close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL178794B1

код для вставкиСкачать
R Z E C Z P O S P O L IT A
POLSKA
(12)
OPIS PATENTOWY (19)PL (11)178794
(13)
(21) Numer zgłoszenia: 3 091 1 5
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(54)
(22) Data zgłoszenia:
(51) IntCl6:
1 3.06.1995
C 08G 77/06
C 07F 7/08
C08K 3/22
Sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów
(73)
(43)
B1
Uprawniony z patentu:
Politechnika Łódzka, Łódź, PL
Zgłoszenie ogłoszono:
23.12.1996 BUP 26/96
(72)
Twórcy wynalazku:
Elżbieta Leśniak, Łódź, PL
Jan Dul, Piastów, PL
(45)
O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.06.2000 WUP 06/00
(74)
Pełnomocnik:
Bałczewski Zbigniew W.,
Politechnika Łódzka
PL 178794
B1
(5 7 )
Sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów, polegający na hydrolitycznej kopolikondensacji dimetylodichlorosilanu i fenylotrichlorosilanu w obecności akceptorów chlorowodoru stosowanych
w ilości niezbędnej do zobojętnienia wydzielającego się podczas reakcji chlorowodoru, w postaci zawiesiny
w rozpuszczalniku organicznym, a następnie oddzieleniu powstałego w wyniku reakcji roztworu polimetylofenylohydroksysiloksanów w rozpuszczalniku organicznym od powstałego także w reakcji osadu chlorku i
wyodrębnieniu polimetylofenylohydroksysiloksanów przez oddestylowanie rozpuszczalnika i niskocząsteczkowych cyklicznych siloksanów, znamienny tym, hydrolitycznej kopolikondensacji poddaje się mieszaninę
dimetylodichlorosilanu i fenylotrichlorosilanu zawierającą 5 - 50 moli dimetylodichlorosilanu na 1 mol fenylotrichlorosilanu, przy czym reakcję kopolikondensacji prowadzi się w temperaturze 20 - 60°C w obecności
zawiesiny uwodnionego tlenku lub wodorotlenku wapnia lub glinu w rozpuszczalniku alifatycznym lub aromatycznym, zawierającej 100 - 200 części wagowych wody na 100 części wagowych tlenku lub wodorotlenku,
a powstały w wyniku reakcji roztwór polimetylofenylohydroksysiloksanów, po oddzieleniu od osadu chlorku
wapnia lub glinu, poddaje się destylacji pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze do 200°C.
Sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów
Zastrzeżenie
patentowe
Sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów, polegający na hydrolitycznej
kopolikondensacji dimetylodichlorosilanu i fenylotrichlorosilanu w obecności akceptorów chlorowodoru stosowanych w ilości niezbędnej do zobojętnienia wydzielającego się podczas reakcji
chlorowodoru, w postaci zawiesiny w rozpuszczalniku organicznym, a następnie oddzieleniu powstałego w wyniku reakcji roztworu polimetylofenylohydroksysiloksanów w rozpuszczalniku
organicznym od powstałego także w reakcji osadu chlorku i wyodrębnieniu polimetylofenylohydroksysiloksanówprzez oddestylowanie rozpuszczalnika i niskocząsteczkowych cyklicznych
siloksanów, znamienny tym, hydrolitycznej kopolikondensacji poddaje się mieszaninę dimetylodichlorosilanu i fenylotrichlorosilanu zawierającą 5 - 50 moli dimetylodichlorosilanu na 1 mol
fenylotrichlorosilanu, przy czym reakcję kopolikondensacji prowadzi się w temperaturze 20 60°C w obecności zawiesiny uwodnionego tlenku lub wodorotlenku wapnia lub glinu w rozpuszczalniku alifatycznym lub aromatycznym, zawierającej 100 - 200 części wagowych wody na 100
części wagowych tlenku lub wodorotlenku, a powstały w wyniku reakcji roztwór polimetylofenylohydroksysiloksanów, po oddzieleniu od osadu chlorku wapnia lub glinu, poddaje się destylacji pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze do 200°C.
*
*
*
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów.
Związki te znajdują zastosowanie jako efektywne środki przeciw pienieniu.
Z polskiego opisu patentowego nr 164031 jest znany sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów, który polega na hydrolitycznej kopolikondensacji dimetylodichlorosilanu i fenylotrichlorosilanu w temperaturze 10 - 55°C w obecności zawiesiny uwodnionych węglanów lub wodorowęglanów sodu lub potasu w toluenie lub ksylenie, stosowanych
w ilości niezbędnej do zobojętnienia wydzielającego się w wyniku hydrolizy chlorowodoru,
a powstałe w wyniku reakcji toluenowe lub ksylenowe roztwory polimetylofenylohydroksysiloksanów oddziela się od osadu powstałego chlorku sodu lub potasu i wyodrębnia przez oddestylowanie rozpuszczalników aromatycznych i niskocząsteczkowych cyklicznych siloksanów.
Niedogodnością tego sposobu jest wydzielanie się, podczas reakcji neutralizacji chlorowodoru, gazowego dwutlenku węgla, który powoduje silne spienienie masy reakcyjnej ograniczając
w ten sposób możliwość pełnego wykorzystania przestrzeni reakcyjnej reaktora. Stosowane w
tym sposobie silnie alkaliczne akceptory chlorowodoru powodują wzrost szybkości reakcji hydrolizy monomerów krzemoorganicznych, co przejawia się gwałtownym, trudnym do kontrolowania przebiegiem reakcji. Dodatkową niedogodnością tego sposobu jest powstawanie dużych
ilości chlorku sodu lub potasu.
Sposób wytwarzania polimetylofenylohydroksysiloksanów według wynalazku polega na
tym, że mieszaninę dimetylodichlorosilanu i fenylotrichlorosilanu, zawierającą 5 - 50 moli
dimetylodichlorosilanu na 1 mol fenylotrichlorosilanu, poddaje się hydrolitycznej kopolikondensacji w obecności zawiesiny uwodnionych tlenków lub wodorotlenków wapnia lub glinu w
rozpuszczalnikach alifatycznych lub aromatycznych, zawierającej 100 - 200 części wagowych
wody na 100 części wagowych tlenku lub wodorotlenku, w temperaturze 20 - 60°C. Tlenki lub
wodorotlenki dodaje się stopniowo, w ilości niezbędnej do zobojętnienia powstającego w reakcji
hydrolizy chlorowodoru. Powstały w wyniku kopolikondensacji roztwór polimetylofenylohydroksysiloksanów w rozpuszczalniku organicznym oddziela się następnie od osadu chlorku
wapnia lub glinu i poddaje destylacji pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze do 200°C w celu
usunięcia rozpuszczalnika i niewielkiej ilości niskocząsteczkowych cyklicznych siloksanów.
178 794
3
Destylację prowadzi się do chwili gdy temperatura polimetylofenylohydroksysiloksanów w aparacie destylacyjnym osiągnie 100°C przy ciśnieniu 200 Pa.
Polimetylofenylohydroksysiloksany otrzymane sposobem według wynalazku z wydajnością do 95% są trwałe i mogą być z powodzeniem stosowane jako wysokoaktywne środki przeciw pienieniu, w przypadku stosowania rozpuszczalników alifatycznych - także w przemyśle
farmaceutycznym i spożywczym. Otrzymane, sposobem według wynalazku, polimetylofenylohydroksysiloksany o konsystencji oleju stosuje się jako samodzielne środki przeciw pienieniu,
w postaci zawiesiny z dodatkiem 1 - 5% wagowych napełniaczy, korzystnie aktywnej krzemionki, roztworów w rozpuszczalnikach organicznych lub w postaci wysokozdyspergowanych emulsji wodnych.
Użycie jako akceptorów chlorowodoru związków wapnia lub glinu spowalnia hydrolizę
monomerów krzemowych zapewniając łagodny łatwy do kontrolowania przebieg reakcji oraz
zmniejsza kilkakrotnie ilość tworzącego się w wyniku reakcji osadu chlorku. Zezwala to na
pełne wykorzystanie przestrzeni reakcyjnej reaktora oraz zmniejsza ilość rozpuszczalników
niezbędnych do przemycia reaktora po zakończeniu procesu. Powstający jako produkt uboczny chlorek glinu znajduje zastosowanie do produkcji napełniaczy tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych.
Sposób według wynalazku ilustrują bliżej podane niżej przykłady.
P r z y k ł a d I.
W kolbie trój szyjnej, zaopatrzonej w mieszadło szybkoobrotowe i chłodnicę zwrotną,
umieszczono mieszaninę 40 części wagowych dimetylodichlorosilanu, 8 części wagowych
fenylotrichlorosilanu i 50 części wagowych toluenu. Następnie intensywnie mieszając zawartość
kolby wprowadzono do niej, porcjami, zawiesinę 8 części wagowych tlenku wapnia i 14 części
wagowych wody w 20 częściach wagowych toluenu. Po zakończeniu dozowania zawiesiny uwodnionego tlenku wapnia zawartość kolby mieszano jeszcze w czasie 0,5 godziny w temperaturze
pokojowej, po czym oddzielono toluenowy roztwór od osadu chlorku wapnia. Toluenowy roztwór poddano destylacji w temperaturze 100°C pod ciśnieniem 100 Pa. Otrzymano 27 części wagowych produktu w postaci białawej cieczy o konsystencji oleju. Liczbowo średnia masa
cząsteczkowa produktu wynosiła 2840, zaś wyniki analizy elementarnej były następujące: węgla
- 34,11%, wodoru - 7,19%, krzemu - 36,51%.
P r z y k ł a d II.
W kolbie trój szyjnej, zaopatrzonej w mieszadło szybkoobrotowe, chłodnicę zwrotną i termometr, umieszczono 128 części wagowych dimetylodichlorosilanu, 10,5 części wagowych
fenylotrichlorosilanu i 170 części wagowych toluenu i po uruchomieniu mieszadła zawartość
kolby ogrzano do temperatury 50°C. Następnie przy intensywnym mieszaniu zawartość kolby
wprowadzono do niej, porcjami, zawiesinę 28 części wagowych tlenku glinu i 30 części wagowych wody w 30 częściach wagowych toluenu. Po zakończeniu dozowania tlenku glinu zawartość kolby mieszano jeszcze w czasie 1 godziny. Po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do
temperatury pokojowej i oddzieleniu osadu chlorku glinu, z toluenowego roztworu produktu
oddestylowano w temperaturze 150°C i pod ciśnieniem 100 Pa rozpuszczalnik oraz niskocząsteczkowe, cykliczne siloksany. Otrzymano 65 części wagowych produktu w postaci klarownej cieczy o zabarwieniu jasnosłomkowym i lepkości większej od lepkości wody. Liczbowo średnia
masa cząsteczkowa produktu wynosiła 2150, zaś wyniki analizy elementarnej były następujące:
węgla - 32,87%, wodoru - 7,92%, krzemu - 37,46%.
P r z y k ł a d III.
Do mieszaniny 128 części wagowych dimetylodichlorosilanu, 21 części wagowych
fenylotrichlorosilanu i 150 części wagowych heksanu, umieszczonej w kolbie trój szyjnej zaopatrzonej w mieszadło szybkoobrotowe i chłodnicę zwrotną, dodano porcjami, w trakcie intensywnego mieszania, zawiesinę 33 części wagowych wodorotlenku glinu i 36 części wagowych wody
w 30 częściach wagowych heksanu. Po zakończeniu wprowadzenia zawiesiny mieszanie kontynuowano jeszcze w temperaturze pokojowej w czasie 1 godziny, po czym heksanowy roztwór
produktu oddzielono od osadu chlorku glinu i poddano destylacji w temperaturze 120°C pod
4
178 794
ciśnieniem 150 Pa. Otrzymano 80 części wagowych produktu w postaci klarownej cieczy o
barwie słomkowej i konsystencji oleju. Liczbowo średnia masa cząsteczkowa otrzymanego
produktu wynosiła 2660, zaś wyniki analizy elementarnej były następujące: węgla - 33,43%,
wodoru - 7,45%, krzemu - 37,05%.
Produkty otrzymane w przykładach I - III zastosowano do niszczenia piany wytworzonej
w wodnym roztworze Rokafenolu N-8;50 ppm każdego z produktu wystarczało do całkowitego zniszczenia piany.
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.
Cena 2,00 zł.
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
395 Кб
Теги
pl178794b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа