozliczające dla wymiany walut obcych 100 dolarów na 60 funtów w banku
dystrybucyjnym 2 są pokazane na fig. 16. Transakcyjny moduł pieniężny 4, w tym przypadku,
żąda, aby jego 100 dolarów było użyte do "zakupu" 60 funtów z kasowego modułu pieniężnego 5
banku dystrybucyjnego, co powoduje skredytowanie rachunku "Waluty obce" banku dystrybucyjnego na sumę 60 funtów oraz obciążenie rachunku "Depozyty" na sumę 100 dolarów (krok 1).
100 dolarów przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4 jest przekazywanych
do kasowego modułu kasowego 5 banku dystrybucyjnego 2, który wysyła żądanie do kasowego
modułu pieniężnego 5 banku emisyjnego i wycofania 60 funtów i obciążenia jego rachunku
"Waluty obce" na sumę 60 funtów i skredytowanie jego rachunku "Depozyty w banku emisyjnym" na 60 funtów (krok 2).
Odpowiednia transakcja rozliczająca w banku emisyjnym 1 obciąża rachunek "Pieniądze
banku dystrybucyjnego" na 60 funtów i kredytuje rachunek "Pieniądze wyemitowane" na 60
funtów (krok 3). Kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego żąda teraz, aby moduł wytwórni
pieniędzy 6 wytworzył 60 funtów i przekazał je do kasowego modułu pieniężnego 5 banku
emisyjnego, który z kolei przekaże je do kasowego modułu pieniężnego 5 banku dystrybucyjnego 2 (kroki 4-5). Stamtąd noty 11 o wartości 60 funtów są przekazywane do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 dając saldo 60 funtów, podczas gdy kasowy moduł pieniężny 5
banku dystrybucyjnego 2 kończy z saldem 100 dolarów (krok 6).
Transakcje rozliczające dla wycofywania lub deponowania not kredytowych 11 także
obejmują kilka operacji rozliczeniowych, jak pokazano na fig. 17. Kiedy klient chce wycofać
pieniądze ze swojej linii kredytowej (krok 1), właściwa kredytowa nota 11 jest po prostu
przekazywana z modułu wytwórni pieniędzy 6 do transakcyjnego modułu pieniężnego 4,
redukując dostępną linię kredytową o taką samą kwotę jak kwota przekazana (kroki 2-4).
Alternatywnie, kiedy kredytowe noty 11 są deponowane przez transakcyjny moduł pieniężny 4 klienta, konto klienta jest zwiększone o kwotę zdeponowaną zaś rachunek "Depozyty"
jest obciążany o taką samą kwotę (krok 1).
Opisane teraz zostaną operacje rozliczeniowe obejmujące odbiór przez banku emisyjny 1
elektronicznych pieniędzy po rozrachunku (fig. 18). W tym przykładzie, 100 dolarów elektronicznych pieniędzy 1 100 dolarów kredytowych not 11 zostało rozliczone przez bank rozrachunkowy 3 dla ustalenia bilansów między kilkoma bankami emisyjnymi 1.
28
172 072
100 dolarów elektronicznych pieniędzy i 100 dolarów not kredytowych jest przekazywanych do właściwego banku emisyjnego 1 (krok 1). Dodatkowo, 50 dolarów elektronicznych
not 11, które on wyemitował jest także zdeponowanych w banku emisyjnym 1. W konsekwencji,
bank emisyjny 1 obciąży konto A klienta sumą 100 dolarów, obciąży rachunek "Pieniądze
wyemitowane" banku emisyjnego kwotą 150 dolarów, skredytuje rachunek "Depozyty" sumą
50 dolarów i skredytuje rachunek "Depozyty w banku rozrachunkowym" banku emisyjnego
sumą 200 dolarów dla dopełnienia transakcji.
Spójrzmy teraz na fig. 19, gdzie pokazany jest przykład rozliczenia wymiany pieniędzy
papierowych na elektroniczne noty 11 w banku emisyjnym 1. W tym przykładzie, klient chce
wymienić 50 dolarów papierowych na 50 dolarów elektronicznych not 11 w celu dodania ich do
100 dolarów elektronicznych not 11 przechowywanych ju z w jego transakcyjnym module
pieniężnym 4.
W pierwszej transakcji, 50 dolarów papierowych jest deponowanych w banku emisyjnym 1, który kredytuje rachunek "Pieniądze w przekazach" kwotą 50 dolarów, podczas gdy
rachunek dolarów papierowych jest obciążany kwotą 50 dolarów (krok 1).
Następnie, 100 dolarów elektronicznych not 11 jest usuwanych z transakcyjnego modułu
pieniężnego 4, w wyniku czego rachunek "Pieniądze w przekazach" jest kredytowany kwotą 100
dolarów, zaś rachunek "Depozyty" jest obciążany kwotą 100 dolarów (krok 2).
Kasowy moduł pieniężny 5 żąda teraz 150 dolarów elektronicznych not 11 z modułu
wytwórni pieniędzy 6, aby zwrócić 150 dolarów elektronicznych not 11 klientowi (krok 3).
Zgodnie z tym, rachunek "Pieniądze w przekazach" jest obciążany kwotą 150 dolarów podczas
gdy rachunek "Pieniądze wyemitowane" jest kredytowany kwotą 150 dolarów.
Świeżo wygenerowane 150 dolarów elektronicznych not 11 jest następnie przekazywanych z modułu wytwórni pieniędzy 6 do kasowego modułu pieniężnego 5, który z kolei
przekazuje 150 dolarów do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 klienta (kroki 4-5). Po
zakończeniu transakcji klient zostaje ze 150 dolarami elektronicznych not 11, zaś rachunek
pieniędzy papierowych banku emisyjnego osiąga saldo 50 dolarów.
Na fig. 19 pokazano w nawiasach przypadek, kiedy klient wymienia 50 dolarów papierowych pieniędzy na elektroniczne noty 11 kiedy w jego transakcyjnym module pieniężnym 4
saldo jest zerowe. W kroku (1); 50 dolarów papierowych jest deponowanych w banku emisyjnym 1, który kredytuje rachunek "Pieniądze w przekazach" sumą 50 dolarów, podczas gdy
rachunek pieniędzy papierowych jest obciążany kwotą 50 dolarów. Ponieważ noty 11 nie są
wycofywane; w kroku (2) nie są wykonywane rozliczenia. W kroku (3); tylko 50 dolarów jest
żądanych z modułu wytwórni pieniędzy 6, a rachunek "Pieniądze w przekazach" jest obciążany
kwotą 50 dolarów, podczas gdy rachunek "Pieniądze wyemitowane" jest kredytowany kwotą 50
dolarów. Taki sam przekaz między modułami pieniężnymi następuje jak w krokach (4-5) fig. 19
opisanych powyżej, używając tylko 50 dolarów, które były żądane. W efekcie klient zostanie z
50 dolarami elektronicznych not 11 kosztem 50 jego papierowych dolarów.
Na fig. 20 pokazana jest wymiana papierowych pieniędzy na elektroniczne noty 11 w
banku dystrybucyjnym 2. Przykład ten używa tych samych parametrów jak na fig. 19, mianowicie, klient ma 50 dolarów papierowych i 100 dolarów elektronicznych not 11 w swoim
transakcyjnym module pieniężnym 4.
Kiedy 50 dolarów papierowych zostanie zdeponowanych w banku dystrybucyjnym 2, jego
rachunek "Pieniądze w przekazach" jest kredytowany kwotą 50 dolarów, podczas gdy jego
rachunek "Pieniądze papierowe" jest obciążany kwotą 50 dolarów (krok 1). 100 dolarów
elektronicznych pieniędzy 11 jest następnie przekazywanych z transakcyjnego modułu pieniężnego 4 do banku dystrybucyjnego 2, który kredytuje rachunek "Pieniądze w przekazach" sumą
100 dolarów i obciąża rachunek "Depozyty" sumą 100 dolarów (krok 2).
Stąd, 100 dolarów elektronicznych not 11 jest deponowanych w banku emisyjnym 1, przy
czym jego rachunek "Depozyty" jest obciążany kwotą 100 dolarów, podczas gdy rachunek
"Pieniądze banku dystrybucyjnego" jest kredytowany kwotą 100 dolarów (krok 3). W banku
dystrybucyjnym 2 rachunek "Depozyty w banku emisyjnym" jest obciążany kwotą 100 dolarów,
podczas gdy rachunek "Depozyty" jest kredytowany sumą 100 dolarów.
172 072
29
Teraz wystawiane jest przez bank dystrybucyjny 2 żądanie wycofania 150 dolarów z banku
emisyjnego 1 (krok 4). Żądanie to powoduje obciążenie w banku dystrybucyjnym jego rachunku
"Pieniądze w przekazach" kwotą 150 dolarów i skredytowanie jego rachunku "Depozyty w
banku emisyjnym" kwotą 150 dolarów.
Odpowiednio, kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego 1 żąda 150 dolarów not 11 z
modułu wytwórni pieniędzy 6, obciąża rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" kwotą 150
dolarów i kredytuje rachunek "Pieniądze wyemitowane" kwotą 150 dolarów (krok 5).
Na koniec, 150 dolarów elektronicznych not 11 jest przekazywanych z modułu wytwórni
pieniędzy 6 do kasowego modułu pieniężnego 5 banku emisyjnego 1, który przekazuje je do
transakcyjnego modułu pieniężnego 4 po przejściu przez kasowy moduł pieniężny 5 banku
dystrybucyjnego 2 (kroki (6-8).
Alternatywnie, przypadek klienta mającego tylko 50 dolarów papierowych i żadnych
not 11 w swoim transakcyjnym module pieniężnym 4 jest również pokazany na fig. 20. Podobnie
jak w pierwszym przypadku, 50 dolarów papierowych jest deponowanych w banku dystrybucyjnym 2, jego rachunek "Pieniądze w przekazach" jest kredytowany kwotą 50 dolarów, podczas
gdy jego rachunek "Pieniądze papierowe" jest obciążany kwotą 50 dolarów (krok 1).
Żądanie wycofania 50 dolarów jest następnie kierowane do banku emisyjnego 1 i rachunek
"Pieniądze w przekazach" jest obciążany kwotą 50 dolarów, podczas gdy rachunek "Depozyty
w banku emisyjnym" jest kredytowany kwotą 50 dolarów (krok 4), liczby w nawiasach).
Następnie 50 dolarów jest żądanych z modułu wytwórni pieniędzy 6, rachunek "Pieniądze
banku dystrybucyjnego" jest obciążany kwotą 50 dolarów, a rachunek "Pieniądze wyemitowane"
jest kredytowany kwotą 50 dolarów w kroku (5) (liczby w nawiasach). Stąd 50 dolarów w
elektronicznych notach 11 jest przekazywanych przez te same moduły pieniężne jak w krokach
(6-8) powyżej, osiągając transakcyjny moduł pieniężny 4.
Figura 21 ilustruje wymianę elektronicznych not 11 na pieniądze papierowe w banku
emisyjnym 1. Tutaj klient ma 100 dolarów elektronicznych not 11 przechowywanych w jego
transakcyjnym module pieniężnym 4 i chce wymienić 50 dolarów elektronicznych not 11 na 50
dolarów papierowych.
Po nawiązaniu łączności między transakcyjnym modułem kasowym 4 a kasowym modułem pieniężnym 5 banku emisyjnego 1, wszystkie 100 dolarów elektronicznych pieniędzy 11
jest usuwanych z transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (krok 1). Powoduje to skredytowanie
rachunku "Pieniądze w przekazach" kwotą 100 dolarów i obciążenie rachunku "Depozyty" (w
banku emisyjnym 1) kwotą 100 dolarów.
Kasowy moduł pieniężny 5 żąda teraz 50 dolarów uaktualnionych not elektronicznych 11
z modułu wytwórni pieniędzy 6, a ta transakcja wymaga obciążenia rachunku "Pieniądze w
przekazach" kwotą 50 dolarów i rachunku "Pieniądze wyemitowane" kwotą 50 dolarów
(krok 2). Świeżo wytworzone 50 dolarów elektronicznych not 11 jest następnie przekazywanych
do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 poprzez kasowy moduł pieniężny 5. 50 dolarów
papierowych jest następnie przekazywanych do klienta poprzez kasę lub ATM, (kroki 3-5).
Na figurze pokazano również (w nawiasach) przykład klienta realizującego tę samą
wymianę na pieniądze papierowe, kiedy tylko 50 dolarów jest przechowywanych w jego
transakcyjnym module pieniężnym 4. W banku emisyjnym, 50 dolarów elektronicznych not 11
jest usuwanych, w wyniku czego rachunek "Pieniądze w przekazach" jest kredytowany kwotą
50 dolarów, zaś rachunek "Depozyty" jest obciążany kwotą 50 dolarów. Pięćdziesiąt dolarów
pieniędzy papierowych jest następnie wypłacanych dla klienta, gdyż zdeponował on tylko 50
dolarów elektronicznych not 11 (krok 5).
Kończąc tę transakcję, w obu przypadkach rachunek "Pieniądze w przekazach" jest
obciążany kwotą 50 dolarów, zaś rachunek "Depozyty" jest obciążany kwotą 50 dolarów.
Pięćdziesiąt dolarów pieniędzy papierowych jest następnie wypłacanych dla klienta, gdyż
zdeponował on tylko 50 dolarów elektronicznych not 11 (krok 5).
Kończąc tę transakcję, w obu przypadkach rachunek "Pieniądze w przekazach" jest
obciążany kwotą 50 dolarów, zaś rachunek pieniędzy papierowych w banku emisyjnym 1 jest
kredytowany kwotą 50 dolarów. Rezultatem netto jest, że klient na końcu ma 50 dolarów
30
172 072
papierowych i, tylko w pierwszym przypadku, 50 dolarów uaktualnionych not elektronicznych
11 w swoim transakcyjnym module pieniężnym 4.
Wymiana elektronicznych not 11 na papierowe pieniądze w banku dystrybucyjnym 2 jest
zilustrowana na fig. 22. Jak w przykładzie zilustrowanym na fig. 21, chociaż klient wymienia
tylko 50 dolarów elektronicznych not 11, wszystkie 100 dolarów elektronicznych not 11 jest
przekazywanych z transakcyjnego modułu pieniężnego 4 klienta (krok 1).
Po przekazaniu not 11, kasowy moduł pieniężny 5 banku dystrybucyjnego 2 kredytuje
rachunek "Pieniądze w przekazach" kwotą 100 dolarów i obciąża rachunek "Depozyty" kwotą
100 dolarów. Te 100 dolarów elektronicznych not 11 jest teraz deponowanych w banku
emisyjnym 1, w wyniku czego bank dystrybucyjny 2 kredytuje swój rachunek "Depozyty" kwotą
100 dolarów, obciążając jednocześnie rachunek "Depozyty w banku emisyjnym" kwotą 100
dolarów, (krok 2).
W banku emisyjnym 1 rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" jest kredytowany
kwotą 100 dolarów, zaś rachunek "Depozyty" jest obciążany kwotą 100 dolarów. Bank dystrybucyjny 2 żąda teraz wycofania 50 dolarów elektronicznych not 11 z banku emisyjnego 1,
(krok 3). W konsekwencji, rachunek "Depozyty w banku emisyjnym" jest kredytowany sumą
50 dolarów, zaś rachunek "Pieniądze w przekazach" w banku dystrybucyjnym 2 jest obciążany
sumą 50 dolarów.
Teraz kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego 1 żąda 50 dolarów z modułu wytwórni
pieniędzy 6 i obciąża rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" kwotą 50 dolarów jednocześnie kredytując jego rachunek "Pieniądze wyemitowane" kwotą 50 dolarów (krok 4). 50
dolarów uaktualnionych not 11 jest przekazywanych z modułu wytwórni pieniędzy 6 poprzez
kasowy moduł pieniężny 5 banku emisyjnego 1 i kasowy moduł pieniężny 5 banku dystrybucyjnego 2 z powrotem do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 w krokach (5-7).
Zilustrowany jest również tutaj przykład, kiedy tylko 50 dolarów jest przechowywanych
w transakcyjnym module pieniężnym 4 i są one deponowane w banku dystrybucyjnym 2, w celu
wymiany ich na pieniądze papierowe. Dla tego depozytu rachunek "Pieniądze w przekazach"
jest kredytowany kwotą 50 dolarów, zaś rachunek "Depozyty" jest obciążany kwotą 50 dolarów
(krok 1). Następnie 50 dolarów jest deponowanych przez bank dystrybucyjny 2 na jego koncie
w banku emisyjnym 1. W banku dystrybucyjnym 2 rachunek "Depozyty" otrzymuje 50 dolarów
kredytu, zaś rachunek "Depozyty w banku emisyjnym" jest obciążany kwotą 50 dolarów. Ze
strony banku emisyjnego 1, kredytuje on rachunek "Pieniądze banku dystrybucyjnego" kwotą
50 dolarów i obciąża rachunek "Depozyty" kwotą 50 dolarów po otrzymaniu depozytu 50
dolarów (krok 2).
W obu przykładach, pięćdziesiąt dolarów pieniędzy papierowych jest następnie przekazywanych w banku dystrybucyjnego 2 do klienta, zaś bank dystrybucyjny 2 obciąża rachunek
"Pieniądze w przekazach" kwotą 50 dolarów i kredytuje rachunek pieniędzy papierowych kwotą
50 dolarów (krok 8). Klient zostaje teraz z 50 dolarami papierowych pieniędzy i, w pierwszym
przykładzie, 50 dolarami elektronicznych not 11 przechowywanych w jego transakcyjnym
module pieniężnym 4.
Na fig. 23, pokazany jest proces rozliczania dla rozrachunku elektronicznych pieniędzy
emitowanych przez różne banki emisyjne. Zilustrowany jest przykład, w którym 100 dolarów
elektronicznych pieniędzy 11 wyemitowanych przez bank "B" zostało zdeponowanych w banku
emisyjnym "A", zaś 150 dolarów elektronicznych not 11 wyemitowanych przez bank "A" zostało
zdeponowanych w banku emisyjnym "B".
W kroku (1), bank emisyjny "A" przekazuje 100 dolarów wyemitowanych przez bank "B"
do banku rozrachunkowego 3. Ten kredytuje wówczas jego rachunek "Depozyty" kwotą 100
dolarów i obciąża rachunek "Depozyty w banku rozrachunkowym" tą samą kwotą. W kroku (2)
bank emisyjny "B" deponuje 150 dolarów pieniędzy banku emisyjnego "A" w banku rozrachunkowym 3. Jego rachunek "Depozyty" jest kredytowany kwotą 150 dolarów, zaś jego rachunek
"Depozyty w banku rozrachunkowym" jest obciążany kwotą 150 dolarów.
W sumie, 50 dolarów należą się bankowi "B". Zgodnie z tym, na kwotę 50 dolarów zostanie
obciążony rachunek "Pieniądze po rozrachunku" banku "A", zaś na kwotę 50 dolarów zostanie
skredytowany rachunek "Pieniądze po rozrachunku" banku "B" (krok 3).
172 072
31
Na fig. 24 pokazana jest transakcja rozliczeniowa dla uaktualniania elektronicznych
not 11. Tutaj 100 dolarów elektronicznych not 11 jest przechowywanych w transakcyjnym
module pieniężnym 4 i jest przekazywanych do banku emisyjnego 1, gdzie na kwotę 100 dolarów
zostaje skredytowany rachunek "Pieniądze w przekazach", zaś na kwotę 100 dolarów jest
obciążany rachunek "Depozyty" (krok 1).
Sto dolarów elektronicznych not 11 jest żądanych z modułu wytwórni pieniędzy 6,
powodując obciążenie rachunku "Pieniądze w przekazach" kwotą 100 dolarów i skredytowanie
rachunku "Pieniądze wyemitowane" kwotą 100 dolarów (krok 2). Następnie, 100 dolarów
elektronicznych not 11 jest przekazywanych z modułu generatora pieniędzy 6 do kasowego
modułu pieniężnego 5 banku emisyjnego 1, który z kolei przekazuje pieniądze do transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 klienta (kroki (3-4).
Systemy kontroli i rozrachunku
N a fig. 25 pokazany jest "System kontroli transakcji". Jest zrozumiałe, że kasowe moduły
pieniężne 5, moduły wytwórni pieniędzy 6 oraz system bankowy 20 mogą okresowo przesyłać
zapisy o transakcjach do "Systemu kontroli transakcji" 22 utrzymywanego w każdym banku
dołączonym do systemu. Transakcje te są analizowane dla stwierdzenia, czy w systemie 20
według wynalazku wystąpił nieprawidłowy proces.
System kontroli transakcji 22, który może być zainstalowany w dowolnym komputerze
ogólnego przeznaczenia o odpowiednich parametrach i odpowiednio zaprogramowanym, ale nie
ograniczonym pod tym względem, zapewnia, że wszystkie transakcje kasowego modułu pieniężnego 5 o znaczeniu finansowym, np. deponowanie, wycofywanie i wypłaty są zgodne ze
schematami transakcji rozliczeniowych. Jakiekolwiek niezgodności mogą wskazywać n a nieza
kończenie transakcji lub wystąpienie działań przestępczych.
Transakcje obejmujące emisję pieniędzy przez moduł wytwórni pieniędzy 6 również
powinny odpowiadać transakcjom kasowego modułu pieniężnego 5 i posiadać odpowiednie
zapisy transakcji rozliczeniowych. Jakiekolwiek niezgodności danych mogą wskazywać na
niekompletność procesów lub naruszenie zabezpieczeń. Nieprawidłowe transakcje rozliczeniowe mogą być wywołane przez nieskończone transakcje lub próbę manipulacji z zapisami systemu
bankowego 20.
W preferowanym wykonaniu, transakcje nieprawidłowe mogą być przekazane do systemu
badania 12, gdzie mogą być określone przyczyny problemów. Mogą być przeprowadzone dialogi
w sieci, aby dać detektywom przegląd niezgodności w zapisach transakcji i dla określenia
odpowiednich działań dla poprawy sytuacji. Detektywi mogą następnie podjąć działania naprawcze przez korektę rachunków, dezaktywację uszkodzonych kasowych modułów pieniężnych 5
i modułów wytwórni pieniędzy 6 oraz poinformowanie klientów o działaniach.
Kierujemy teraz uwagę na fig. 26, która pokazuje proces rozrachunkowy dla obsługi
transakcji deponowania. Banki dystrybucyjne nie są objęte tym procesem, gdyż depozyty klienta
są zdeponowane na kontach w bankach emisyjnych 1 w trybie czasu rzeczywistego. W bankach
emisyjnych, depozyty są zbierane przez "System rozrachunkowy" dla konsolidacji wszystkich
zdeponowanych elektronicznych pieniędzy (włącznie z depozytami z banków dystrybucyjnych)
w celu przekazania do banku rozrachunkowego 3.
Bank rozrachunkowy 3 może być zainstalowany w dowolnym urządzeniu komputerowym
mogącym obsługiwać duże ilości transakcji i odpowiednie ilości danych, które systemem będzie
zwykle przetwarzał. Może być użyty duży komputer, system minikomputerowy o odpowiednich
parametrach, kilka sieciowych stacji roboczych mających konieczne możliwości przetwarzania
danych lub kombinacja wymienionego sprzętu. Specjaliści zgodzą się z tym, że konkretna
konstrukcja sprzętowa systemu banku rozrachunkowego 3 nie jest krytyczna dla wynalazku.
Zakłada się, że banki emisyjne 1 mogą rozliczać pieniądze w jednej z wielu procedur. W
jednej procedurze, elektroniczne pieniądze mogą być zdeponowane poprzez łącza sieciowe z
banku emisyjnego 1 do banku rozrachunkowego 3. Może to być zrealizowane przy dołączeniu
do sieci komputerowej w trybie czasu rzeczywistego, kiedy transakcje rzeczywiście występują.
Alternatywnie, bank emisyjny 1 może zapisywać szczegóły przebiegu transakcji w ciągu dnia
w celu późniejszego wspólnego przetworzenia. Procesy międzybankowe mogą występować
kilka razy w ciągu dnia.
32
172 072
Jak pokazano na fig. 26, bank emisyjny 1 może okresowo przekazywać elektroniczne
pieniądze do zbioru konsolidacji depozytów (konsolidować depozyty), który może być przetwarzany i przekazywany do banku rozrachunkowego 3. Zapisy transakcji z tego zbioru są także
przesyłane do bankowego "Systemu kontroli transakcji" 22 dla celów statystycznych i
organizacyjnych.
W banku rozrachunkowym 3 zbiory konsolidacji depozytów są przetwarzane, tworząc
pojedyncze obciążenie albo kredyt w jednostkach monetarnych dla rachunku na żądanie dla
każdego banku emisyjnego 1. Oczywiście, odpowiednie transakcje rozliczeniowe dla tych
rachunków są realizowane podczas procesów rozrachunkowych. Każdy rachunek, który jest
przekroczony zostanie rozliczony poprzez zwykły międzybankowy proces rozliczeniowy, jaki
jest powszechnie stosowany w przemyśle.
Przetworzone elektroniczne pieniądze, które są rozliczone, są wysyłane ponownie do
"Systemu kontroli emisji pieniędzy" 23 każdego banku, który je wyemitował w celu skontrolowania ich pod względem manipulacji i duplikacji.
Dodatkowe funkcje statystyczne i wewnętrzne są zainstalowane w "Systemie kontroli
emisji pieniędzy" 23, jak pokazano na fig. 27. Bank emisyjny 1 posiada własny "System kontroli
emisji pieniędzy" 23, zwykle zainstalowany w komputerze ogólnego przeznaczenia, ale bez
ograniczeń, w celu porównania elektronicznych pieniędzy wyemitowanych z elektronicznymi
pieniędzmi po rozrachunku w banku rozrachunkowym 3.
Jak pokazano na fig. 27, elektroniczne pieniądze wyemitowane i elektroniczne pieniądze
zdeponowane w bankach emisyjnych 1 oraz transakcje rozrachunku pieniędzy otrzymane z
banku rozrachunkowego 3 są przesyłane do "Systemu kontroli emisji pieniędzy" 23. System
kontroli emisji pieniędzy 23 wytwarza transakcje rozliczające dla pieniędzy po rozrachunku i
uaktualnia główny rejestr wszystkich pieniędzy wyemitowanych przez bank. Dodatkowo, System kontroli emisji pieniędzy 23 przesyła do systemu badania emisji pieniędzy 13 pieniądze,
które są po rozrachunku, ale które nie były wyemitowane lub które były przekazywane więcej
niż raz.
Jakiekolwiek przypadki nieprawidłowości mogą wskazywać na potencjalne naruszenie
zabezpieczeń. Detektywi mogą wówczas określić, czy moduły wytwórni pieniędzy 6 pracują
poprawnie lub czy manipulowano przy modułach pieniężnych. Identyfikatory modułów pieniężnych uszkodzonych lub nadużytych są przesyłane do każdego bankowego Servera zabezpieczeń 27 w celu rozesłania do innych modułów pieniężnych w bankowej sieci lokalnej 18.
Identyfikatory są także wysyłane do agencji certyfikacji 28 w celu odpowiedniej dystrybucji
poprzez sieć 25.
Oddzielnie, główny rejestr pieniędzy wyemitowanych jest czytany przez system lokalizacji
pieniędzy 24, który tworzy zapis, przesłany następnie do banku rozrachunkowego 3 w celu
określenia pozycji pieniędzy skonsolidowanych. Uważa się, że wszystkie banki emisyjne 1 będą
donosiły o ich pozycjach na koniec każdego określonego okresu, zwykle na koniec każdego dnia.
System lokalizacji pieniędzy 24 może konsolidować te raporty dla określenia ilości pieniędzy
wyemitowanych przez banki emisyjne 1 dla każdej jednostki monetarnej. Raporty pokażą
pozycję każdego banku emisyjnego 1 w celu oszacowania ryzyka powstania kłopotliwych
rozliczeń międzybankowych.
Procedury robocze
Chociaż pewne aspekty preferowanego wykonania mogą być opisane na szczegółowych
diagramach, funkcje rozliczeniowe są najlepiej zilustrowane przy użyciu algorytmów procesów.
Zatem, dla ułatwienia zrozumienia działania modułów pieniężnych, kilka przykładów transakcji
jest przedstawionych w algorytmach na fig. 28-50A. Poniżej zostanie podany szczegółowy opis
procedur systemowych i związanych z nimi funkcji użytkowych, które wdrażają zasady preferowanego wykonania niniejszego wynalazku.
W opisach algorytmów (jeśli nie podano inaczej), funkcje użytkowe transakcyjnego
modułu pieniężnego 4, czy jest on zainstalowany w jednostce przenośnej, czy w innym typie
urządzenia przetwarzającego, są oznaczone literą "A", zaś funkcje kasowego modułu pieniężnego 5 i związanego z nim banku są oznaczone literą "B". W przypadku, gdy bank dystrybucyjny 2
172 072
33
przeprowadza transakcje z bankiem emisyjnym 1, funkcje emisyjnego lub dystrybucyjnego
banku i związanego z nim kasowego modułu pieniężnego 5 będą oznaczane literą "C".
Dodatkowo, przejście do kroków na drugiej figurze są sygnalizowane przez pięciokątny
znak z symbolem alfanumerycznym, zaś na drugiej figurze jest kontynuowane przez koło z takim
samym symbolem alfanumerycznym.
Wycofywanie z banku emisyjnego
Na fig. 28-35A przedstawiony jest algorytm transakcji między transakcyjnym modułem
pieniężnym 4 a kasowym modułem pieniężnym 5. W tym przypadku zakłada się, że klient jest
zdecydowany na przeprowadzenie transakcji pieniężnej z bankiem dołączonym do systemu; w
szczególności, chce wycofać pewną kwotę elektronicznych pieniędzy ze swojego konta, w celu
przechowywania ich w swoim transakcyjnym module pieniężnym 4.
Przebieg procesu do ustalenia transakcji wycofywania rozpoczyna się u góry fig. 28.
Pierwszy blok procesu jest ustaleniem wycofania między modułem pieniężnym "A" a kasowym
modułem pieniężnym "B" banku, który jest opisany dalej, na fig. 29. Proces rozpoczyna się od
procesu uwierzytelnienia się w module "A", co jest również szczegółowo opisane na innej
figurze, w szczególności fig. 31.
Uwierzytelnienie klienta
Na górze fig. 31 klient żąda od swojego transakcyjnego modułu pieniężnego 4 przeprowadzenia działań uwierzytelniających (krok 10’). Funkcja "Administrator sesji" 31 otrzymuje
wiadomość o uwierzytelnianiu się (krok 12’) i sprawdza, czy transakcyjny moduł pieniężny 4
ma zabronione uwierzytelnianie klientów (krok 14’).
Uwierzytelnianie klientów może być zabronione, jeśli klient wykonał kilka bezskutecznych prób uwierzytelnienia się w transakcyjnym module pieniężnym 4. Na przykład, dozwolona
liczba prób uwierzytelnienia się może być ograniczona do trzech, tak, że jeśli ktoś wykonuje
więcej niż trzy kolejne bezskuteczne próby uwierzytelnienia się w transakcyjnym module
pieniężnym 4, "Administrator sesji" 31 zabroni dalszych prób uwierzytelniania się. Dodatkowo,
funkcja "odłączenia" może być utrzymywana przez dowolny, wcześniej określony czas, na
przykład 24 godziny. Taka organizacja dostarczy zabezpieczenia przed osobami, które weszły
w posiadanie transakcyjnego modułu pieniężnego 4, ale nie są upoważnione do wykorzystywania go.
Należy zauważyć, ze o ile ten typ organizacji jest zakładany w preferowanym wykonaniu
wynalazku, wynalazek nie ogranicza możliwości stosowania innych rozwiązań, gdyż dowolne
metody znane w przemyśle dla zapewnienia zabezpieczenia przed nieuprawnionymi osobami są
odpowiednie do zastosowania.
Jeśli uwierzytelnianie nie jest zabronione, jak w przypadkach typowych, funkcja "Do
klienta" 33 prosi klienta o wprowadzenie jego charakterystyk uwierzytelniających, takich jak
jego PIN lub identyfikatory biometryczne (krok, 22’). Dane wprowadzone przez klienta są
przekazywane przez "Administratora sesji" 31 do funkcji "Do klienta" 33 (kroki 2 4 ’-28’), która
odpowiada na wprowadzane charakterystyki i uprawnia klienta do uruchomienia transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 jeśli charakterystyki identyfikacyjne klienta są poprawne przy porównaniu z charakterystykami zapisanymi w pamięci transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (kroki
30’-32’).
Jeśli charakterystyki identyfikacyjne klienta nie odpowiadają identyfikatorom przechowywanym w pamięci, funkcja "Do klienta" 33 informuje klienta o nie uznaniu uwierzytelnienia
(krok 34’). Następnie, funkcja "Do klienta" 33 sprawdza ile razy użytkownik próbował uwierzytelnić się (krok 36’) i jeśli ustalona liczba razy nie została przekroczona, "Administrator
sesji" 31 jest informowany (krok 38’).
"Administrator sesji" 31 pracuje w połączeniu z funkcją "Generator taktu/zegar" 43 dla
ustalenia i kontrolowania czasu, jaki upłynął między bezskutecznymi próbami uwierzytelnienia
się (krok 40’). W jednym wykonaniu, zbyt wiele bezskutecznych prób w ustalonym okresie czasu
spowoduje, że "Administrator sesji" 31 zabroni dalszych prób uwierzytelnienia się, wyłączając
transakcyjny moduł pieniężny 4. "Administrator sesji" 31 notuje, że uwierzytelnianie się jest
zakończone w kroku 42’.
34
172 072
Wracając do kroku 14 fig. 31, przyjmując, że transakcyjny moduł pieniężny 4 jest
zablokowany, "Administrator sesji" 31 sprawdza, czy przewidziany czas upłynął (krok 16’). Jeśli
transakcyjny moduł pieniężny 4 ma wciąż zablokowane uwierzytelnianie się, funkcja "Do
klienta" 33 wysyła wiadomość do klienta, że dalszy dostęp do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 jest zabroniony (kroki (18’-20’). "Administrator sesji" 31 notuje, że próba uwierzytelnienia się została zakończona, ponownie w kroku 42’.
Ustalenie wycofywania
Wracając do fig. 29, kiedy uwierzytelnianie zakończyło się pomyślnie, funkcja "Do
klienta A" 33 prosi klienta o podanie typu żądanej transakcji (krok 43’). Jak wspomniano
wcześniej, zakłada się, że klient może przeprowadzać transakcje z dowolnym spośród wielu kont
w wielu różnych bankach i instytucjach finansowych dołączonych do systemu.
Po wybraniu danego banku i konta (krok 44’), transakcyjny moduł pieniężny 4 inicjuje
procedurę nawiązania łączności z bankiem, który został wybrany, angażując do tego sieć 25.
Program przechodzi teraz do procedur zilustrowanych algorytmami na fig. 33. Na fig. 33
przedstawiono przetwarzanie danych i kroki uwierzytelniania w sieci 25.
Uwierzytelnianie w sieci
Opisywana przykładowa metoda uwierzytelniania w sieci 25 może być zastosowana w
przypadku dowolnego modułu pieniężnego 4, 5, 6 niniejszego wykonania. Zatem, w tym
przypadku, "A" oznacza dowolną klasę modułu pieniężnego.
Po wybraniu banku, który ma brać udział w transakcji, moduł pieniężny nawiązuje
łączność z siecią 25 pod kontrolą swojego "Administratora sesji A" 31 (krok 50’) Server sieciowy
26 rozpoczyna od żądania certyfikatu transakcyjnego modułu pieniężnego 4 od "Administratora
sesji A" 31 (kroki (52’-54’). Funkcja "Obsługa zabezpieczenia A" 37 odszukuje i wysyła
certyfikat do "Administratora sesji A" 31 (krok 56’). "Administrator sesji A" 31 wysyła certyfikat
do Servera sieciowego 26 (krok 58’), który, po jego odebraniu, kieruje go do Servera zabezpieczenia 27 (krok 60’).
Server zabezpieczenia 27 sprawdza certyfikat pod względem jego ważności (kroki 62’-64’)
i jeśli nie jest on ważny z dowolnego powodu, Server zabezpieczeń 27 sygnalizuje Serverowi
sieciowemu 26, aby zablokował dostęp (krok 66’). Server sieciowy 26 może z kolei przesłać
wiadomość o odrzuceniu do "Administratora sesji A" transakcyjnego modułu pieniężnego 4
(kroki 68’-70’).
Jeśli "Administrator sesji A", który odebrał wiadomość o odrzuceniu jest transakcyjnym
modułem pieniężnym 4, jego funkcja "Do klienta A" poinformuje klienta o sytuacji (krok 74).
Jeśli jest to kasowy moduł pieniężny 5 lub moduł wytwórni pieniędzy 6, który próbuje uzyskać
dostęp do sieci 25, funkcja "Do banku A" 47 informuje system bankowy 20, że jego dostęp został
zablokowany (krok 76’).
Jeśli sprawdzenie ważności certyfikatu zakończyło się pomyślnie, Server zabezpieczeń 27
wysyła uaktualnioną listę złych modułów pieniężnych i nową listę kodów certyfikacyjnych do
"Administratora sesji A" (krok 78’) fig. 33a). Kody są oznaczone ostatnią wersją kodu certyfikacyjnego. Wiadomość jest odbierana przez "Administratora sesji A" i przekazywana do "Obsługi
zabezpieczania A" 37, która sprawdza ważność listy kodów certyfikacyjnych oraz listy złych
modułów pieniężnych (kroki 80’-82’ fig. 33A).
"Publiczne kodowanie A" 44 sprawdza ważność oznaczenia (krok 84’) i jeśli oznaczenie
nie jest ważne, funkcja "Do klienta A" 33 transakcyjnego modułu pieniężnego 4 lub, alternatywnie, funkcja "Do banku" kasowego modułu pieniężnego 5, wysyła wiadomość ostrzegającą o
kłopotach z zabezpieczeniem sieci (kroki 86’-90’). Najlepiej, jeśli wszystkie moduły pieniężne
będą sprawdzały ważność oznaczenia odebranego nawet od Servera zabezpieczeń 27. Pomoże
to zapewnić integralność całego systemu.
W przypadku ważnego oznaczenia, "Obsługa zabezpieczania A" uaktualnia listę złych
modułów pieniężnych i listę kodów certyfikacyjnych (krok 94’). Jeśli certyfikat powinieni zostać
potwierdzony lub data ważności certyfikatu minęła (kroki 96’ i 98’). "Obsługa zabezpieczenia A" wytwarza nowy certyfikat (krok 126 na fig. 33C), zaś "Publiczne kodowanie A" wytwarza
nowe kody i oznacza certyfikat stosując stare kodowanie prywatne (krok 128). "Administrator
172 072
35
sesji A" wysyła nowy certyfikat do Servera zabezpieczeń 27, który odbiera certyfikat i sprawdza
ważność oznaczenia (kroki 130-136).
Przyjmijmy, że oznaczenie nowego certyfikatu nie jest ważne na tym etapie. Wówczas
kroki 66’-76’ (fig. 33) są powtarzane, aby zakończyć połączenie komunikacyjne z siecią 25.
Z drugiej strony, ważne oznaczenie, fig. 33C, pozwoli Serverowi zabezpieczeń 27 na
oznaczenie nowego certyfikatu i wysłanie go ponownie do modułu pieniężnego (krok 138).
"Administrator sesji A" 31 odbiera nowy certyfikat, (krok 140, fig. 33D) i przekazuje go do
funkcji "Obsługa zabezpieczenia A" dla ponownego sprawdzenia ważności certyfikatu przez
zastosowanie funkcji "Kodowanie publiczne" (kroki 142-146). Moduł pieniężny powtarza teraz
badanie ważności certyfikatu wyemitowanego przez Server zabezpieczeń 27. Jeśli oznaczenie
jest ważne, "Administrator sesji A" 31 wysyła potwierdzenie do Servera zabezpieczeń 27
(krok 148), który odpowiada kierując proces do (kroku 78’, fig. 33A).
Przeciwnie, jeśli oznaczenie Servera zabezpieczeń na nowym certyfikatorze wytworzonym przez transakcyjny moduł pieniężny A okaże się nieważne, fig. 33D. "Administrator
sesji A" wysyła wiadomość o nieważnym certyfikatorem wraz z certyfikatorem ponownie do
Servera zabezpieczeń 27 (krok 150), który ponownie sprawdza ważność oznaczenia na certyfikatorze (krok 152). Ważne oznaczenie wróci proces do kroku 66’, fig. 33. Alternatywnie,
nieważne oznaczenie spowoduje odłączenie Servera zabezpieczeń 27 od sieci 25 (krok 156,
fig. 33D) i zawiadomienie modułu pieniężnego przez Server sieciowy 26 o uszkodzeniu
(krok 158).
"Administrator sesji A", który odebrał wiadomość (krok 160), w przypadku transakcyjnego modułu pieniężnego 4, spowoduje, że funkcja "Do klienta A" 33 zapyta klienta, czy chce on
powtórzyć cały proces uwierzytelniania w sieci 25 (kroki 164 i 168). W przypadku kasowego
modułu pieniężnego 5 lub modułu wytwórni pieniędzy 6, funkcja "Do banku" A zapyta, czy
żądane jest powtórzenie procedury uwierzytelnienia w sieci 25 (kroki 166 i 168).
Brak prób powtórzenia oczywiście kończy komunikację z siecią 25, a przeciwnie, żądanie
powtórzenia dostępu do sieci 25 spowoduje powrót procedury do kroku 56, fig. 33, gdzie
"Obsługa zabezpieczenia A" znów wyszuka certyfikat transakcyjnego modułu pieniężnego dla
Servera sieciowego 26.
Wracając do kroku 98’, fig. 33A, jeśli certyfikat nie musi być potwierdzany a data ważności
nie minęła, "Administrator sesji A" 31 zażąda daty i godziny (krok 100’) od "Generatora
taktu/zegara A" (krok 102, fig. 33B) i przekazuje te dane do Servera sieciowego 26 (krok 104).
Server sieciowy 26 sprawdza godzinę i datę po odebraniu ich (krok 106) i jeśli wykraczają
one poza dozwolony, ustalony parametr, Server sieciowy 26 wyśle nowe dane o godzinie i dacie
(krok 110) do "Generatora taktu/zegara A" poprzez "Administratora sesji A" (kroki 112 i 114).
Jeśli "Generator taktu/zegara A" 43 nie może wyregulować daty i godziny, aby były zsynchronizowane z siecią 25, operator modułu pieniężnego dla klienta lub banku jest zawiadamiany o
uszkodzeniu zegara (kroki 116-124).
W odpowiedzi na widoczne uszkodzenie, operator może próbować uzyskać ponowne
przesłanie godziny i daty z Servera sieciowego 26, (krok 24) i procedura wraca do kroku 102,
w którym próbuje on wysłać nowe dane o godzinie i dacie do modułu pieniężnego. Alternatywnie, akceptowany wynik sprawdzenia daty i godziny, (krok 108), pozwoli aby Server sieciowy
26 i "Administrator sesji A" wymienili potwierdzenia i odnotowali pomyślne uwierzytelnienie
w sieci 25 (kroki 126-128).
Organizacja sesji A
Jak pokazano na fig. 29, po uwierzytelnieniu w module pieniężnym, wybraniu transakcji
i uwierzytelnieniu w sieci, organizowana jest sesja między modułami pieniężnymi. Fig. 34
przedstawia algorytm dla organizacji sesji między modułami pieniężnymi, która, jak specjaliści
zrozumieją, ma zastosowanie w ogólności również do innych sesji organizowanych między
różnymi typami modułów pieniężnych niniejszego wynalazku.
Na górze fig. 34, "Administrator sesji A" sprawdza, czy klient zażądał połączenia z
konkretnym obiektem w sieci 25 (krok 190). Na przykład, jeśli klient chce przeprowadzić
transakcje ze swoim kontem w danym banku, sieć 25 połączy transakcyjny moduł pieniężny 43
z wybranym bankiem, (kroki 192-198). Przeciwnie, jeśli klient realizuje funkcje uaktualniania
36
172 072
w sieci 25, nie ma potrzeby organizować sesji z konkretnym bankiem i Server sieciowy 26 może
zadecydować, gdzie skierować połączenie, na podstawie analizy ruchu w sieci 25.
Jeśli wybrany został konkretny obiekt przez klienta, "Administrator sesji A" przesyła
informację o obiekcie do Servera sieciowego 26 (krok 194). Server sieciowy 26 inicjuje
połączenie z modułem pieniężnym wybranego obiektu (krok 196) i wysyła potwierdzenie do
"Administratora sesji A" 31.
Po odebraniu potwierdzenia, że została nawiązana łączność z modułem pieniężnym
żądanego obiektu (krok 198), funkcja "Obsługa zabezpieczenia A" wysyła swój certyfikat do
funkcji "Obsługa zabezpieczenia B" poprzez "Administratorów sesji" (kroki 200-206).
Zakłada się, że moduły pieniężne wymieniają certyfikaty dla zweryfikowania, że każdy
moduł pieniężny kontaktuje się z innym ważnym modułem pieniężnym. Jak pokazano na
fig. 34A, funkcja "Kodowanie publiczne B" 44 bada certyfikat modułu pieniężnego A stosując
algorytm kodowania publicznego i kod publiczny odpowiadający kodowi prywatnemu zastosowanemu przez moduł pieniężny A, dla zdekodowania i sprawdzenia certyfikatu A i sprawdzenia jego ważności (krok 208).
Jeśli okaże się, że certyfikat jest nieważny, "Administrator sesji B" odnotuje zakończenie
sesji (krok 210). W przypadku transakcyjnego modułu pieniężnego 4, funkcja "Do klienta B"
informuje klienta o zakończeniu transakcji (krok 212). Podobnie, kasowy moduł pieniężny 5 lub
moduł wytwórni pieniędzy 6 używają funkcji "Do banku B" 47 dla poinformowania banku o
zakończeniu transakcji, (krok 213). Zakłada się, że drugi moduł pieniężny po upływie pewnego
czasu przerwie połączenie.
W kroku 214, fig. 34A, przyjmując, ze certyfikat modułu pieniężnego A jest ważny,
funkcja "Obsługa zabezpieczenia B " 37 sprawdza, czy transakcyjny moduł pieniężny A jest na
liście skompromitowanych modułów pieniężnych (krok 215). Jeśli moduł pieniężny A jest na
liście, proces wraca do kroku 210 i komunikacja zostaje przerwana.
Alternatywnie, jeśli moduł pieniężny A nie jest na liście złych modułów pieniężnych,
"Generator liczb losowych B" 46 wytwarza kod sesyjny (krok 216) i koduje kod sesyjny wraz z
certyfikatem modułu pieniężnego B i wiadomością weryfikacyjną, stosując kod publiczny
modułu pieniężnego A (krok 218). Zakodowana wiadomość jest wysyłana do modułu pieniężnego A przez "Administratora sesji B" 31 (krok 220).
"Administrator sesji A" 31 odbiera wiadomość z modułu pieniężnego B (krok 222) i używa
algorytmów swojej funkcji "Kodowanie publiczne" 44 do zdekodowania wiadomości (krok 224,
fig. 34B) i do zweryfikowania certyfikatu modułu pieniężnego B (kroku 226).
Jeśli test stwierdzi, że certyfikat modułu pieniężnego B jest nieważny, proces zostaje
przekazany do procedury "Blokowanie transakcji" dla przerwania kroków podjętych dotąd dla
organizacji sesji (kroki 500-524). Ta procedura może być użyta, na przykład, do zakończenia
sesji łączności i do funkcjonalnego odcięcia modułu pieniężnego A, co powoduje zakończenie
połączenia (kroki 500-524, fig. 32).
Blokowanie transakcji
Przechodząc do fig. 32, opisane zostanie teraz funkcjonalne odcięcie modułu pieniężnego
przez proces blokowania transakcji. Jest zrozumiałe, że następujący proces może być użyty,
kiedy dowolne dwa moduły pieniężne nienormalnie przerwały transakcje prowadzone między
nimi. Moduły pieniężne będą oznaczone przez "X" i "Y" dla zilustrowania powszechnej stosowalności kroków procesu.
Proces blokowania transakcji zainicjowany przez moduł pieniężny X dla przerwania
komunikacji z modułem pieniężnym Y rozpoczyna się, gdy "Administrator sesji X" 31 wychwytuje, a następnie odwraca lub wycofuje zmiany w oprogramowaniu zrobione w module pieniężnym (krok 500), a następnie odnotowuje, że sesja została przerwana (krok 502).
W przypadku, gdy moduł pieniężny, który zainicjował przerwanie jest transakcyjnym
modułem pieniężnym 3, funkcja "Do klienta" 33 informuje klienta o przerwaniu połączenia (krok
510). Podobnie, kasowy moduł pieniężny 5 informuje swoją funkcję "Do banku" 47 o przerwaniu
tak, aby jakiekolwiek zmiany rozliczające mogły być odtworzone (krok 508). Następnie,
"Administrator sesji X" 31 przerywającego modułu pieniężnego wysyła zakodowaną wiadomość
do drugiego modułu pieniężnego (krok 512).
172 072
37
Krótko omawiając fig. 37, wszystkie zakodowane wiadomości między modułami są
realizowane w następujących krokach. Wysyłający moduł pieniężny (tutaj oznaczony jako "X")
stosuje swoją funkcję "Kodowanie indywidualne" 45 do zakodowania wiadomości, która ma
być wysłana do odbierającego modułu pieniężnego (tutaj oznaczonego przez "Y") (krok 2’).
Ponownie, zakłada się, że znanych jest wiele technik kodowania, które mogą być zastosowane.
"Administrator sesji X" 31 wysyła zakodowaną wiadomość do "Administratora sesji Y"
31, który z kolei dekoduje wiadomość stosując swoją funkcję "Kodowanie indywidualne Y" 45
(kroki 4 ’-8’).
Kontynuując na fig. 32, "Administrator sesji Y" odpowiada na informację o przerwaniu
przez odtworzenie wszelkich zmian, jakie zrobił aby zorganizować sesję i odnotowuje przerwanie sesji (kroki 514-516). Jeśli jest to transakcyjny moduł pieniężny 4, który wyłącza się, funkcja
"Do klienta” 33 alarmuje klienta o sytuacji (kroki 518-524).
Odpowiednio, w przypadku kasowego modułu pieniężnego 5 funkcja "Do banku" 47
wycofa wszystkie transakcje rozliczające, które zostały podjęte (kroki 518 i 522).
Wracając do fig. 34B, przyjmijmy, że certyfikat modułu pieniężnego B jest ważny. W
kroku 228 "Obsługa zabezpieczenia A" sprawdza, czy moduł pieniężny B jest na liście złych
modułów pieniężnych. Jeśli moduł pieniężny B jest na liście (krok 230), proces przechodzi do
procedury blokowania transakcji, (kroki 500-524). Następnie, sesja komunikacyjna jest rozwiązywana.
Bardziej typowo, moduł pieniężny B nie będzie na liście złych modułów pieniężnych i
"Generator taktu/zegar A" 43 odszuka datę i godzinę (krok 232) i wyśle tę informację do funkcji
"Obsługa zabezpieczenia A" 37 aby informacje weryfikacyjne mogły być połączone z datą i
godziną (krok 234).
Funkcja "Kodowanie indywidualne A" 45 koduje następnie informacje weryfikacyjne z
datą i czasem, stosując losowy kod sesji dostarczony przez moduł pieniężny B (krok 236).
"Administrator sesji A" 31 wysyła tę zakodowaną wiadomość (krok 238) do Administratora
sesji B" 31 (krok 240). Następnie, funkcja "Kodowanie indywidualne B" 45 dekoduje wiadomość (krok 242) i przesyłają do funkcji "Obsługa zabezpieczenia B" 37 dla zweryfikowania
wiadomości (krok 244, fig. 34C). Nieprawidłowa wiadomość spowoduje przerwanie sesji w
krokach 500-524, zaś poprawna wiadomość spowoduje kontynuację procedury tak, że "Obsługa
zabezpieczenia B" 37 może porównać godzinę i datę z danymi przesłanymi z modułu pieniężnego
A (krok 248).
"Generator taktu/zegar B " 43 zweryfikuje, czy zegar modułu pieniężnego A jest w zakresie
określonego odchylenia od wskazań zegara modułu pieniężnego B (krok 250). Jeśli rozbieżności
między dwoma zegarami są większe niż ustalona wielkość, sesja zostanie przerwana przez
przejście do kroków 500-524.
Jeśli nie ma rozbieżności większych niż dopuszczalna wielkość, "Administrator sesji B"
31 odnotowuje początek sesji (krok 252) i wysyła potwierdzenie do modułu pieniężnego A w
celu rozpoczęcia transakcji (krok 254). Po wysłaniu zakodowaniej wiadomości z modułu
pieniężnego B do "Administratora sesja A" 31 przy wykorzystaniu kroków 2 ’-8’, fig. 37,
"Administrator sesji A" 31 potwierdza odbiór wiadomości i również odnotowuje początek sesji
(kroki 256-258).
Żądanie wycofania
Po zorganizowaniu sesji między transakcyjnym modułem pieniężnym 4 a kasowym
modułem pieniężnym 5, transakcyjny moduł pieniężny 4 wysyła żądanie wycofania z kasowego
modułu pieniężnego 5, fig. 29. Opisany teraz będzie proces żądania wycofania (fig. 30). Należy
zauważyć, że chociaż na figurze oznaczono obie strony przez "X" i "Y" w krokach opisanych
poniżej, to jednak mogą być one stosowane dla dowolnego modułu pieniężnego przeprowadzającego transakcje z kasowym modułem pieniężnym 5.
Na początek funkcja "Do kasjera X" 34 wysyła żądania wycofania do kasowego modułu
pieniężnego 5, żądając wycofania pewnej sumy pieniędzy z konkretnego konta. W raz z żądaniem
wycofania od żądającego modułu pieniężnego do kasowego modułu pieniężnego 5 przesyłany
jest numer konta i profil konta (krok 700). Dla przesłania żądania powtórzone zostają kroki 2 ’-8’,
w których wiadomość zostaje zakodowana przy użyciu wcześniej opisanych technik kodowania.
38
172 072
Sprawdzenie ważności numeru konta
Kiedy żądanie wycofania oraz numer i profil konta zostaną przesłane do kasowego modułu
pieniężnego 5, zainicjowana zostaje procedura sprawdzania ważności numeru konta (kroki
7041-7055). Diagram pokazujący jak sprawdzana jest ważność numeru konta pokazany jest na
fig. 38.
W procedurze tej, funkcja "Obsługa zabezpieczenia" 37 kasowego modułu pieniężnego 5
otrzymuje profil konta i oznaczenie i przesyła je do funkcji "Kodowanie publiczne" 44 dla
zweryfikowania oznaczenia profilu (kroki 7041-7042). Oznaczenie jest testowane przy zastosowaniu kodu publicznego wytworzonego i rozesłanego przez bankowy Server zabezpieczeń 27.
Nieważne oznaczenie powoduje, że funkcja "Obsługa zabezpieczenia" 37 informuje "Administratora sesji", że profil konta jest nieważny (krok 7044), w wyniku czego kroki 500-524, fig. 32
są powtarzane dla zablokowania transakcji między modułami pieniężnymi.
Jeśli test oznaczenia potwierdzi ważność oznaczenia, procedura postępuje naprzód i
funkcja "Do banku" 47 wysyła otrzymany numer konta do bankowego systemu komputerowego
(krok 7046). Nieaktywne konto spowoduje, że funkcja "Obsługa zabezpieczenia" 37 zawiadomi
"Administratora sesji" o nieaktywnym koncie (krok 7048) i zablokuje transakcję zgodnie z
krokami 500-524; konto aktywne natomiast spowoduje, że funkcja "Obsługa zabezpieczenia"
37 sprawdzi, czy profil konta potrzebuje dodatkowego potwierdzenia (kroki 7047-7050).
Jeśli profil konta musi uzyskać nowy certyfikat, funkcja "Obsługa zabezpieczenia" 37
wyśle profil konta do Servera zabezpieczeń 27 (fig. 38A, kroki 7051-7052), który wystawi nowy
certyfikat dla profilu konta i wyśle go do kasowego modułu pieniężnego 5 (krok 7053).
W odpowiedzi, kasowy moduł pieniężny 5 wyśle go do modułu pieniężnego żądającego wycofania (krok 7054).
Komunikacja między kasowym modułem pieniężnym 5 a modułem pieniężnym wykorzystuje wcześniej opisaną procedurę dla przesyłania wiadomości, (kroki 2’-8’). Funkcja
"Obsługa zabezpieczenia" 37 uaktualnia następnie profil konta w module pieniężnym i przesyła
potwierdzenie do funkcji "Obsługa zabezpieczenia" 37 w kasowym module pieniężnym 5
(krok 7055), także wykorzystując kroki 2 ’-8 \ Elektroniczna wiadomość jest odbierana przez
funkcję "Obsługa zabezpieczenia" 37 kasowego modułu pieniężnego 5 i potwierdzona w
kroku 7056.
Po zweryfikowaniu danych o koncie, proces przechodzi do kroku 704, fig. 30. Funkcja
"Do banku" 47 sprawdza teraz, czy są dostateczne fundusze dla realizacji żądania wycofania
(krok 704). Dostateczne fundusze spowodują przekazanie potwierdzenia do transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 przy wykorzystaniu kroków 2 ’-8’ dla przesłania potwierdzenia do funkcji
"Do kasjera" 34 (kroki 706-714). W przypadku kasowego modułu pieniężnego 5 nie jest
wymagane potwierdzenie.
W przypadku transakcyjnego modułu pieniężnego 4 niedostateczne fundusze spowodują,
że klient zostanie poproszony o wprowadzenie nowej kwoty do wycofania (kroki 718-720
fig. 30A). Jak pokazano w kroku 724, wprowadzenie nowej kwoty spowoduje, że funkcja "Do
kasjera" 34 wyśle nowe żądanie do funkcji "Do banku" 47 (wykorzystując kroki 2 ’-8’) kasowego
modułu pieniężnego 5 dla sprawdzenia, czy są dostateczne fundusze dla pokrycia ostatnio
żądanej sumy, wracając do kroku 704, fig. 30. Jeżeli nowe żądanie jest wciąż większe niż
fundusze salda bankowego, kasowy moduł pieniężny 5 zainicjuje kroki 500-524 dla zablokowania transakcji między modułami pieniężnymi. W przypadku kasowego modułu pieniężnego 5
transakcja może przekroczyć stan konta.
Przekaz not
Wracając do fig. 29, funkcja "Do kasjera A" 34 przekazuje wszystkie swoje noty walutowe
11 do kasowego modułu pieniężnego 5 (krok 45). Jeśli nie ma not 11 w transakcyjnym module
pieniężnym 4, kiedy żądanie wycofania jest wysyłane, funkcja "Do kasjera A" 34 wysyła
wiadomość do kasowego modułu pieniężnego 5, że nie ma not 11 (krok 47), wykorzystując
kroki 2 ’-8'.
Elektroniczne noty 11 są przekazywane między modułami pieniężnymi wykorzystując
procedurę opisaną poniżej (fig. 39). Funkcja "Katalog not" 39 kodowego modułu pieniężnego
wybiera noty 11 o odpowiednich wartościach do przekazu i uaktualniania sumę bieżącą każdej
172 072
39
elektronicznej noty po przekazie (krok 750), zaś funkcja "Noty" 40 wytwarza przekaz dla każdej
noty 11 (krok 752). Funkcja "Kodowanie publiczne" 44 wytwarza oznaczenia dla wszystkich
not (krok 754) i wysyła noty 11 do funkcji "Administrator przesyłek" 41 dla zebrania przekazów
not 11 i oznaczeń w przesyłkę w celu wysłania do żądającego modułu pieniężnego (krok 756).
Kroki 2’-8’ są wykorzystywane do przekazu przesyłki elektronicznych not 11 do funkcji
"Administratora przesyłek" 41 żądającego modułu pieniężnego, który odbiera przesyłkę i
rozdzielają (krok 758). Funkcja "Kontroler" 42 sprawdza przekazy dołączone do certyfikatów
i sprawdza, czy suma zgadza się z ilością not 11, które miały być przesłane (krok 760).
Jakakolwiek nieważna informacja spowoduje zablokowanie transakcji między obu modułami pieniężnymi przy wykorzystaniu procedury opisanej krokami 500-524 (krok 761). Ważne
noty 11 będą sprawdzane następnie pod względem ich daty ważności (krok 762) przez funkcję
"Kontroler" 42, jeśli noty 11 przekazał transakcyjny moduł pieniężny 4 (krok 763). Jakiekolwiek
zdezaktualizowane noty 11 (krok 764) spowodują zablokowanie sesji w procedurze wyrażonej
krokami 500-524, fig. 32.
Przyjmując, że noty 11 nie są zdezaktualizowane lub w przypadku, gdy wysłał je kasowy
moduł pieniężny 5, proces przechodzi do kroku 765, fig. 39A. W kroku tym funkcja "Kodowanie
publiczne" 44 sprawdza cyfrowe oznaczenia. Nieważne oznaczenia spowodują zablokowanie
procesu w krokach 500-524.
Ważne noty elektroniczne 11 są następnie wysyłane do funkcji "Noty" 40 (krok 768) i
"Katalog not" 39 jest uaktualniany o lokalizację i wartość nowych not (krok 770).
Wracając do fig. 28, funkcja "Do transakcji B" 49 sprawdza, czy elektroniczne noty 11
zostały przekazane (krok 772) i jeśli noty 11 rzeczywiście zostały przekazane z transakcyjnego
modułu pieniężnego 4, realizowane są transakcje rozliczające dla odzwierciedlenia tej sytuacji
(krok 776; także fig. 14, krok 1) przez funkcję "Do banku B" 47. W przypadku gdy noty 11 nie
zostały przekazane z modułu pieniężnego, a w kroku 776 zainicjowane zostaną transakcje
rozliczające, zorganizowana zostanie sesja między kasowym modułem pieniężnym 5 i modułem
wytwórni pieniędzy 6 przy wykorzystaniu procedury wyrażonej powyżej w krokach 190-258,
fig. 34, 34A-C.
Kiedy noty 11 są żądane dla spełnienia wycofania, wystąpi rozliczenie dla odzwierciedlenia żądania. Funkcja "Do banku B" 47 wyśle odpowiednią transakcję rozliczającą (krok 778,
fig. 28), jak pokazano na fig. 14, (krok 2).
Żądanie not
Zwróćmy uwagę na fig. 40. Noty 11 mogą być żądane przez kasowy moduł pieniężny 5
od modułów wytwórni pieniędzy 6 przy wykorzystaniu następującej procedury.
Funkcja "Do wytwórni pieniędzy" 48 żądającego kasowego modułu pieniężnego 5 wysyła
żądanie wytworzenia konkretnej kwoty elektronicznych pieniędzy (krok 780). Żądanie będzie
przesłane przy wykorzystaniu powyżej opisanych kroków 2 ’-8’ dla zakodowanej transmisji do
funkcji "Do kasjera" 34 modułu wytwórni pieniędzy 6 w celu uaktywnienia funkcji "Producent
pieniędzy" 50 (krok 784) dla wytworzenia elektronicznych not 11 (krok 786).
Po wytworzeniu elektronicznych not 11, są one oznaczane przez funkcję "Kodowanie
publiczne" 44 modułu wytwórni pieniędzy 6 (krok 788) i umieszczane w zasobniku przez funkcję
"Noty" 40 (krok 790). Na koniec, "Katalog not" 39 jest uaktualniany o informacje o nowowy
tworzonych notach elektronicznych 11 (krok 792).
Proces wraca teraz do procedur przedstawionych na fig. 28. Żądane noty w module
wytwórni pieniędzy 6 są przekazywane do kasowego modułu pieniężnego B 5 przy wykorzystaniu kroków 750-770, opisanych powyżej dla przekazu elektronicznych not 11. Noty 11 są
następnie przekazywane z kasowego modułu pieniężnego B 5 do transakcyjnego modułu
pieniężnego 4 przy wykorzystaniu tych samych kroków 750-770 dla przekazu elektronicznych
not 11.
Na koniec, dla pomyślnego zakończenia wycofywania elektronicznych not 11, moduły
pieniężne przesyłają potwierdzenie sfinalizowania transakcji wykorzystując następującą procedurę. Spójrzmy teraz na fig. 41. Funkcja "Rejestr transakcji" 36 uaktualnia swój rejestr o zapis
transakcji, która została opisana powyżej (krok 690). Jeśli potwierdzenie sfinalizowania transakcji wysyła transakcyjny moduł pieniężny 4 (krok 691), funkcja "Do klienta" poinformuje
40
172 072
klienta, że transakcja została pomyślnie sfinalizowana (krok 692). Oczywiście, "Administrator
sesji A" 31 odnotowuje zakończenie sesji (krok 693) i wykorzystuje kroki 2' -8' dla przesłania
wiadomości do modułu pieniężnego, z którym przeprowadzał transakcję.
Po odebraniu wiadomości o zakończeniu sesji, drugi moduł pieniężny, w tym przypadku
kasowy moduł pieniężny 5 użyje funkcji "Rejestr transakcji" 36 do uaktualnienia swojego
rejestru (krok 694). Jeśli jednak drugi moduł pieniężny odbierający wiadomość o zakończeniu
sesji nie jest kasowym modułem pieniężnym 5, konieczny będzie dodatkowy krok, aby funkcja
"Do klienta" 33 poinformowała klienta o zakończeniu transakcji (krok 696). Następnie, "Administrator sesji" 31 drugiego modułu pieniężnego w obu przypadkach również odnotowuje
zakończenie sesji (krok 698).
Wracając do fig. 28, proces potwierdzenia sfinalizowania transakcji jest inicjowany przez
transakcyjnyn moduł pieniężny 4 kończący transakcję z kasowym modułem pieniężnym B 5
(kroki 690-698). Kroki procedury mogą być również stosowane dla potwierdzenia sfinalizowania transakcji między kasowym modułem pieniężnym B 5 a modułem wytwórni pieniędzy 6
(kroki 690-698). To kończy przetwarzanie jednego pełnego procesu wycofywania elektronicznych pieniędzy z banku emisyjnego 1.
Wycofywanie z banku dystrybucyjnego
Opisane teraz będzie wycofywanie z banku dystrybucyjnego 2 (fig. 35). Na początku,
opisane poprzednio kroki 43’-48’ dla ustalenia wycofywania są podejmowane przez transakcyjny moduł pieniężny A 4 wraz z kasowym modułem pieniężnym B 5. Następnie inicjowane są
również wcześniej opisane kroki 190-258 dla zorganizowania sesji między kasowym modułem
pieniężnym B 5 a kasowym modułem pieniężnym C 5. Po zorganizowaniu sesji, funkcja "Do
banku B" 47 wysyła transakcje rozliczające odpowiadające wycofywaniu, które ma wystąpić
(krok 900, także fig. 13, krok 1).
Jak wspomniano wcześniej, przyjmuje się, że kiedy transakcyjny moduł pieniężny 4
kontaktuje się z bankiem, emisyjnym 1 lub dystrybucyjnym 2, wszystkie noty 11, które są
przechowywane w transakcyjnym module pieniężnym 4 są usuwane i zastępowane przez
elektroniczne noty 11, posiadające najświeższy certyfikat. W celu wykonania tej operacji,
funkcja "Do transakcji B" 49 sprawdza, czy w transakcyjnym module pieniężnym 4 są przechowywane noty 11 (kroki 902-904). Jeśli są noty, funkcja "Do banku B" 47 zainicjuje odpowiednie
transakcje rozliczające (procedury rozliczające przedstawione na fig. 13, krok 2, krok 906) i żąda
deponowania w kasowym module pieniężnym C 5 (związanym z bankiem emisyjnym 1) w celu
zwrócenia not 11, które mają być wymienione.
Szczegółowy opis realizacji żądania deponowania będzie podany w połączeniu z fig. 44.
Funkcja "Do kasjera" 34 wysyła wiadomość z żądaniem deponowania, kwotą do deponowania, numerem konta i profilem konta, na którym noty mają być zdeponowane (krok 920).
Informacja ta jest przekazywana do kasowego modułu pieniężnego 5 przy zastosowaniu kroków
2 ’-8’ dla przesłania wiadomości, a następnie kroki 7041-7050 (fig. 38) są realizowane dla
sprawdzenia ważności profilu i numeru konta.
W przypadku, gdy depozytorem jest transakcyjny moduł pieniężny 4, funkcja "Do transakcji" 49 kasowego modułu pieniężnego 5 wysyła potwierdzenie do transakcyjnego modułu
pieniężnego 4, że transfer not 11 może nastąpić (krok 924). Alternatywnie, jeśli deponować ma
inny kasowy moduł pieniężny 5, wówczas funkcja "Do kasjera" 34 wysyła potwierdzenie do
kasowego modułu pieniężnego 5 (krok 926).
W każdym przypadku, potwierdzenie jest kodowane i przesyłane przy wykorzystaniu
procedury wyrażonej w krokach 2' -8' po czym jest odbierane przez funkcję "Do kasjera" 34
deponującego modułu pieniężnego (krok 928).
Wracając do fig. 35, po złożeniu żądania deponowania, noty 11 są przekazywane z
kasowego modułu pieniężnego B 5 do kasowego modułu pieniężnego C 5 przy wykorzystaniu
kroków 750-770, fig. 39, 39A wyszczególnionych powyżej dla przekazywania not. W konsekwencji, funkcja "Do banku C" 47 inicjuje odpowiednie transakcje rozliczające (fig. 13, krok
(2) dla odzwierciedlenia przekazu not 11 (krok 908). W kasowym module pieniężnym C 5,
funkcja "Do kasjera" 34 potwierdza depozyt przez wysłanie spowrotem do funkcji "Do kasjera B" 34 (kroki 910-912), wykorzystując kroki 2’-8’. Oczywiście, funkcja "Do banku B" 47
172 072
41
zainicjuje teraz transakcje rozliczające dla rozliczenia żądania deponowania przesłanego do
kasowego modułu pieniężnego C 5 (krok 914, także fig. 13, krok (3).
Po usunięciu wszystkich elektronicznych not 11 z transakcyjnego modułu pieniężnego 4
i zrealizowaniu odpowiednich rozliczeń, żądane jest wycofanie pełnej kwoty, która obejmuje
kwotę początkowo żądaną do wycofania z konta bankowego klienta oraz kwotę, która została
usunięta z transakcyjnego modułu pieniężnego 4 w celu zamiany na uaktualnione elektroniczne
noty 11.
Żądanie wycofania jest realizowane między kasowym modułem pieniężnym B 5 a kasowym modułem pieniężnym C 5 przy wykorzystaniu kroków 700-724, fig. 30, 30A, opisanych
powyżej. Kasowy moduł pieniężny C 5 przeprowadza transakcję z modułem wytwórni pieniędzy 6 w celu wycofania nowych elektronicznych pieniędzy i czyniąc to, organizuje sesję między
dwoma modułami wykorzystując kroki 190-258, fig. 34, 34A-C.
Elektroniczne noty 11 są żądane przez kasowy moduł pieniężny C 5 z modułu wytwórni
pieniędzy 6 wykorzystując krok 780-792, fig. 40 a noty 11 są przekazywane z modułu wytwórni
pieniędzy 6 do kasowego modułu pieniężnego C 5 wykorzystując kroki 750-770, fig. 39, 39A.
Funkcja "Do banku C" 47 inicjuje rozliczenie (krok 916; także fig. 13, krok (4). Następnie,
elektroniczne noty 11 są przekazywane z kasowego modułu pieniężnego C 5 do kasowego
modułu pieniężnego B 5 wykorzystując kroki 750-770; noty 11 są następnie przekazywane do
transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 także wykorzystując kroki 750-770.
W celu sfinalizowania wycofania z banku dystrybucyjnego 2, każdy moduł pieniężny musi
potwierdzić sfinalizowanie transakcji, jaką przeprowadził z odpowiednim modułem pieniężnym.
Zatem transakcyjny moduł pieniężny A 4 przesyła potwierdzenie do kasowego modułu pieniężnego B 5 wykorzystując kroki 690-698, fig. 41, a następnie kasowy moduł pieniężny B 5 przesyła
potwierdzenie do kasowego modułu pieniężnego C 5. Na koniec, kasowy moduł pieniężny C 5
przesyła potwierdzenie do modułu wytwórni pieniędzy 6, wykorzystując te same kroki 690-698.
Deponowanie w banku emisyjnym
Zostanie teraz omówiony dokładnie przykład deponowania w banku emisyjnym 1 zgodnie
z figurami 42 i 43. W celu rozpoczęcia transakcji, musi być ustalona operacja deponowania, przy
wykorzystaniu kroków pokazanych na fig. 43.
W kroku 398 na górze fig. 43, klient decyduje się zdeponować pewną kwotę pieniędzy w
banku. Po wykonaniu procedury uwierzytelniania się w transakcyjnym module pieniężnym 4
(wykorzystując kroki 10’-42’, fig. 31-31 A), funkcja "Do klienta A" 33 prosi klienta o wybranie
żądanej transakcji (krok 400).
W tym przypadku, klient wybiera transakcję deponowania, kwotę która ma być zdeponowana, bank i numer konta, na którym pieniądze mają być zdeponowane (krok 402). Przed
następnymi procedurami, "Katalog not A" 39 sprawdza, czy moduł pieniężny posiada dostateczne fundusze dla zrealizowania żądanego deponowania (krok 404).
Jeśli fundusze są niedostateczne dla deponowania, funkcja "Do klienta A" 33 prosi klienta
o podanie nowej kwoty (krok 410) i jeśli nowa kwota nie zostanie podana, "Administrator
sesji A" 31 informuje klienta, że transakcja musi być przerwana (krok 414). Jeśli klient wpisze
nową sumę, krok 412, proces przechodzi do kroku 404, gdzie "Katalog not" 39 ponownie
sprawdza, czy są dostateczne fundusze dla transakcji.
Przyjmijmy, że wewnątrz modułu pieniężnego są dostateczne fundusze. Program przejdzie
teraz do procedur uwierzytelniania w sieci 25, przedstawionych w krokach 50’-168, fig. 33 -33A.
Pomyślne uwierzytelnienie w sieci 25 kieruje program do kroków 190-258 dla zorganizowania
sesji między transakcyjnym modułem pieniężnym A 4 a kasowym modułem pieniężnym B 5.
Kiedy sesja zostanie zorganizowana między dwoma modułami pieniężnymi, następują
kroki żądania deponowania przedstawione w procedurach 920-928 przenosząc żądanie z transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 do kasowego modułu pieniężnego B 5. Funkcja "Do
kasjera A" 34 przekazuje wszystkie elektroniczne noty 11 przechowywane w module pieniężnym do kasowego modułu pieniężnego B 5 (krok 408) wykorzystując kroki 750-770 opisane
powyżej dla przekazu elektronicznych not 11 między dwoma modułami pieniężnymi.
42
172 072
Na fig. 42, funkcja "Do banku B" 47 inicjuje transakcje rozliczające dla not zdeponowanych (krok 418, fig. 12, krok 1). W kasowym module pieniężnym B 5, funkcja "Do transakcji"
49 sprawdza, czy kwota zdeponowana jest mniejsza niż wartość wszystkich not 11, które były
przechowywane w module A, a następnie przekazane do kasowego modułu pieniężnego 5
(krok 420). Jeśli depozyt jest mniejszy niż wartość wszystkich przekazanych not 11, trzeba
wytworzyć nowe, uaktualnione noty 11 i wysłać je z powrotem do transakcyjnego modułu
pieniężnego 4.
Kiedy wszystkie noty, które są zawarte w transakcyjnym module pieniężnym 4 są zdeponowane, tj. kwota deponowana nie jest mniejsza niż wartość wszystkich elektronicznych not 11,
funkcja "Do transakcji B" 49 wysyła potwierdzenie do transakcyjnego modułu pieniężnego 4
(krok 428) wykorzystując kroki 2’-8’ dla przesyłania wiadomości między modułami pieniężnymi. Funkcja "Do kasjera A" 34 odbiera potwierdzenie (krok 430) i inicjuje kroki 690-698 dla
potwierdzenia sfinalizowania transakcji deponowania między dwoma modułami pieniężnymi.
Kiedy usunięte elektroniczne noty 11 przewyższają kwotę żądanego depozytu, nowe,
uaktualnione noty 11 muszą wrócić do transakcyjnego modułu pieniężnego 4. Dla wykonania
tego, funkcja "Do banku B" 47 kasowego modułu pieniężnego B 5 inicjuje odpowiednie
transakcje rozliczeniowe (krok 424; fig. 12, krok 2). Następnie kasowy moduł pieniężny B 5
organizuje sesję z modułem wytwórni pieniędzy 6 wykorzystując kroki 190-258 i żądając
elektronicznych not 11 od modułu wytwórni pieniędzy 6 w kwocie, która powinna być zwrócona
do transakcyjnego modułu pieniężnego 4, wykorzystując kroki 780-792.
Elektroniczne noty 11 są wytwarzane przez moduł wytwórni pieniędzy 6 i przekazywane
do kasowego modułu pieniężnego B 5 wykorzystując kroki 750-770. Kiedy elektroniczne
noty 11 znajdą się w posiadaniu kasowego modułu pieniężnego B 5, przesyła on je do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 wykorzystując kroki 750-770.
Kiedy transakcyjny moduł pieniężny A 4 odbierze elektroniczne noty 11, musi sfinalizować transakcję przez przesłanie przez kasowy moduł pieniężny B 5 potwierdzenia do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 wykorzystując kroki 690-698. Podobnie, kasowy moduł
pieniężny B 5 musi potwierdzić sfinalizowanie transakcji modułowi wytwórni pieniędzy 6
wykorzystując kroki 690-698.
Deponowanie w banku dystrybucyjnym
Figura 45 ilustruje przebieg programu dla deponowania w banku dystrybucyjnym. Przy
deponowaniu w banku dystrybucyjnym 2, ustalenie deponowania opisane w krokach 398 do 414
jest wykonywane w pierwszym etapie transakcji. Następnie funkcja "Do transakcji B" 49
sprawdza, czy depozyt jest mniejszy niż wartość wszystkich elektronicznych not 11, które zostały
wycofane w procedurze ustalania deponowania, która właśnie miała miejsce (krok 440).
W przypadku, gdy wszystkie elektroniczne noty 11 przechowywane w transakcyjnym
module pieniężnym 4 są równe wartości deponowanych not 11, wówczas funkcja "Do transakcji B" 49 wysyła potwierdzenie deponowania z powrotem do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (krok 444), wykorzystując kroki 2 ’-8’ dla przesłania wiadomości od kasowego
modułu pieniężnego B 5 do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4.
Ze strony transakcyjnego modułu pieniężnego 4, funkcja "Do kasjera" 34 odbiera potwierdzenie (krok 446) i wykorzystując kroki 890-698 potwierdza sfinalizowanie transakcji z kasowym modułem pieniężnym B 5. Transakcyjny moduł pieniężny 4 jest teraz odłączany od
procesu. Dla sfinalizowania deponowania funkcja "Do banku" 47 inicjuje transakcje rozliczające
(krok 448). Patrz fig. 11, krok 1 dla transakcji rozliczających.
Teraz organizowana jest sesja między kasowym modułem pieniężnym B 5 i kasowym
modułem pieniężnym C 5 wykorzystując kroki 190-258.
Kasowy moduł pieniężny B 5 emituje żądanie zdeponowania w kasowym module pieniężnym C 5 wykorzystując kroki 780-792. Funkcja "Do banku B" 47 inicjuje następnie transakcje
rozliczające (krok 450; także fig. 11, krok 2).
Noty 11 są teraz przekazywane z banku dystrybucyjnego B 2 do banku emisyjnego C 1
wykorzystując kroki 750-770; bank emisyjny C 1 inicjuje odpowiednie transakcje rozliczające
(krok 452; także fig. 11, krok 2). Funkcja "Do kasjera C" 34 odpowiada przez wysłanie
172 072
43
potwierdzenia deponowania (krok 454) wykorzystując kroki 2’-8’, do funkcji "Do kasjera" 34
kasowego modułu pieniężnego B 5 (fig. 45A, krok 456).
Ponownie depozyt jest sprawdzany, czy jest mniejszy niż wartość wszystkich elektronicznych not 11, które zostały wcześniej wycofane i jeśli nie, wycofanie jest finalizowane wykorzystując kroki 690-698, fig. 41 dla przesłania potwierdzenia sfinalizowania transakcji od kasowego
modułu pieniężnego B 5 do kasowego modułu pieniężnego C 5.
Żądanie deponowania mniejszej sumy niż wartość wszystkich not 11, które zostały
wycofane wymaga uaktualnienia konta (krok 460; także fig. 11, krok 3) i zastąpienia wycofanych
not 11 przez nowe noty 11. Zgodnie z tym, wystawiane jest żądanie wycofania wykorzystując
kroki 700-724 od kasowego modułu pieniężnego B 5 do kasowego modułu pieniężnego C 5 dla
dostarczenia nowych not elektronicznych 11.
Kasowy moduł pieniężny C 5 musi najpierw zorganizować sesję z modułem wytwórni
pieniędzy 6, wykorzystując kroki 190-258. Nowe elektroniczne noty 11 są żądane przez kasowy
moduł pieniężny C 5 od modułu wytwórni pieniędzy 6 wykorzystując kroki 780-792, a następnie
noty 11 są przekazywane do kasowego modułu pieniężnego C 5 wykorzystując kroki 750-770
dla przekazu not 11 między modułami pieniężnymi.
Ten przekaz elektronicznych not 11 do kasowego modułu pieniężnego C 5 wymaga, że
transakcje rozliczające zostaną zainicjowane przez funkcję "Do banku C" 47 (krok 462, fig. 45B;
także fig. 11, krok 3).
Następnie, noty 11 są przekazywane z kasowego modułu pieniężnego C 5 banku emisyjnego 1 do kasowego modułu pieniężnego B 5 banku dystrybucyjnego 2 oraz do transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 wykorzystując kroki 750-770 dla przekazu not 11. Następnie, każdy
moduł pieniężny musi potwierdzić sfinalizowanie transakcji modułowi pieniężnemu, z którym
organizował sesję. Zatem transakcyjny moduł pieniężny A 4 potwierdza kasowemu modułowi
pieniężnemu B 5, kasowy moduł pieniężny B 5, następnie potwierdza kasowemu modułowi
pieniężnemu C 5, który następnie potwierdza modułowi wytwórni pieniędzy 6. W szystkie trzy
przesłania potwierdzeń wykorzystują kroki 690-698 opisane powyżej.
Wypłata klienta dla klienta
Figura 36 ilustruje przebieg programu dla transakcji wypłaty od jednego transakcyjnego
modułu pieniężnego 4 do innego. W tym przykładzie preferowanego wykonania, Alicja (lub
hipotetyczna firma płacąca oznaczona przez "A" na fig.36) zgadza się wypłacić dla Boba (lub
hipotetycznej firmy pobierającej wypłatę, oznaczonej przez "B" na fig. 36) daną kwotę elektronicznych pieniędzy (krok 800). Alicja i Bob uwierzytelniają się w swoich transakcyjnych
modułach pieniężnych 4 wykorzystując kroki 10’-42’ opisane powyżej. Poprzez funkcję "Do
klienta A" 33, Alicja poleca swojemu transakcyjnemu modułowi pieniężnemu 4 zrealizować
wypłatę (kroki 806 i 810), zaś Bob ustawia swój transakcyjny moduł pieniężny 4 tak, aby funkcja
"Do klienta B" 33 wyemitowała swoje uprawnienie do odbioru wypłaty (kroki 808 i 812).
W krokach 814 i 816 "Administratorzy sesji" 31 transakcyjnych modułów pieniężnych 4
Alicji i Boba organizują połączenie. Następnie zostaje zorganizowana sesja, jak opisano w
krokach 190-258 powyżej dla przeprowadzenia transakcji między dwoma modułami pieniężnymi.
Kiedy sesja zostanie zorganizowana, funkcja "Do klienta A" 33 prosi klienta o wprowadzenie kwoty wypłaty, którą chce przekazać (krok 818).
Alicja wprowadza kwotę, którą chce przekazać dla Boba. Funkcja "Wypłata/wymiana A"
35 odbiera wprowadzoną kwotę (fig. 36, krok 820). Wprowadzona kwota dla danego typu
(waluta lub kredy t) jest teraz porównywana przez "Katalog not A" 39 z saldem wartości pieniędzy
elektronicznych przechowywanych w transakcyjnym module pieniężnym 4, dla stwierdzenia,
czy są dostateczne fundusze dla przeprowadzenia transakcji (krok 822).
Jeśli nie ma dostatecznych funduszy, funkcja "Do klienta A" 33 wysyła do klienta
informację, że nie ma dostatecznych funduszy dla zrealizowania żądanej transakcji (kroki
824-826) i prosi klienta ponownie o nową kwotę wypłaty (krok 827). Jeśli klient decyduje się
nie wprowadzać nowej kwoty, uaktywniany jest proces blokowania transakcji wykorzystując
kroki 500-524 dla przerwania połączenia między dwoma transakcyjnymi modułami pieniężny-
44
172 072
mi 4. Z drugiej strony, nowowprowadzona kwota wróci program do kroku 820 dla ponownego
sprawdzenia, czy są dostateczne fundusze.
Kiedy fundusze przechowywane w transakcyjnym module pieniężnym A 4 są dostateczne
dla przeprowadzenia transakcji, funkcja "Wypłata/wymiana A" 35 wysyła wiadomość podającą
kwotę przekazu do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 Boba (krok 828), wykorzystując
proces opisany w krokach 2 ’-8’ fig. 36A. Następnie, funkcja "Do klienta B" 33 prosi właściciela
o zweryfikowanie, czy kwota, która ma być przekazana będzie przez niego zaakceptowana (krok
830). Bob może wtedy zdecydować, czy zaakceptować, czy odrzucić kwotę, która ma być
przekazywana (krok 832).
Jeśli Bob odpowie negatywnie, wówczas funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 wyśle wiadomość z powrotem do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 wykorzystując kroki 2 ’-8’, że
przekazywana kwota nie jest właściwa (krok 834); program ponownie wróci do kroku 826,
fig. 36 i poprosi Alicję o wprowadzenie nowej kwoty.
Jeśli Bob odpowie twierdząco w kroku 832, funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 wyśle
potwierdzenie do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 wykorzystując kroki 2 ’-8’ (krok 835).
W transakcyjnym module pieniężnym A 4 wiadomość jest przesłana do funkcji "Wypłata/wymiana A" 35 dla odebrania potwierdzenia przesłanego przez transakcyjny moduł pieniężny B 4
(krok 836).
Po odebraniu potwierdzenia, funkcja "Wypłata/wymiana A" 35 wysyła żądaną do przekazania kwotę do "Zasobnika pieniędzy" 38 (krok 838), aby elektroniczne noty 11 mogły być
przekazane wykorzystując kroki 750-770. Po zakończeniu przekazu, oba transakcyjne moduły
pieniężne 4 muszą przesłać potwierdzenie sfinalizowania transakcji wykorzystując kroki 690
-698 opisane powyżej. Łączność między obu transakcyjnymi modułami może zostać teraz
przerwana.
Wymiana walut obcych między klientami
Na fig. 46 zilustrowany został przebieg programu dla wymiany obcych walut między
dwoma transakcyjnymi modułami pieniężnymi 4. W tym przypadku Alicja (lub hipotetyczna
firma oznaczona przez "A" na fig. 46-46A) zgadza się wymienić dolary na funty z Bobem (lub
hipotetyczną firmą, oznaczoną przez "B" na fig. 46-46A). Przelicznik wymiany, jaki ustalili
będzie stosunkiem dolarów do funtów (krok 300).
Alicja rozpoczyna przez uwierzytelnienie się w swoim transakcyjnym module pieniężnym 4 (wykorzystując kroki 10’-42’opisane powyżej), zaś Bob uwierzytelnia się w swoim
transakcyjnym module pieniężnym 4 (wykorzystując kroki 10’-42’). Następnie, funkcje "Do
klienta" 33 obu transakcyjnych modułów pieniężnych 4 proszą obu użytkowników do wybrania
typu transakcji (kroki 302-303). W tym przykładzie, Alicja i Bob zgadzają się na wymianę jej
dolarów na jego funty.
Żądając przeprowadzenia transakcji wymiany obcej waluty, "Administrator sesji A" 31
organizuje połączenie z "Administratorem sesji B" 31 (kroki 306, 307), aby zorganizować sesję
między oboma modułami pieniężnymi wykorzystując kroki 190-258. Alicja jest następnie
proszona przez funkcję "Do klienta A" 33 o podanie kwoty dolarów, jakie chce sprzedać oraz
przelicznik, jaki chce użyć w transakcji (krok 308).
Funkcja "Wypłata/wymiana A" 35 odbiera wprowadzone dane (krok 310) i "Katalog
not A" 39 sprawdza, czy są dostateczne fundusze porównując żądaną kwotę z kwotą zawartą w
transakcyjnym module pieniężnym 4 (krok 312). Niedostateczne fundusze spowodują, że
funkcja "Do klienta A" 33 wyśle wiadomość o niedostatecznych funduszach do Alicji i poprosi
klienta o podanie innej kwoty dolarów i przelicznika (kroki 318-320). Po wprowadzeniu nowej
kwoty, program wraca do kroku 312 i kontynuuje obsługę. Jeśli Alicja nie poda nowej kwoty,
sesja jest rozwiązywana wykorzystując kroki 500-524.
Kiedy fundusze są dostateczne dla uzyskania żądanej sumy, funkcja "Wypłata/wymiana
A" 35 wysyła kwotę dolarów i proponowany przelicznik dolary/funty (krok 316) do funkcji "Do
klienta" 33 transakcyjnego modułu pieniężnego B 4 wykorzystując kroki 2’-8’ (fig. 46A).
Następnie, funkcja "Do klienta B" 33 przedstawia Bobowi kwotę i przelicznik proponowane
przez Alicję dla stwierdzenia, czy Bob zgadza się na wymianę przy tych wartościach (krok 322).
172 072
45
Funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 odbiera kwotę w dolarach i przelicznik, które zaproponowała Alicja i jeśli Bob nie zgadza się na te wartości, funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 wyśle
wiadomość sygnalizującą, że wartość lub przelicznik są niewłaściwe (krok 326) wykorzystując
kroki 2’-8’ dla przesłania wiadomości. Funkcja "Do klienta A" 33 prosi Alicję o ponowne
podanie kwoty dolarów i przelicznika (krok 327). Wprowadzenie nowych wartości wraca
program do kroku 310 dla kontynuacji, fig. 46, zaś brak wprowadzenia nowych wartości
powoduje zablokowanie transakcji przy wykorzystaniu kroków 500-524.
Jeśli Bob zgadza się na kwotę i przelicznik, funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 obliczy
równoważną sumę w funtach, w oparciu o podany przelicznik (nie pokazano), a następnie
zainicjuje etap sprawdzania przez "Katalog not B" 39, czy transakcyjny moduł pieniężny B 4
posiada dostateczne fundusze dla spełnienia wymiany (krok 323). Jeśli fundusze transakcyjnego
modułu pieniężnego B 4 są niedostateczne dla warunków wymiany, funkcja "Wypłata/wymiana
B" 35 wyśle wiadomość do Alicji o niedostatecznych funduszach (krok 325) wykorzystując
kroki 2 ’-8’. Program wraca do kroku 327.
Jeśli w transakcyjnym module pieniężnym B 4 są dostateczne fundusze, funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 wyśle potwierdzenie wykorzystując kroki 2’-8’ do transakcyjnego modułu
pieniężnego A 4 (krok 329). Po otrzymaniu potwierdzenia, funkcja "Wypłata/wymiana A" 35
wysyła żądaną kwotę dolarów do funkcji "Zasobnik pieniędzy" 38 w kroku 330. Dolary są
przekazywane od Alicji do Boba wykorzystując kroki 750-770 opisane powyżej dla przekazu
not 11.
Funkcja "Wypłata/wymiana B" 35 odbiera noty 11, a następnie przekazuje kwotę funtów
do funkcji "Zasobnik pieniędzy" 38 (krok 331). Stąd elektroniczne funty są przekazywane do
Alicji przy wykorzystaniu procesu przekazywania not opisanego w krokach 750-770. Dla
zarejestrowania tej wymiany, transakcyjny moduł pieniężny A 4 przesyła potwierdzenie do
transakcyjnego modułu pieniężnego B 4 wykorzystując kroki 690-698 opisane powyżej. Po
pomyślnej wymianie, połączenie między oboma transakcyjnymi modułami pieniężnymi może
zostać teraz przerwane.
Wymiana waluty obcej w banku emisyjnym
Zwróćmy teraz uwagę na fig. 48. Jeśli klient chce wymienić swoje dolary na funty w banku
emisyjnym i zamiast z innym klientem, wystąpi następujący proces.
Klient A ustala transakcję wymiany obcej waluty przez uwierzytelnienie się w swoim
transakcyjnym module pieniężnym 4 (fig. 47) wykorzystując kroki 10’-42’ opisane powyzej.
Funkcja "Do klienta A" 33 prosi klienta o wybranie żądanej transakcji (krok 334) i w tym
przypadku, klient wybiera wymianę dolarów na funty oraz kwotę dolarów, jakie klient chce
wymienić. Zakłada się, że wybór banku do przeprowadzenia transakcji może być opcją oferowaną dla klienta (krok 336).
Funkcja "Katalog not A" 39 sprawdza, czy jest dostateczne saldo dla spełnienia żądania
(krok 338). Niedostateczne saldo powoduje poproszenie klienta o wprowadzenie nowej kwoty,
jaką chce on wymienić (krok 340-342), przy czym "Administrator sesji A" 31 przerywa
transakcję (krok 345), jeśli nowa kwota nie zostanie wprowadzona. Wpisanie nowej kwoty wraca
program do kroku 338 dla sprawdzenia, czy są dostateczne fundusze dla spełnienia nowego
żądania. Jeśli fundusze są dostateczne dla żądanej wymiany, następuje uwierzytelnienie w
sieci 25 wykorzystując kroki 50’-168.
Po uwierzytelnieniu w sieci 25, sieć 25 sprawdza, czy bank lub instytucja finansowa została
wybrana (krok 346). Jeśli wcześniej nie został dokonany wybór banku lub instytucji finansowej,
funkcja "Do kasjera A" 34 musi poprosić server sieciowy 26 poprzez "Administratora sesji A"
31 o listę banków lub instytucji finansowych, które realizują wymianę (kroki 348-350). Server
sieciowy 26 wysyła listę (wraz z przelicznikami) do klienta poprzez funkcje "Do kasjera A" 34
i "Do klienta A" 33 (kroki 352-356).
Następnie (krok 357, fig. 47A) klient wybiera bank lub instytucję finansową lub kończy
transakcję (krok 359). Po wybraniu banku lub instytucji finansowej, organizowana jest sesja z
wybranym kasowym modułem pieniężnym 5 wykorzystując kroki 190-258 opisane powyżej.
Po zorganizowaniu sesji, funkcja "Do kasjera A" 34 wysyła kwotę dolarów, które mają być
46
172 072
wymienione na funty (krok 360) wykorzystując kroki 2 ’-8’ dla kodowania i przesyłania
wiadomości.
Dla upewnienia się, że klient wciąż chce kontynuować wymianę, funkcja "Do transakcji B"
49 wysyła bieżący przelicznik wymiany do klienta wykorzystując kroki 2’-8’ (krok 362).
Następnie, funkcja "Do klienta A" 33 przedstawia klientowi bankowy przelicznik dla wymiany
i jeśli klient nie chce kontynuować, transakcja jest blokowana wykorzystując kroki 500-524
(kroki 364-366). Jeśli transakcja ma być kontynuowana, dolary są przekazywane z transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 do kasowego modułu pieniężnego B 5 wykorzystując kroki
750-770 opisane powyżej.
Wracając do fig. 48. Kiedy transakcja wymiany obcych walut zostanie ustalona, inicjowane są odpowiednie transakcje rozliczeniowe (krok 368); zilustrowane także na fig. 15 (krok 1)
dla rozliczenia dolarów, które właśnie zostały przekazane. Organizowana jest sesja między
kasowym modułem pieniężnym B 5 a modułem wytwórni pieniędzy w krokach 190-258.
Kasowy moduł pieniężny B 5 żąda odpowiedniej kwoty funtowych not 11 wykorzystując kroki
780-792. Noty 11 są kierowane z modułu wytwórni pieniędzy 6 do kasowego modułu pieniężnego B 5 wykorzystując kroki 750-770.
Ostatni przekaz not 11 wymaga odpowiedniego uaktualnienia rachunków, których dotyczył (krok 370; także fig. 15, krok 2). Noty 11 są przekazywane do transakcyjnego modułu
pieniężnego A 4 wykorzystując kroki 750-770. Kończąc wymianę, transakcyjny moduł pieniężny A 4 przesyła potwierdzenie sfinalizowania transakcji do kasowego modułu pieniężnego B 5,
który następnie przesyła podobne potwierdzenie do modułu wytwórni pieniędzy 6 wykorzystując
kroki 690-698.
Wymiana walut obcych w banku dystrybucyjnym
Wymiana walut obcych w banku dystrybucyjnym 2 jest opisana na fig. 49. Początkowo,
transakcja wymiany walut obcych jest ustalana przy wykorzystaniu kroków 334-366 (fig.
47-47A) i uaktualnieniu odpowiednich rachunków (fig. 16, kroki 1-2) dla rozliczenia not 11,
które zostały właśnie przekazane z modułu pieniężnego 4 klienta do kasowego modułu pieniężnego B 5 (krok 372). Następnie, kasowy moduł pieniężny B 5 organizuje sesję z kasowym
modułem pieniężnym C 5 w banku emisyjnym 1 wykorzystując kroki 190-258.
Kasowy moduł pieniężny B 5 żąda następnie wycofania pieniędzy od kasowego modułu
pieniężnego C 5 wykorzystując kroki 700-724 opisane powyżej. W celu zdobycia not 11 dla
spełnienia żądania, kasowy moduł pieniężnym C 5 musi otrzymać je od modułu wytwórni
pieniędzy 6. Organizowana jest więc sesja między oboma modułami pieniężnymi wykorzystując
kroki 190-258 i wystawione jest żądanie not 11 wykorzystując kroki 780-792 opisane powyżej.
Moduł wytwórni pieniędzy 6 wytwarza żądane noty 11 i przekazuje je do kasowego
modułu pieniężnego C 5 wykorzystując kroki 750-770. Następnie zainicjowane są rozliczenia
w systemie bankowym (krok 374, fig. 16, krok 3) dla transakcji rozliczających). Noty 11 są teraz
przekazywane z kasowego modułu pieniężnego C do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4
poprzez kasowy moduł pieniężny B 5 przy wykorzystaniu dla każdego przekazu kroków
750-770. Na koniec wszystkie sesje muszą zakończyć się potwierdzeniem sfinalizowania
operacji: transakcyjny moduł pieniężny A 4 przesyła potwierdzenie do kasowego modułu
pieniężnego B 5, który z kolei przesyła potwierdzenie do kasowego modułu pieniężnego C 5
wykorzystując kroki 690-698. Kasowy moduł pieniężny C 5 przesyła potwierdzenie do modułu
wytwórni pieniędzy 6 dla zakończenia wymiana dolarów na funty.
Uaktualnianie not; certyfikaty
Jak wspomniano, zakłada się, że data ważności noty, stosowana jako środek zabezpieczający, może minąć podczas przechowywania noty w transakcyjnym module pieniężnym 4. Jeśli
to nastąpi, posiadacz zdezaktualizowanych not 11 nie będzie mógł ich przekazać do innego
modułu pieniężnego 4, ale musi zdeponować je lub wymienić na nowe noty 11 przez przeprowadzenie transakcji z bankiem lub instytucją finansową dołączoną do systemu.
Dodatkowo, jeśli certyfikat związany z danym transakcyjnym modułem pieniężnym 4
zdezaktualizuje się, klient musi uwierzytelnić się w sieci 25 dla uaktualnienia certyfikatu aby
móc przeprowadzać transakcje z innym transakcyjnym modułem pieniężnym 4. Poniżej opisane
są procedury uaktualniania certyfikatu lub not 11.
172 072
47
Rozpoczynając od góry figury 50, klient uwierzytelnia się w transakcyjnym module
pieniężnym 4 wykorzystując kroki 10’-42’ opisane powyżej i jest proszony przez funkcję "Do
klienta A" 33 do wybrania transakcji (krok 570). Po wyborze transakcji "uaktualnianie"
(krok 570), wykonywane jest uwierzytelnianie w sieci 25 wykorzystując kroki 5 0 ’-168.
Uwierzytelnianie w sieci 25 spowoduje uaktualnienie certyfikatu, jak opisano powyżej w
odniesieniu do figur 33-33A.
Dla uaktualnienia not 11, "Administrator sesji A" 31 wysyła żądanie uaktualnionych not
do sieci 25 (krok 574); server sieciowy 26 odpowiada poprzez wysłanie identyfikatora wybranego banku z powrotem do transakcyjnego modułu pieniężnego 4 (krok 576). Teraz może być
zorganizowana sesja między transakcyjnym modułem pieniężnym A 4 a kasowym modułem
pieniężnym B 5 wybranego banku, wykorzystując kroki 190-258.
Kiedy sesja jest zorganizowana, funkcja "Do kasjera A" 34 wysyła żądanie uaktualnienia
not 11 (krok 578), stosując procedurę przekazywania wiadomości opisaną krokami 2 ' -8'
Funkcja "Do bloku transakcyjnego B" 32 odpowiada, fig. 50A, wysyłając potwierdzenie (krok
580) przy wykorzystaniu kroków 2 ’-8’. Transakcyjny moduł pieniężny A 4 może teraz przekazać
zdezaktualizowane noty 11 do kasowego modułu pieniężnego B 5 wykorzystując kroki 750-770.
Następnie, wykonywane są odpowiednie rozliczenia fig. 24, (krok 1) w zapisach bankowych
(krok 582) i organizowana jest sesja między kasowym modułem pieniężnym B 5 a modułem
wytwórni pieniędzy 6 w krokach 190-258.
Następnie wykonywana jest procedura not wykorzystując kroki 780-792. Moduł wytwórni
pieniędzy 6 wysyła żądane noty 11 wykorzystując kroki 750-770 i uaktualnia rachunki w banku
(krok 584, także fig. 24, krok 2). Kasowy moduł pieniężny B 5 odbiera uaktualnione noty 11 i
przekazuje je do transakcyjnego modułu pieniężnego A 4 wykorzystując również kroki 750-770.
Kiedy noty 11 zostały uaktualnione w transakcyjnym module pieniężnym 4, sesje są
kończone przez przesłanie potwierdzeń sfinalizowania transakcji, przy czym transakcyjny moduł
pieniężny A 4 wysyła potwierdzenie do kasowego modułu pieniężnego B 5, zaś kasowy moduł
pieniężny B 5 przesyła potwierdzenie do modułu wytwórni pieniędzy 6. Oba przesłania potwierdzeń wykorzystują kroki 690-698 opisane powyżej.
Opisany powyżej przebieg programu ilustruje możliwości wynalazku dla wprowadzenia
ulepszonego systemu wymiany elektronicznej reprezentacji wartości ekonomicznych, przy
uniknięciu ograniczeń właściwych dla systemów finansowych opartych na pieniądzach papierowych.
Działanie wynalazku zostało opisane głównie z notami walutowymi i notami kredytowymi, które mogą być stosowane przez klientów w tych samych procedurach. Zrozumiałe, że
opisywany system może także być zaadaptowany do innych monetarnych instrumentów. Na
przykład czeki osobiste i firmowe oraz raty bankowe mogą być obsługiwane zwiększając
możliwości kilku funkcji bloku transakcji. Bardziej skomplikowane płatności wielostronne, takie
jak listy kredytowe i akceptacje bankowe mogą być także uwzględnione poprzez wprowadzenie
odpowiednich zmian w systemie. Możliwe jest również zaadaptowanie systemu według wynalazku do obsługi firmowych obligacji finansowych takich jak dokumenty handlowe.
Ponadto, chociaż wynalazek został opisany szczegółowo w odniesieniu do preferowanego
wykonania, należy rozumieć, że wynalazek może zostać wykonany w inny sposób i jego
szczegóły mogą być zmodyfikowane w różny sposób. Dla specjalistów jest widoczne, że
możliwe jest wprowadzenie zmian i modyfikacji przy zachowaniu ducha i litery wynalazku.
Zgodnie z tym, poprzednie opisy i figury zostały podane tylko dla ilustracji i w żaden sposób
nie ograniczają wynalazku, który jest zdefiniowany jedynie przez zastrzeżenia.
172 072
Fig. 1
172 072
Sieć 25 (nie pokazana)
Elektroniczny System Monetarny
Fig. 2
Fig.3
172 072
Transakcyjny Moduł P ien iężny
Fig. 4
Kasowy moduł pieniężny
Fig.5
172 072
Moduł w ytw órni pieniędzy
Fig. 6
Fig. 7
172 072
Zewnętrzny in t e r fe js
Administrator
U s łu g i
58 Obsługa
u w ie rz y te ln ia nia sieciowego
59
sesji łączności
Kierowanie 0
6
wiadomości
komputerowej
F ig . 8
System
57
użytkowe
Synchronizacja/
k a le n d a rz
S e rv e r sieci
56
za b e zp ie c ze ń
Fig. 9
Informacje
61
o usługach banku
172 072
S e rv e r zabezpieczeń
F ig . 10
K lu c z:( ) - a lte rn a ty w n e wartości i kroki
Fig. 11
172 072
Klucz. ( ) - a l t e r n a t y w n e wartości i kroki
Klucz: () - alternatyw ne wartości i kroki
Fig. 12
F i g . 13
172 072
Fig.14
Klucz: ( ) - alternatyw ne wartości i kroki
Fig. 15
Klucz: () - altern atyw n e wartości i kroki
172 072
Fig. 16
Klucz: ( ) - altern atyw n e wartości i kroki
Fig. 17
Klucz: ( ) - a lternatyw ne wartości i kroki
172 072
Fig. 18
K lu c z:( ) - alternatyw ne wartości i kroki
Klucz: ( ) -a lt e r n a t y w n e wartości i kroki
F ig . 19
Klucz: ( ) - alternatywne
wartości i kroki
Fig. 20
172 072
wartości i kroki
Fig. 21
Klucz: ( )- alternatywne
172 072
Klucz: ( ) - alternatywne
wartości i kroki
Fig. 22
172 072
Klucz:( ) - alternatywne
wartości i kroki
Fig. 23
172 072
Klucz: ( ) - alternatywne
wartości i kroki
Fig. 24
172 072
172 072
System Kontroli Transakcji
Fig. 25
System rozrachunkowy
Fig. 26
172 072
System kontroli emisji pieniędzy
Fig. 27
Wycofanie z banku emisyjnego
F i g . 28
172 072
Ustalanie
wycofania
Fig. 29
172 072
Ż a d a n ie
w ycofania
Fig. 30
172 072
Żąd an ie w ycofania (dalszy ciąg)
Fig. 30A
172 072
U w ierzytelnienie modułu
pieniężnego klien ta
F ig. 31
172 072
U w ie rzy te ln ie n ie modułu
pieniężnego k lie n ta (c.d.)
Fig. 3 1 A
172 072
Fig. 32
Zablokow anie tra n s a k c ji m iędzy modułem
pieniężnym a modułem pieniężnym
172 072
FIG. 33
Sieciowe uwierzytelnianie modułu pieniężnego
FIG.33A
Sieciowe uwierzytelnianie modułu pieniężnego (c.d)
172 072
F I G . 33 B
Sieciowe uwierzytelnianie moduł u pieniężnego (c.d)
172 072
FIG. 3 3 C
Sieciowe uwierzytelnianie modułu pieniężnego (c.d )
172 072
FIG.33D
Sieciowe uwierzytelnianie modułu pieniężnego (c.d )
172 072
FIG.34
Organizacja sesji-moduł pienieżny z modułem
pieniężnym_________________________________
172 072
F I G .34 A
Organizacja sesji -moduł pieniężny z modułem
pieniężnym (c-d )
172 072
FIG . 34B
Organizacja sesji - moduł pienieżny z moduł em
pieniężnym (c.d )
F I G . 34C
Organizacja sesji - moduł pieniężny z modułem
pieniężnym (c.d )
172 072
F I G . 35
Wycofywanie z banku dystrybucyjnego
172 072
F I G . 35 A
Wycofywanie z banku dystrybucyjnego (c.d)
172 072
F I G . 36
Wypłato klien ta dla k lie n ta
172 072
F I G . 36 A
Wypła ta klienta dla kliento (c.d )
172 072
F I G . 37
Wysł anie zakodow anej w ia d o m o ś c i-m o d u ł
pieniężny do m odułu p ie n iężn eg o
172 072
F I G . 38
Potwierdzenie ważności numeru konta
172 072
F I G . 38A
Potwierdzenie ważności numeru konta (c.d )
172 072
FIG.39
_________________P r z e k a z not_______________________
172 072
FIG. 39 A
P rze k a z n o t (c.d )
172 072
F I G . 40
Z a d a n ie
not
172 072
FIG. 41
P o tw ie rd ze n ie sfinalizowania transakcji
172 072
F I G . 42
Deponowanie w banku emisyjnym _______
172 072
F I G . 43
Usta lenie deponowania
172 072
FIG. 44
Z ad an ie deponowania
172 072
F I G . 45
Deponowanie w banku dystrybucyjnym
172 072
FIG. 45A
Deponowanie w banku dystrybucyjnym (c.d )
172 072
F I G . 45 B
Deponowanie w ba nku dystrybucyjnym (c.d )
172 072
F I G . 46
Wymiana waluty między klien tami
172 072
FIG. 46 A
Wymiona wa luty między klientami ( c. d )
172 072
FIG. 47
Ustalenie wymiany obcych walut
172 072
F I G . 47 A
U s t a lenie wymiany obcych wa lut (c.d )
172 072
F I G . 48
Wymiana walut obcych-bank emisyjny
172 072
FIG. 49
Wymiana walut obcych w banku dystrybucyjnym
172 072
F I G . 50
Uaktualnianie not i certyfikatów modułu pieniężnego
172 072
FI G. 50A
Uaktualnianie not i certyfikatów modułu pieniężnego
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 6,00 zł
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
4
Размер файла
3 788 Кб
Теги
pl172072b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа