close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL182044B1

код для вставкиСкачать
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
(12) OPIS PATENTOWY (19)PL (11)182044
(13) B1
318745
(21) Numer zgłoszenia:
(5 1) IntCl7
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(22)
Data zgłoszenia:
03.03.1997
A61B 5/0492
A61N1/05
(54)Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt
(43) Zgłoszenie ogłoszono:
(73)
01.09.1997 BUP 18/97
(45)
O udzieleniu patentu ogłoszono:
31.10.2001 WUP 10/01
PL
182044
Β1
57)
1. Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt, posiadająca korpus z otworami mocującymi, w którym osadzona
jest sonda elektryczna połączona przewodem z rejestratorem impulsów elektrycznych, znamienna
tym, że korpus składa się z dwóch przylegających
do siebie płytek górnej (2) i dolnej (5), które posiadają co najmniej po dwa otwory mocujące (1) usytuowane współosiowo względem siebie, i w których,
od stron przylegających do siebie, mają rowkowe
wyżłobienia tworzące kanał (3) na co najmniej jeden
przewód (4) połączony co najmniej z jedną sondą
elektryczną (7), osadzoną we wspomnianej dolnej
płytce (5), przy czym obie wspomniane płytki górna
(2) i dolna (5) zwężają się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne, a
ponadto, wspomniane płytki górna (2) i dolna (5)
oraz sonda elektryczna (7) i izolacja przewodu (4)
są wykonane z materiałów odpornych na działanie
płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów
tkankowych.
Uprawniony z patentu:
Akademia Rolnicza, Wrocław, PL
(72)
Twórcy wynalazku:
Krzysztof Romański, Wrocław, PL
Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych,
zwłaszcza u zwierząt
Zastrzeżenia patentowe
1. Elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych, zwłaszcza u zwierząt, posiadająca korpus z otworami mocującymi, w którym osadzona jest sonda elektryczna połączona
przewodem z rejestratorem impulsów elektrycznych, znamienna tym, że korpus składa się
z dwóch przylegających do siebie płytek górnej (2) i dolnej (5), które posiadają co najmniej
po dwa otwory mocujące (1) usytuowane współosiowo względem siebie, i w których, od
stron przylegających do siebie, mają rowkowe wyżłobienia tworzące kanał (3) na co najmniej
jeden przewód (4) połączony co najmniej z jedną sondą elektryczną (7), osadzoną we wspomnianej dolnej płytce (5), przy czym obie wspomniane płytki górna (2) i dolna (5) zwężają
się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne, a ponadto, wspomniane płytki górna (2) i dolna (5) oraz sonda elektryczna (7) i izolacja przewodu (4) są wykonane z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących
odczynów tkankowych.
2. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt okrągły oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane promieniście i w równej
odległości od siebie oraz od sondy elektrycznej (7), która jest osadzona centrycznie w dolnej
płytce (5).
3. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po dwa otwory
mocujące (1) usytuowane na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, przy
czym w dolnej płytce (5), pośrodku odcinka będącego odległością pomiędzy wspomnianymi
otworami mocującymi (1), ma osadzoną sondę elektryczną (7).
4. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy czym pośrodku dolnej
płytki (5) ma osadzoną sondę elektryczną (7).
5. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt trójkąta równobocznego o zaokrąglonych narożach oraz po trzy otwory mocujące (1)
usytuowane w pobliżu naroży i w równej odległości od środka, przy czym pośrodku dolnej
płytki (5) ma osadzoną sondę elektryczną (7).
6. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt okrągły oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane promieniście oraz w
równej odległości od siebie i od środka, przy czym w linii będącej średnicą dolnej płytki (5),
pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi (1) i w jednakowej odległości od środka, ma
osadzone dwie sondy elektryczne (7).
7. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po trzy otwory
mocujące (1) usytuowane w równej odległości między sobą na symetralnej prostokąta równoległej do jego długości boków, przy czym w dolnej płytce (5), w połowie odcinków pomiędzy
otworami mocującymi (1) leżącymi w pobliżu krótszych boków a otworem mocującym (1),
znajdującym się na środku wspomnianej symetralnej, ma osadzone dwie sondy elektryczne (2).
8. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz po cztery otwory mocujące (1) usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy czym na dolnej płytce (5)
na jednej z jej symetralnych, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi (1) i w równej
odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne (7).
182 044
3
9.
Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że płytki korpusu górna (2) i dolna (5)
mają kształty elipsy, których stosunek średnic większej do mniejszej wynosi od 1:1,4 do 1:3
oraz cztery otwory mocujące (1) usytuowane parami w pobliżu i po obu stronach średnicy
większej oraz w równej odległości od średnicy mniejszej, przy czym w dolnej płytce (5), na
średnicy większej, pomiędzy otworami mocującymi (1) i w jednakowej odległości od środka,
ma osadzone dwie sondy elektryczne (7).
10. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) posiada walcowy trzon (8), którego zakończenie stykające się z materiałem badanym ma powierzchnię
płaską (9).
11. Elektroda według zastrz. 10, znamienna tym, że powierzchnia trzonu o płaskim zakończeniu końcówki sondy elektrycznej (7) leży na zewnętrznej płaszczyźnie dolnej płytki (5).
12. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) posiada walcowy trzon (8), którego zakończenie stykające się z materiałem będącym ma powierzchnię
kulistą ( 10).
13. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) posiada walcowy trzon (8), którego zakończenie stykające się z materiałem badanym ma powierzchnię o
kształcie stożków prostego (11) albo prostopadłego (12), o zaokrąglonych wierzchołkach.
14. Elektroda według zastrz. 12 albo 13, znamienna tym, że sonda elektryczna (7) wystaje ponad zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki (5).
15. Elektroda według zastrz. 14, znamienna tym, że część walcowa trzonu sondy elektrycznej (7) wystająca nad zewnętrzną powierzchnię płytki dolnej (5) jest pokryta izolacją (6).
16. Elektroda według zastrz. 14, znamienna tym, że oś sondy elektrycznej (7) jest prostopadła do zewnętrznej powierzchni dolnej płytki (5).
17. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość (b) punktów leżących na
wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących (1) od punktów leżących na ściance
sondy elektrycznej (7), znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 2- do 10-krotnej średnicy (a) trzonu sondy elektrycznej (7).
18. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość (b) punktów leżących na
wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących (1) od punktów leżących na ściance
sondy elektrycznej (7), znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 0,5- do 3-krotnej
długości (h) części sondy elektrycznej (7) wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej
płytki (5).
19. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek długości (h) części sondy
elektrycznej (7) wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki (5) do jej średnicy (a)
wynosi od 1:2 do 1:6.
*
*
*
Przedmiotem wynalazku jest elektroda do rejestracji potencjałów bioelektrycznych,
zwłaszcza u zwierząt, mająca zastosowanie w badaniach aktywności mioelektrycznej tkanek
i narządów.
Znanych jest wiele typów elektrod stosowanych w celu rejestracji aktywności bioelektrycznej różnych układów, w tym układu pokarmowego u ludzi i zwierząt. Jednakże konieczność implantacji elektrod do odcinków takich układów, które mają cienkie ściany, znacznie
ogranicza ich liczbę. Kształt znanych elektrod i sposoby ich implantacji różnią się pomiędzy
sobą w zależności od badanego ośrodka.
Znana jest platynowa elektroda z pojedynczą sondą elektryczną, w obudowie z akrylu
lub silikonu, która była wkłuwana w badaną tkankę (E. J. Mc Coy, P. Bass, Chronic electrical
activity of gastroduodenal area: effects of food and certain catecholamines, Am. J. Physiol.
1963, vol. 205, ss. 439 - 445). Elektroda ta posiada kształt owalnej spłaszczonej płytki z centralnie usytuowaną w niej, prostopadle do jej płaszczyzny, ostro zakończoną klinową sondę
elektryczną która połączona jest przewodem z urządzeniem rejestrującym. Płytka ta, wzdłuż
4
182 044
swej dłuższej osi, po obu stronach sondy elektrycznej ma dwa otwory, służące do mocowania
jej na badanych częściach ciała. Elektroda ta powoduje ograniczoną reakcję zapalną badanych
organów, której przyczyną może być zarówno podrażniające okolice wkłucia ostre zakończenie klinowej sondy, kanciaste krawędzie płytki, jak i materiały, z których jest wykonana
elektroda.
Znana jest też elektroda w postaci 3-centymetrowego odizolowanego odcinka drutu,
która może być wkłuwana w badany organ lub mocowana bezpośrednio na powierzchni błony
surowiczej danego organu, (E. J. Mc Coy, R. D. Baker, Effect od feeding on electrical activity
of dog's small intestine, Am. J. Physiol., 1968, vol. 214, ss. 1291 - 1295). Przy stosowaniu tej
sondy obserwowano również podobne zjawiska, jak to opisano powyżej.
Znana jest również bipolarna elektroda z sondami elektrycznymi osadzonymi obok siebie, posiadająca walcowy korpus umocowany na powierzchni perforowanego płaszcza mocowanego na powierzchni ciała badanego zwierzęcia (Ch. Eeckhout, „Electromyographic study
of small intestinal digestive and interdigestive motility in dogs”, University K. U. Leuven,
Belgium, 1981). Elektroda ta, ze względu na kształt i wymiary nie może być mocowana na
układach znajdujących się wewnątrz jamy ciała zwierząt.
Wynalazek dotyczy elektrody posiadającej korpus z otworami mocującymi, w którym
osadzona jest sonda elektryczna połączona przewodem z urządzeniem rejestrującym impulsy
elektryczne.
Istotą wynalazku jest to, że korpus składa się z dwóch przylegających do siebie płytek
górnej i dolnej, które posiadają co najmniej po dwa otwory mocujące usytuowane współosiowo względem siebie. Płytki te od stron przylegających do siebie mają rowkowe wyżłobienia,
które po złożeniu płytek, tworzą kanał na co najmniej jeden przewód łączący co najmniej
jedną sondę elektryczną z urządzeniem rejestrującym. Wspomniana sonda osadzona jest
w dolnej płytce, korzystnie prostopadle do zewnętrznej powierzchni do płytki. Wynalazek
charakteryzuje się również tym, ze obie wspomniane płytki zwężają się równomiernie przy
obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne. Ponadto, płytki oraz sonda elektryczna
i izolacja przewodu są wykonane z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych
i nie wywołujących odczynów tkankowych.
Korzystnie jest, gdy płytki korpusu mają kształt okrągły oraz po cztery otwory mocujące usytuowane promieniście i w równej odległości od siebie oraz od sondy elektrycznej,
która jest osadzona centrycznie w dolnej płytce albo płytki korpusu mają postacie takie jak
powyżej, a dwie sondy elektryczne są osadzone na linii będącej średnicą dolnej płytki, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi i w jednakowej odległości od środka.
Korzystnie też jest, gdy płytki korpusu mają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie
zaokrąglonych narożach oraz po dwa otwory mocujące usytuowane na symetralnej prostokąta
równoległej do jego długich boków, a sonda elektryczna jest osadzona pośrodku odcinka
będącego odległością pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi. Płytki korpusu mogą
też mieć kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz trzy otwory
mocujące usytuowane w równej odległości między sobą na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, a dwie sondy elektryczne mogą mieć osadzone w dolnej płytce,
w połowie odcinków pomiędzy otworami mocującymi leżącymi w pobliżu krótszych boków
a otworem mocującym znajdującym się na środku wspomnianej symetralnej. Inną postacią
wynalazku jest elektroda, której płytki korpusu mają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz cztery otwory mocujące usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości
od środka, a sondę elektryczną ma osadzoną pośrodku dolnej płytki, przy czym płytki mają
taką postać jak wspomniano wyżej, a dwie sondy elektryczne ma osadzone na jednej z jej symetralnych dolnej płytki, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi i w równej odległości od środka.
Płytki korpusu elektrody, według wynalazku mogą też mieć kształt trójkąta równobocznego o zaokrąglonych narożach oraz trzy otwory mocujące usytuowane w pobliżu ich naroży
i w równej odległości od środka, a sondę elektrycznąmogąmieć osadzonąpośrodku dolnej płytki.
182 044
5
Elektroda może też mieć płytki korpusu o kształcie elipsy, których stosunek średnic
większej do mniejszej wynosi od 1:1,4 do 1:3 oraz cztery otwory mocujące usytuowane parami w pobliżu i po obu stronach większej średnicy oraz w równej odległości od średnicy mniejszej, a dwie sondy elektryczne mogą mieć osadzone w dolnej płytce na średnicy większej,
pomiędzy otworami mocującymi i jednakowej odległości od środka elipsy.
Korzystnie jest, gdy sonda elektryczna, elektrody według wynalazku, posiada walcowy
trzon, którego zakończenie stykające się z materiałem badanym ma powierzchnię płaską albo
kulistą, albo o kształcie stożka prostego, albo o kształcie stożka prostopadłego, o zaokrąglonych wierzchołkach.
Korzystnie też jest, gdy powierzchnia trzonu sondy elektrycznej o płaskim zakończeniu
końcówki leży na zewnętrznej płaszczyźnie dolnej płytki albo, gdy powierzchnia trzonu sondy elektrycznej wystaje ponad zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki, jej oś jest prostopadła
do tej powierzchni, a część walcowa jej trzonu, wystająca nad wspomnianą zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki, jest pokryta izolacją.
W szczególnych przypadkach korzystnie jest, gdy odległość punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących płytek od punktów leżących na ściance
sondy elektrycznej, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 2- do 10-krotnej
średnicy trzonu sondy elektrycznej albo, gdy odległość punktów leżących na wewnętrznych
częściach ścianek otworów mocujących płytek od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się od 0,5- do 3-krotnej długości
części sondy elektrycznej wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki, albo gdy
stosunek długości części sondy elektrycznej wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej
płytki do jej średnicy wynosi od 1:2 do 1:6.
Elektrody, według wynalazku, mogą być wszczepiane w różne odcinki badanych
układów żywych zwierząt, np. do błony mięśniowej jamy odźwiernikowej żołądka, dwunastnicy, poszczególnych odcinków jelita cienkiego, do pęcherzyka żółciowego, itp. U wszystkich
zwierząt gojenie ran pooperacyjnych przebiegało bez powikłań. Po okresie gojenia ran rejestrowano we wszystkich przypadkach aktywność mioelektryczną z miejsc implantacji elektrod, przy pomocy wielokanałowego elektroencefalografu typu Reega Duplex TR XVI,
co świadczy o pełnej przydatności tych elektrod do tego rodzaju badań. W czasie prowadzenia doświadczeń zwierzęta były klinicznie zdrowe i wykazywały normalny apetyt. Po
zakończeniu okresu rejestracji zwierzęta usypiano, wypreparowywano implantowane elektrody i pobierano wycinki tkanek do badań histologicznych. Podczas sekcji zwierząt stwierdzono, że elektrody były obrośnięte od zewnątrz tkanką łączną, która dodatkowo zapobiegała
odrywaniu się elektrod od badanych narządów i niszczeniu tkanek. Analiza preparatów histologicznych wykazała, że obraz tkanki mięśniowej ocenianych zwierząt jest prawidłowy.
Nieoczekiwanie okazało się, że wokół implantowanych elektrod nie stwierdzono odczynów zapalnych okolicznych tkanek. Efekt taki uzyskano głównie dzięki temu, że zastosowano
elektrody, które miały odpowiednio wyprofilowane płytki, (zwężające się przy obrzeżach i o
zaokrąglonych krawędziach zewnętrznych). Dzięki temu zamocowana na badanym organie
elektroda, według wynalazku, łatwo mogła się dostosowywać do kształtu, ewentualnych jego
fizjologlicznych ruchów, nie powodując podrażniania i niekorzystnego naprężania jego ścian.
Istotne było również to, że w rozwiązaniu, będącym przedmiotem wynalazku, w odpowiedni
sposób rozmieszczono i dobrano wielkość otworów mocujących, w stosunku do siebie i do
sondy elektrycznej, przez co wyeliminowano możliwość tworzenia się niekorzystnych wolnych przestrzeni, pomiędzy płytką dolną a ścianą badanego organu, będących potencjalnym
źródłem tworzenia się ognisk zapalnych. Również ważnym elementem było to, że elektroda
składała się z elementów wykonanych z materiałów odpornych na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów tkankowych.
Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony, na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie elektrodę jednoigłową (monopolamą) w rzucie poziomym, fig. 2 - ten sam typ elektrody, w rzucie pionowym, a fig. 3 - 6 - sondy elektryczne
6
182 044
o walcowym trzonie i posiadające zakończenia, w kolejności: płaskie, kuliste oraz o kształcie
stożka prostego i stożka prostopadłego, o zaokrąglonych wierzchołkach, w rzucie poziomym
(w powiększeniu).
P r z y k ł a d 1. Elektroda posiada korpus składający się z dwóch okrągłych, identycznych pod względem wielkości, sklejonych ze sobą płytek górnej 2 i dolnej 5 wykonanych
z materiału odpornego na działanie płynów ustrojowych i nie wywołujących odczynów
tkankowych, np. z teflonu. Płytki te 2 i 5 są gładkie na całej powierzchni, zwężają się równomiernie przy obrzeżach i mają zaokrąglone krawędzie zewnętrzne. W obu płytkach 2 i 5, na
powierzchniach przylegających do siebie, począwszy od ich środków do obrzeży, wykonane
są wyżłobienia, które po sklejeniu płytek tworzą kanał 3. W kanale 3 znajduje się przewód 4,
łączący urządzenie rejestrujące impulsy elektryczne z trzonem 8 sondy elektrycznej 7, która
jest osadzona centrycznie w dolnej płytce 5. Odcinek przewodu 4, znajdujący się w jamie
ciała badanego zwierzęcia, począwszy od obrzeży elektrody, również jest pokryty materiałem odpornym na działanie płynów ustrojowych. Sonda elektryczna 7 wykonana jest z
platyny i posiada trzon 8 w kształcie walca o średnicy a, którego część o wysokości h wystaje
ponad zewnętrzną powierzchnię wspomnianej płytki dolnej 5. Część cylindryczna sondy elektrycznej 7, wystająca ponad zewnętrzną wspomnianą powierzchnię, też jest pokryta izolacją 6
odporną na działanie płynów ustrojowych i nie wywołującą odczynów tkankowych. Kuliste
zakończenie 10 sondy elektrycznej 7, które bezpośrednio styka się z badaną tkanką, nie jest
pokryte izolacją. Obie płytki, górna 2 i dolna 5, posiadają po cztery otwory mocujące 1, usytuowane promieniście, współosiowo względem siebie i w jednakowej odległości od siebie
oraz od środka sondy elektrycznej 7. Elektroda jest przymocowana do badanej tkanki przy pomocy nici chirurgicznych przechodzących przez otwory mocujące 1.
P r z y k ł a d 2. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz po dwa otwory mocujące 1 usytuowane na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, przy czym w dolnej płytce 5, pośrodku odcinka będącego
odległością pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi 1, ma osadzoną sondę elektryczna 7 o zakończeniu kulistym 10. Ponadto, odległość b, to jest odległość punktów leżących na
wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących 1 od punktów leżących na ściance
sondy elektrycznej 7, znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się 3-krotnej długości h,
to jest części sondy elektrycznej 7 wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki 5.
P r z y k ł a d 3. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz po cztery
otwory mocujące 1 usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy
czym pośrodku dolnej płytki 5 ma osadzoną sondę elektryczną 7 o zakończeniu płaskim 9.
Powierzchnia trzonu końcówki sondy elektrycznej 7 leży na zewnętrznej płaszczyźnie dolnej
płytki 5. Ponadto, odległość b, to jest odległość punktów leżących na wewnętrznych częściach ścianek otworów mocujących 1 od punktów leżących na ściance sondy elektrycznej 7,
znajdujących się najbliżej tych otworów, równa się 4-krotnej średnicy a trzonu sondy elektrycznej 7.
P r z y k ł a d 4. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt trójkąta równobocznego o zaokrąglonych narożach oraz po trzy otwory mocujące 1 usytuowane w pobliżu naroży i w równej odległości od
środka, przy czym pośrodku dolnej płytki 5 ma osadzoną sondę elektryczną 7 o zakończeniu
w kształcie stożka prostego o zaokrąglonym wierzchołku 11. Ponadto, stosunek długości h, to
jest części sondy elektrycznej 7 wystającej poza zewnętrzną powierzchnię dolnej płytki 5 do
jej średnicy a, wynosi 1:5.
P r z y k ł a d 5. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt okrągły oraz cztery otwory mocujące 1 usytuowane promieniście oraz w równej odległości od siebie i od środka, przy czym w linii będącej
średnicą dolnej płytki 5, pomiędzy wspomnianymi otworami mocującymi 1 i w jednakowej
182 044
7
odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie
stożków prostopadłych i o zaokrąglonych wierzchołkach 12.
P r z y k ł a d 6. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt wydłużonego prostokąta o wyraźnie zaokrąglonych narożach oraz trzy otwory mocujące 1 usytuowane w równej odległości między sobą
na symetralnej prostokąta równoległej do jego długich boków, przy czym w dolnej płytce 5,
w połowie odcinków pomiędzy otworami mocującymi 1 leżącymi w pobliżu krótszych boków a otworem mocującym 1 znajdującym się na środku wspomnianej symetralnej, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostych i o
zaokrąglonych wierzchołkach 11.
P r z y k ł a d 7. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt kwadratu o zaokrąglonych narożach oraz cztery
otwory mocujące 1 usytuowane w pobliżu naroży i w jednakowej odległości od środka, przy
czym na dolnej płytce 5 na jednej z jej symetralnych, pomiędzy wspomnianymi otworami
mocującymi 1 i w równej odległości od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostych o zaokrąglonych wierzchołkach 11.
P r z y k ł a d 8. Elektroda posiada budowę taką jak to opisano w przykładzie 1, z tym,
że płytki górna 2 i dolna 5 posiadają kształt elipsy, których stosunek średnic, większej do
mniejszej, wynosi 1:2 oraz cztery otwory mocujące 1 usytuowane parami w pobliżu i po obu
stronach średnicy większej, oraz w równej odległości od średnicy mniejszej, przy czym w dolnej
płytce 5, na średnicy większej, pomiędzy otworami mocującymi 1 i w jednakowej odległości
od środka, ma osadzone dwie sondy elektryczne 7 o zakończeniach w kształcie stożków prostopadłych i o zaokrąglonych wierzchołkach 12.
Poszczególne typy elektrod, według wynalazku, stosuje się w zależności od miejsca implantacji elektrody, wielkości i grubości ścian badanego organu zwierzęcia oraz celu jakiemu
ma służyć dane badanie.
Fig. 3
Fig. 4
Fig. 5
Fig. 6
182 044
Fig. 1
Fig. 2
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.
Cena 2,00 zł.
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
600 Кб
Теги
pl182044b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа