close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL182006B1

код для вставкиСкачать
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11)182006
(13) B1
(21 ) Numer zgłoszenia:
328638
(22) Data zgłoszenia:
26.02.1997
(51) IntCl7
(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
26.02.1997, PCT/EP97/00929
(87) Data i numer publikacji zgłoszenia
międzynarodowego:
E05D 15/52
E05C 9/00
04.09.1997, WO97/32100,
PCT Gazette nr 38/97
(54)
Zespół montażowy okucia i sposób montażu zespołu montażowego okucia
(30)
Pierwszeństwo:
(43)
Zgłoszenie ogłoszono:
O udzieleniu patentu ogłoszono:
31.10.2001 WUP 10/01
PL
182006
B1
1. Zespół montażowy okucia dla ramy skrzydła okna lub
(57) drzwi obrotowych i wychylnych obejmujący identyczne narożne elementy służące do zmiany kierunku dla dowolnych
narożników skrzydeł w formie kątowników, na których obu
końcach do elementów napędowych przenoszących energię,
przymocowany jest element sprzęgający służący do połączenia z przeciwnym elementem sprzęgającym doprowadzanym
od zewnętrznej strony kątownika, górną szynę współdziałającą z urządzeniem otwierającym, zwłaszcza nożycami
otwierającymi, przy czym na obu jej końcach, na okuciu znajduje się po jednym przeciwnym elemencie sprzęgającym,
oraz element napędowy okucia, zwłaszcza mechanizm krawędziowy okucia, przy czym na obu jego końcach znajduje
się pojednym przeciwnym elemencie sprzęgającym, a wszystkie elementy sprzęgające i przeciwne elementy sprzęgające wykonane są w identyczny sposób, znamienny tym,
ze obejmuje on identyczne jednostki łączące (381-3814),
które po jednej stronie przycięte są na określoną długość i
połączone z jednostką napędową, elementem (32) służącym
do zmiany kierunku i górną szyną (34) przy czym na nie
przyciętym na określoną długość końcu umieszczony jest
element sprzęgający, zaś na przyciętym na określoną
długość końcu okucia (50) jednostki łączącej (381 - 3814) przeciwny element sprzęgający.
Uprawniony z patentu:
AUG. WINKHAUS GMBH & company KG,
Telgte, DE
27.02.1996,DE,19607366.9
15.02.1999 BUP 04/99
(45)
(73)
(72) Twórcy wynalazku:
Hans-Peter Monreal, Münster, DE
(74)
Pełnomocnik:
Misztak Irena, PATPOL Spółka z o.o.
Fig
2
Zespół montażowy okucia i sposób montażu zespołu
montażowego okucia
Zastrzeżenia
patentowe
1. Zespół montażowy okucia dla ramy skrzydła okna lub drzwi obrotowych i wychylnych,
obejmujący identyczne narożne elementy służące do zmiany kierunku dla dowolnych narożników skrzydeł w formie kątowników, na których obu końcach do elementów napędowych przenoszących energię, przymocowany jest element sprzęgający służący do połączenia z przeciwnym
elementem sprzęgającym doprowadzanym od zewnętrznej strony kątownika, górną szynę
współdziałającą z urządzeniem otwierającym, zwłaszcza nożycami otwierającymi, przy czym na
obu jej końcach, na okuciu znajduje się po jednym przeciwnym elemencie sprzęgającym, oraz element napędowy okucia, zwłaszcza mechanizm krawędziowy okucia, przy czym na obu jego końcach znajduje się po jednym przeciwnym elemencie sprzęgającym, a wszystkie elementy
sprzęgające i przeciwne elementy sprzęgające wykonane są w identyczny sposób, znam ienny
tym, że obejmuje on identyczne jednostki łączące (381-3814), które po jednej stronie przycięte
są na określoną długość i połączone z jednostką napędową, elementem (32) służącym do zmiany
kierunku i górną szyną (34), przy czym na nie przyciętym na określoną długość końcu umieszczony jest element sprzęgający, zaś na przyciętym na określoną długość końcu okucia (50) jednostki łączącej (381 - 3814) - przeciwny element sprzęgający.
2. Zespół montażowy według zastrz. 1, znam ienny tym , że element sprzęgający elementu
służącego do zmiany kierunku stanowi sprzęgło zębate (40) otwarte w kierunku zewnętrznej
strony kątownika, zaś przeciwny element sprzęgający stanowi złącze na zazębienie (44) przycięte na określoną długość.
3. Zespół montażowy według zastrz. 1, znam ienny tym , że jednostka łącząca (381 - 3814)
wyposażona jest w przynajmniej jeden występ ryglujący (22).
4. Zespół montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że obejmuje przynajmniej w następujące, połączone ze sobą kolejno, elementy: górny element służący do zmiany kierunku (321)
położony od strony osi obrotowej, szynę górną (34), pierwszą jednostkę łączącą(381), górny element do zmiany kierunku (322) oddalony od osi obrotu, drugą jednostkę łączącą (382), jednostkę
napędow ą w postaci mechanizmu krawędziowego (36), trzecią jednostkę łączącą(383) oraz dolny element do zmiany kierunku (323) oddalony od osi obrotu.
5. Zespół montażowy według zastrz. 4, znam ienny tym , że wyposażony jest przynajmniej
w dwie następujące po sobie bezpośrednio i połączone ze sobą jednostki łączące (381 - 3814).
6. Zespół montażowy według zastrz. 1 albo 4, albo 5, znam ienny tym , że jednostka napędowa połączona jest bezpośrednio z górnym lub dolnym oddalonym od osi obrotu elementem
służącym do zmiany kierunku (32) i że połączona jest z dolnym, względnie górnym elementem
do zmiany kierunku położonym blisko osi obrotu za pośrednictwem przynajmniej jednej, a korzystnie dwóch, jednostek łączących (381 - 3814).
7. Sposób montażu zespołu montażowego okucia, znam ienny tym, że najpierw montuje
się wszystkie elementy do zmiany kierunku (32), następnie jednostki łączące (381 - 3814), skrócone z jednej strony w zależności od wymiarów skrzydła, a wreszcie górną szynę (34) i jednostkę
napędową.
8. Sposób według zastrz. 7, znam ienny tym, że elementy do zmiany kierunku (32), jednostki łączące (381 - 3814), górną szynę (34) i jednostkę napędow ą w postaci mechanizmu krawędziowego (36) umieszcza się od zewnątrz w kierunku (B, B 1 - B4) w rowku (54) na powierzchni
obwodowej (56) wręgu ramy (14) skrzydła.
182 006
3
9.
Sposób według zastrz. 7 albo 8, znam ienny tym, że wykorzystuje się urządzenie montażowe wyposażone jedynie w cztery magazynki na elementy do zmiany kierunku (32), górne szyny (34), jednostki łączące (381 - 3814) i jednostki napędowe w postaci mechanizmów
krawędziowych (36).
*
*
*
Przedmiotem wynalazku jest zespół montażowy okucia i sposób montażu zespołu montażowego okucia dla skrzydła okna lub drzwi obrotowych i wychylnych.
Okucia dla skrzydła drzwi lub okien (zazwyczaj w formie ramy) służą regulacji określonych funkcji, zwłaszcza zamykania, obracania, obracania wychylnego. Narożne elementy do
zmiany kierunku dbają przy tym o to, by elementy ryglujące przemieszczać się mogły w dowolny
sposób wzdłuż elementów ramy, wychodząc przy tym od centralnego elementu uruchamiającego. Ów element uruchamiający w przypadku ręcznej obsługi okucia stanowi uchwyt, zaś
w przypadku okucia obsługiwanego z wykorzystaniem silnika stanowi go silnik napędowy. Elementy ryglujące współpracują z okuciami położonymi od strony stałej ramy, zwłaszcza blachami
zamykającymi, lub też z urządzeniem otwierającym, zwłaszcza nożycami otwierającymi. Odpowiednie skrzydła (względnie ramy) wykonane z drewna, tworzywa sztucznego, stali, aluminium
lub materiału złożonego, wyposażone są zazwyczaj w obwodowy rowek we wręgu ramy, w którym umieszcza się elementy do zmiany kierunku oraz łączące je elementy jednego okucia w celu
przenoszenia energii, zaś w wielu przypadkach również szynę zakrywającą. Narożnik elementu
do zmiany kierunku oraz poszczególne szyny zakrywające pokrywają obwodowy rowek we wręgu ramy, który może być wielopoziomowy, w wyniku czego rama zyskuje na wyglądzie i zmniejsza się ryzyko zanieczyszczenia.
Tego rodzaju okucia już się sprawdziły w użytku. Można je wykorzystywać przy montażu
ręcznym, częściowo lub też całkowicie zautomatyzowanym, gdy wykonane są zgodnie z opisem
EP 0 683 297 A 1. I tak na początku montuje się tu identyczne elementy do zmiany kierunku. Następnie do każdego podłużnego elementu ramy przymocowuje się jednostki łączące wykonane z
jednego kawałka. O ile podłużny element ramy wyposażony jest na obu swych końcach w element do zmiany kierunku, jednostki łączące ciągną się wzdłuż takiego elementu ramy, łącząc
bezpośrednio ze sobą owe elementy do zmiany kierunku. Elementy sprzęgające na końcach elementów do zmiany kierunku jak i przeciwne elementy sprzęgające na końcach jednostek
łączących wykonane są w taki sposób, że po przymocowaniu elementów do zmiany kierunku
jednostka łącząca doprowadzana być musi jeszcze do skrzydła jedynie w kierunku powierzchni
obwodowej wręgu, w trakcie czego dochodzi do wzajemnego nakrycia się elementów sprzęgających z przeciwnymi elementami sprzęgającymi. W trakcie tego zahaczają one o siebie bez
konieczności wykorzystania jakichkolwiek dodatkowych środków.
Konstrukcja taka okazała się korzystna przynajmniej w przypadku niezbyt dużych skrzydeł o standardowych rozmiarach. Jednak w przypadku większych skrzydeł odpowiednio długie
jednostki łączące, które m ogą ulegać odkształceniom, nie są wygodne w użyciu, co przede wszystkim utrudnia montaż wspomagany przez maszyny. Ponadto często zamawiane są okna i drzwi o
wymiarach odbiegających od przyjętych standardów. Wówczas jednostki łączące wykonane być
m uszą o maksymalnej możliwej długości, po czym przycinane s ą na odpowiednią długość. Przynajmniej te jednostki łączące, które charakteryzują się obecnością mechanizmu krawędziowego,
względnie współdziałają jako szyny górne z urządzeniem otwierającym, przycięte być m uszą
na obu końcach, aby zapewnić można było właściwe położenie na skrzydle mechanizmu krawędziowego, względnie urządzenia otwierającego. O ile istnieje potrzeba lepszego wykorzystania materiału i zmniejszenia ilości odpadów, korzystne jest przygotowanie jednostek
łączących o różnych długościach. To jednak powoduje wzrost różnorodności produkowanych
elementów, co łączy się z kolei z podwyższonymi kosztami.
4
182 006
Z opisu DE-OS 22 42 305 znany jest zespół okuć, w przypadku którego krótsze elementy
wykonywane są w taki sposób, że między elementami do zmiany kierunku i mechanizmem krawędziowym umieszcza się suwaki ryglujące, jak również elementy okucia dopasowane długością do skrzydła. Suwaki te wyposażone są na jednym końcu w element sprzęgający położony
blisko skrzydła, zaś na drugim końcu w przeciwny element sprzęgający oddalony od skrzydła.
Elementy do zmiany kierunku wyposażone są na obu końcach w przeciwny element sprzęgający
oddalony od skrzydła, podobnie jak to jest w przypadku mechanizmu krawędziowego okucia.
Owe elementy okucia, po połączeniu ze sobą wsuwane są do wnętrza podciętego rowku na powierzchni obwodowej wręgu skrzydła. Dlatego też nie sposób tu zastosować montażu wykonywanego z pomocą maszyn, jaki opisany został w EP 0 683 297 A 1. Ponadto liczba elementów
okucia, jakie należy tu wykonać, jest nadal stosunkowo duża.
Przedmiotem wynalazku jest zespół montażowy okucia dla ramy skrzydła okna lub drzwi
obrotowych i wychylnych, obejmujący identyczne narożne elementy służące do zmiany kierunku dla dowolnych narożników skrzydeł w formie kątowników, na których obu końcach do elementów napędowych przenoszących energię, przymocowany jest element sprzęgający służący
do połączenia z przeciwnym elementem sprzęgającym doprowadzanym od zewnętrznej strony
kątownika. Zespół zawiera również górną szynę współdziałającą z urządzeniem otwierającym,
zwłaszcza nożycami otwierającymi, przy czym na obu jej końcach na okucia górnej szyny znajduje się po jednym przeciwnym elemencie sprzęgającym. Element napędowy okucia, zwłaszcza
mechanizm krawędziowy okucia, na obu jego końcach posiada po jednym przeciwnym elemencie sprzęgającym, przy czym wszystkie elementy sprzęgające i przeciwne elementy sprzęgające
wykonane są w identyczny sposób.
Istota wynalazku polega na tym, że zespół obejmuje identyczne jednostki łączące, które po
jednej stronie przycięte są na określoną długość i połączone z jednostką napędową, elementem
służącym do zmiany kierunku i górną szyną. Na nie przyciętym na określoną długość końcu
umieszczony jest element sprzęgający, zaś n a przyciętym na określona długość końcu okucia jednostki łączącej - przeciwny element sprzęgający. Korzystnie, element sprzęgający elementu
służącego do zmiany kierunku stanowi sprzęgło zębate, otwarte w kierunku zewnętrznej strony
kątownika, zaś przeciwny element sprzęgający stanowi złącze na zazębienie, przycięte na określoną długość.
Jednostka łącząca wyposażona jest w przynajmniej jeden występ ryglujący, a poza tym zespół montażowy według wynalazku obejmuje przynajmniej w następujące, połączone ze sobą
kolejno, elementy: górny element służący do zmiany kierunku położony od strony osi obrotowej,
szynę górną, pierwszą jednostkę łączącą, górny element do zmiany kierunku, oddalony od osi obrotu, drugą jednostkę łączącą, jednostkę napędową w postaci mechanizmu krawędziowego, trzecią jednostkę łączącą oraz dolny element do zmiany kierunku, oddalony od osi obrotu. Zespół
montażowy według wynalazku wyposażony jest przynajmniej w dwie następujące po sobie bezpośrednio i połączone ze sobą jednostki łączące.
Jednostka napędowa zespołu połączona jest bezpośrednio z górnym lub dolnym, oddalonym od osi obrotu elementem służącym do zmiany kierunku i z dolnym, względnie górnym elementem do zmiany kierunku położonym blisko osi obrotu za pośrednictwem przynajmniej
jednej, a korzystnie dwóch, jednostek łączących.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób montażu zespołu montażowego okucia,
w którym najpierw montuje się wszystkie elementy do zmiany kierunku, następnie jednostki
łączące, skrócone z jednej strony w zależności od wymiarów skrzydła, a wreszcie górną szynę i
jednostkę napędową.
Korzystnie, elementy do zmiany kierunku, jednostki łączące, górna szynę i jednostkę napędową w postaci mechanizmu krawędziowego umieszcza się od zewnątrz w rowku na powierzchni obwodowej wręgu ramy skrzydła.
Według sposobu zgodnego z wynalazkiem, wykorzystuje się urządzenie montażowe wyposażone jedynie w cztery magazynki na elementy do zmiany kierunku, górne szyny, jednostki
łączące i jednostki napędowe w postaci mechanizmów krawędziowych.
182 006
5
W rozwiązaniu według wynalazku, wszelkie elementy sprzęgające i przeciwne elementy
sprzęgające wykonane s ą w identyczny sposób i łączyć się mogą ze sobą poprzez przemieszczanie przeciwnego elementu sprzęgającego przymocowanego do elementu sprzęgającego po stronie oddalonej od skrzydła drzwi lub okna, przy czym ów element sprzęgający przymocowany
jest do tego właśnie skrzydła. Ruch ten odbywa się w kierunku powierzchni obwodowej wręgu
skrzydła aż do momentu połączenia z elementem sprzęgającym.
Zespół okuć będący przedmiotem niniejszego wynalazku znajduje zastosowanie zarówno
w przypadku montażu ręcznego, jak i częściowo lub całkowicie zautomatyzowanego. Wykonać
przy tym można okno dowolnej długości (poczynając od określonej wielkości minimalnej, wykorzystując jedynie cztery rodzaje jednostek łączących, a mianowicie element do zmiany kierunku, szynę górną, jednostkę napędową okucia i jednostkę łączącą, a ponadto dokonując różnych
ich kombinacji z zastosowaniem różnej ilości jednostek łączących (i ewentualnie elementów do
zmiany kierunku). Dostosowywanie się do wymiarów ramy polega jedynie na doborze długości
jednostek łączących, co odbywa się poprzez ich skracanie na jednym z końców. Ze względu na to,
że możliwe jest umieszczenie większej ilości jednostek łączących (przykładowo między jed nostką napędową okucia i jednym lub oboma elementami do zmiany kierunku oddalonymi od osi
obrotu), nie jest konieczne produkowanie długich jednostek łączących, jakie wymagane byłyby
do wykonana większych okien. Pozwala to też uniknąć nadmiernej ilości odpadów w przypadku
mniejszych okien. Ze względu na to, że okucie będące przedmiotem niniejszego wynalazku wykonane jest jedynie z czterech rodzajów elementów o stosunkowo niewielkiej długości, zastosować tu można montaż pół- lub w całości zautomatyzowany. Przyczynia się do tego i to, że jak już
wspomniano powyżej, stale skraca się jednostronnie elementy tego samego rodzaju (jednostki
łączącej). Długość, na jaką należy przyciąć element, zaprogramować można dla automatycznej
linii obrabiarkowej, dzięki czemu również i przycinanie na długość odbywać się może bez większych trudności w sposób zautomatyzowany. Wreszcie rozwiązanie według wynalazku ma podstawową zaletę, która polega na tym, że wszystkie elementy doprowadzane m ogą być po kolei do
ramy z zewnątrz, przy czym dochodzi do samoczynnego połączenia za sprawą zastosowanej
konstrukcji elementów sprzęgających i przeciwnych elementów sprzęgających.
Po przymocowaniu elementów do zmiany kierunku montuje się jednostki łączące, przy
czym dochodzi do samoczynnego połączenia między elementem do zmiany kierunku a jednostką
łączącą. Analogicznie proces ten przebiega w przypadku montażu jednostki napędowej okucia,
względnie górnej szyny. Charakterystyczne jest tutaj to, że jednostki łączące wyposażone są na
swych końcach w różne elementy sprzęgające, dzięki czemu można je dowolnie przedłużyć,
ustawiając je za sobą. Połączenie z elementami do zmiany kierunku przebiega w sposób nie stwarzający problemów, jako że przymocowane s ą one jako pierwsze. Wreszcie możliwe jest też bezpośrednie połączenie elementu do zmiany kierunku i jednostki napędowej okucia, względnie
elementu do zmiany kierunku i górnej szyny, co daje dodatkową swobodę konstrukcji. I tak w
przypadku szczególnie wysoko położonych, a przez to trudno dostępnych, okien przenieść można w dół uchwyt wraz z jednostką napędową okucia, zapewniając bezpośrednie połączenie z dolnym elementem do zmiany kierunku oddalonym od osi obrotu. I tak między jednostką okucia i
górnym elementem do zmiany kierunku oddalonym od osi obrotu umieścić można dwie połączone ze sobą jednostki łączące.
Odpowiednie wykonanie elementów sprzęgających niesie ze sobą tę korzyść, że umożliwia dobór długości złącza. Skrócone już złącze może być bezpośrednio połączone ze sprzęgłem
zębatym poprzez wsunięcie złącza z zewnątrz (w kierunku prostopadłym do powierzchni obwodowej wręgu) w otwarte sprzęgło zębate.
Wyposażenie, zgodnie z korzystnym rozwiązaniem jednostek łączących w przynajmniej
jeden występ ryglujący, któremu przyporządkowana jest z kolei blacha zamykająca, poprawia
uszczelnienie zamkniętego skrzydła okiennego, a ponadto stanowi skuteczniejszą barierę przed
włamaniem. Ponadto umożliwia to wykonanie okien szczególnie dużych, o najróżniejszych rozmiarach i kształtach w sposób w pełni zautomatyzowany. Nie jest przy tym konieczne przezbra-
6
182 006
janie urządzenia montażowego; zaopatrzyć go należy jedynie w cztery magazynki na cztery
rodzaje jednostek okucia.
Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w uproszczony, izometryczny sposób okno wyposażone w zespół okuć
według wynalazku, które tu znajduje się w położeniu wychylonym; fig. 2 przedstawia oddzielnie
elementy okucia montowane na skrzydle okna zgodnie z fig. 1; fig. 3 przedstawia okucie zgodnie
z fig. 2, już po zamontowaniu na skrzydle; fig. 3A przedstawia przekrój szczegółowy przez konstrukcję pokazaną na fig. 3 wzdłuż linii IIIA - IIIA; fig. 4 przedstawia widok podobny do pokazanego na fig. 3, z tą różnicą, że ku dołowi przedłużono mechanizm krawędziowy okucia; fig. 5
przedstawia obraz podobny do pokazanych na fig. 3 i 4, z tą różnicą, że tu wykorzystano połączone parami jednostki łączące dla szczególnie dużego okna.
Na figurze 1 w uproszczeniu przedstawiono okno oznaczone numerem 10. Na rysunku tym
wyróżnić można stałą ramę (względnie ościeżnicę) 12, ramę 14 skrzydła, które utrzymywane są
przy sobie z pomocą zespołu okuć oznaczonego numerem 16. Zespół ten daje możliwość wychylenia względem osi KA, co pokazuje właśnie fig. 1, lub obrotu względem osi obrotu DA z pozycji
zamkniętej, która nie została przedstawiona na rysunku. Funkcje okucia ustawiane są z pomocą
uchwytu 18 na podłużnym elemencie 14a stałej ramy oddalonym od osi obrotu. Uchwyt 18
współdziała przy tym z okuciem ramy 14 skrzydła oznaczonym tu numerem 20. W znany sposób
współdziałają ze sobą występy ryglujące 22 i 24 na okuciu z nie pokazanymi na rysunku blachami zamykającymi na ramie 12, dzięki czemu okucie spełnia wymienione już funkcje. Urządzenie
zamykające w formie nożyc zamykających 26 umieszczonych na ramieniu 28 i łączącym elemencie kierującym 30 odpowiada za ograniczenie kąta wychylenia. Górną podporę obrotową
stanowić może, o czym wiadomo, koniec ramienia 28 położony od strony stałej ramy, zaś dolną
podporę obrotową - podpora narożna nie pokazana na fig. Sposób mocowania ramienia 28 za pomocą okucia na górnym poziomym podłużnym elemencie 14b stałej ramy 14, tak aby nie trzeba
było rezygnować z otwierania obrotowego, jest powszechnie znany i nie wymaga tu wyjaśnienia.
Poniżej objaśniona zostanie budowa i sposób montażu okucia montażowego 20 według
wynalazku. Wykonane jest ono z elementów czterech rodzajów, a mianowicie elementów do
zmiany kierunku 32, szyny górnej 34, elementu napędowego okucia w formie mechanizmu krawędziowego 36, a ponadto łączących je jednostek łączących 38 (w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2 i 3 wykorzystano pięć takich elementów). Należy przy tym zwrócić uwagę, że w
przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2 do 5 wykorzystano trzy elementy do zmiany kierunku 32. Górna jednostka łącząca 381, jak również obie jednostki łączące 382 i 383 oddalone od osi
obrotu przedstawiono ze względu na brak miejsca w sposób niepełny. Inaczej jest to z pozostałymi jednostkami łączącymi - dolną 384 i położoną od strony osi obrotu 385. Elementy do
zmiany kierunku 32 według wynalazku, o identycznej budowie opisane ogólnie powyżej, charakteryzują się one obecnością stałego narożnika 32a i elementu napędowego 32b przenoszącego
energię, którego oba końce wyposażone są w element sprzęgający w formie sprzęgła zębatego 40
otwartego na zewnątrz. Każdy element do zmiany kierunku 32 wyposażony jest na obu ram ionach w jeden ze wspomnianych już występów ryglujących 24, który połączony jest ruchomo
z elementem napędowym 32b.
Mechanizm krawędziowy 36 obejmuje obudowę 36a, przymocowaną sztywno do owej
obudowy szynę zakrywającą 36b i okucie 42, które napędzane jest z pom ocą elementu napędowego nie pokazanego na rysunku, który stanowić może szczególnie zębnik. I tak w obrębie obudowy 36a okucie to przemieszcza się tam i z powrotem, zgodnie z kierunkiem zaznaczonym z
pomocą strzałki A. Napęd związany jest albo z obsługą uchwytu 18 pokazanego na fig. 1, którego
czworokątny wał wsuwany jest do wnętrza zębnika, lub też pochodzi z silnika napędowego,
zwłaszcza elektrycznego, czego jednak nie pokazuje rysunek. Okucie 42 wyposażone jest w końcowych odcinkach w dwa elementy sprzęgające w formie złącz na zazębienie 44. Ich kształt dopasowany jest do wspomnianych już wyżej sprzęgieł zębatych 40.
Wspomniana już szyna górna 34 wyposażona jest w szynę zakrywającą 34a, jak również w
okucie 46, które przymocowane jest do niej w sposób umożliwiający jego przemieszczanie tam
i z powrotem. Tutaj również okucie też wyposażone jest na obu końcach w złącza na zazębienie
44. Szyna zakrywająca 34a wyposażona jest w wytłoczony na zewnątrz odcinek 48, w którym
znajduje się z kolei podłużny otwór, wzdłuż którego przemieszczać się może koniec ramienia 28
1
8
2
0
0
6
położony od strony ramy skrzydła. Ponadto na szynę zakrywającej wyróżnić można łączący element kierujący 30 zamocowany w sposób umożliwiający wychylanie.
Jednostki łączące 38 wreszcie zbudowane są z okucia 50, które przemieszcza się wzdłuż
szyny zakrywającej 52. N a jednostkach tych znajduje się jeden ze wspomnianych już przy okazji
omawiania fig. 1 występów ryglujących 22. Przechodzą one przez odpowiedni podłużny otwór
szyny zakrywającej 52 i połączone są z okuciem 50, co umożliwia ich wspólne przemieszczanie
się. W odróżnieniu od opisanych powyżej elementów 32, 34 i 36 końce okucia 50 jednostek
łączących 38 nie są wykonane w sposób jednolity. I tak na jednym ich końcu znajduje się sprzęgło
zębate 40, zaś na drugim złącze na zazębienie 44. Złącze na zazębienie 44 przebiega wzdłuż większej długości, jak to jest w przypadku dolnej jednostki łączącej 384 na fig. 2. Umożliwia to skracanie jednostki łączącej w celu dopasowania do pożądanej wielkości ramy. I tak skrócony koniec
okucia 50 również charakteryzuje się obecnością ząbkowania, co umożliwia z kolei jego
połączenie z odpowiednim sprzęgłem zębatym 40. Ażeby umożliwić wspólne skracanie szyny
zakrywającej 52 i okucia 50, celowe jest przesunięcie okucia 50 względem szyny zakrywającej
52 do pozycji cięcia 50', jaką zaznaczono linią przerywaną na dole fig. 2.
Wszelkie sprzęgła zębate 40 wykonane są w identyczny sposób, podobnie jak dopasowane
do nich złącza na zazębienie 44. Umożliwia to dowolną kombinację elementów 32, 34, 36 i 38.
Dzięki temu, posługując się elementami czterech rodzajów, stworzyć można cały szereg okien o
przeróżnych rozmiarach, co objaśnione zostanie jeszcze przy okazji omawiania fig. 3 i 4 i 5. Opisane powyżej cztery rodzaje elementów, a mianowicie elementy do zmiany kierunku 32, szyna
górna 34, jednostki łączące 38 i jednostka napędowa w formie mechanizmu krawędziowego 36,
montowane są ręcznie lub też z wykorzystaniem jednego lub więcej urządzeń montażowych na
ramie 14 skrzydła w następujący sposób.
Jako pierwsze montuje się elementy do zmiany kierunku 32 poprzez umieszczenie ich od
zewnątrz we wnętrzu występującego zazwyczaj w oknach rowka 54, biegnącego wzdłuż powierzchni obwodowej 56 wręgu ramy 14 skrzydła. Kierunek umieszczania tych elementów oznaczony literą B może przebiegać po skosie względem zarysu skrzydła, co pokazuje fig. 2. Możliwe
jest jednakże umieszczenie w rowku 54 na początku jednego (581) z obu ramion 58 elementu do
zmiany kierunku, poprzez przemieszczanie elementu 32 w kierunku B 1 prostopadłym do powierzchni obwodowej 56 wręgu ramy. Następnie do wnętrza rowka 54 wsuwane jest drugie ramię
582 poprzez przemieszczanie elementu 32 w kierunku B2 prostopadłym do kierunku B 1. Następnie elementy 32 przymocowuje się do ramy 14 skrzydła, przykładowo z wykorzystaniem odpowiednich śrub mocujących (nie pokazane na rysunku).
Następnie montowane są jednostki łączące 38, które zostały uprzednio, w razie potrzeby,
przycięte na długość w zależności od wymiarów ramy 14 skrzydła. Jak już wspomniano powyżej,
przycinany jest tylko jeden koniec jednostki 38, przy czym możliwe jest przeprowadzenie wspólnego cięcia okucia 50 i szyny zakrywającej 52 jednostki łączącej 38, o ile w odpowiedni sposób
ustawi się je względem siebie (patrz fig. 2 na dole).
Jednostki łączące 38 doprowadzane są w kierunku prostopadłym do powierzchni obwodowej 56 wręgu ramy 14 skrzydła otwieranego okna lub drzwi, po czym wsuwane są do rowka 54.
Na figurze 2 rysunku kierunki te oznaczono symbolami B 1 - B2, B3- B4. Zębatki 44 według wynalazku, ustawiane są w taki sposób, co pokazuje fig. 2, że w trakcie wsuwania jednostki łączącej
38 wnikają one bezpośrednio do wnętrza złącza na zębatkę 44 otwartego na zewnątrz, które
położone jest na najbliższym elemencie do zmiany kierunku 32. Towarzyszy temu automatyczne
połączenie obu elementów. Szyna zakrywająca 52 łączy się od strony elementu do zmiany kierunku z narożnikiem 32a elementu 32. Tym samym uzyskuje się staranne pokrycie rowka 54, co
daje korzystny pod względem estetycznym efekt. Następnie z pomocą elementów mocujących,
zwłaszcza śrub, jednostki łączące 38 mocowane są do ramy 14 skrzydła.
Następnie przymocowywany jest mechanizm krawędziowy 36 i szyna górna 34. Również
i tutaj poszczególne części doprowadzane są do rowka 54 w kierunku prostopadłym do powierzchni obwodowej 56 wręgu ramy (strzałki B 1, względnie B2 na fig. 2). W trakcie umieszczania w
rowku 54 również i tutaj oba złącza na zazębienie 44 na końcach okucia 42 mechanizmu krawędziowego 36, jak i złącza na zazębienie 44 na okuciu górnej szyny 34 samoczynnie łączą się ze
sprzęgłami zębatymi 40 sąsiednich elementów okucia. W przypadku mechanizmu krawędziowego 36 są to obie jednostki łączące 382 i 383, zaś w przypadku górnej szyny 34 - jednostka łącząca
8
182 006
381 i element do zmiany kierunku 321. Wreszcie mechanizmu krawędziowy 36 i górna szyna 34
mocowane są do ramy 14 skrzydła.
Tym samym uzyskuje się ramę 14 skrzydła wyposażoną w kompletne okucie 20, gdzie
łączą się ze sobą następujące części: jednostka łącząca 385, element do zmiany kierunku 321,
szyna górna 34, jednostka łącząca 381, element do zmiany kierunku 322, jednostka łącząca 382,
mechanizm krawędziowy 36, jednostka łącząca 383, element do zmiany kierunku 323 i jednostka łącząca 384 (wyliczone w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara na fig. 3).
W celu wytworzenia okna połączyć należy ramę 14 skrzydła jedynie ze stałą ram ą 12 poprzez nasadzenie dolnego prawego narożnika skrzydła na fig. 3 na część narożnego przegubu
położoną od strony stałej ramy i poprzez połączenie przymocowanego przegubowo do stałej
ramy 14 ramienia 28 z szyną zakrywającą 34a i łączącym elementem kierującym 30 górnej szyny
34. Następnie konieczne jest zamocowanie uchwytu 18.
Jak już wspomniano powyżej, opisywany tu zespół okuć obejmuje jedynie cztery rodzaje
elementów. W przypadku w pełni zautomatyzowanego montażu wymagane jest zastosowanie je dynie czterech magazynków, a mianowicie jednego na elementy do zmiany kierunku, jednego na
górne szyny, jednego na jednostki łączącej i jednego na mechanizmy krawędziowe. Skracanie jednostek łączących 38 zgodnie z rozmiarami ramy 14 skrzydła, która wyposażona ma zostać w okucia, również może się odbywać w sposób w pełni zautomatyzowany, jako że rozmiary skrzydła
mogą zostać podane na wstępie w trakcie programowania automatycznej linii obrabiarkowej.
Niezależnie od tego, co pokazują fig. 2 i 3, możliwe jest też inne zestawienie ze sobą czterech rodzajów elementów zespołu montażowego. Tym samym odpowiedzieć można na rozmaite
żądania dotyczące łatwości obsługi, a także skonstruować okna o rozmaitych wielkościach. Swoboda konstrukcji jest tak duża, jako że, po pierwsze, możliwe jest łączenie mechanizmu krawędziowego 36 i górnej szyny 34 na ich końcach (złącza na zazębienie 44) bezpośrednio ze
sprzęgłami zębatymi 40 jednostek łączących 38 lub elementów do zmiany kierunku 32, zaś, po
drugie, między mechanizmem krawędziowym 36, górną szyną i elementami do zmiany kierunku
32 umieścić można więcej niż dwie jednostki łączące 38.
Figura 4 przedstawia ramę 14' skrzydła, która rozmiarami odpowiada ramie 14 pokazanej
na fig. 3 i w przypadku której wykorzystano tę samą liczbę elementów okucia korbowodu 20. Jedyna różnica polega na tym, że mechanizm krawędziowy 36 znajduje się bliżej dolnego elementu
do zmiany kierunku 323 oddalonego od osi obrotu. Może to się okazać celowe, gdy okno znajduje się stosunkowo wysoko, w wyniku czego uchwyt 18 winien zostać umieszczony niżej. Zestawienie z fig. 3 pokazuje, że tutaj jednostka łącząca 383 nie została umieszczona poniżej
mechanizmu krawędziowego 36, lecz powyżej. Pozostała część konstrukcji, poza umieszczeniem dodatkowej jednostki łączącej 386 na dolnym końcu jednostki łączącej 385 po stronie osi
obrotu, jest taka sama.
Figura 5 przedstawia zastosowanie ramy 14" skrzydła o większych od przeciętnych rozmiarach. Widać tu, że w porównaniu z fig. 3 pojedyncze jednostki łączące 381 do 385 zastąpiono
parami takich jednostek. Wymieniając w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara na
fig. 5, konstrukcja ta obejmuje kolejno: jednostki łączące 386 i 387, element do zmiany kierunku
321, szynę górną 34, jednostki łączące 388 i 389, element do zmiany kierunku 322, jednostki
łączące 3810 i 3811, mechanizm krawędziowy 36, jednostki łączące 3812 i 3813, element do
zmiany kierunku 323 i (tylko jedną) jednostkę łączącą 3814. Również i zastosowanie innych
konstrukcji wiązać się może z korzyściami. Ze względu na niewielką ilość różnych rodzajów elementów zarówno produkcja jak i montaż są tu szczególnie proste. Stopień wykorzystania materiału jest wysoki, jako że nie jest konieczne odcinanie dużych fragmentów elementów. Można też
dodatkowo zredukować ilość strat przy skracaniu poprzez produkcję krótszych jednostek
łączących 38. Możliwe jest też zastosowanie systemu zunifikowanego, w przypadku którego nie
byłoby konieczne dokonywanie skracania. Korzyści płynące z zastosowania niniejszego wynalazku zostają zachowane i wtedy, gdy nie produkuje się jednostek łączących jednego tylko rodzaju, lecz zamiast tego wykorzystuje dwa lub więcej wymiarów standardowych.
182 006
Fig.5
182 006
Fig . 4
182 006
Fig.3
F¡g . 3A
182 006
Fig. 2
182 006
Fi g. 1
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.
Cena 4,00 zł.
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
759 Кб
Теги
pl182006b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа