close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL172676B1

код для вставкиСкачать
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
(12) OPIS PATENTOWY (19)PL (11) 172676
(2 1) Numer zgłoszenia
(22) Data zgłoszenia:
(13) B1
307791
27.08.1993
(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:
27.08.1993, PCT/EP93/02327
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(54)
(30)
(87) Data i numer publikacji zgłoszenia
międzynarodowego.
Kulki z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia
powleczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem
oraz sposób wytwarzania kulekz farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia
powleczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem
Pierwszeństwo:
(43)
Zgłoszenie ogłoszono:
26.06.1995 BUP 13/95
(45)
O udzieleniu patentu ogłoszono:
28.11.1997 WUP 11/97
B1
PL 172676
A 61K 9/16
A 61 K 9/50
17.03.1994, W094/05263,
PCT Gazette nr 07/94
(73)
Uprawniony z patentu:
Ja n s s e n Pharm aceutics N.V., B e erse, BE
03.09.1992, EP,92202664.6
(57)
(51) IntCl6
(72)
Twórcy wynalazku:
Paul M.V. Gilis, B e erse, BE
Valentin F.V. De Conde, Lommel, BE
R oger P.G. V andecruys, W esterlo, BE
(74)
Pełnomocnik:
Ostrowska Elżbieta, P O L SE R V IC E
1. Kulki z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczone środkiem przeciwgrzybicznym i
polimerem, znamienne tym, że zawierają centralny kulisty lub zaokrąglony rdzeń, powłokę z polimeru
hydrofilowego i środka przeciwgrzybicznego oraz zamykającą powłokę polimerową, przy czym rdzenie
mają średnicę od około 600 do około 700 µ m , a stosunek wagowy środek przeciwgrzybiczny/polimer
jest równy ód 1:1 do 1:2, korzystnie 1:1,5.
7. Sposób wytwarzania kulek z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczo-nego środkiem
przeciwgrzybicznym i polimerem, znamienny tym, ze powleka się rdzenie o średnicy 600-700 µm spryskując je roztworem środka przeciwgrzybicznego i polimeru hydrofilowego w stosunku wagowym równym od
1:1 do 1:2, korzystnie 1:1,5, w rozpuszczalniku organicznym złożonym z chlorku metylenu i etanolu w
granulatorze fluidalnym z dennym spryskiwaczem Wurstera, suszy się otrzymane powleczone rdzenie w
próżniowej suszarce bębnowej, oraz powleka się osuszone rdzenie powłoką zamykającą spryskując je
roztworem polimeru w rozpuszczalniku organicznym złożonym z chlorku metylenu i etanolu w granulatorze fluidalnym z dennym spryskiwaczem Wurstera.
Kulki z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia
powleczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem
oraz sposób wytwarzania kulek z farmaceutycznie
dopuszczalnego rdzenia powleczonego środkiem
przeciwgrzybicznym i polimerem
Zastrzeżenia
patentowe
1. Kulki z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczone środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem, znamienne tym, że zawierają centralny kulisty lub zaokrąglony
rdzeń, powłokę z polimeru hydrofilowego i środka przeciwgrzybicznego oraz zamykającą
powłokę polimerową, przy czym rdzenie m ają średnicę od około 600 do około 700 µ m,
a stosunek wagowy środek przeciw grzybiczny/polim er je st równy od 1:1 do 1:2,
korzystnie 1:1,5.
2. Kulki według zastrz. 1, znamienne tym, że zawierają wagowo względem masy
całkowitej kulki 20-60% rdzenia, 25-50% hydrofilowego polimeru, 10-25% środka przeciwgrzybicznego oraz 2-5% zamykającego polimeru.
3. Kulki według zastrz. 2, znamienne tym, że jako rdzeń zawierają kulki z cukru o
średnicy 600-700 µm, jako polimer hydrofilowy zawierają hydroksypropylometylocelulozę
i jako środek przeciwgrzybiczny zawierają itrakonazol lub saperkonazol.
4. Kulki według zastrz. 3, znamienne tym, że zawierają środek przeciwgrzybiczny/polimer hydrofilowy w stosunku wagowym, który wynosi od około 1:1 do około 1:2.
5. Kulki według zastrz. 2, znamienne tym, że jako polimer zamykający zawierają glikol
polietylenowy.
6. Kulki według zastrz. 2, znamienne tym, że zawierają 26-38% wagowych cukru,
32-33% wagowych hydroksypropylometylocelulozy 2910 o lepkości 5 m P a∙ s, 21-22% wagowych itrakonazolu lub saperkonazolu oraz 3-4% glikolu polietylenowego 20000.
7. Sposób wytwarzania kulek z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem, znamienny tym, że powleka się rdzenie o
średnicy 600-700 µ m spryskując je roztworem środka przeciwgrzybicznego i polimeru
hydrofilowego w stosunku wagowym równym od 1:1 do 1:2, korzystnie 1:1,5, w rozpuszczalniku
organicznym złożonym z chlorku metylenu i etanolu w granulatorze fluidalnym z dennym
spryskiwaczem W urstera, suszy się otrzymane powleczone rdzenie w próżniowej suszarce
bębnowej, oraz powleka się osuszone rdzenie powłoką zamykającą spryskując je roztworem
polimeru w rozpuszczalniku organicznym złożonym z chlorku metylenu i etanolu w granulatorze fluidalnym z dennym spryskiwaczem Wurstera.
*
*
*
Przedm iotem wynalazku są kulki z farm aceutycznie dopuszczalnego rdzenia p o w leczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polim erem o raz sposób wytw arzania
kulek z farm aceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polim erem . Kulki te znajdują zastosow anie do w ytw arzania kom pozycji
farmaceutycznych zawierających środki przeciwgrzybiczne o niskim rozpuszczalności w
środow iskach wodnych.
Opracowania kompozycji farmaceutycznej zawierającej azolowe środki przeciwgrzybiczne, np. itrakonazol i saperkonazol jest znacznie utrudnione ze względu na słabą
rozpuszczalność tych środków w wodzie. Rozpuszczalność i dostępność biologiczną wymienionych związków można zwiększyć kompleksując je cyklodekstrynami lub ich pochodnymi
w sposób opisany w opisach patentowych WO 85/02767 i US-4764604. Jednak nadal istnieje
172 676
3
duże zapotrzebow anie na kompozycje zawierające środki przeciwgrzybiczne o dobrej
dostępności biologicznej przy doustnym podaw aniu.
Itrakonazol, lub ( + )-cis-4-[4-[4-[4-[[2-(2,4-dichlorofenylo)-2-(1H -1,2,4-triazol-1-ilometylo)-1,3-dioksolan-4-ylo]metoksy]fenylo]-1-piperazynylo]fenylo]-2,4-dihydro-2-(1-metylopropylo)-3H-1,2,4-triazol-3-on, jest związkiem przeciwgrzybicznym o szerokim spektrum działania do podawania doustnego, pozajelitowego i miejscowego opisanym w opisie
patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4267179. Jego analog difluorowy, saperkonazol lub (+)-cis-4-[4-[4-[4-[[2-(2,4-dichlorofenylo)-2-(1H -1,2,4-triazol-1-ilometylo)-1,3dioksolan-4-ylo]m etoksy]fenylo]-1-piperazynylo]fenylo]-2,4-dihydro-2-(1-m e to k sy propylo)-3H-1,2,4-triazol-3-on, wykazujący większą aktywność wobec gatunków Aspergillus, opisano w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4916134.
N iespodziew anie stwierdzono, że dołączenie słabo rozpuszczalnych w wodzie
środków przeciwgrzybicznych do polimerów hydrofilowych i zastosowanie mieszaniny
jako powłoki dla niewielkich kulek, daje kompozycję o dobrej dostępności biologicznej,
którą m ożna wytwarzać łatwo i która nadaje się do wytwarzania farm aceutycznych
preparatów do podaw ania doustnego.
Kulki z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczonego środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem, według wynalazku zawierają centralny kulisty lub zaokrąglony
rdzeń, powłokę z polim eru hydrofilowego i środka przeciwgrzybicznego oraz zamykającą
powłokę polim erow ą, przy czym rdzenie mają średnicę od około 600 do około 700 µ m ,
a stosunek wagowy środek przeciwgrzybiczny/polimer jest równy od 1:1 do 1:2, korzystnie 1:1,5.
Kulki według wynalazku korzystnie zawierają wagowo względem masy całkowitej
kulki 20-60% rdzenia, 25-50% hydrofilowego polimeru, 10-25% środka przciwgrzybicznego
oraz 2-5% zamykającego polimeru.
Kulki według wynalazku korzystnie jako rdzeń zawierają kulki z cukru o średnicy
600-700 µ m, jako polim er hydrofilowy zawierają hyroksypropylometylocelulozę i jako
środek przeciwgrzybiczny zawierają itrakonazol lub saperkonazol.
Kulki według wynalazku korzystnie zawierają środek przeciwgrzybiczny/polimer hydrofilowy w stosunku wagowym, który wynosi od około 1:1 do około 1:2.
Kulki według wynalazku korzystnie jako polim er zamykający zaw ierają glikol
polietylenowy.
Kulki według wynalazku korzystnie zawierają 26-38% wagowych cukru, 32-33%
wagowych hydroksypropylometylocelulozy 2910 o lepkości 5 m P a ∙s, 21-22% wagowych
itrakonazolu lub saperkonazolu oraz 3-4% glikolu polietylenowego 20000.
Rozmiary rdzenia mają istotne znaczenie. Z jednej strony przy zbyt dużych rozmiarach
rdzenia mniejsza powierzchnia jest dostępna dla powłoki z lekiem, czyli powłoka ta jest
grubsza. U trudnia to proces wytwarzania, ponieważ wymaga intensywnego suszenia przy
usuwaniu rozpuszczalnika z powłoki. Intensywne suszenie może niekorzystnie wpłynąć na
proces rozpuszczania się leku z kulek, tak więc musi być starannie kontrolowane w czasie
wytwarzania. Z drugiej strony mniejsze rdzenie mają większą łączną powierzchnię, a więc
powłoki są cieńsze. Wymagają więc mniej intensywnego suszenia w celu usunięcia rozpuszczalnika. Zbyt m ałe rdzenie, p. z sita 500-600 µ m, wykazują skłonność do aglomeracji w
czasie powlekania. Tak więc optymalne są rdzenie o średnicy 600-700 µ m, nie wykazujące
skłonności do zbrylania i nie wymagające kłopotliwego intensywnego suszenia w czasie
wytwarzania.
Substancje nadające się do stosowania jako rdzenie mogą być dowolne, byle tylko były
farmaceutycznie dopuszczalne i miały odpowiednie rozmiary (około 600-700 µ m) oraz
twardość. Przykłady takich substancji obejm ują polimery, np. żywice plastyczne, substancje nieorganiczne, np. krzemionkę, szkło, hydroksyapatyt, sole (chlorek sodu lub
potasu, węglan wapnia lub magnezu) i tym podobne, substancje organiczne, np. węgiel
aktywowany, kwasy (cytrynowy, fumarowy, winowy, askorbinowy i tym podobne), oraz
sacharydy i ich pochodne. Szczególnie dogodne są sacharydy takie jak cukry, oligosacharydy,
polisacharydy i ich pochodne, np. glukoza, ramnoza, galaktoza, laktoza, sacharoza, mannit,
4
172 676
sorbit, dekstryna, m altodekstryna, celuloza, karboksymetyloceluloza sodowa, skrobie
(kukurydziana, ryżowa, ziemniaczana, pszenna, tapiokowa) i podobne sacharydy.
Szczególnie korzystne substancje nadające się do stosowania jako rdzenie w
kulkach według wynalazku to kulki cukru o średnicy 600-700 µm (Farmakopea Krajowa XVII,
str. 1989) zawierającego 67,5-91,5% wagowych sacharozy, a poza tym skrobię i ewentualnie dekstryny, farmaceutycznie obojętne.
W arstw a pow łokow a je st korzystnie polim erem hydrofilowym takim ja k hydroksypropylometyloceluloza (Metrhocel®, Pharmacoat®), m etakrylan (E udragit ® ),
hydroksypropyloceluloza (Klucel®) lub poliwidon. Korzystnie stosuje się hydroksypropylom etylocelulozę o niskiej lepkości, tj. około 5 m P a ∙s, np. hydroksypropylometylocelulozę 2910 o lepkości 5 m P a ∙s. Korzystne środki przeciwgrzybiczne stosowane w
powłoce jako leki są lipofilowymi związkami azolowymi, w szczególności itrakonazolem
i saperkonazolem . Optym alne wyniki rozpuszczania leku osiąga się przy stosunku
wagowym lek:polim er od około 1:1 do około 1:2, korzystnie około 1:1,5. W powłoce
powlekającej lek występuje w postaci stałej dyspersji lub roztworu, co potwierdza
różniczkowa kalorym etria skaningowa.
Powłokę zamykającą z polimeru nakłada się na powłokę z lekiem w celu zapobiegania
sklejaniu się kulek obniżającemu rozpuszczalność i dostępność biologiczną. Jako taką
powłokę korzystnie jest stosować cienką warstwę glikolu etylenowego (PEG), w szczególności glikolu polietylenowego 20000.
K orzystnie kulki zaw ierają w przybliżeniu 26-38% cukru, 32-33% hydroksypropylometylocelulozy 2910 o lepkości 5 m P a∙ s, 21-22% itrakonazolu lub saperkonazolu
oraz 3-5% glikolu polietylenowego 20000.
Ponadto kulki według wynalazku mogą zawierać różne dodatki, takie jak środki
zagęszczające, smarujące, powierzchniowo czynne, konserwujące, kompleksujące i chelatujące, elektrolity lub inne składniki aktywne, np. środki przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, dezynfekujące lub witaminy.
Kulki według wynalazku można dogodnie przetwarzać w postać farmaceutyczną
dawki. Odpowiednie postaci zawierają skuteczną przeciwgrzybiczno ilość kulek według
wynalazku opisanych powyżej. Korzystnie kulki umieszcza się w twardych kapsułkach
żelatynowych w ilości np. 50 lub 100 mg składnika aktywnego na dawkę. Np. twarde
kapsułki żelatynowe rozm iaru 0 są odpowiednie do umieszczenia w nich kulek zawierających 20 do 25% wagowych itrakonazolu lub saperkonazolu, co jest równoważne
około 100 mg składnika aktywnego.
Sposób wytwarzania kulek z farmaceutycznie dopuszczalnego rdzenia powleczonych
środkiem przeciwgrzybicznym i polimerem, według wynalazku polega na tym, ze powleka
się rdzenie o średnicy 600-700 µ m spryskując je roztworem środka przeciwgrzybicznego i
polimeru hydrofilowego w stosunku wagowym równym od 1:1 do 1:2, korzystnie 1:1,5, w
rozpuszczalniku organicznym złożonym z chlorku metylenu i etanolu w granulatorze fluidalnym z dennym spryskiwaczem W urstera, suszy się powstałe powleczone rdzenie w
próżniowej suszarce bębnowej, oraz powleka się osuszone rdzenie powłoką zamykającą
spryskując je roztworem polimeru w rozpuszczalniku organicznym złożonym z chlorku
metylenu i etanolu w granulatorze fluidalnym z dennym spryskiwaczem W urstera.
Kulki według wynalazku dogodnie wytwarza się w następujący sposób. Roztwór
powlekający wytwarza się rozpuszczając o odpowiednim układzie rozpuszczalników odpowiednią ilość środka przeciwgrzybicznego i polimeru hydrofilowego. Odpowiedni układ
rozpuszczaników stanowi mieszanina chlorku metylenu z alkoholem, korzystnie etanolem
denaturowanym np. butanonem. Mieszanina powinna zawierać co najmniej 50% wagowych
chlorku metylenu będącego rozpuszczalnikiem substancji aktywnej. Hydroksypropylometyloceluloza nie rozpuszcza się w całości w chlorku metylenu, tak więc należy dodać co
najmniej 10% alkoholu. Korzystnie w roztworze powlekającym stosunek chlorek metylenu/alkohol jest dość niski, np. stosunek chlorek metylenu/etanol wynosi wagowo od 75/25
do 55/45, w szczególności około 60/40. Ilość substancji stałej, tj. środka przeciwgrzybicznego
172 676
5
i polimeru hydrofilowego, w roztworze powlekającym może wynosić od 7 do 10% wagowych,
korzystnie około 8% wagowych.
Powlekanie lekiem rdzeni o średnicy 600-700 µm dogodnie prow adzi się w granulatorze ze złożem fluidalnym (np. typu Glatt WSG-30) z dennym spryskiwaczem Wurstera
(np. 44,72 ∙ 10-2m). Warunki procesu będą zależały oczywiście od rodzaju sprzętu.
Szybkość spryskiwania powinna być starannie regulowana. Zbyt niska może spowodować wysychanie roztworu i stratę produktu. Zbyt wysoka spowoduje nadm ierne zwilżenie, a następnie aglomerację. Aglomeracja jest poważnym problemem, toteż wstępnie
można spryskiwać powoli zwiększając szybkość w miarę powlekania kulek.
Ciśnienie powietrza rozpryskującego roztwór leku także wpływa na jakość powlekania. Niskie ciśnienie atomizujące powoduje powstawanie dużych kropli i zwiększa tendencję
do aglomeracji. Wysokie ciśnienie może spowodować wysuszanie roztworu leku, ale okazało się, że nie sprawia to trudności. Tak więc ciśnienie powietrza może osiągać wartości
prawie maksymalne.
Ilość powietrza fluidyzującego można obserwować zmieniając położenie wylotowego
zaworu powietrza urządzenia. Ilość ta powinna pozwalać na optymalną cyrkulację kulek.
Zbyt mała ilość niedostatecznie fluidyzuje kulki, zbyt duża będzie wpływała niekorzystnie
na cyrkulację kulek w urządzeniu. W niniejszym sposobie optymalne warunki osiągnięto
otwierając zawór wylotowy w około 50% i zwiększają stopień otwarcia do około 60%
maksymalnego w czasie trwania procesu powlekania.
Proces powlekania korzystnie jest prowadzić przy tem peraturze powietrza wlotowego
od około 50°C do około 55°C. Wyższe temperatury mogą przyspieszyć proces, ale odparowanie rozpuszczalnika jest wówczas tak szybkie, że ciecz powlekająca nie rozkłada się
równomiernie na powierzchni kulek dając porowatą powłokę. Z e wzrostem objętości
usypowej kulek może maleć rozpuszczalność leku w niedopuszczalny sposób. Optymalna
tem peratura będzie zależała oczywiście także od rodzaju sprzętu, natury rdzenia i środka
przeciwgrzybicznego, objętości przetw arzanego wsadu, rozpuszczalnika i szybkości
spryskiwania.
Ustawienia parametrów pozwalające na optymalne powlekanie podano poniżej w
przykładzie. W tych warunkach wyniki były powtarzalne.
W celu zmniejszenia ilości resztkowego rozpuszczalnika w powłoce z lekiem
m ożna kulki osuszyć w dowolnym urządzeniu suszącym. D obre wyniki m ożna osiągnąć
stosując próżniową suszarkę bębnow ą pracującą w tem peraturze od około 60°C do
około 90 C, korzystnie około 80°C, pod zmniejszonym ciśnieniem około 15-40 kPa,
korzystnie 20-30 kPa, przez co najmniej 24, korzystnie 36 godzin. Suszarkę bębnową korzystnie
obraca się z minimalną prędkością, np. 2 do 3 obrotów na m inutę. Po osuszeniu
powlekane rdzenie można przesiać.
Powłokę zamykającą polim eru nakłada się na powlekane lekiem rdzenie w granulatorze fluidalnym z dennym spryskiwaczem Wurstera. Roztwór powlekający można wytwarzać rozpuszczając odpowiednią ilość powlekającego polimeru w odpowiednim układzie
rozpuszczalnikowym. Taki układ, np. mieszanina chlorku metylenu i alkoholu, korzystnie
etanolu denaturowanego np. butanonem . Stosunek chlorek metylenu/alkohol może być
podobny do stosunku używanego przy powlekaniu i wynosić od 75/25 do 55/45, w szczególności około 60/40. Ilość polim eru zamykającego w roztworze powlekającym może
wynosić od 7 do 12% wagowych, korzystnie około 10% wagowych. Roztwór powlekający
korzystnie jest mieszać w czasie powlekania. Parametry przy prowadzeniu tego etapu są
identyczne do parametrów w etapie powlekania lekiem. Odpowiednie warunki opisane są
bardziej szczegółowo w przykładzie poniżej.
Konieczny może być etap suszenia po nałożeniu polimeru zamykającego. Nadmiar
rozpuszczalnika można łatwo usunąć susząc w aparacie przy podanych ustawieniach przez
około 5 do 15 minut po spryskiwaniu.
Proces powlekania lekiem i pow lekania zamykającego korzystnie jest prowadzić
w atm osferze obojętnej, np. azotu. U rządzenie powlekające powinno być uziemione i
6
172 676
wyposażone w o d p o w ied n i u k ład odzyskiw ania ro zp u szcza ln ik a ze skutecznym
u k ład em k o n d en sac ji.
Kulki pow leczone lekiem i polim erem zamykającym można umieścić w kapsułkach z twardej żelatyny stosując standardową autom atyczną aparaturę kapsułkującą.
Odpowiednie wyposażenie uziemiające i dejonizujące m oże korzystnie zapobiegać
gromadzeniu się ładunków elektrycznych.
Szybkość napełniania kapsułek może wpływać na rozkład masowy i należy ją
kontrolować. D obre wyniki otrzymuje się pracując przy 75 do 85% szybkości maksymalnej,
a w wielu przypadkach przy szybkości maksymalnej.
Stosując opisane wyżej parametry procesowe można otrzymać dogodny, powtarzalny
sposób wytwarzania kulek zawierających rdzeń o średnicy 600-700 µ m, warstwę powłoki z
lekiem przeciwgrzybicznym i polimerem hydrofilowym oraz warstwę zamykającą polimeru.
Studia farmakokinetyczne wykazały, że tak otrzymane kulki mają doskonałe właściwości
rozpuszczalności i dostępności biologicznej.
Przykład
a) roztwór spryskujący itrakonazolu
Naczynie napełniono chlorkiem metylenu (375 kg) i denaturowanym etanolem (250 kg)
przez filtr (5 µm). D odano mieszając itrakonazol (21,74 kg) i hydroksypropylometylocelulozę 2910 o lepkości, 5 m P a∙ s, (32,61 kg). Mieszano aż do całkowitego rozpuszczenia
(podobnie otrzymano roztwór spryskujący saperkonazolu).
b) roztwór spryskujący zamykający
Naczynie napełniono chlorkiem metylenu (21,13 kg) i glikolem polietylenowym 20000
(Macrogol 20000) mieszając jednocześnie roztwór. Dodano denaturowany etanol (14,09 kg) i
mieszano do jednorodności.
c) powlekanie lekiem
G ranulator fluidalny (Glatt, WSG-30) z dennym spryskiwaczem W urstera napełniono
kulkami cukru o średnicy 600-700 µ m, (41,74 kg). Kulki ogrzano suchym powietrzem do
temperatury 50-55°C. Ilość fluidyzującego powietrza kontrolowano otwierając zawór wylotowy do około 50% maksymalnego ustawienia, zwiększając otarcie do 60% na koniec
spryskiwania. Wcześniej wytworzony roztwór spryskujący itrakonazolu natryśnięto na kulki
poruszające się w urządzeniu. Roztwór natryskiwano w ilości początkowo od około 600
do 700 g na m inutę przy ciśnieniu atomizującym około 0,343 MPa. Po dostarczeniu
około 30% roztw oru spryskującego szybkość zwiększono do 700-800 g na m inutę.
Po zakończeniu spryskiwania powleczone kulki osuszono dostarczając suche
powietrze o tem p eratu rze 50-55°C przez około 10 minut. Powleczone kulki ostudzono
w urządzeniu dostarczając suche powietrze o tem peraturze 20-25°C przez około 10 do
20 minut. U rządzenie opróżniono zbierając powleczone kulki.
d) suszenie pośrednie
W celu obniżenia zawartości rozpuszczalnika powleczone kulki poddano następnie
suszeniu. W prowadzono je do bębnowej suszarki próżniowej i suszono przez co najmniej
24 godziny, korzystnie 36 godzin, w temperaturze około 80° C pod ciśnieniem 20-30 kPa.
Bęben obracano powoli (2 do 3 obrotów na minutę). Osuszone powlekane kulki przesiano
na sicie (Sweco S24C, otwory 1,14 mm).
e) powlekanie zamykające
Osuszone powlekane kulki wprowadzono ponownie do granulatora fluidalnego z
dennym spryskiwaczem W urstera i ogrzano suchym powietrzem do tem peratury 50-55°C.
Wcześniej wytworzony roztwór spryskujący natryśnięto na kulki poruszające się w urządzeniu.
Roztwór natryskiwano w ilości od około 400 do 500 g na 25 minutę przy ciśnieniu
atomizującym około 0,25 MPa. Po zakończeniu spryskiwania kulki osuszono dalszą ilością
suchego powietrza o tem peraturze 50-55°C przez 10 minut. Powleczone kulki ostudzono w
urządzeniu dostarczając suche powietrze o temperaturze 20-25°C przez około 5 do 15 minut
Kulki wyjęto z urządzenia i zebrano w pojemnikach.
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 2,00 zł
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
609 Кб
Теги
pl172676b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа