close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

PL189621B1

код для вставкиСкачать
(12) OPIS PATENTOWY (19)PL (11) 189621
RZECZPOSPOLITA
POLSKA
(21) Numer zgłoszenia:
(22) Data zgłoszenia:
(13) B1
360867
20.04.1999
( 51 ) IntCl7:
B26B 21/22
(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:
20.04.1999, PCT/US99/08609
Urząd Patentowy
Rzeczypospolitej Polskiej
(87) Data i numer publikacji zgłoszenia
międzynarodowego:
04.11.1999, WO99/55499,
PCT Gazette nr 44/99
(
(30)
5
4
)
Zespół golący do układu ostrzy maszynki do golenia
Pierwszeństwo:
24.04.1998,US,09/066,499
(62)
Numer zgłoszenia,
z którego nastąpiło wydzielenie:
344107
(43)
(73) Uprawniony z patentu:
THE GILLETTE COMPANY, Boston, US
(72)
Gerald Ted Swanson, Kingston, US
Matthew Joseph Guay, North Attleboro, US
Paul Flaherty, Pembroke, US
Stephen C. Matcalf, Newton, US
Zgłoszenie ogłoszono:
BUP/
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
31.08.2005 WUP 08/05
(57)1. Zespół golący do układu ostrzy maszynki do golenia,
awierający podłużną obudow ę z um ieszczonym w niej co
najmniej jednym ostrzem, wystającym podłużnie 1 do góry
z górnej powierzchni obudowy, znam ienny tym , ze ma
ścianę usytuowaną na obudow ie (12), zawierającą parę
wgłębień (55, 56) rozm ieszczonych po jednym wgłębieniu
w sąsiedztwie dolnej pow ierzchni każdego końca obudowy (12) oraz element łączący (14) mocujący wychylnie
obudowę (12) z rękojeścią maszynki do golenia, przy czym
element łączący (14) składa się z jednolitego korpusu (38)
mającego parę przeciwległych ramion (39, 40), po obu
stronach korpusu (38), wystających na zewnątrz wzdłuż
obudowy (12) oraz parę pierwszych (58) i drugich (61)
w spółosiowych powierzchni nośnych, usytuowanych po
obu stronach korpusu (38) elementu łączącego (14), stykających się z obudow ą (12), przy czym każda pierwsza
powierzchnia nośna (58, 58) jest usytuowana na odpowiednim ramieniu (39, 40) i w e wgłębieniu (55, 56) ściany
obudowy (12), a każda druga powierzchnia nośna (61, 61)
jest usytuowana od wewnątrz korpusu (38) względem
pierwszych powierzchni nośnych (58, 58) i jest skierowana
przeciwległe względem pierwszych powierzchni nośnych (58,
58), a ponadto każda z pierwszych powierzchni nośnych (58,
58) styka się z pow ierzchnią nośną (59, 59) ściany obudowy (12), a każda z drugich powierzchni nośnych (61) styka
się ze spodnią powierzchnią (60, 60) obudow y (12).
PL
189621
B1
z
Twórcy wynalazku:
(74)
Pełnomocnik:
Kowal Elżbieta, POLSERVICE Sp. z o.o
FIG. 1
2
189 621
Zespół golący do układu ostrzy maszynki do golenia
Zastrzeżenia
patentowe
1. Zespół golący do układu ostrzy maszynki do golenia, zawierający podłużną obudowę z umieszczonym w niej co najmniej jednym ostrzem, wystającym podłużnie i do góry
z górnej powierzchni obudowy, znamienny tym, że ma ścianę usytuowaną na obudowie (12),
zawierającą parę wgłębień (55, 56) rozmieszczonych po jednym wgłębieniu w sąsiedztwie
dolnej powierzchni każdego końca obudowy (12) oraz element łączący (14) mocujący wychylnie obudowę (12) z rękojeścią maszynki do golenia, przy czym element łączący (14) składa się z jednolitego korpusu (38) mającego parę przeciwległych ramion (39, 40), po obu stronach korpusu (38), wystających na zewnątrz wzdłuż obudowy (12) oraz parę pierwszych (58)
i drugich (61) współosiowych powierzchni nośnych, usytuowanych po obu stronach korpusu (38) elementu łączącego (14), stykających się z obudową (12), przy czym każda pierwsza
powierzchnia nośna (58, 58) jest usytuowana na odpowiednim ramieniu (39, 40) i we wgłębieniu (55, 56) ściany obudowy (12), a każda druga powierzchnia nośna (61, 61) jest usytuowana od wewnątrz korpusu (38) względem pierwszych powierzchni nośnych (58, 58) i jest
skierowana przeciwległe względem pierwszych powierzchni nośnych (58, 58), a ponadto każda z pierwszych powierzchni nośnych (58, 58) styka się z powierzchnią nośną (59, 59) ściany
obudowy (12), a każda z drugich powierzchni nośnych (61) styka się ze spodnią powierzchnią (60, 60) obudowy (12).
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każda druga powierzchnia nośna (61)
jest większa od pierwszej powierzchni nośnej (58).
3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każda pierwsza powierzchnia nośna (58)
jest ułożona całkowicie wewnątrz odnośnego wgłębienia (55, 56).
4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każda druga powierzchnia nośna (61)
jest ułożona całkowicie na zewnątrz odnośnego wgłębienia (55, 56).
5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że sprzęgający korpus (38) elementu łączącego (14) posiada co najmniej jeden rowek usytuowany pomiędzy ramionami (39, 40),
przy czym korpus (38) jest sprężysty.
6. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (38) elementu łączącego (14)
zawiera łącznik mocujący rozdzielnie rękojeść maszynki do golenia.
7. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (12) ma w rzucie z góry
kształt prostokątny o łukowatych końcach.
8. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że wzdłuz obudowy (12) wystaje co najmniej jedno ostrze (16) obejmujące liczne ostrza (16), usytuowane z odstępem względem siebie.
9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że ma trzy ostrza (16).
10. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (12) posiada pionowo wystający występ, tworzący otwarty od góry rowek usytuowany wokół obwodu obudowy (12),
w którym jest umieszczony element ustalający (20) na górnej powierzchni obudowy (12), który styka się z przeciwległymi końcami co najmniej jednego ostrza (16).
11. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że na górnej powierzchni obudowy (12)
jest usytuowany element ustalający (20), stykający się przeciwnymi końcami każdego z szeregu ostrzy (16), przy czym element ustalający (20) ma parę powierzchni bazowych (50),
zaś każda powierzchnia bazowa (50) posiada zwróconą w dół płaską powierzchnię, stykającą
się z szeregiem ostrzy (16).
12. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, ze na obudowie (12) jest umieszczony pręt
osłaniający, który jest ułożony wzdłuż obudowy (12) i wystaje w górę równolegle i w odstępie
od szeregu ostrzy (16).
13. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że szereg ostrzy (16) jest sprężyście dociśniętych w kierunku elementu ustalającego (20).
14. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że wokół obwodu obudowy (12), na jej
górnej powierzchni jest usytuowany element ustalający (20), który styka się z przeciwnymi
189 621
3
końcami co najmniej jednego ostrza (16), a na elemencie ustalającym (20) jest usytuowana
klapka (34) łączącą współpracującą część obudowy (12) i ograniczającą ruch elementu ustalającego (20) w górę względem obudowy (12), zaś każde ostrze (16) styka się z elementem ustalającym (20).
15. Zespół według zastrz. 14, znamienny tym, że elemnt ustalający (20) posiada liczne
elementy zaczepowe, zaś na współpracującej części obudowy (12) są uformowane liczne
rowki (36), przy czym elementy zaczepowe są umieszczone w rowkach (36) i podpierają element ustalający (20) względem obudowy (12).
16. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, ze element ustalający (20) jest z blachy.
17. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że ostrza (16) są z nierdzewnej stali,
a w elemencie ustalającym (20) jest aluminium.
18. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto posiada parę elastomerowych
powierzchni (22, 23) po jednej z każdej strony ostrzy (16), napinających skórę goloną.
* * *
Przedmiotem wynalazku jest zespół golący do układu maszynki do golenia.
Znane są układy ostrzy maszynki do golenia, zawierające wymienną wkładkę z licznymi
ostrzami, które są usytuowane w obudowie wymiennej wkładki, przy czym ostrza są sprężyście zamocowane względem obudowy, przez co uginają się dostosowując się do konturów
skóry podczas golenia.
Z opisu zgłoszenia patentowego PCT W097/37819 i opisu patentowego USA
nr 08/802 381 znane jest wychylne zamocowanie obudowy z ostrzami do rękojeści maszynki
do golenia, z zastosowaniem rozłącznego połączenia.
Z opisu zgłoszeniu patentowego PCT W097/17174 znany jest układ ostrzy do golenia,
przeznaczony zwłaszcza dla kobiet, w którym odstąpiono od generalnie przyjętego prostokątnego kształtu obudowy ostrzy i zastosowano kształt owalny, który łatwiej dopasowuje się do
kształtu poszczególnych części ciała użytkownika podczas golenia, zwłaszcza nóg lub wnęk
pachowych użytkownika. W rozwiązaniu tym zaproponowano, aby liczne równoległe ostrza,
umieszczone w podłużnej obudowie, posiadające powierzchnie styku ze skórą użytkownika,
znajdowały się po obu ich stronach obudowy. Ostrza te są wykonane ze sprężystego materiału
i posiadają wystające do góry powierzchnie w kształcie misek, które napinają skórę podczas
golenia i zawierają smarujący preparat do golenia nakładany na skórę.
Wymienione powyżej właściwości tworzą układ ostrzy do golenia znacznie udoskonalony w stosunku do znanych tego rodzaju układów. Jednakże ustalono, że w wielu przypadkach układ ostrzy do golenia może być narażony na zniszczenie, na przykład przy upuszczaniu na posadzkę łazienki lub przy przenoszeniu podczas podróży. W tych warunkach krawędź
tnąca ostrzy do golenia może być przestawiana względem pozostałych krawędzi lub względem elementu ustalającego, umieszczonego przed ostrzami, a przy zastosowaniu wychylnego
łącznika może on razem z obudową ostrzy ulec przestawieniu.
Zespół golący do układu ostrzy maszynki do golenia według wynalazku, zawierający
podłużną obudowę z umieszczonym w niej co najmniej jednym ostrzem, wystającym podłużnie i do góry z górnej powierzchni obudowy, charakteryzuje się tym, że ma ścianę usytuowaną
na obudowie, zawierającą parę wgłębień rozmieszczonych, po jednym wgłębieniu w sąsiedztwie dolnej powierzchni każdego końca obudowy oraz element łączący mocujący wychylnie
obudowę z rękojeścią maszynki do golenia, przy czym element łączący składa się z jednolitego korpusu mającego parę przeciwległych ramion, po obu stronach korpusu, wystających na
zewnątrz wzdłuż obudowy oraz parę pierwszych i drugich współosiowych powierzchni nośnych, usytuowanych po obu stronach korpusu elementu łączącego, stykających się z obudową, przy czym każda pierwsza powierzchnia nośna jest usytuowana na odpowiednim ramieniu
i we wgłębieniu ściany obudowy, a każda druga powierzchnia nośna jest usytuowana od wewnątrz korpusu względem pierwszych powierzchni nośnych i jest skierowana przeciwległe
względem pierwszych powierzchni nośnych, a ponadto każda z pierwszych powierzchni no-
4
189 621
śnych styka się z powierzchnią nośną ściany obudowy, a każda z drugich powierzchni nośnych
styka się ze spodnią powierzchnią obudowy.
Korzystnym jest, gdy każda druga powierzchnia nośna jest większa od pierwszej powierzchni nośnej.
Każda pierwsza powierzchnia nośna jest ułożona całkowicie wewnątrz odnośnego
wgłębienia.
Każda druga powierzchnia nośna jest ułożona całkowicie na zewnątrz odnośnego
wgłębienia.
Korzystnie sprzęgający korpus elementu łączącego posiada co najmniej jeden rowek
usytuowany pomiędzy ramionami, przy czym korpus jest sprężysty.
Korpus elementu łączącego zawiera łącznik mocujący rozdzielnie rękojeść maszynki
do golenia.
Obudowa ma w rzucie z góry kształt prostokątny o łukowatych końcach.
Wzdłuż obudowy wystaje co najmniej jedno ostrze obejmujące liczne ostrza, usytuowane z odstępem względem siebie.
Korzystnym jest, gdy zespół ma trzy ostrza.
Obudowa posiada pionowo wystający występ, tworzący otwarty od góry rowek usytuowany wokół obwodu obudowy, w którym jest umieszczony element ustalający na górnej powierzchni obudowy, który styka się z przeciwległymi końcami co najmniej jednego ostrza.
Na górnej powierzchni obudowy jest usytuowany element ustalający, stykający się przeciwnymi końcami każdego z szeregu ostrzy, przy czym element ustalający ma parę powierzchni bazowych, zaś każda powierzchnia bazowa posiada zwróconą w dół płaską powierzchnię, stykającą się z szeregiem ostrzy.
Korzystnym jest, gdy na obudowie jest umieszczony pręt osłaniający, który jest ułożony
wzdłuż obudowy i wystaje w górę równolegle i w odstępie od szeregu ostrzy.
Szereg ostrzy jest sprężyście dociśnięty w kierunku elementu ustalającego.
Wokół obwodu obudowy, na jej górnej powierzchni jest usytuowany element ustalający,
który styka się z przeciwnymi końcami co najmniej jednego ostrza, a na elemencie ustalającym
jest usytuowana klapka łączącą współpracująca z częścią obudowy i ograniczająca ruch elementu ustalającego w górę względem obudowy, zaś każde ostrze styka się z elementem ustalającym.
Element ustalający posiada liczne elementy zaczepowe, zaś na współpracującej części
obudowy są uformowane liczne rowki, przy czym elementy zaczepowe są umieszczone
w rowkach i podpierają element ustalający względem obudowy.
Element ustalający jest z blachy.
Ostrza są z nierdzewnej stali, a w elemencie ustalającym jest aluminium.
Ponadto posiada parę elastomerowych powierzchni po jednej z każdej strony ostrzy napinających skórę goloną.
Zaletą proponowanego rozwiązania jest stosunkowo proste zabezpieczenie ostrzy golących przed przemieszczeniem i zniszczeniem. Układ ostrzy maszynki do golenia ma prostą
budowę pod względem wytwarzania i montażu, która wytrzymuje rygory przypadkowego
upuszczenia i innych niekorzystnych zbiegów okoliczności, jakie mogą powodować przemieszczenie ostrzy lub wypadnięcie członu połączenia z obudowy. Zastosowanie zatrzasku
ustalającego umożliwia uodpornione na wstrząsy trwałe połączenie obudowy ostrzy z członem połączenia, przez co zespół ten po jednokrotnym połączeniu przeciwdziała rozłączeniu
na przykład podczas upadku.
Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia układ ostrzy maszynki do golenia, w rzucie perspektywicznym, fig. 2 - układ ostrzy maszynki do golenia w stanie zmontowanym, w rzucie z góry, fig. 3 - w rzucie
z dołu zmontowaną strukturę według fig. 1 i 2, w której ruchome elementy zajmują odmienne
położenie niż na fig. 2, fig. 4 - w rzucie z góry parę elementów z fig. 1 połączonych ze sobą,
fig. 5 - szczegóły zmontowanej struktury według fig. 1 do 3, w przekroju V-V według fig. 2,
fig. 6 - powiększony szczegół w przekroju VI-VI według fig. 12, fig. 7 - w rzucie z dołu
szczegóły elementu struktury według fig. 1 do 3, fig. 8 - dalsze szczegóły zmontowanej struktury według fig. 1 do 3, w przekroju VIII-VIII według fig. 4, fig. 9 - powiększony szczegół
zmontowanej struktury według fig. 1 do 3, w przekroju IX-IX według fig. 8, fig. 10 - powięk-
189 621
5
szony szczegół innej części zmontowanej struktury według fig. 1 do 3, w przekroju X-X według fig. 8, fig. 11 - w rzucie z boku zmontowaną strukturę według fig. 1 do 3 z pokazaniem
ruchu elementów zespołu podczas golenia, fig. 12 - w rzucie z dołu szczegóły jednolitego
pierścieniowego zatrzasku ustalającego zastosowanego w strukturze według fig. 1 do 3.
Jak to przedstawiono na fig. 1 do 4, układ ostrzy maszynki do golenia 10 zawiera podłużną obudowę 12 i element łączący 14. W obudowie 12 są umieszczone trzy ostrza 16 oraz
pasek 18 ze środkiem golącym, zamocowany na podłużnej obudowie za ostrzami 16, w położeniu pokrywki i równolegle do ostrzy 16. Wokół obwodu obudowy 12 jest umieszczony jednolity, pierścieniowy element ustalający 20, stykający się z końcami ostrzy 16.
Jak to pokazano na fig. 1, obudowa 12 jest ukształtowana ze stosunkowo sztywnego nie
elastomerowego materiału termoplastycznego, który stosownie łączy się z parą części napinających skórę 22, 23 (również nazywanych powierzchnią pokrywki) ze wspólnie formowanego
elastomerowego materiału, (tzw. wtryskowe formowanie dwóch materiałów) z bazową częścią
obudowy 12, która uformowana jest z elastomerowego plastiku, który stosownie łączy się
z obudową 12. Części napinające skórę 22, 23 wywierają siły na skórę i równocześnie napinają ją po obu stronach ostrzy 16 podczas golenia. W częściach napinających skórę 22, 23 wykonano liczne miseczkowe otwory 25, które również rozprowadzają wodę i żel do golenia na
dużych powierzchniach podczas golenia.
Obudowa 12 ma, w rzucie z góry, kształt prostokątny o łukowych zakończeniach, przy
czym w każdym zakończeniu wykonane są wewnętrzne rowki 24, w które wchodzą końce
ostrzy 16 w układzie maszynki do golenia 10. Ostrza 16 wykonane są z nierdzewnej stali
w sposób dobrze znany w tej dziedzinie umieszczacie w rowkach 24, gdzie są wypychane
w górę przez elementy sprężynujące, utworzone w obudowie 12.
Element osłaniający 28 wystaje równolegle do trzech ostrzy 16 i obok ostrzy części napinającej skórę 23. Element osłaniający korzystnie, choć nie koniecznie, formuje się jako
część obudowy 12 lub wspólnie z obudową 12, jednak z tworzywa sztucznego o innych właściwościach niż materiał obudowy 12 lub też może być oddzielnym elementem, sztywno zamocowanym do obudowy 12. Element osłaniający 28 może również być ruchomy względem
obudowy 12, jak również może zawierać część elastyczną. Pasek 18 z środkiem do golenia,
umieszczony w obszarze pokrywki 18 zawiera mieszaninę materiału hydrofobowego i wypłukiwanego wodą polimerowego materiału hydrofilowego. Pasek 18 umieszczono w rowku 29
obudowy 12 równolegle do ostrzy 16 i elementu osłaniającego. Pasek 18 ze środkiem do
golenia utrzymuje pasowanie wciskane z rowkiem 29 i może być przyklejony lub osadzony
mechanicznie.
Jak to przedstawiono na fig. 12 element ustalający 20 ma postać zatrzasku, który wykonano z aluminium lub materiału z powłoki aluminiowej ma w rzucie z góry kształt podobny
do podłużnej obudowy 12 i jest prostokątny z zaokrąglonymi końcami. Korzystne zewnętrzna
powierzchnia zatrzasku jest powleczona, zaś na jego spodzie brak jest powleczenia dla elektrochemicznego zabezpieczenia ostrzy. Korzystnie warstwa pokrywająca jest z takich materiałów jak poliester, żywica epoksydowa lub dwuwarstwowy system winylu i poliestru. Można
również zastosować anodyzowanie. Ponieważ zatrzask ustalający otacza obudowę 12 na górnej i bocznej powierzchni stykającej się ze skórą, pożądane jest, aby warstwa pokrywająca
wykazywała mały współczynnik tarcia. Według fig. 12 element ustalający 20 posiada cztery powierzchnie bazowe 21 utworzone przez wgniatanie w jego spodniej powierzchni na obręczy 30,
a podłużna obudowa posiada cztery przystające do nich powierzchnie bazowe 33 utworzone
w rowku 31 wykonanym na występie 32 obrzeża obudowy 12. W zmontowanym stanie, dolna
krawędź obręczy 30 wchodzi w rowek 31, a powierzchnie bazowe 21 i 33 tworzą ustalenie
w określonej płaszczyźnie. Para klapek 34, tworzących układ zatrzaskowy utrzymujący powierzchnie bazowe 27 w styku z powierzchniami bazowymi 33, wystaje w dół poprzez parę
otworów 36 i jest zagięta do wewnątrz, jeden w stronę drugiego, pod spodem obudowy 12,
tworząc zamocowanie elementu ustalającego 20 na obudowie 12. Jeśli wkładka z ostrzami
upadnie i uderzy górną powierzchnią, element ustalający 20 wejdzie w gniazdo pomiędzy
powierzchniami bazowymi 21 i 33 w rowku 31, rozpraszając obciążenie na obudowę 12.
W ten sposób klapki 34 nie przenoszą obciążenia i mogą być stosunkowo małe.
6
189 621
Według fig. 5 i 6 górna powierzchnia obudowy 12, w częściach napinających skórę 22
i 23 oraz zatrzask ustalający 20 mają poprzecznie kształt łukowy. Tworzy to dobry styk ze
skórą, zwłaszcza w obszarze pod pachami oraz nadaje sztywność elementowi ustalającemu 20,
który lepiej utrzymuje się na obudowie 12.
Według fig. 5, 6 i 12 element ustalający 20 ponadto posiada liniowo wgniecioną część
tworzącą wgłębienie i stanowiącą powierzchnię bazową 50 zetknięcia z górnymi końcami
ostrzy 16, ograniczającą wystawanie w górę ostrzy 16 względem elementu osłaniającego 28.
Wgniecenia 27 i 33 tworzą przystające powierzchnie bazowe pomiędzy elementem ustalającym 20 i obudową 12 na obręczy 30 i wyznaczają płaszczyznę, która jest równoległa i występuje w wyznaczonej odległości od wgłębień 50, kontrolując w ten sposób wielkość wystawania w górę ostrzy 16 względem obudowy 12 i elementu osłaniającego 28.
Element łączący 14 składa się z jednolitego, sprzęgającego korpusu 38, posiadającego
parę przeciwległych ramion 39 i 40, wystających na zewnątrz z korpusu 38, które służą do
połączenia obudowy 12 z rękojeścią maszynki do golenia (nie pokazano). Element łączący 34
składa się z półsztywnego materiału plastycznego, nadającego potrzebną wytrzymałość, element łączący 14 posiada parę szczelinowych otworów 42 i 44, wykonanych w górnej części
korpusu 38. Szczelinowe otwory pozwalają zbliżyć ramiona 39, 40 do siebie na odległość
umożliwiającą umieszczenie w obudowie 12, przy montażu elementu łączącego 14 na obudowie 12 podczas wytwarzania i następnie trwale tworzą nierozłączne połączenie.
Dolna część mocowania rękojeści w elemencie łączącym 14 może mieć różne kształty,
zależne od zastosowania maszynki do golenia 10. Układ ostrzy maszynki do golenia 10 może
być użyty z rękojeścią innego typu, na przykład ze sztywnym połączeniem korpusu 38, bądź
w jednolitym układzie z rączką, w przypadku maszynki jednorazowej. Należy jednakże rozumieć, że w każdym wykonaniu maszynki 10, obudowa 12 jest podparta na elemencie łączącym 14, umożliwiając wychylny ruch pomiędzy obudową 12 i elementem łączącym 14 podczas golenia. Ruch powrotny zapewnia sprężyna, zamocowana w rękojeści, przechodząca
poprzez element łączący 14.
W konstrukcji obecnego układu ostrzy maszynki do golenia 10 konieczne jest zachowanie wzajemnej orientacji krawędzi tnących ostrzy 16 podczas golenia, tzn. ograniczenie wystawania ostrzy 16 w górę, poza przewidzianą odległość względem elementu osłaniającego 28.
Utrzymanie właściwego położenia ostrzy 16 względem elementu osłaniającego 28 będzie
istotne dla zapewnienia integralności struktury i poprawnego działania układu ostrzy maszynki do golenia w czasie użytkowania.
Dla utrzymania powierzchni bazowych 50 w odpowiednio ustalonym położeniu, zastosowano układ zatrzaskowy pomiędzy każdą z powierzchni bazowych 21 i odnośną powierzchnią bazową 33.
Według fig. 5, 6 i 12 oraz z fig. 1 do 4, oprócz połączenia zaczepów 34 z obudową 12,
układ zatrzaskowy umożliwia zastosowanie na elemencie ustalającym 20 czterech wewnętrznie wgniecionych części zatrzaskowych w postaci zaczepu 46 posiadających skierowane
w górę powierzchnie 47 (dwie z nich pokazano na fig. 6 i 12), które symetrycznie ułożono
względem krawędzi obręczy 30 elementu ustalającego 20. W wewnętrznej ścianie rowka 31
obudowy 12 utworzono cztery przystające, skierowane w dół, wgłębione powierzchnie 48,
pokazane na fig. 1, 4 i 5. Element ustalający 20 posiada wewnętrzne części zatrzaskowe w postaci zaczepu 46 obręczy 30, wystające z wewnętrznej ściany rowka 31, przy czym powierzchnie 47 i 48 zatrzaskują się po wejściu elementu ustalającego 20 w obudowę 12. Ponieważ powierzchnie zatrzaskowe 47, 48 ograniczają oddzielenie elementu 20 od obudowy 12,
zaczepy 34 zagięte w rowkach 36 mogą być stosunkowo małe.
Choć pokazany układ zatrzaskowy zawiera dwie pary klapek 34, współpracujących ze
spodnią powierzchnią obudowy 12 i powierzchniami zatrzaskowymi 47, 48, można wprowadzić prostszy układ zatrzaskowy, poprzez zastosowanie tylko dwóch klapek 34, które zamocowano jak opisano powyżej, przy wykorzystaniu tylko jednej części tego układu. To znaczy
można zaczep 46 elementu ustalającego 20 i powierzchnie zatrzaskowe 47 i 48 usunąć z obudowy 12, gdyż dla utrzymania ciągłego styku powierzchni bazowych 27 i 33 potrzebne są
tylko klapki 34.
189 621
7
Według fig. 3 i 7 do 11 spodnia powierzchnia obudowy 12, jak pokazano na fig. 3, posiada parę zgrubień 52 i 53 i parę wgłębień 55 i 56 w ścianie obudowy 12, w które wchodzą
ramiona 39 i 40. Jak to przedstawiono na fig. 8, rowki 42 i 44 w połączeniu z doborem sprężystego materiału plastycznego, wymienionego powyżej, umożliwiają jedynie podczas wytwarzania, prosty montaż elementu łączącego 14 na obudowie 12, poprzez wstawienie ramion 39
i 40 w odpowiadające wgłębienia 55 i 56, gdy ramiona są ściśnięte do wewnątrz ku sobie.
Po zwolnieniu umożliwiają one przyjęcie położenia pokazanego na fig. 8. Umożliwia to montaż i utrzymanie wychylnie połączonych elementów łączących, utrzymywanych jako zespół
oraz wstawienie ostrzy 16 mocowanych zatrzaskiem ustalającym 20.
Jednakże tak prosta postać zespołu narzuca wymaganie stosunkowo małych ramion 39
i 40 i tym samym eliminuje duże powierzchnie nośne wewnątrz wgłębienia 55 lub 56, co najlepiej pokazano na fig. 9 i 10, w połączeniu z fig. 8. Gdy skierowane w górę siły odciągające
obudowę 12 od elementu łączącego 14 są stosunkowo małe, np. podczas golenia lub przy
upadku maszynki 10 na twardą powierzchnię, obecna konstrukcja dostarcza parę współosiowych powierzchni 58 i 59 usytuowanych po obu stronach elementu łączącego 14, leżących
całkowicie we wgłębieniu 55 lub 56, które absorbują tylko siły skierowane do góry i drugie
powierzchnie nośne 60 i 61 leżące na zewnątrz wgłębienia, które absorbują większe siły skierowane w dół lub siły ściskające. To znaczy, większe siły występujące podczas golenia lub
przy upadku maszynki 10 będą absorbowane przez większe powierzchnie nośne 60 i 61, które
nie są tak ograniczone jak powierzchnie nośne 58 i 59, z konieczności mniejsze wewnątrz
wgłębień 55 i 56. Na elemencie łączącym 14 pierwsze powierzchnie nośne 58 są skierowane
w dół, a drugie powierzchnie nośne 61 w górę.
Według fig. 11 przedstawiającej rozmieszczenie powierzchni nośnych 58, 59, 60 i 61,
podłużna obudowa 12 swobodnie obraca się wokół chwilowej osi obrotu, która występuje
w sąsiedztwie elementu osłaniającego 28. Obecnie korzystne jest, aby chwilowa oś obrotu
występowała z przodu krawędzi tnącej pierwszego ostrza 16 i w sąsiedztwie lub poniżej
płaszczyzny stycznej do przedniej i tylnej krawędzi tnącej, w stanie wolnym od sił tnących.
W wyniku zastosowania układu zatrzaskowego przedstawionego powyżej, pierścieniowy element ustalający 20 zamocowano w występie 22 w sposób utrzymujący ostrza 16 we
właściwym położeniu względem elementu osłaniającego 28 poprzez zetknięcie powierzchni
bazowych 27, 33 i 50. Zastosowanie jednolitego pierścienia ustalającego z łukowymi zakończeniami nadaje sztywność konstrukcji. Ponadto, zastosowanie aluminiowego pierścienia
ustalającego 20 wprowadza protektorowe źródło metalu w połączeniu z ostrzami z nierdzewnej stali, zapobiegając korozji stalowych ostrzy. Odsłonięta górna powierzchnia elementu
ustalającego 20 może być powleczona dla nadania pożądanych estetycznych właściwości powierzchni lub dla uzyskania małego tarcia.
Element ustalający 20 służy do trwałego mocowania części z obudową ostrzy, a ramiona
na elemencie łączącym tworzą dwie pary wewnętrznych i zewnętrznych powierzchni nośnych
zapobiegających rozdzieleniu przez obciążenia udarowe.
Ponadto zespół elementu łączącego 14 z obudową 12 ma prostą konstrukcję, a położenie
współosiowych powierzchni nośnych tworzy parę połączonych elementów zdolnych do zachowania integralności struktury w ekstremalnych warunkach użytkowania. Element ustalający 20 nie blokuje wychylnego elementu łączącego 14 względem obudowy 12, przez co powierzchnia nośna może być większa w celu amortyzacji obciążeń powstających w wyniku
upuszczenia stosunkowo dużej wkładki z ostrzami.
8
189 621
FIG. 2
189 621
9
10
189 621
FIG. 4
189 621
11
189 621
12
FIG. 6
FIG. 5
189 621
13
189 621
FIG. 8
14
FIG. 9
FIG. 10
189 621
15
16
189 621
FIG. 11
FIG. 12
189 621
17
18
189 621
FIG. 1
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.
Cena 4,00 zł.
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
2
Размер файла
883 Кб
Теги
pl189621b1
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа